Notes on the current edition
Quod omnis probus liber sit
1.
1 πέφυκεν εἰς διάνοιαν QT τὸ MF2H2: om. ceteri
2 χρῆν MFAQT: χρὴ GHP (v) λογίσασθαι M: λελογίσθαι ceteri (v) οὐ τοῦ θανεῖν (om. ὁ) AQT ὢν M: ὁ QT, om. ceteri (Turn.)
4 κακὰ νομίζουσι] κακίζουσι M
5 χρειῶν] τριῶν AQT
6 ἀπό τοῦ ταπεινοῦ Q
9 καὶ ἑκουσίως M: καὶ om. ceteri (Turn.) ἑκούσια F
10 τῶν ἀνθρωπίνων M: ἀπ’ ἀνθρώπων ceteri (v)
12 διαφερόμενα] φερόμενα G
13 εὐθύς ἐστι Mang.: om. M, εὐθὺς T, εὐθύς τε ceteri (v)
14 προστάσσοντι G
15 φοβερωτάτας M: φοβερωτέρας ceteri (v) νεανιευσάμενος M: νεανιευόμενος ceteri (v)
16 δ’ M ἀντικηρύττει F
2.
6.
7 cf. Cic. Parad. V 1,
35 non enim ita dicunt eos esse servos, ut mancipia, . . . sed si servitus sit, sicut est, oboedientia fracti animi et abiecti et arbitrio carentis suo.
8 sqq. cf. Cic. Tusc. III
30 et nimirum haec est illa praestans et divina sapientia et perceptas penitus et pertractatas res humanas habere, nil admirari cum acciderit, nihil antequam evenerit non evenire posse arbitrari. V
81 sapientis est enim proprium nihil quod paenitere possit facere, . . . nihil ita exspectare quasi certo futurum, nihil cum acciderit admirari, ut inopinatum ac novum accidisse videatur, omnia ad suum arbitrium referre, suis stare iudiciis. Seneca Epist. 91,15 itaque formetur animus ad intellectum patientiamque sortis suae et sciat nihil inausum esse fortunae. Diog. La. VII 123 ἔτι τε τὸν σοφὸν οὐδὲν θαυμάζειν τῶν δοκούντων παραδόξων. 11.
12 cf. Cic. de nat. deor. II
56 nulla igitur in caelo nec fortuna nec temeritas nec erratio nec vanitas est, contraque omnis ordo, veritas, ratio, constantia; quaeque his vacant, ementita et falsa plenaque erroris, ea circum terras infra lunam, quae omnium ultima est, in terrisque versantur.
