Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Dikaiopolis: Falês, companion of Bakchios

Dikaiopolis: Let's go together, night-wanderer!

Dikaiopolis: adulterer, pederast,

265

Dikaiopolis: I said to you in the sixth year

Dicaeopolis: having come to the people with pleasure,

Dikaiopolis: having made a treaty for myself,

Dicaeopolis: of affairs and of battles

Dikaiopolis: and freed from Lamachos.

270

Dikaiopolis: for it is much sweeter, O Phales Phales,

Dicaeopolis: finding a wood-carrier stealing an hour-glass

Dikaiopolis: the Thracian woman, daughter of Strymodorus, from Phelleus

Dikaiopolis: having caught him in the middle, having lifted him, having thrown him down.

Dikaiopolis: 'Oh, you are really annoying!'

275

Dikaiopolis: Falês, Falês.

Dikaiopolis: If you join us, from a hangover

Dikaiopolis: At dawn he will drink up a bowl of peace;

Dikaiopolis: but the shield will hang in the drying room.

Acharnians. Aristophanes. . 2026-09-08.

Current edition Experimental

English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (English) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Ἀχαρνῆς Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 280-346 focus

Χορός

οὗτος αὐτός ἐστιν, οὗτος.
280

βάλλε βάλλε βάλλε βάλλε,

παῖε παῖε τὸν μιαρόν.

οὐ βαλεῖς; οὐ βαλεῖς;

284

Δικαιόπολις

Ἡράκλεις τουτὶ τί ἐστι; τὴν χύτραν συντρίψετε.

Χορός

σὲ μὲν οὖν καταλεύσομεν ὦ μιαρὰ κεφαλή.
285

Δικαιόπολις

ἀντὶ ποίας αἰτίας ὦχαρνέων γεραίτατοι;

Χορός

τοῦτʼ ἐρωτᾷς; ἀναίσχυντος εἶ καὶ βδελυρὸς

ὦ προδότα τῆς πατρίδος, ὅστις ἡμῶν μόνος
290

σπεισάμενος εἶτα δύνασαι πρὸς ἔμʼ ἀποβλέπειν.

Δικαιόπολις

ἀντὶ δʼ ὧν ἐσπεισάμην οὐκ ἴστε. μἀλλαʼ ἀκούσατε.

Χορός

σοῦ γʼ ἀκούσωμεν; ἀπολεῖ· κατά σε χώσομεν τοῖς λίθοις.
295

Δικαιόπολις

μηδαμῶς πρὶν ἄν γʼ ἀκούσητʼ· ἀλλʼ ἀνάσχεσθʼ ὦγαθοί.

Χορός

οὐκ ἀνασχήσομαι· μηδὲ λέγε μοι σὺ λόγον·

ὡς μεμίσηκά σε Κλέωνος ἔτι μᾶλλον, ὃν ἐγὼ
300

κατατεμῶ ποθʼ ἱππεῦσι καττύματα.

302

Χορός

σοῦ δʼ ἐγὼ λόγους λέγοντος οὐκ ἀκούσομαι μακρούς,

ὅστις ἐσπείσω Λάκωσιν, ἀλλὰ τιμωρήσομαι.

Δικαιόπολις

ὦγαθοὶ τοὺς μὲν Λάκωνας ἐκποδὼν ἐάσατε,
305

τῶν δʼ ἐμῶν σπονδῶν ἀκούσατʼ, εἰ καλῶς ἐσπεισάμην.

Χορός

πῶς δέ γʼ ἂν καλῶς λέγοις ἄν, εἴπερ ἐσπείσω γʼ ἅπαξ

οἷσιν οὔτε βωμὸς οὔτε πίστις οὔθʼ ὅρκος μένει;

Δικαιόπολις

οἶδʼ ἐγὼ καὶ τοὺς Λάκωνας, οἷς ἄγαν ἐγκείμεθα,

οὐχ ἁπάντων ὄντας ἡμῖν αἰτίους τῶν πραγμάτων.
310

Χορός

οὐχ ἁπάντων ὦ πανοῦργε; ταῦτα δὴ τολμᾷς λέγειν

ἐμφανῶς ἤδη πρὸς ἡμᾶς; εἶτʼ ἐγώ σου φείσομαι;

Δικαιόπολις

οὐχ ἁπάντων, οὐχ ἁπάντων· ἀλλʼ ἐγὼ λέγων ὁδὶ

πόλλʼ ἂν ἀποφήναιμʼ ἐκείνους ἔσθʼ ἃ κἀδικουμένους.

Χορός

τοῦτο τοὔπος δεινὸν ἤδη καὶ ταραξικάρδιον,
315

εἰ σὺ τολμήσεις ὑπὲρ τῶν πολεμίων ἡμῖν λέγειν.

Δικαιόπολις

κἄν γε μὴ λέγω δίκαια μηδὲ τῷ πλήθει δοκῶ,

ὑπὲρ ἐπιξήνου ʼθελήσω τὴν κεφαλὴν ἔχων λέγειν.

Χορός

εἰπέ μοι τί φειδόμεσθα τῶν λίθων ὦ δημόται

μὴ οὐ καταξαίνειν τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐς φοινικίδα;
320

Δικαιόπολις

οἷον αὖ μέλας τις ὑμῖν θυμάλωψ ἐπέζεσεν.

οὐκ ἀκούσεσθʼ; οὐκ ἀκούσεσθʼ ἐτεὸν ὦχαρνηίδαι;

Χορός

οὐκ ἀκουσόμεσθα δῆτα.

Δικαιόπολις

δεινά τἄρα πείσομαι.

Χορός

ἐξολοίμην, ἢν ἀκούσω.

Δικαιόπολις

μηδαμῶς ὦχαρνικοί.

Χορός

ὡς τεθνήξων ἴσθι νυνί.
325

Δικαιόπολις

δήξομἄρʼ ὑμᾶς ἐγώ.

ἀνταποκτενῶ γὰρ ὑμῶν τῶν φίλων τοὺς φιλτάτους·

ὡς ἔχω γʼ ὑμῶν ὁμήρους, οὓς ἀποσφάξω λαβών.

Χορός

εἰπέ μοι, τί τοῦτʼ ἀπειλεῖ τοὔπος ἄνδρες δημόται

τοῖς Ἀχαρνικοῖσιν ἡμῖν; μῶν ἔχει του παιδίον

τῶν παρόντων ἔνδον εἵρξας; ἢ ʼπὶ τῷ θρασύνεται;
330

Δικαιόπολις

βάλλετʼ εἰ βούλεσθʼ. ἐγὼ γὰρ τουτονὶ διαφθερῶ.

εἴσομαι δʼ ὑμῶν τάχʼ ὅστις ἀνθράκων τι κήδεται.

Χορός

ὡς ἀπωλόμεσθʼ. ὁ λάρκος δημότης ὅδʼ ἔστʼ ἐμός.

ἀλλὰ μὴ δράσῃς ὃ μέλλεις· μηδαμῶς ὦ μηδαμῶς.

335

Δικαιόπολις

ὡς ἀποκτενῶ, κέκραχθʼ· ἐγὼ γὰρ οὐκ ἀκούσομαι.
335

Χορός

ἀπολεῖς ἄρʼ ὁμήλικα τόνδε φιλανθρακέα;

Δικαιόπολις

οὐδʼ ἐμοῦ λέγοντος ὑμεῖς ἀρτίως ἠκούσατε.

Χορός

ἀλλὰ γὰρ νῦν λέγʼ, εἴ σοι δοκεῖ, τόν τε Λακεδαιμόνιον

† αὐτὸν ὅτι τῷ † τρόπῳ σοὐστὶ φίλος·

ὡς τόδε τὸ λαρκίδιον οὐ προδώσω ποτέ.
340

Δικαιόπολις

τοὺς λίθους νύν μοι χαμᾶζε πρῶτον ἐξεράσατε.

Χορός

οὑτοιί σοι χαμαί, καὶ σὺ κατάθου πάλιν τὸ ξίφος.

Δικαιόπολις

ἀλλʼ ὅπως μὴ νʼ τοῖς τρίβωσιν ἐγκάθηνταί που λίθοι.

Χορός

ἐκσέσεισται χαμᾶζʼ· οὐχ ὁρᾷς σειόμενον;

ἀλλὰ μή μοι πρόφασιν, ἀλλὰ κατάθου τὸ βέλος.
345

ὡς ὅδε γε σειστὸς ἅμα τῇ στροφῇ γίγνεται.

Translations (1)

Acharnians (OCR draft) Experimental (English (Anonymous; Liveright, 192?). Migrated from Perseus legacy XML; source wording and notes retained. See TEI header and migration inventory.) — 263 focus

DICAEOPOLIS

Oh, Phales,¹ companion of the orgies of Bacchus, night reveller, god of adultery, friend of young men, these past six² years I have not been able to invoke thee. With what joy I return to my farmstead, thanks to the truce I have concluded, freed from cares, from fighting and from Lamachuses!³ How much sweeter, oh Phales, oh, Phales, is it to surprise Thratta, the pretty woodmaid, Strymodorus' slave, stealing wood from Mount Phelleus, to catch her under the arms, to throw her on the ground and possess her, Oh, Phales, Phales! If thou wilt drink and bemuse thyself with me, we shall to-morrow consume some good dish in honour of the peace, and I will hang up my buckler over the smoking hearth.

Commentary

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) focus

273. mvp-tlg0019-tlg001-sanjaya-com-eng1-4

Line 273

τὴν Στρυμοδώρου Θρᾷτταν ἐκ τοῦ Φελλέως

The phrase identifies a specific historical figure, 'Strymodorus' (Στρυμοδώρου), who is otherwise unknown to us but is here labeled 'the Thracian' (Θρᾷτταν). In the context of the play, this refers to a notorious Thracian archer employed by the Athenians. The genitive 'Στρυμοδώρου' functions as a patronymic, identifying the archer by his father's name, a common convention for identifying mercenaries or non-citizen soldiers in the 5th century. The reference to 'Phelleus' (Φελλέως) is a topographical marker; Phelleus was a deme of Athens located in the coastal region near the sea, which serves to locate where this specific Thracian archer was stationed or recruited from, contrasting with the more inland demes.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορός οὗτος αὐτός ἐστιν, οὗτος. 280 βάλλε βάλλε βάλλε βάλλε, παῖε παῖε τὸν μιαρόν. οὐ βαλεῖς; οὐ βαλεῖς;

Δικαιόπολις Ἡράκλεις τουτὶ τί ἐστι; τὴν χύτραν συντρίψετε.

Χορός σὲ μὲν οὖν καταλεύσομεν ὦ μιαρὰ κεφαλή. 285

Δικαιόπολις ἀντὶ ποίας αἰτίας ὦχαρνέων γεραίτατοι;

Χορός τοῦτʼ ἐρωτᾷς; ἀναίσχυντος εἶ καὶ βδελυρὸς ὦ προδότα τῆς πατρίδος, ὅστις ἡμῶν μόνος 290 σπεισάμενος εἶτα δύνασαι πρὸς ἔμʼ ἀποβλέπειν.

Δικαιόπολις ἀντὶ δʼ ὧν ἐσπεισάμην οὐκ ἴστε. μἀλλαʼ ἀκούσατε.

Χορός σοῦ γʼ ἀκούσωμεν; ἀπολεῖ· κατά σε χώσομεν τοῖς λίθοις. 295

Δικαιόπολις μηδαμῶς πρὶν ἄν γʼ ἀκούσητʼ· ἀλλʼ ἀνάσχεσθʼ ὦγαθοί.

Χορός οὐκ ἀνασχήσομαι· μηδὲ λέγε μοι σὺ λόγον· ὡς μεμίσηκά σε Κλέωνος ἔτι μᾶλλον, ὃν ἐγὼ 300 κατατεμῶ ποθʼ ἱππεῦσι καττύματα.

Χορός σοῦ δʼ ἐγὼ λόγους λέγοντος οὐκ ἀκούσομαι μακρούς, ὅστις ἐσπείσω Λάκωσιν, ἀλλὰ τιμωρήσομαι.

Δικαιόπολις ὦγαθοὶ τοὺς μὲν Λάκωνας ἐκποδὼν ἐάσατε, 305 τῶν δʼ ἐμῶν σπονδῶν ἀκούσατʼ, εἰ καλῶς ἐσπεισάμην.

Χορός πῶς δέ γʼ ἂν καλῶς λέγοις ἄν, εἴπερ ἐσπείσω γʼ ἅπαξ οἷσιν οὔτε βωμὸς οὔτε πίστις οὔθʼ ὅρκος μένει;

Δικαιόπολις οἶδʼ ἐγὼ καὶ τοὺς Λάκωνας, οἷς ἄγαν ἐγκείμεθα, οὐχ ἁπάντων ὄντας ἡμῖν αἰτίους τῶν πραγμάτων. 310

Χορός οὐχ ἁπάντων ὦ πανοῦργε; ταῦτα δὴ τολμᾷς λέγειν ἐμφανῶς ἤδη πρὸς ἡμᾶς; εἶτʼ ἐγώ σου φείσομαι;

Δικαιόπολις οὐχ ἁπάντων, οὐχ ἁπάντων· ἀλλʼ ἐγὼ λέγων ὁδὶ πόλλʼ ἂν ἀποφήναιμʼ ἐκείνους ἔσθʼ ἃ κἀδικουμένους.

Χορός τοῦτο τοὔπος δεινὸν ἤδη καὶ ταραξικάρδιον, 315 εἰ σὺ τολμήσεις ὑπὲρ τῶν πολεμίων ἡμῖν λέγειν.

Δικαιόπολις κἄν γε μὴ λέγω δίκαια μηδὲ τῷ πλήθει δοκῶ, ὑπὲρ ἐπιξήνου ʼθελήσω τὴν κεφαλὴν ἔχων λέγειν.

Χορός εἰπέ μοι τί φειδόμεσθα τῶν λίθων ὦ δημόται μὴ οὐ καταξαίνειν τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐς φοινικίδα; 320

Δικαιόπολις οἷον αὖ μέλας τις ὑμῖν θυμάλωψ ἐπέζεσεν. οὐκ ἀκούσεσθʼ; οὐκ ἀκούσεσθʼ ἐτεὸν ὦχαρνηίδαι;

Χορός οὐκ ἀκουσόμεσθα δῆτα.

Δικαιόπολις δεινά τἄρα πείσομαι.

Χορός ἐξολοίμην, ἢν ἀκούσω.

Δικαιόπολις μηδαμῶς ὦχαρνικοί.

Χορός ὡς τεθνήξων ἴσθι νυνί. 325

Δικαιόπολις δήξομἄρʼ ὑμᾶς ἐγώ. ἀνταποκτενῶ γὰρ ὑμῶν τῶν φίλων τοὺς φιλτάτους· ὡς ἔχω γʼ ὑμῶν ὁμήρους, οὓς ἀποσφάξω λαβών.

Χορός εἰπέ μοι, τί τοῦτʼ ἀπειλεῖ τοὔπος ἄνδρες δημόται τοῖς Ἀχαρνικοῖσιν ἡμῖν; μῶν ἔχει του παιδίον τῶν παρόντων ἔνδον εἵρξας; ἢ ʼπὶ τῷ θρασύνεται; 330

Δικαιόπολις βάλλετʼ εἰ βούλεσθʼ. ἐγὼ γὰρ τουτονὶ διαφθερῶ. εἴσομαι δʼ ὑμῶν τάχʼ ὅστις ἀνθράκων τι κήδεται.

Χορός ὡς ἀπωλόμεσθʼ. ὁ λάρκος δημότης ὅδʼ ἔστʼ ἐμός. ἀλλὰ μὴ δράσῃς ὃ μέλλεις· μηδαμῶς ὦ μηδαμῶς.

Δικαιόπολις ὡς ἀποκτενῶ, κέκραχθʼ· ἐγὼ γὰρ οὐκ ἀκούσομαι. 335

Χορός ἀπολεῖς ἄρʼ ὁμήλικα τόνδε φιλανθρακέα;

Δικαιόπολις οὐδʼ ἐμοῦ λέγοντος ὑμεῖς ἀρτίως ἠκούσατε.

Χορός ἀλλὰ γὰρ νῦν λέγʼ, εἴ σοι δοκεῖ, τόν τε Λακεδαιμόνιον † αὐτὸν ὅτι τῷ † τρόπῳ σοὐστὶ φίλος· ὡς τόδε τὸ λαρκίδιον οὐ προδώσω ποτέ. 340

Δικαιόπολις τοὺς λίθους νύν μοι χαμᾶζε πρῶτον ἐξεράσατε.

Χορός οὑτοιί σοι χαμαί, καὶ σὺ κατάθου πάλιν τὸ ξίφος.

Δικαιόπολις ἀλλʼ ὅπως μὴ νʼ τοῖς τρίβωσιν ἐγκάθηνταί που λίθοι.

Χορός ἐκσέσεισται χαμᾶζʼ· οὐχ ὁρᾷς σειόμενον; ἀλλὰ μή μοι πρόφασιν, ἀλλὰ κατάθου τὸ βέλος. 345 ὡς ὅδε γε σειστὸς ἅμα τῇ στροφῇ γίγνεται.

Commentary

Line 273

Stable identifiers

Χορός

οὗτος αὐτός ἐστιν, οὗτος.
280

βάλλε βάλλε βάλλε βάλλε,

παῖε παῖε τὸν μιαρόν.

οὐ βαλεῖς; οὐ βαλεῖς;

Δικαιόπολις

Ἡράκλεις τουτὶ τί ἐστι; τὴν χύτραν συντρίψετε.

Χορός

σὲ μὲν οὖν καταλεύσομεν ὦ μιαρὰ κεφαλή.
285

Δικαιόπολις

ἀντὶ ποίας αἰτίας ὦχαρνέων γεραίτατοι;

Χορός

τοῦτʼ ἐρωτᾷς; ἀναίσχυντος εἶ καὶ βδελυρὸς

ὦ προδότα τῆς πατρίδος, ὅστις ἡμῶν μόνος
290

σπεισάμενος εἶτα δύνασαι πρὸς ἔμʼ ἀποβλέπειν.

Δικαιόπολις

ἀντὶ δʼ ὧν ἐσπεισάμην οὐκ ἴστε. μἀλλαʼ ἀκούσατε.

Χορός

σοῦ γʼ ἀκούσωμεν; ἀπολεῖ· κατά σε χώσομεν τοῖς λίθοις.
295

Δικαιόπολις

μηδαμῶς πρὶν ἄν γʼ ἀκούσητʼ· ἀλλʼ ἀνάσχεσθʼ ὦγαθοί.

Χορός

οὐκ ἀνασχήσομαι· μηδὲ λέγε μοι σὺ λόγον·

ὡς μεμίσηκά σε Κλέωνος ἔτι μᾶλλον, ὃν ἐγὼ
300

κατατεμῶ ποθʼ ἱππεῦσι καττύματα.

Χορός

σοῦ δʼ ἐγὼ λόγους λέγοντος οὐκ ἀκούσομαι μακρούς,

ὅστις ἐσπείσω Λάκωσιν, ἀλλὰ τιμωρήσομαι.

Δικαιόπολις

ὦγαθοὶ τοὺς μὲν Λάκωνας ἐκποδὼν ἐάσατε,
305

τῶν δʼ ἐμῶν σπονδῶν ἀκούσατʼ, εἰ καλῶς ἐσπεισάμην.

Χορός

πῶς δέ γʼ ἂν καλῶς λέγοις ἄν, εἴπερ ἐσπείσω γʼ ἅπαξ

οἷσιν οὔτε βωμὸς οὔτε πίστις οὔθʼ ὅρκος μένει;

Δικαιόπολις

οἶδʼ ἐγὼ καὶ τοὺς Λάκωνας, οἷς ἄγαν ἐγκείμεθα,

οὐχ ἁπάντων ὄντας ἡμῖν αἰτίους τῶν πραγμάτων.
310

Χορός

οὐχ ἁπάντων ὦ πανοῦργε; ταῦτα δὴ τολμᾷς λέγειν

ἐμφανῶς ἤδη πρὸς ἡμᾶς; εἶτʼ ἐγώ σου φείσομαι;

Δικαιόπολις

οὐχ ἁπάντων, οὐχ ἁπάντων· ἀλλʼ ἐγὼ λέγων ὁδὶ

πόλλʼ ἂν ἀποφήναιμʼ ἐκείνους ἔσθʼ ἃ κἀδικουμένους.

Χορός

τοῦτο τοὔπος δεινὸν ἤδη καὶ ταραξικάρδιον,
315

εἰ σὺ τολμήσεις ὑπὲρ τῶν πολεμίων ἡμῖν λέγειν.

Δικαιόπολις

κἄν γε μὴ λέγω δίκαια μηδὲ τῷ πλήθει δοκῶ,

ὑπὲρ ἐπιξήνου ʼθελήσω τὴν κεφαλὴν ἔχων λέγειν.

Χορός

εἰπέ μοι τί φειδόμεσθα τῶν λίθων ὦ δημόται

μὴ οὐ καταξαίνειν τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐς φοινικίδα;
320

Δικαιόπολις

οἷον αὖ μέλας τις ὑμῖν θυμάλωψ ἐπέζεσεν.

οὐκ ἀκούσεσθʼ; οὐκ ἀκούσεσθʼ ἐτεὸν ὦχαρνηίδαι;

Χορός

οὐκ ἀκουσόμεσθα δῆτα.

Δικαιόπολις

δεινά τἄρα πείσομαι.

Χορός

ἐξολοίμην, ἢν ἀκούσω.

Δικαιόπολις

μηδαμῶς ὦχαρνικοί.

Χορός

ὡς τεθνήξων ἴσθι νυνί.
325

Δικαιόπολις

δήξομἄρʼ ὑμᾶς ἐγώ.

ἀνταποκτενῶ γὰρ ὑμῶν τῶν φίλων τοὺς φιλτάτους·

ὡς ἔχω γʼ ὑμῶν ὁμήρους, οὓς ἀποσφάξω λαβών.

Χορός

εἰπέ μοι, τί τοῦτʼ ἀπειλεῖ τοὔπος ἄνδρες δημόται

τοῖς Ἀχαρνικοῖσιν ἡμῖν; μῶν ἔχει του παιδίον

τῶν παρόντων ἔνδον εἵρξας; ἢ ʼπὶ τῷ θρασύνεται;
330

Δικαιόπολις

βάλλετʼ εἰ βούλεσθʼ. ἐγὼ γὰρ τουτονὶ διαφθερῶ.

εἴσομαι δʼ ὑμῶν τάχʼ ὅστις ἀνθράκων τι κήδεται.

Χορός

ὡς ἀπωλόμεσθʼ. ὁ λάρκος δημότης ὅδʼ ἔστʼ ἐμός.

ἀλλὰ μὴ δράσῃς ὃ μέλλεις· μηδαμῶς ὦ μηδαμῶς.

Δικαιόπολις

ὡς ἀποκτενῶ, κέκραχθʼ· ἐγὼ γὰρ οὐκ ἀκούσομαι.
335

Χορός

ἀπολεῖς ἄρʼ ὁμήλικα τόνδε φιλανθρακέα;

Δικαιόπολις

οὐδʼ ἐμοῦ λέγοντος ὑμεῖς ἀρτίως ἠκούσατε.

Χορός

ἀλλὰ γὰρ νῦν λέγʼ, εἴ σοι δοκεῖ, τόν τε Λακεδαιμόνιον

† αὐτὸν ὅτι τῷ † τρόπῳ σοὐστὶ φίλος·

ὡς τόδε τὸ λαρκίδιον οὐ προδώσω ποτέ.
340

Δικαιόπολις

τοὺς λίθους νύν μοι χαμᾶζε πρῶτον ἐξεράσατε.

Χορός

οὑτοιί σοι χαμαί, καὶ σὺ κατάθου πάλιν τὸ ξίφος.

Δικαιόπολις

ἀλλʼ ὅπως μὴ νʼ τοῖς τρίβωσιν ἐγκάθηνταί που λίθοι.

Χορός

ἐκσέσεισται χαμᾶζʼ· οὐχ ὁρᾷς σειόμενον;

ἀλλὰ μή μοι πρόφασιν, ἀλλὰ κατάθου τὸ βέλος.
345

ὡς ὅδε γε σειστὸς ἅμα τῇ στροφῇ γίγνεται.