τέτροφεν ἄφιλον ἀποστυγεῖν
Oedipus at Colonus. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (1)
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 254-509 focus
Χορός
ἀλλʼ ἴσθι, τέκνον Οἰδίπου, σέ τʼ ἐξ ἴσου
οἰκτίρομεν καὶ τόνδε συμφορᾶς χάριν·
255
τὰ δʼ ἐκ θεῶν τρέμοντες οὐ σθένοιμεν ἂν
φωνεῖν πέρα τῶν πρὸς σὲ νῦν εἰρημένων.
ἀλλʼ ἴσθι, τέκνον Οἰδίπου, σέ τʼ ἐξ ἴσου
οἰκτίρομεν καὶ τόνδε συμφορᾶς χάριν·
255
τὰ δʼ ἐκ θεῶν τρέμοντες οὐ σθένοιμεν ἂν
φωνεῖν πέρα τῶν πρὸς σὲ νῦν εἰρημένων.
Οἰδίπους
τί δῆτα δόξης ἢ τί κληδόνος καλῆς
μάτην ῥεούσης ὠφέλημα γίγνεται,
εἰ τάς γʼ Ἀθήνας φασὶ θεοσεβεστάτας
260
εἶναι, μόνας δὲ τὸν κακούμενον ξένον
σῴζειν οἵας τε καὶ μόνας ἀρκεῖν ἔχειν;
κἄμοιγε ποῦ τοῦτʼ ἐστίν, οἵτινες βάθρων
ἐκ τῶνδέ μʼ ἐξάραντες εἶτʼ ἐλαύνετε,
ὄνομα μόνον δείσαντες; οὐ γὰρ δὴ τό γε
265
σῶμʼ οὐδὲ τἄργα τἄμʼ· ἐπεὶ τά γʼ ἔργα μου
πεπονθότʼ ἐστὶ μᾶλλον ἢ δεδρακότα,
εἴ σοι τὰ μητρὸς καὶ πατρὸς χρείη λέγειν,
ὧν οὕνεκʼ ἐκφοβεῖ με· τοῦτʼ ἐγὼ καλῶς
ἔξοιδα. καίτοι πῶς ἐγὼ κακὸς φύσιν,
270
ὅστις παθὼν μὲν ἀντέδρων, ὥστʼ εἰ φρονῶν
ἔπρασσον, οὐδʼ ἂν ὧδʼ ἐγιγνόμην κακός;
νῦν δʼ οὐδὲν εἰδὼς ἱκόμην ἵνʼ ἱκόμην,
ὑφʼ ὧν δʼ ἔπασχον, εἰδότων ἀπωλλύμην.
ἀνθʼ ὧν ἱκνοῦμαι πρὸς θεῶν ὑμᾶς, ξένοι,
275
ὥσπερ με κἀνεστήσαθʼ, ὧδε σώσατε,
καὶ μὴ θεοὺς τιμῶντες εἶτα τοὺς θεοὺς
μοίρας ποιεῖσθε μηδαμῶς· ἡγεῖσθε δὲ
βλέπειν μὲν αὐτοὺς πρὸς τὸν εὐσεβῆ βροτῶν,
βλέπειν δὲ πρὸς τοὺς δυσσεβεῖς, φυγὴν δέ του
280
μήπω γενέσθαι φωτὸς ἀνοσίου βροτῶν.
ξὺν οἷς σὺ μὴ κάλυπτε τὰς εὐδαίμονας
ἔργοις Ἀθήνας ἀνοσίοις ὑπηρετῶν,
ἀλλʼ ὥσπερ ἔλαβες τὸν ἱκέτην ἐχέγγυον,
ῥύου με κἀκφύλασσε· μηδέ μου κάρα
285
τὸ δυσπρόσοπτον εἰσορῶν ἀτιμάσῃς,
ἥκω γὰρ ἱερὸς εὐσεβής τε καὶ φέρων
ὄνησιν ἀστοῖς τοῖσδʼ· ὅταν δʼ ὁ κύριος
παρῇ τις, ὑμῶν ὅστις ἐστὶν ἡγεμών,
τότʼ εἰσακούων πάντʼ ἐπιστήσει· τὰ δὲ
290
μεταξὺ τούτου μηδαμῶς γίγνου κακός.
τί δῆτα δόξης ἢ τί κληδόνος καλῆς
μάτην ῥεούσης ὠφέλημα γίγνεται,
εἰ τάς γʼ Ἀθήνας φασὶ θεοσεβεστάτας
260
εἶναι, μόνας δὲ τὸν κακούμενον ξένον
σῴζειν οἵας τε καὶ μόνας ἀρκεῖν ἔχειν;
κἄμοιγε ποῦ τοῦτʼ ἐστίν, οἵτινες βάθρων
ἐκ τῶνδέ μʼ ἐξάραντες εἶτʼ ἐλαύνετε,
ὄνομα μόνον δείσαντες; οὐ γὰρ δὴ τό γε
265
σῶμʼ οὐδὲ τἄργα τἄμʼ· ἐπεὶ τά γʼ ἔργα μου
πεπονθότʼ ἐστὶ μᾶλλον ἢ δεδρακότα,
εἴ σοι τὰ μητρὸς καὶ πατρὸς χρείη λέγειν,
ὧν οὕνεκʼ ἐκφοβεῖ με· τοῦτʼ ἐγὼ καλῶς
ἔξοιδα. καίτοι πῶς ἐγὼ κακὸς φύσιν,
270
ὅστις παθὼν μὲν ἀντέδρων, ὥστʼ εἰ φρονῶν
ἔπρασσον, οὐδʼ ἂν ὧδʼ ἐγιγνόμην κακός;
νῦν δʼ οὐδὲν εἰδὼς ἱκόμην ἵνʼ ἱκόμην,
ὑφʼ ὧν δʼ ἔπασχον, εἰδότων ἀπωλλύμην.
ἀνθʼ ὧν ἱκνοῦμαι πρὸς θεῶν ὑμᾶς, ξένοι,
275
ὥσπερ με κἀνεστήσαθʼ, ὧδε σώσατε,
καὶ μὴ θεοὺς τιμῶντες εἶτα τοὺς θεοὺς
μοίρας ποιεῖσθε μηδαμῶς· ἡγεῖσθε δὲ
βλέπειν μὲν αὐτοὺς πρὸς τὸν εὐσεβῆ βροτῶν,
βλέπειν δὲ πρὸς τοὺς δυσσεβεῖς, φυγὴν δέ του
280
μήπω γενέσθαι φωτὸς ἀνοσίου βροτῶν.
ξὺν οἷς σὺ μὴ κάλυπτε τὰς εὐδαίμονας
ἔργοις Ἀθήνας ἀνοσίοις ὑπηρετῶν,
ἀλλʼ ὥσπερ ἔλαβες τὸν ἱκέτην ἐχέγγυον,
ῥύου με κἀκφύλασσε· μηδέ μου κάρα
285
τὸ δυσπρόσοπτον εἰσορῶν ἀτιμάσῃς,
ἥκω γὰρ ἱερὸς εὐσεβής τε καὶ φέρων
ὄνησιν ἀστοῖς τοῖσδʼ· ὅταν δʼ ὁ κύριος
παρῇ τις, ὑμῶν ὅστις ἐστὶν ἡγεμών,
τότʼ εἰσακούων πάντʼ ἐπιστήσει· τὰ δὲ
290
μεταξὺ τούτου μηδαμῶς γίγνου κακός.
Χορός
ταρβεῖν μέν, ὦ γεραιέ, τἀνθυμήματα
πολλή ʼστʼ ἀνάγκη τἀπὸ σοῦ· λόγοισι γὰρ
οὐκ ὠνόμασται βραχέσι· τοὺς δὲ τῆσδε γῆς
ἄνακτας ἀρκεῖ ταῦτά μοι διειδέναι.
295
296
ταρβεῖν μέν, ὦ γεραιέ, τἀνθυμήματα
πολλή ʼστʼ ἀνάγκη τἀπὸ σοῦ· λόγοισι γὰρ
οὐκ ὠνόμασται βραχέσι· τοὺς δὲ τῆσδε γῆς
ἄνακτας ἀρκεῖ ταῦτά μοι διειδέναι.
295
Οἰδίπους
καὶ ποῦ ʼσθʼ ὁ κραίνων τῆσδε τῆς χώρας, ξένοι;
καὶ ποῦ ʼσθʼ ὁ κραίνων τῆσδε τῆς χώρας, ξένοι;
Χορός
πατρῷον ἄστυ γῆς ἔχει· σκοπὸς δέ νιν,
ὃς κἀμὲ δεῦρʼ ἔπεμψεν, οἴχεται στελῶν.
πατρῷον ἄστυ γῆς ἔχει· σκοπὸς δέ νιν,
ὃς κἀμὲ δεῦρʼ ἔπεμψεν, οἴχεται στελῶν.
Οἰδίπους
ἦ καὶ δοκεῖτε τοῦ τυφλοῦ τινʼ ἐντροπὴν
ἢ φροντίδʼ, ἕξειν, αὐτὸν ὥστʼ ἐλθεῖν πέλας;
300
ἦ καὶ δοκεῖτε τοῦ τυφλοῦ τινʼ ἐντροπὴν
ἢ φροντίδʼ, ἕξειν, αὐτὸν ὥστʼ ἐλθεῖν πέλας;
300
Χορός
καὶ κάρθʼ, ὅταν περ τοὔνομʼ αἴσθηται τὸ σόν.
καὶ κάρθʼ, ὅταν περ τοὔνομʼ αἴσθηται τὸ σόν.
Οἰδίπους
τίς δʼ ἔσθʼ ὁ κείνῳ τοῦτο τοὔπος ἀγγελῶν;
τίς δʼ ἔσθʼ ὁ κείνῳ τοῦτο τοὔπος ἀγγελῶν;
Χορός
μακρὰ κέλευθος· πολλὰ δʼ ἐμπόρων ἔπη
φιλεῖ πλανᾶσθαι, τῶν ἐκεῖνος ἀΐων,
θάρσει, παρέσται. πολὺ γάρ, ὦ γέρον, τὸ σὸν
305
ὄνομα διήκει πάντας, ὥστε κεἰ βραδὺς
εὕδει, κλύων σοῦ δεῦρʼ ἀφίξεται ταχύς.
μακρὰ κέλευθος· πολλὰ δʼ ἐμπόρων ἔπη
φιλεῖ πλανᾶσθαι, τῶν ἐκεῖνος ἀΐων,
θάρσει, παρέσται. πολὺ γάρ, ὦ γέρον, τὸ σὸν
305
ὄνομα διήκει πάντας, ὥστε κεἰ βραδὺς
εὕδει, κλύων σοῦ δεῦρʼ ἀφίξεται ταχύς.
Οἰδίπους
ἀλλʼ εὐτυχὴς ἵκοιτο τῇ θʼ αὑτοῦ πόλει
ἐμοί τε· τίς γὰρ ἐσθλὸς οὐχ αὑτῷ φίλος;
ἀλλʼ εὐτυχὴς ἵκοιτο τῇ θʼ αὑτοῦ πόλει
ἐμοί τε· τίς γὰρ ἐσθλὸς οὐχ αὑτῷ φίλος;
Ἀντιγόνη
ὦ Ζεῦ, τί λέξω; ποῖ φρενῶν ἔλθω, πάτερ;
310
ὦ Ζεῦ, τί λέξω; ποῖ φρενῶν ἔλθω, πάτερ;
310
Οἰδίπους
τί δʼ ἔστι, τέκνον Ἀντιγόνη;
τί δʼ ἔστι, τέκνον Ἀντιγόνη;
Ἀντιγόνη
γυναῖχʼ ὁρῶ
στείχουσαν ἡμῶν ἆσσον, Αἰτναίας ἐπὶ
πώλου βεβῶσαν· κρατὶ δʼ ἡλιοστεγὴς
κυνῆ πρόσωπα Θεσσαλίς νιν ἀμπέχει.
τί φῶ;
315
ἆρʼ ἔστιν; ἆρʼ οὐκ ἔστιν; ἢ γνώμη πλανᾷ;
καὶ φημὶ κἀπόφημι κοὐκ ἔχω τί φῶ.
τάλαινα.
οὐκ ἔστιν ἄλλη· φαιδρὰ γοῦν ἀπʼ ὀμμάτων
σαίνει με προσστείχουσα· σημαίνει δʼ ὅτι
320
μόνης τόδʼ ἐστὶ δῆλον Ἰσμήνης κάρα.
γυναῖχʼ ὁρῶ
στείχουσαν ἡμῶν ἆσσον, Αἰτναίας ἐπὶ
πώλου βεβῶσαν· κρατὶ δʼ ἡλιοστεγὴς
κυνῆ πρόσωπα Θεσσαλίς νιν ἀμπέχει.
τί φῶ;
315
ἆρʼ ἔστιν; ἆρʼ οὐκ ἔστιν; ἢ γνώμη πλανᾷ;
καὶ φημὶ κἀπόφημι κοὐκ ἔχω τί φῶ.
τάλαινα.
οὐκ ἔστιν ἄλλη· φαιδρὰ γοῦν ἀπʼ ὀμμάτων
σαίνει με προσστείχουσα· σημαίνει δʼ ὅτι
320
μόνης τόδʼ ἐστὶ δῆλον Ἰσμήνης κάρα.
Οἰδίπους
πῶς εἶπας, ὦ παῖ;
πῶς εἶπας, ὦ παῖ;
Ἀντιγόνη
παῖδα σήν, ἐμὴν δʼ ὁρᾶν
ὅμαιμον· αὐδῇ δʼ αὐτίκʼ ἔξεστιν μαθεῖν.
παῖδα σήν, ἐμὴν δʼ ὁρᾶν
ὅμαιμον· αὐδῇ δʼ αὐτίκʼ ἔξεστιν μαθεῖν.
Ἰσμήνη
ὦ δισσὰ πατρὸς καὶ κασιγνήτης ἐμοὶ
ἥδιστα προσφωνήμαθʼ, ὡς ὑμᾶς μόλις
325
εὑροῦσα λύπῃ δεύτερον μόλις βλέπω.
ὦ δισσὰ πατρὸς καὶ κασιγνήτης ἐμοὶ
ἥδιστα προσφωνήμαθʼ, ὡς ὑμᾶς μόλις
325
εὑροῦσα λύπῃ δεύτερον μόλις βλέπω.
Οἰδίπους
ὦ τέκνον, ἥκεις;
ὦ τέκνον, ἥκεις;
Ἰσμήνη
ὦ πάτερ δύσμοιρʼ ὁρᾶν.
ὦ πάτερ δύσμοιρʼ ὁρᾶν.
Οἰδίπους
τέκνον, πέφηνας;
τέκνον, πέφηνας;
Ἰσμήνη
οὐκ ἄνευ μόχθου γέ μοι.
οὐκ ἄνευ μόχθου γέ μοι.
Οἰδίπους
πρόσψαυσον, ὦ παῖ.
πρόσψαυσον, ὦ παῖ.
Ἰσμήνη
θιγγάνω δυοῖν ὁμοῦ.
θιγγάνω δυοῖν ὁμοῦ.
Οἰδίπους
ὦ σπέρμʼ ὅμαιμον.
330
ὦ σπέρμʼ ὅμαιμον.
330
Ἰσμήνη
ὦ δυσάθλιαι τροφαί.
ὦ δυσάθλιαι τροφαί.
Οἰδίπους
ἦ τῆσδε κἀμοῦ;
ἦ τῆσδε κἀμοῦ;
Ἰσμήνη
δυσμόρου τʼ ἐμοῦ τρίτης.
δυσμόρου τʼ ἐμοῦ τρίτης.
Οἰδίπους
τέκνον, τί δʼ ἦλθες;
τέκνον, τί δʼ ἦλθες;
Ἰσμήνη
σῇ, πάτερ, προμηθίᾳ.
σῇ, πάτερ, προμηθίᾳ.
Οἰδίπους
πότερα πόθοισι;
πότερα πόθοισι;
Ἰσμήνη
καὶ λόγων γʼ αὐτάγγελος,
ξὺν ᾧπερ εἶχον οἰκετῶν πιστῷ μόνῳ.
καὶ λόγων γʼ αὐτάγγελος,
ξὺν ᾧπερ εἶχον οἰκετῶν πιστῷ μόνῳ.
Οἰδίπους
οἱ δʼ αὐθόμαιμοι ποῦ νεανίαι πονεῖν;
335
οἱ δʼ αὐθόμαιμοι ποῦ νεανίαι πονεῖν;
335
Ἰσμήνη
εἴσʼ οὗπέρ εἰσι· δεινὰ τἀν κείνοις τανῦν.
337
εἴσʼ οὗπέρ εἰσι· δεινὰ τἀν κείνοις τανῦν.
Οἰδίπους
ὦ πάντʼ ἐκείνω τοῖς ἐν Αἰγύπτῳ νόμοις
φύσιν κατεικασθέντε καὶ βίου τροφάς·
ἐκεῖ γὰρ οἱ μὲν ἄρσενες κατὰ στέγας
θακοῦσιν ἱστουργοῦντες, αἱ δὲ σύννομοι
340
τἄξω βίου τροφεῖα πορσύνουσʼ ἀεί.
σφῷν δʼ, ὦ τέκνʼ, οὓς μὲν εἰκὸς ἦν πονεῖν τάδε,
κατʼ οἶκον οἰκουροῦσιν ὥστε παρθένοι,
σφὼ δʼ ἀντʼ ἐκείνων τἀμὰ δυστήνου κακὰ
ὑπερπονεῖτον. ἡ μὲν ἐξ ὅτου νέας
345
τροφῆς ἔληξε καὶ κατίσχυσεν δέμας,
ἀεὶ μεθʼ ἡμῶν δύσμορος πλανωμένη
γερονταγωγεῖ, πολλὰ μὲν κατʼ ἀγρίαν
ὕλην ἄσιτος νηλίπους τʼ ἀλωμένη,
πολλοῖσι δʼ ὄμβροις ἡλίου τε καύμασιν
350
μοχθοῦσα τλήμων δεύτερʼ ἡγεῖται τὰ τῆς
οἴκοι διαίτης, εἰ πατὴρ τροφὴν ἔχοι.
σὺ δʼ, ὦ τέκνον, πρόσθεν μὲν ἐξίκου πατρὶ
μαντεῖʼ ἄγουσα πάντα, Καδμείων λάθρᾳ,
ἃ τοῦδʼ ἐχρήσθη σώματος, φύλαξ τέ μου
355
πιστὴ κατέστης, γῆς ὅτʼ ἐξηλαυνόμην·
νῦν δʼ αὖ τίνʼ ἥκεις μῦθον, Ἰσμήνη, πατρὶ
φέρουσα; τίς σʼ ἐξῆρεν οἴκοθεν στόλος;
ἥκεις γὰρ οὐ κενή γε, τοῦτʼ ἐγὼ σαφῶς
ἔξοιδα, μὴ οὐχὶ δεῖμʼ ἐμοὶ φέρουσά τι.
360
ὦ πάντʼ ἐκείνω τοῖς ἐν Αἰγύπτῳ νόμοις
φύσιν κατεικασθέντε καὶ βίου τροφάς·
ἐκεῖ γὰρ οἱ μὲν ἄρσενες κατὰ στέγας
θακοῦσιν ἱστουργοῦντες, αἱ δὲ σύννομοι
340
τἄξω βίου τροφεῖα πορσύνουσʼ ἀεί.
σφῷν δʼ, ὦ τέκνʼ, οὓς μὲν εἰκὸς ἦν πονεῖν τάδε,
κατʼ οἶκον οἰκουροῦσιν ὥστε παρθένοι,
σφὼ δʼ ἀντʼ ἐκείνων τἀμὰ δυστήνου κακὰ
ὑπερπονεῖτον. ἡ μὲν ἐξ ὅτου νέας
345
τροφῆς ἔληξε καὶ κατίσχυσεν δέμας,
ἀεὶ μεθʼ ἡμῶν δύσμορος πλανωμένη
γερονταγωγεῖ, πολλὰ μὲν κατʼ ἀγρίαν
ὕλην ἄσιτος νηλίπους τʼ ἀλωμένη,
πολλοῖσι δʼ ὄμβροις ἡλίου τε καύμασιν
350
μοχθοῦσα τλήμων δεύτερʼ ἡγεῖται τὰ τῆς
οἴκοι διαίτης, εἰ πατὴρ τροφὴν ἔχοι.
σὺ δʼ, ὦ τέκνον, πρόσθεν μὲν ἐξίκου πατρὶ
μαντεῖʼ ἄγουσα πάντα, Καδμείων λάθρᾳ,
ἃ τοῦδʼ ἐχρήσθη σώματος, φύλαξ τέ μου
355
πιστὴ κατέστης, γῆς ὅτʼ ἐξηλαυνόμην·
νῦν δʼ αὖ τίνʼ ἥκεις μῦθον, Ἰσμήνη, πατρὶ
φέρουσα; τίς σʼ ἐξῆρεν οἴκοθεν στόλος;
ἥκεις γὰρ οὐ κενή γε, τοῦτʼ ἐγὼ σαφῶς
ἔξοιδα, μὴ οὐχὶ δεῖμʼ ἐμοὶ φέρουσά τι.
360
Ἰσμήνη
ἐγὼ τὰ μὲν παθήμαθʼ ἅπαθον, πάτερ,
ζητοῦσα τὴν σὴν ποῦ κατοικοίης τροφήν,
παρεῖσʼ ἐάσω· δὶς γὰρ οὐχὶ βούλομαι
πονοῦσά τʼ ἀλγεῖν καὶ λέγουσʼ αὖθις πάλιν.
ἃ δʼ ἀμφὶ τοῖν σοῖν δυσμόροιν παίδοιν κακὰ
365
νῦν ἐστι, ταῦτα σημανοῦσʼ ἐλήλυθα.
πρὶν μὲν γὰρ αὐτοῖς ἦν ἔρως Κρέοντί τε
θρόνους ἐᾶσθαι μηδὲ χραίνεσθαι πόλιν,
λόγῳ σκοποῦσι τὴν πάλαι γένους φθοράν,
οἵα κατέσχε τὸν σὸν ἄθλιον δόμον·
370
νῦν δʼ ἐκ θεῶν του κἀλιτηρίου φρενὸς
εἰσῆλθε τοῖν τρὶς ἀθλίοιν ἔρις κακή,
ἀρχῆς λαβέσθαι καὶ κράτους τυραννικοῦ.
χὠ μὲν νεάζων καὶ χρόνῳ μείων γεγὼς
τὸν πρόσθε γεννηθέντα Πολυνείκη θρόνων
375
ἀποστερίσκει, κἀξελήλακεν πάτρας.
ὁ δʼ, ὡς καθʼ ἡμᾶς ἔσθʼ ὁ πληθύων λόγος,
τὸ κοῖλον Ἄργος βὰς φυγὰς προσλαμβάνει
κῆδός τε καινὸν καὶ ξυνασπιστὰς φίλους
ὡς αὐτίκʼ Ἄργος ἢ τὸ Καδμείων πέδον
380
τιμῇ καθέξον ἢ πρὸς οὐρανὸν βιβῶν.
ταῦτʼ οὐκ ἀριθμός ἐστιν, ὦ πάτερ, λόγων,
ἀλλʼ ἔργα δεινά· τοὺς δὲ σοὺς ὅπου θεοὶ
πόνους κατοικτιοῦσιν οὐκ ἔχω μαθεῖν.
385
ἐγὼ τὰ μὲν παθήμαθʼ ἅπαθον, πάτερ,
ζητοῦσα τὴν σὴν ποῦ κατοικοίης τροφήν,
παρεῖσʼ ἐάσω· δὶς γὰρ οὐχὶ βούλομαι
πονοῦσά τʼ ἀλγεῖν καὶ λέγουσʼ αὖθις πάλιν.
ἃ δʼ ἀμφὶ τοῖν σοῖν δυσμόροιν παίδοιν κακὰ
365
νῦν ἐστι, ταῦτα σημανοῦσʼ ἐλήλυθα.
πρὶν μὲν γὰρ αὐτοῖς ἦν ἔρως Κρέοντί τε
θρόνους ἐᾶσθαι μηδὲ χραίνεσθαι πόλιν,
λόγῳ σκοποῦσι τὴν πάλαι γένους φθοράν,
οἵα κατέσχε τὸν σὸν ἄθλιον δόμον·
370
νῦν δʼ ἐκ θεῶν του κἀλιτηρίου φρενὸς
εἰσῆλθε τοῖν τρὶς ἀθλίοιν ἔρις κακή,
ἀρχῆς λαβέσθαι καὶ κράτους τυραννικοῦ.
χὠ μὲν νεάζων καὶ χρόνῳ μείων γεγὼς
τὸν πρόσθε γεννηθέντα Πολυνείκη θρόνων
375
ἀποστερίσκει, κἀξελήλακεν πάτρας.
ὁ δʼ, ὡς καθʼ ἡμᾶς ἔσθʼ ὁ πληθύων λόγος,
τὸ κοῖλον Ἄργος βὰς φυγὰς προσλαμβάνει
κῆδός τε καινὸν καὶ ξυνασπιστὰς φίλους
ὡς αὐτίκʼ Ἄργος ἢ τὸ Καδμείων πέδον
380
τιμῇ καθέξον ἢ πρὸς οὐρανὸν βιβῶν.
ταῦτʼ οὐκ ἀριθμός ἐστιν, ὦ πάτερ, λόγων,
ἀλλʼ ἔργα δεινά· τοὺς δὲ σοὺς ὅπου θεοὶ
πόνους κατοικτιοῦσιν οὐκ ἔχω μαθεῖν.
Οἰδίπους
ἤδη γὰρ ἔσχες ἐλπίδʼ ὡς ἐμοῦ θεοὺς
385
ὤραν τινʼ ἕξειν, ὥστε σωθῆναί ποτε;
ἤδη γὰρ ἔσχες ἐλπίδʼ ὡς ἐμοῦ θεοὺς
385
ὤραν τινʼ ἕξειν, ὥστε σωθῆναί ποτε;
Ἰσμήνη
ἔγωγε τοῖς νὺν γʼ, ὦ πάτερ, μαντεύμασιν.
ἔγωγε τοῖς νὺν γʼ, ὦ πάτερ, μαντεύμασιν.
Οἰδίπους
ποίοισι τούτοις; τί δὲ τεθέσπισται, τέκνον;
ποίοισι τούτοις; τί δὲ τεθέσπισται, τέκνον;
Ἰσμήνη
σὲ τοῖς ἐκεῖ ζητητὸν ἀνθρώποις ποτὲ
θανόντʼ ἔσεσθαι ζῶντά τʼ εὐσοίας χάριν.
390
σὲ τοῖς ἐκεῖ ζητητὸν ἀνθρώποις ποτὲ
θανόντʼ ἔσεσθαι ζῶντά τʼ εὐσοίας χάριν.
390
Οἰδίπους
τίς δʼ ἂν τοιοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς εὖ πράξειεν ἄν;
τίς δʼ ἂν τοιοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς εὖ πράξειεν ἄν;
Ἰσμήνη
ἐν σοὶ τὰ κείνων φασὶ γίγνεσθαι κράτη.
ἐν σοὶ τὰ κείνων φασὶ γίγνεσθαι κράτη.
Οἰδίπους
ὅτʼ οὐκέτʼ εἰμί, τηνικαῦτʼ ἄρʼ εἴμʼ ἀνήρ;
ὅτʼ οὐκέτʼ εἰμί, τηνικαῦτʼ ἄρʼ εἴμʼ ἀνήρ;
Ἰσμήνη
νῦν γὰρ θεοί σʼ ὀρθοῦσι, πρόσθε δʼ ὤλλυσαν.
νῦν γὰρ θεοί σʼ ὀρθοῦσι, πρόσθε δʼ ὤλλυσαν.
Οἰδίπους
γέροντα δʼ ὀρθοῦν φλαῦρον ὃς νέος πέσῃ.
395
γέροντα δʼ ὀρθοῦν φλαῦρον ὃς νέος πέσῃ.
395
Ἰσμήνη
καὶ μὴν Κρέοντά γʼ ἴσθι σοι τούτων χάριν
ἥξοντα βαιοῦ κοὐχὶ μυρίου χρόνου.
καὶ μὴν Κρέοντά γʼ ἴσθι σοι τούτων χάριν
ἥξοντα βαιοῦ κοὐχὶ μυρίου χρόνου.
Οἰδίπους
ὅπως τί δράσῃ, θύγατερ; ἑρμήνευέ μοι.
ὅπως τί δράσῃ, θύγατερ; ἑρμήνευέ μοι.
Ἰσμήνη
ὥς σʼ ἄγχι γῆς στήσωσι Καδμείας, ὅπως
κρατῶσι μὲν σοῦ, γῆς δὲ μὴ ʼμβαίνῃς ὅρων.
400
ὥς σʼ ἄγχι γῆς στήσωσι Καδμείας, ὅπως
κρατῶσι μὲν σοῦ, γῆς δὲ μὴ ʼμβαίνῃς ὅρων.
400
Οἰδίπους
ἡ δʼ ὠφέλησις τίς θύρασι κειμένου;
ἡ δʼ ὠφέλησις τίς θύρασι κειμένου;
Ἰσμήνη
κείνοις ὁ τύμβος δυστυχῶν ὁ σὸς βαρύς.
κείνοις ὁ τύμβος δυστυχῶν ὁ σὸς βαρύς.
Οἰδίπους
κἄνευ θεοῦ τις τοῦτό γʼ ἂν γνώμῃ μάθοι.
κἄνευ θεοῦ τις τοῦτό γʼ ἂν γνώμῃ μάθοι.
Ἰσμήνη
τούτου χάριν τοίνυν σε προσθέσθαι πέλας
χώρας θέλουσι, μηδʼ ἵνʼ ἂν σαυτοῦ κρατοῖς.
405
τούτου χάριν τοίνυν σε προσθέσθαι πέλας
χώρας θέλουσι, μηδʼ ἵνʼ ἂν σαυτοῦ κρατοῖς.
405
Οἰδίπους
ἦ καὶ κατασκιῶσι Θηβαίᾳ κόνει;
ἦ καὶ κατασκιῶσι Θηβαίᾳ κόνει;
Ἰσμήνη
ἀλλʼ οὐκ ἐᾷ τοὔμφυλον αἷμά σʼ, ὦ πάτερ.
ἀλλʼ οὐκ ἐᾷ τοὔμφυλον αἷμά σʼ, ὦ πάτερ.
Οἰδίπους
οὐκ ἆρʼ ἐμοῦ γε μὴ κρατήσωσίν ποτε.
οὐκ ἆρʼ ἐμοῦ γε μὴ κρατήσωσίν ποτε.
Ἰσμήνη
ἔσται ποτʼ ἆρα τοῦτο Καδμείοις βάρος.
ἔσται ποτʼ ἆρα τοῦτο Καδμείοις βάρος.
Οἰδίπους
ποίας φανείσης, ὦ τέκνον, συναλλαγῆς;
410
ποίας φανείσης, ὦ τέκνον, συναλλαγῆς;
410
Ἰσμήνη
τῆς σῆς ὑπʼ ὀργῆς, σοῖς ὅταν στῶσιν τάφοις.
τῆς σῆς ὑπʼ ὀργῆς, σοῖς ὅταν στῶσιν τάφοις.
Οἰδίπους
ἃ δʼ ἐννέπεις, κλύουσα τοῦ λέγεις, τέκνον;
ἃ δʼ ἐννέπεις, κλύουσα τοῦ λέγεις, τέκνον;
Ἰσμήνη
ἀνδρῶν θεωρῶν Δελφικῆς ἀφʼ ἑστίας.
ἀνδρῶν θεωρῶν Δελφικῆς ἀφʼ ἑστίας.
Οἰδίπους
καὶ ταῦτʼ ἐφʼ ἡμῖν Φοῖβος εἰρηκὼς κυρεῖ;
καὶ ταῦτʼ ἐφʼ ἡμῖν Φοῖβος εἰρηκὼς κυρεῖ;
Ἰσμήνη
ὥς φασιν οἱ μολόντες εἰς Θήβης πέδον.
415
ὥς φασιν οἱ μολόντες εἰς Θήβης πέδον.
415
Οἰδίπους
παίδων τις οὖν ἤκουσε τῶν ἐμῶν τάδε;
παίδων τις οὖν ἤκουσε τῶν ἐμῶν τάδε;
Ἰσμήνη
ἄμφω γʼ ὁμοίως, κἀξεπίστασθον καλῶς.
ἄμφω γʼ ὁμοίως, κἀξεπίστασθον καλῶς.
Οἰδίπους
κᾆθʼ οἱ κάκιστοι τῶνδʼ ἀκούσαντες, πάρος
τοὐμοῦ πόθου προύθεντο τὴν τυραννίδα;
κᾆθʼ οἱ κάκιστοι τῶνδʼ ἀκούσαντες, πάρος
τοὐμοῦ πόθου προύθεντο τὴν τυραννίδα;
Ἰσμήνη
ἀλγῶ κλύουσα ταῦτʼ ἐγώ, φέρω δʼ ὅμως.
420
421
ἀλγῶ κλύουσα ταῦτʼ ἐγώ, φέρω δʼ ὅμως.
420
Οἰδίπους
ἀλλʼ οἱ θεοί σφιν μήτε τὴν πεπρωμένην
ἔριν κατασβέσειαν, ἔν τʼ ἐμοὶ τέλος
αὐτοῖν γένοιτο τῆσδε τῆς μάχης πέρι,
ἧς νῦν ἔχονται κἀπαναίρονται δόρυ·
ὡς οὔτʼ ἂν ὃς νῦν σκῆπτρα καὶ θρόνους ἔχει
425
μείνειεν οὔτʼ ἂν οὑξεληλυθὼς πάλιν
ἔλθοι ποτʼ αὖθις· οἵ γε τὸν φύσαντʼ ἐμὲ
οὕτως ἀτίμως πατρίδος ἐξωθούμενον
οὐκ ἔσχον οὐδʼ ἤμυναν, ἀλλʼ ἀνάστατος
αὐτοῖς ἐπέμφθην κἀξεκηρύχθην φυγάς.
430
εἴποις ἂν ὡς θέλοντι τοῦτʼ ἐμοὶ τότε
πόλις τὸ δῶρον εἰκότως κατῄνεσεν.
οὐ δῆτʼ, ἐπεί τοι τὴν μὲν αὐτίχʼ ἡμέραν,
ὁπηνίκʼ ἔζει θυμός, ἥδιστον δέ μοι
τὸ κατθανεῖν ἦν καὶ τὸ λευσθῆναι πέτροις,
435
οὐδεὶς ἔρωτʼ ἐς τόνδʼ ἐφαίνετʼ ὠφελῶν·
χρόνῳ δʼ, ὅτʼ ἤδη πᾶς ὁ μόχθος ἦν πέπων,
κἀμάνθανον τὸν θυμὸν ἐκδραμόντα μοι
μείζω κολαστὴν τῶν πρὶν ἡμαρτημένων,
τὸ τηνίκʼ ἤδη τοῦτο μὲν πόλις βίᾳ
440
ἤλαυνέ μʼ ἐκ γῆς χρόνιον, οἱ δʼ ἐπωφελεῖν,
οἱ τοῦ πατρός, τῷ πατρὶ δυνάμενοι, τὸ δρᾶν
οὐκ ἠθέλησαν, ἀλλʼ ἔπους σμικροῦ χάριν
φυγάς σφιν ἔξω πτωχὸς ἠλώμην ἀεί.
ἐκ ταῖνδε δʼ, οὔσαιν παρθένοιν, ὅσον φύσις
445
δίδωσιν αὐταῖν, καὶ τροφὰς ἔχω βίου
καὶ γῆς ἄδειαν καὶ γένους ἐπάρκεσιν·
τὼ δʼ ἀντὶ τοῦ φύσαντος εἱλέσθην θρόνους
καὶ σκῆπτρα κραίνειν καὶ τυραννεύειν χθονός.
ἀλλʼ οὔ τι μὴ λάχωσι τοῦδε συμμάχου,
450
οὐδέ σφιν ἀρχῆς τῆσδε Καδμείας ποτὲ
ὄνησις ἥξει· τοῦτʼ ἐγῷδα, τῆσδέ τε
μαντεῖʼ ἀκούων συννοῶν τε τἀξ ἐμοῦ
παλαίφαθʼ ἁμοὶ Φοῖβος ἤνυσέν ποτε.
πρὸς ταῦτα καὶ Κρέοντα πεμπόντων ἐμοῦ
455
μαστῆρα, κεἴ τις ἄλλος ἐν πόλει σθένει.
ἐὰν γὰρ ὑμεῖς, ὦ ξένοι, θέληθʼ ὁμοῦ
προστάτισι ταῖς σεμναῖσι δημούχοις θεαῖς
ἀλκὴν ποεῖσθαι, τῇδε τῇ πόλει μέγαν
σωτῆρʼ ἀρεῖσθε, τοῖς δʼ ἐμοῖς ἐχθροῖς πόνους.
460
461
ἀλλʼ οἱ θεοί σφιν μήτε τὴν πεπρωμένην
ἔριν κατασβέσειαν, ἔν τʼ ἐμοὶ τέλος
αὐτοῖν γένοιτο τῆσδε τῆς μάχης πέρι,
ἧς νῦν ἔχονται κἀπαναίρονται δόρυ·
ὡς οὔτʼ ἂν ὃς νῦν σκῆπτρα καὶ θρόνους ἔχει
425
μείνειεν οὔτʼ ἂν οὑξεληλυθὼς πάλιν
ἔλθοι ποτʼ αὖθις· οἵ γε τὸν φύσαντʼ ἐμὲ
οὕτως ἀτίμως πατρίδος ἐξωθούμενον
οὐκ ἔσχον οὐδʼ ἤμυναν, ἀλλʼ ἀνάστατος
αὐτοῖς ἐπέμφθην κἀξεκηρύχθην φυγάς.
430
εἴποις ἂν ὡς θέλοντι τοῦτʼ ἐμοὶ τότε
πόλις τὸ δῶρον εἰκότως κατῄνεσεν.
οὐ δῆτʼ, ἐπεί τοι τὴν μὲν αὐτίχʼ ἡμέραν,
ὁπηνίκʼ ἔζει θυμός, ἥδιστον δέ μοι
τὸ κατθανεῖν ἦν καὶ τὸ λευσθῆναι πέτροις,
435
οὐδεὶς ἔρωτʼ ἐς τόνδʼ ἐφαίνετʼ ὠφελῶν·
χρόνῳ δʼ, ὅτʼ ἤδη πᾶς ὁ μόχθος ἦν πέπων,
κἀμάνθανον τὸν θυμὸν ἐκδραμόντα μοι
μείζω κολαστὴν τῶν πρὶν ἡμαρτημένων,
τὸ τηνίκʼ ἤδη τοῦτο μὲν πόλις βίᾳ
440
ἤλαυνέ μʼ ἐκ γῆς χρόνιον, οἱ δʼ ἐπωφελεῖν,
οἱ τοῦ πατρός, τῷ πατρὶ δυνάμενοι, τὸ δρᾶν
οὐκ ἠθέλησαν, ἀλλʼ ἔπους σμικροῦ χάριν
φυγάς σφιν ἔξω πτωχὸς ἠλώμην ἀεί.
ἐκ ταῖνδε δʼ, οὔσαιν παρθένοιν, ὅσον φύσις
445
δίδωσιν αὐταῖν, καὶ τροφὰς ἔχω βίου
καὶ γῆς ἄδειαν καὶ γένους ἐπάρκεσιν·
τὼ δʼ ἀντὶ τοῦ φύσαντος εἱλέσθην θρόνους
καὶ σκῆπτρα κραίνειν καὶ τυραννεύειν χθονός.
ἀλλʼ οὔ τι μὴ λάχωσι τοῦδε συμμάχου,
450
οὐδέ σφιν ἀρχῆς τῆσδε Καδμείας ποτὲ
ὄνησις ἥξει· τοῦτʼ ἐγῷδα, τῆσδέ τε
μαντεῖʼ ἀκούων συννοῶν τε τἀξ ἐμοῦ
παλαίφαθʼ ἁμοὶ Φοῖβος ἤνυσέν ποτε.
πρὸς ταῦτα καὶ Κρέοντα πεμπόντων ἐμοῦ
455
μαστῆρα, κεἴ τις ἄλλος ἐν πόλει σθένει.
ἐὰν γὰρ ὑμεῖς, ὦ ξένοι, θέληθʼ ὁμοῦ
προστάτισι ταῖς σεμναῖσι δημούχοις θεαῖς
ἀλκὴν ποεῖσθαι, τῇδε τῇ πόλει μέγαν
σωτῆρʼ ἀρεῖσθε, τοῖς δʼ ἐμοῖς ἐχθροῖς πόνους.
460
Χορός
ἐπάξιος μέν, Οἰδίπους, κατοικτίσαι,
αὐτός τε παῖδές θʼ αἵδʼ· ἐπεὶ δὲ τῆσδε γῆς
σωτῆρα σαυτὸν τῷδʼ ἐπεμβάλλεις λόγῳ,
παραινέσαι σοι βούλομαι τὰ σύμφορα.
ἐπάξιος μέν, Οἰδίπους, κατοικτίσαι,
αὐτός τε παῖδές θʼ αἵδʼ· ἐπεὶ δὲ τῆσδε γῆς
σωτῆρα σαυτὸν τῷδʼ ἐπεμβάλλεις λόγῳ,
παραινέσαι σοι βούλομαι τὰ σύμφορα.
Οἰδίπους
ὦ φίλταθʼ, ὡς νῦν πᾶν τελοῦντι προξένει.
465
ὦ φίλταθʼ, ὡς νῦν πᾶν τελοῦντι προξένει.
465
Χορός
θοῦ νῦν καθαρμὸν τῶνδε δαιμόνων, ἐφʼ ἃς
τὸ πρῶτον ἵκου καὶ κατέστειψας πέδον.
θοῦ νῦν καθαρμὸν τῶνδε δαιμόνων, ἐφʼ ἃς
τὸ πρῶτον ἵκου καὶ κατέστειψας πέδον.
Οἰδίπους
τρόποισι ποίοις; ὦ ξένοι, διδάσκετε.
τρόποισι ποίοις; ὦ ξένοι, διδάσκετε.
Χορός
πρῶτον μὲν ἱερὰς ἐξ ἀειρύτου χοὰς
κρήνης ἐνεγκοῦ, διʼ ὁσίων χειρῶν θιγών.
470
πρῶτον μὲν ἱερὰς ἐξ ἀειρύτου χοὰς
κρήνης ἐνεγκοῦ, διʼ ὁσίων χειρῶν θιγών.
470
Οἰδίπους
ὅταν δὲ τοῦτο χεῦμʼ ἀκήρατον λάβω;
ὅταν δὲ τοῦτο χεῦμʼ ἀκήρατον λάβω;
Χορός
κρατῆρές εἰσιν, ἀνδρὸς εὔχειρος τέχνη,
ὧν κρᾶτʼ ἔρεψον καὶ λαβὰς ἀμφιστόμους.
κρατῆρές εἰσιν, ἀνδρὸς εὔχειρος τέχνη,
ὧν κρᾶτʼ ἔρεψον καὶ λαβὰς ἀμφιστόμους.
Οἰδίπους
θαλλοῖσιν ἢ κρόκαισιν, ἢ ποίῳ τρόπῳ;
θαλλοῖσιν ἢ κρόκαισιν, ἢ ποίῳ τρόπῳ;
Χορός
οἰός γε νεαρᾶς νεοπόκῳ μαλλῷ λαβών.
475
οἰός γε νεαρᾶς νεοπόκῳ μαλλῷ λαβών.
475
Οἰδίπους
εἶεν· τὸ δʼ ἔνθεν ποῖ τελευτῆσαί με χρή;
εἶεν· τὸ δʼ ἔνθεν ποῖ τελευτῆσαί με χρή;
Χορός
χοὰς χέασθαι στάντα πρὸς πρώτην ἕω.
χοὰς χέασθαι στάντα πρὸς πρώτην ἕω.
Οἰδίπους
ἦ τοῖσδε κρωσσοῖς οἷς λέγεις χέω τάδε;
ἦ τοῖσδε κρωσσοῖς οἷς λέγεις χέω τάδε;
Χορός
τρισσάς γε πηγάς· τὸν τελευταῖον δʼ ὅλον.
τρισσάς γε πηγάς· τὸν τελευταῖον δʼ ὅλον.
Οἰδίπους
τοῦ τόνδε πλήσας θῶ; δίδασκε καὶ τόδε.
480
τοῦ τόνδε πλήσας θῶ; δίδασκε καὶ τόδε.
480
Χορός
ὕδατος, μελίσσης· μηδὲ προσφέρειν μέθυ.
ὕδατος, μελίσσης· μηδὲ προσφέρειν μέθυ.
Οἰδίπους
ὅταν δὲ τούτων γῆ μελάμφυλλος τύχῃ;
ὅταν δὲ τούτων γῆ μελάμφυλλος τύχῃ;
Χορός
τρὶς ἐννέʼ αὐτῇ κλῶνας ἐξ ἀμφοῖν χεροῖν
τιθεὶς ἐλαίας τάσδʼ ἐπεύχεσθαι λιτάς.
τρὶς ἐννέʼ αὐτῇ κλῶνας ἐξ ἀμφοῖν χεροῖν
τιθεὶς ἐλαίας τάσδʼ ἐπεύχεσθαι λιτάς.
Οἰδίπους
τούτων ἀκοῦσαι βούλομαι· μέγιστα γάρ.
485
τούτων ἀκοῦσαι βούλομαι· μέγιστα γάρ.
485
Χορός
ὥς σφας καλοῦμεν Εὐμενίδας, ἐξ εὐμενῶν
στέρνων δέχεσθαι τὸν ἱκέτην σωτήριον,
αἰτοῦ σύ τʼ αὐτὸς κεἴ τις ἄλλος ἀντὶ σοῦ,
ἄπυστα φωνῶν μηδὲ μηκύνων βοήν·
ἔπειτʼ ἀφέρπειν ἄστροφος. καὶ ταῦτά σοι
490
δράσαντι θαρσῶν ἂν παρασταίην ἐγώ·
ἄλλως δὲ δειμαίνοιμʼ ἄν, ὦ ξένʼ, ἀμφὶ σοι.
ὥς σφας καλοῦμεν Εὐμενίδας, ἐξ εὐμενῶν
στέρνων δέχεσθαι τὸν ἱκέτην σωτήριον,
αἰτοῦ σύ τʼ αὐτὸς κεἴ τις ἄλλος ἀντὶ σοῦ,
ἄπυστα φωνῶν μηδὲ μηκύνων βοήν·
ἔπειτʼ ἀφέρπειν ἄστροφος. καὶ ταῦτά σοι
490
δράσαντι θαρσῶν ἂν παρασταίην ἐγώ·
ἄλλως δὲ δειμαίνοιμʼ ἄν, ὦ ξένʼ, ἀμφὶ σοι.
Οἰδίπους
ὦ παῖδε, κλύετον τῶνδε προσχώρων ξένων;
ὦ παῖδε, κλύετον τῶνδε προσχώρων ξένων;
Ἀντιγόνη
ἠκούσαμέν τε χὤ τι δεῖ πρόστασσε δρᾶν.
ἠκούσαμέν τε χὤ τι δεῖ πρόστασσε δρᾶν.
Οἰδίπους
ἐμοὶ μὲν οὐχ ὁδωτά· λείπομαι γὰρ ἐν
495
τῷ μὴ δύνασθαι μήδʼ ὁρᾶν, δυοῖν κακοῖν·
σφῷν δʼ ἁτέρα μολοῦσα πραξάτω τάδε.
ἀρκεῖν γὰρ οἶμαι κἀντὶ μυρίων μίαν
ψυχὴν τάδʼ ἐκτίνουσαν, ἢν εὔνους παρῇ.
ἀλλʼ ἐν τάχει τι πράσσετον· μόνον δέ με
500
μὴ λείπετʼ· οὐ γὰρ ἂν σθένοι τοὐμὸν δέμας
ἔρημον ἕρπειν οὐδʼ ὑφηγητοῦ δίχα.
ἐμοὶ μὲν οὐχ ὁδωτά· λείπομαι γὰρ ἐν
495
τῷ μὴ δύνασθαι μήδʼ ὁρᾶν, δυοῖν κακοῖν·
σφῷν δʼ ἁτέρα μολοῦσα πραξάτω τάδε.
ἀρκεῖν γὰρ οἶμαι κἀντὶ μυρίων μίαν
ψυχὴν τάδʼ ἐκτίνουσαν, ἢν εὔνους παρῇ.
ἀλλʼ ἐν τάχει τι πράσσετον· μόνον δέ με
500
μὴ λείπετʼ· οὐ γὰρ ἂν σθένοι τοὐμὸν δέμας
ἔρημον ἕρπειν οὐδʼ ὑφηγητοῦ δίχα.
Ἰσμήνη
ἀλλʼ εἶμʼ ἐγὼ τελοῦσα· τὸν τόπον δʼ ἵνα
χρῆσταί μʼ ἐφευρεῖν, τοῦτο βούλομαι μαθεῖν.
ἀλλʼ εἶμʼ ἐγὼ τελοῦσα· τὸν τόπον δʼ ἵνα
χρῆσταί μʼ ἐφευρεῖν, τοῦτο βούλομαι μαθεῖν.
Χορός
τοὐκεῖθεν ἄλσους, ὦ ξένη, τοῦδʼ· ἢν δέ του
505
σπάνιν τινʼ ἴσχῃς, ἔστʼ ἔποικος ὃς φράσει.
τοὐκεῖθεν ἄλσους, ὦ ξένη, τοῦδʼ· ἢν δέ του
505
σπάνιν τινʼ ἴσχῃς, ἔστʼ ἔποικος ὃς φράσει.
Ἰσμήνη
χωροῖμʼ ἂν ἐς τόδʼ· Ἀντιγόνη, σὺ δʼ ἐνθάδε
φύλασσε πατέρα τόνδε· τοῖς τεκοῦσι γὰρ
οὐδʼ εἰ πονεῖ τις, δεῖ πόνου μνήμην ἔχειν.
χωροῖμʼ ἂν ἐς τόδʼ· Ἀντιγόνη, σὺ δʼ ἐνθάδε
φύλασσε πατέρα τόνδε· τοῖς τεκοῦσι γὰρ
οὐδʼ εἰ πονεῖ τις, δεῖ πόνου μνήμην ἔχειν.
Translations (5)
English (Lewis Campbell, 1906) (OCR draft) Experimental (English (Lewis Campbell, 1906)) — 186 focus
ISM
I will be ministrant. But let me know
Where I must find the place of offering.
I will be ministrant. But let me know
Where I must find the place of offering.
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 192 focus
Hier steh' und nicht von dem Felsumkreis
Ausschreitend bewege den Fuß mehr!
Hier steh' und nicht von dem Felsumkreis
Ausschreitend bewege den Fuß mehr!
Oedipus.
Hier, meinst du?
Hier, meinst du?
Der Chor.
Genug!
Genug!
Oedipus.
Und soll ich
Nun sizen?
Und soll ich
Nun sizen?
Der Chor.
Kauere seitwärts
Hier oben auf diesen Stein.
190
(indeß Dedipus tastend nach dem Size sucht)
Kauere seitwärts
Hier oben auf diesen Stein.
190
Antigone.
Mich laß, Vater, gewähren: reihe
Bedächtig den Schritt zum Schritt,
weh, weh mir!
An meinen freundlich besorgten Arm
Deine greise Gestalt gelehnt.
195
Mich laß, Vater, gewähren: reihe
Bedächtig den Schritt zum Schritt,
weh, weh mir!
An meinen freundlich besorgten Arm
Deine greise Gestalt gelehnt.
195
Der Chor.
Ha, mein grausames Schicksal!
Armer, da du mir nun gefolgt,
Wer der Sterblichen bist du? Sprich!
Wer, Nothbeladner? Welches Land
Nennen wir deine Heimat?
200
Ha, mein grausames Schicksal!
Armer, da du mir nun gefolgt,
Wer der Sterblichen bist du? Sprich!
Wer, Nothbeladner? Welches Land
Nennen wir deine Heimat?
200
English (Thomas Francklin, 1758–1759) (OCR draft) Experimental (English (Thomas Francklin, 1758–1759)) — 186 focus
Theseus
(Edi. Reward them, Jove.
What sayst thou ? wilt thou follow me?
O^Idi. I would,
If it were lawful, but it must be here —
This is the place-
What sayst thou ? wilt thou follow me?
O^Idi. I would,
If it were lawful, but it must be here —
This is the place-
English (Robert Potter, 1788) (OCR draft) Experimental (English (Robert Potter, 1788)) — 186 focus
Oedipus
And sisters of their father?
Wretched me!
And sisters of their father?
Wretched me!
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 118-250 focus
The Chorus of elders of
Colonus
enters the orchestra.
148
Chorus
Look! Who was he, then? Where is he staying? Where has he rushed from this place,
man most insatiate of all who live? Scan the ground, look well, press the search everywhere. A wanderer that old man must have been,
120
a wanderer, not a dweller in the land; otherwise he never would have advanced into this untrodden grove of the maidens with whom none may strive.
125
Their name we tremble to speak; we pass them by with eyes turned away, moving our lips, without sound or word, in still devotion.
But now it is said that one has come who reveres them not at all;
130
and him I cannot yet discern, though I look round all the holy place, nor do I know where to find his lodging.
135
Oedipus steps forward with Antigone.
Look! Who was he, then? Where is he staying? Where has he rushed from this place,
man most insatiate of all who live? Scan the ground, look well, press the search everywhere. A wanderer that old man must have been,
120
a wanderer, not a dweller in the land; otherwise he never would have advanced into this untrodden grove of the maidens with whom none may strive.
125
Their name we tremble to speak; we pass them by with eyes turned away, moving our lips, without sound or word, in still devotion.
But now it is said that one has come who reveres them not at all;
130
But now it is said that one has come who reveres them not at all;
and him I cannot yet discern, though I look round all the holy place, nor do I know where to find his lodging.
135
Oedipus
Behold the man you seek! In sound is my sight, as the saying goes.
Behold the man you seek! In sound is my sight, as the saying goes.
Chorus
Oh! Oh! Fearful he is to see, and fearful to hear!
140
Oh! Oh! Fearful he is to see, and fearful to hear!
140
Oedipus
Do not regard me, I beg you, as a lawless man.
Do not regard me, I beg you, as a lawless man.
Chorus
Zeus defend us! Who may this old man be?
Zeus defend us! Who may this old man be?
Oedipus
Not so wholly of the best fate
that you would call him fortunate, guardians of this land! It is plain; otherwise I would not be creeping, as you see, by the eyes of others, and buoying my strength upon weakness.
145
Not so wholly of the best fate
that you would call him fortunate, guardians of this land! It is plain; otherwise I would not be creeping, as you see, by the eyes of others, and buoying my strength upon weakness.
145
Chorus
Alas! Were you sightless even from birth?
Evil have been your days, and many, it appears. But at least if I can help it, you shall not add this curse to your lot. You go too far—too far!
150
That your rash steps may intrude on the field of this voiceless, grassy glade, where the waters of the mixing bowl blend their stream with the flow of honied offerings, beware, unhappiest of strangers.
155
Retire! Withdraw! Let a wide space part us. Do you hear, toil-worn wanderer? If you have anything to say in converse with us,
160
leave forbidden ground, and speak where it is lawful for all; but, till then, refrain.
165
Alas! Were you sightless even from birth?
Evil have been your days, and many, it appears. But at least if I can help it, you shall not add this curse to your lot. You go too far—too far!
150
That your rash steps may intrude on the field of this voiceless, grassy glade, where the waters of the mixing bowl blend their stream with the flow of honied offerings, beware, unhappiest of strangers.
155
Retire! Withdraw! Let a wide space part us. Do you hear, toil-worn wanderer? If you have anything to say in converse with us,
160
leave forbidden ground, and speak where it is lawful for all; but, till then, refrain.
165
Oedipus
Daughter, to what counsel shall we incline?
170
Daughter, to what counsel shall we incline?
170
Antigone
My father, we must behave just as the townspeople do, listening and giving way where it is necessary.
My father, we must behave just as the townspeople do, listening and giving way where it is necessary.
Oedipus
Then give me your hand.
Then give me your hand.
Antigone
I lay it in yours.
I lay it in yours.
Oedipus
Strangers, let me not suffer wrong
when I have trusted in you, and have passed from my refuge!
175
Strangers, let me not suffer wrong
when I have trusted in you, and have passed from my refuge!
175
Chorus
Never, old man, never will anyone remove you from your resting-place here against your will.
Oedipus begins to move forward.
Never, old man, never will anyone remove you from your resting-place here against your will.
Oedipus
Further, then?
Further, then?
Chorus
Come still further.
Come still further.
Oedipus
Further?
180
Further?
180
Chorus
Lead him onward, maiden, for you hear us and obey.
Lead him onward, maiden, for you hear us and obey.
Antigone
Oedipus
Antigone
Come, follow this way with your dark steps, father, as I lead you.
Come, follow this way with your dark steps, father, as I lead you.
Oedipus
Chorus
Stranger in a foreign land,
poor man, have the courage to detest what the city steadfastly holds as not dear, and to reverence what it holds dear!
185
Stranger in a foreign land,
poor man, have the courage to detest what the city steadfastly holds as not dear, and to reverence what it holds dear!
185
Oedipus
Lead me, then, child, to a spot where I may speak and listen within piety’s domain,
and let us not wage war with necessity.
190
Lead me, then, child, to a spot where I may speak and listen within piety’s domain,
and let us not wage war with necessity.
190
Chorus
There! Do not incline your steps beyond that ledge of bedrock.
There! Do not incline your steps beyond that ledge of bedrock.
Oedipus
This far?
This far?
Chorus
Enough, I say
Enough, I say
Oedipus
Shall I sit down?
195
Shall I sit down?
195
Chorus
Yes, move sideways, and crouch low on the edge of the rock.
Yes, move sideways, and crouch low on the edge of the rock.
Antigone
Father, this is my task: calmly to—
Father, this is my task: calmly to—
Oedipus
Ah me! ah me!
Ah me! ah me!
Antigone
—fit step to step, and lean your aged frame upon my dear arm.
200
—fit step to step, and lean your aged frame upon my dear arm.
200
Oedipus
Alas for my sad destruction!
Antigone seats him on the rock.
Alas for my sad destruction!
Chorus
Ah, poor man, since now you are at ease, speak! What is your lineage among mortals? With what name are you led on your weary path?
What fatherland can you tell us of?
205
Ah, poor man, since now you are at ease, speak! What is your lineage among mortals? With what name are you led on your weary path?
What fatherland can you tell us of?
205
Oedipus
Strangers, I am without a city, but do not—
Strangers, I am without a city, but do not—
Chorus
What is this that you forbid, old man?
What is this that you forbid, old man?
Oedipus
do not, do not ask me who I am! Do not seek or probe further!
210
do not, do not ask me who I am! Do not seek or probe further!
210
Chorus
What does this mean?
What does this mean?
Oedipus
Horrid the birth—
Horrid the birth—
Chorus
Speak!
Speak!
Oedipus
My child—ah, me!—what shall I say?
My child—ah, me!—what shall I say?
Chorus
What is your lineage, stranger? Speak! And who is your father?
215
What is your lineage, stranger? Speak! And who is your father?
215
Oedipus
Woe is me! What will become of me, my child?
Woe is me! What will become of me, my child?
Antigone
Speak, for you are driven to the verge.
Speak, for you are driven to the verge.
Oedipus
Then speak I will. I have no way to hide it.
Then speak I will. I have no way to hide it.
Chorus
You two make a long delay. Come, hasten!
You two make a long delay. Come, hasten!
Oedipus
Do you know of a son of Laius?
220
Do you know of a son of Laius?
220
Chorus
Oh!
Oh!
Oedipus
—And the race of the Labdacidae?
—And the race of the Labdacidae?
Chorus
O Zeus!
O Zeus!
Oedipus
—and the pitiful Oedipus?
—and the pitiful Oedipus?
Chorus
You are he?
You are he?
Oedipus
Have no fear of any words that I speak—
Have no fear of any words that I speak—
Chorus
Ah, no, no!
Ah, no, no!
Oedipus
Unhappy that I am!
Unhappy that I am!
Chorus
Oh, oh!
Oh, oh!
Oedipus
Daughter, what is about to happen?
225
Daughter, what is about to happen?
225
Chorus
Out with you! Go forth from the land!
Out with you! Go forth from the land!
Oedipus
And your promise—to what fulfillment will you bring it?
And your promise—to what fulfillment will you bring it?
Chorus
No man is visited by the punishment of fate if he requites deeds which were first done to himself.
Deceit on the one part matches deceits on the other, and gives pain instead of pleasure for reward. And you—back with you! Out from your seat!
230
Away from my land with all speed, that you may not fasten some heavier burden on my city!
235
No man is visited by the punishment of fate if he requites deeds which were first done to himself.
Deceit on the one part matches deceits on the other, and gives pain instead of pleasure for reward. And you—back with you! Out from your seat!
230
Away from my land with all speed, that you may not fasten some heavier burden on my city!
235
Antigone
Reverent strangers, since you have not endured my aged father—knowing, as you do,
the rumor of his unintended deeds—pity at least my poor self, I implore you, who supplicate you for my father alone. I beg you with eyes that can still look
240
on your own, like one sprung from your own blood, that this sufferer may meet with reverent treatment.
On you, as on a god, we depend in our misery. But come, grant the favor for which we hardly dare hope!
245
I implore you by everything that you hold dear at home: by child, by wife, or treasure, or god! Look well and you will not find the mortal who, if a god should lead him on, could escape.
250
Reverent strangers, since you have not endured my aged father—knowing, as you do,
the rumor of his unintended deeds—pity at least my poor self, I implore you, who supplicate you for my father alone. I beg you with eyes that can still look
240
on your own, like one sprung from your own blood, that this sufferer may meet with reverent treatment.
On you, as on a god, we depend in our misery. But come, grant the favor for which we hardly dare hope!
245
On you, as on a god, we depend in our misery. But come, grant the favor for which we hardly dare hope!
I implore you by everything that you hold dear at home: by child, by wife, or treasure, or god! Look well and you will not find the mortal who, if a god should lead him on, could escape.
250
Commentary
Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))
mvp-comment-150-1 τέτροφεν ἄφιλον 1
Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus
184-187. mvp-comment-112-1 τόλμα.. σέβεσθαι These lines are rightly given to the chorus. They correspond to 203-206, in which the expression ὦ τλάμων again occurs. not averse, unhappy one, when sojourning in a strange land, to cherish the same hatreds with the citizens and to respect their loves Cp. Eur. Bacch. 431-433, τὸ πλῆθος ὅτι τε φαυλότερον | ἐνόμισε, χρῆταί τε, | τόδε τοι λέγοιμ' ἄν: Aesch. Suppl. 202, μέμνησο δ' εἴκειν, χρεῖος εἶ ξένη φυγάς: Eum. 983, καὶ στυγεῖν μιᾷ φρενί.
186. mvp-comment-113-1 τέτροφεν ἄφιλον Hath habitually chosen for dislike ; i. e. is wont to dislike. There is a slight oxymoron in the form of expression. τέτροφεν, ἔχει, Schol.