Notes on the current edition
Quis rerum divinarum heres sit
1.
1 τὰ εἴδη N, εἴδη om. Β τῶν om. codd.
2 ἀρχιερεὺς] ἱεροφάντης vel ἀρχιπροφίητης coni. Mang. Μωσῆς GHP
3 διενιμε Pap ἐνέχεε G
4 εἰς—προσἐχεε om. G προσέχεεν Pap, προσέσχε P, πρόσεχε Η1 τὸ om. G
6 δ’ Pap
7 alt. καὶ Pap G: om. ceteri μόνωσιν Pap: ἕνωσιν codd.
8 σπένδει codd. ἀνθρώπινον om. Pap ὃ AB: om. Pap GHP
9 κεκραμμένου HP
10 μερῶν Pap: μελῶν codd. ἐργασόμενος G, ἐργασάμενος HP
11 γὰρ καὶ Pap: γάρ GHP, om. ΑΒ ὁ om. codd.
13 ἀπαθεῖ H
14 ὅλος codd. ὅλως L): ὁ λόγος Pap σπονδὴν Pap G: σπουδὴν ceteri
15 γένος Pap: μέρος codd. τὸ] τῶν P
16 κρατῆρες] κρατηρας
17 τῶν Pap ut vid.: τούτων codd. αλλων Pap (cf. Ambros.): om. codd.
18
τὸ ἥμισυ τοῦ cohn.
2.
1 sqq. Ambros. Epist. 65,2: illa (pars) quae in crateras mittitur moralis est, haec quae ad altare effunditur mystica, eo quod divino munere et adspiratione quadam humanis infundatur mentibus . . . 15—19 ibid. 5: Crateres igitur sensuum receptacula. crateres oculi sunt duo, aures sunt, nares sunt, os quoque et aliae partes convenientes muneri. oculi enim visum recipiunt et ministrant, auditum aures, odorem nares, ora gustatum, et cetera. in istos crateres verbum illud, in quo est principatus sacerdotii vel propbetiae, effundit sanguinis sui partes, ut vivificet atque animet irrationabiles portiones et faciat rationabiles.
8 meutes hominura vivificavit . . .