Electra. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
βλαστεῖν ἐᾶσai, πημονὴν
αὑτῷ
αὐτῶι LA. αὑτῶ Pal. σαφῆ.
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (1)
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 1060-1096 focus
Χορός
τί τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰωνοὺς ἐσορώμενοι τροφᾶς
1060
κηδομένους ἀφʼ ὧν τε βλάστωσιν ἀφʼ ὧν τʼ ὄνασιν εὕρ-
ωσι, τάδʼ οὐκ ἐπʼ ἴσας τελοῦμεν;
ἀλλʼ οὐ τὰν Διὸς ἀστραπὰν
καὶ τὰν οὐρανίαν Θέμιν,
δαρὸν οὐκ ἀπόνητοι.
1065
ὦ χθονία βροτοῖσι φάμα, κατά μοι βόασον οἰκτρὰν
ὄπα τοῖς ἔνερθʼ Ἀτρείδαις, ἀχόρευτα φέρουσʼ
ὀνείδη·
τί τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰωνοὺς ἐσορώμενοι τροφᾶς
1060
κηδομένους ἀφʼ ὧν τε βλάστωσιν ἀφʼ ὧν τʼ ὄνασιν εὕρ-
ωσι, τάδʼ οὐκ ἐπʼ ἴσας τελοῦμεν;
ἀλλʼ οὐ τὰν Διὸς ἀστραπὰν
καὶ τὰν οὐρανίαν Θέμιν,
δαρὸν οὐκ ἀπόνητοι.
1065
ὦ χθονία βροτοῖσι φάμα, κατά μοι βόασον οἰκτρὰν
ὄπα τοῖς ἔνερθʼ Ἀτρείδαις, ἀχόρευτα φέρουσʼ
ὀνείδη·
Χορός
ὅτι σφὶν ἤδη τὰ μὲν ἐκ δόμων νοσεῖ δή, τὰ δὲ πρὸς τέκνων διπλῆ
1070
φύλοπις οὐκέτʼ ἐξισοῦται φιλοτασίῳ διαί-
τᾳ· πρόδοτος δὲ μόνα σαλεύει
Ἠλέκτρα, τὸν ἀεὶ πατρὸς
1075
δειλαία στενάχουσʼ, ὅπως
ἁ πάνδυρτος ἀηδών,
οὔτε τι τοῦ θανεῖν προμηθὴς τό τε μὴ βλέπειν ἑτοίμα,
διδύμαν ἑλοῦσʼ Ἐρινύν· τίς ἂν εὔπατρις ὧδε βλάστοι;
1080
ὅτι σφὶν ἤδη τὰ μὲν ἐκ δόμων νοσεῖ δή, τὰ δὲ πρὸς τέκνων διπλῆ
1070
φύλοπις οὐκέτʼ ἐξισοῦται φιλοτασίῳ διαί-
τᾳ· πρόδοτος δὲ μόνα σαλεύει
Ἠλέκτρα, τὸν ἀεὶ πατρὸς
1075
δειλαία στενάχουσʼ, ὅπως
ἁ πάνδυρτος ἀηδών,
οὔτε τι τοῦ θανεῖν προμηθὴς τό τε μὴ βλέπειν ἑτοίμα,
διδύμαν ἑλοῦσʼ Ἐρινύν· τίς ἂν εὔπατρις ὧδε βλάστοι;
1080
Χορός
οὐδεὶς τῶν ἀγαθῶν γὰρ
ζῶν κακῶς εὔκλειαν αἰσχῦναι θέλει
νώνυμος, ὦ παῖ παῖ.
ὡς καὶ σὺ πάγκλαυτον αἰῶνα κοινὸν εἵλου,
1085
τὸ μὴ καλὸν καθοπλίσασα, δύο φέρειν ἐν ἑνὶ λόγῳ,
σοφά τʼ ἀρίστα τε παῖς κεκλῆσθαι.
οὐδεὶς τῶν ἀγαθῶν γὰρ
ζῶν κακῶς εὔκλειαν αἰσχῦναι θέλει
νώνυμος, ὦ παῖ παῖ.
ὡς καὶ σὺ πάγκλαυτον αἰῶνα κοινὸν εἵλου,
1085
τὸ μὴ καλὸν καθοπλίσασα, δύο φέρειν ἐν ἑνὶ λόγῳ,
σοφά τʼ ἀρίστα τε παῖς κεκλῆσθαι.
Χορός
ζῴης μοι καθύπερθεν
1090
χειρὶ καὶ πλούτῳ τεῶν ἐχθρῶν ὅσον
νῦν ὑπόχειρ ναίεις·
ἐπεί σʼ ἐφηύρηκα μοίρᾳ μὲν οὐκ ἐν ἐσθλᾷ
βεβῶσαν, ἃ δὲ μέγιστʼ ἔβλαστε νόμιμα, τῶνδε φερομέναν
1095
ἄριστα τᾷ Ζηνὸς εὐσεβείᾳ.
ζῴης μοι καθύπερθεν
1090
χειρὶ καὶ πλούτῳ τεῶν ἐχθρῶν ὅσον
νῦν ὑπόχειρ ναίεις·
ἐπεί σʼ ἐφηύρηκα μοίρᾳ μὲν οὐκ ἐν ἐσθλᾷ
βεβῶσαν, ἃ δὲ μέγιστʼ ἔβλαστε νόμιμα, τῶνδε φερομέναν
1095
ἄριστα τᾷ Ζηνὸς εὐσεβείᾳ.
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 947 focus
Wohlan, so höre, was zu thun ich Willens bin.
925
Du weißt es selbst, auf keine Hülfe dürfen wir
Von unsern Freunden hoffen, denn entführt, geraubt
Hat sie der Hades, und allein sind wir zurück.
Ich wohl, so lang ich hörte, daß der Bruder noch
Im Leben blühe, nährte mich mit Hoffnungen,
930
Er werde kommen, fordern einst des Vaters Blut.
Nun er dahingeschieden, blick ich nur zu dir:
Du sollst den Mörder, der den Vater uns erschlug,
Aegisthos, alsbald tödten im Verein mit mir,
Der Schwester: denn Nichts werde dir fortan verhehlt!
935
Was säumst du noch langmüthig? Wo vertraust du noch
Auf sichre Hoffnung? Seufzer nur sind dir vergönnt,
Daß dir der Ahnen reiches Erb' entrissen ward,
Vergönnt, zu jammern, daß du schon so lange Zeit
Als Unvermählte liebelos hinaltern mußt.
940
Und hoffe nicht mehr, daß dir Eh' und Liebe noch
Erblühen werde; denn so ganz des Rathes bloß
Ist nicht Aegisthos, daß er dein und mein Geschlecht
Je Keime treiben ließe, sich zu sich'rem Fluch.
Indeß wofern du meinen Rath befolgen willst,
945
So trägst du frommer Liebe Dank vorerst davon
Bei'm todten Vater drunten und beim Bruder auch;
Dann, wie du frei erwuchsest, also wirst du frei
Fortan genannt sein, und beglückt in würdigem
Ehbunde. Gern sieht Jeder auf das Edle ja.
950
Und siehst du nicht auch, welches Ruhms erhabnen Preis
Du dir und mir erringest, folgst du meinem Rath?
Denn wo erblickt ein Bürger, wo ein Fremdling uns,
Der uns mit solchem Lobe nicht willkommen heißt:
955, Freunde, schauet diese zwei Geschwister hier,
955
Die ihres Vaters hohes Haus erretteten,
Die seinen Widersachern auf des Glückes Bahu,
Ihr Leben wagend, grausen Tod bereiteten!
Sie liebe Jeder, sie zu scheu'n ist Aller Pflicht;
Sie muß an Festen, oder wo das Volk der Stadt
960
Sich sammelt, ehren alle Welt für ihren Muth!"
So werden All' uns preisen, und im Leben nicht,
Und nicht im Tode schwindet unser Ruhm dahin.
Drum folge mir, Geliebte, steh dem Vater bei,
Hilf deinem Bruder, rette mich aus dieser Noth,
965
Und rette dich auch, eingedenk des Einen, daß
In Schmach zu leben eine Schmach dem Edeln ist.
Wohlan, so höre, was zu thun ich Willens bin.
925
Du weißt es selbst, auf keine Hülfe dürfen wir
Von unsern Freunden hoffen, denn entführt, geraubt
Hat sie der Hades, und allein sind wir zurück.
Ich wohl, so lang ich hörte, daß der Bruder noch
Im Leben blühe, nährte mich mit Hoffnungen,
930
Er werde kommen, fordern einst des Vaters Blut.
Nun er dahingeschieden, blick ich nur zu dir:
Du sollst den Mörder, der den Vater uns erschlug,
Aegisthos, alsbald tödten im Verein mit mir,
Der Schwester: denn Nichts werde dir fortan verhehlt!
935
Was säumst du noch langmüthig? Wo vertraust du noch
Auf sichre Hoffnung? Seufzer nur sind dir vergönnt,
Daß dir der Ahnen reiches Erb' entrissen ward,
Vergönnt, zu jammern, daß du schon so lange Zeit
Als Unvermählte liebelos hinaltern mußt.
940
Und hoffe nicht mehr, daß dir Eh' und Liebe noch
Erblühen werde; denn so ganz des Rathes bloß
Ist nicht Aegisthos, daß er dein und mein Geschlecht
Je Keime treiben ließe, sich zu sich'rem Fluch.
Indeß wofern du meinen Rath befolgen willst,
945
So trägst du frommer Liebe Dank vorerst davon
Bei'm todten Vater drunten und beim Bruder auch;
Dann, wie du frei erwuchsest, also wirst du frei
Fortan genannt sein, und beglückt in würdigem
Ehbunde. Gern sieht Jeder auf das Edle ja.
950
Und siehst du nicht auch, welches Ruhms erhabnen Preis
Du dir und mir erringest, folgst du meinem Rath?
Denn wo erblickt ein Bürger, wo ein Fremdling uns,
Der uns mit solchem Lobe nicht willkommen heißt:
955, Freunde, schauet diese zwei Geschwister hier,
955
Die ihres Vaters hohes Haus erretteten,
Die seinen Widersachern auf des Glückes Bahu,
Ihr Leben wagend, grausen Tod bereiteten!
Sie liebe Jeder, sie zu scheu'n ist Aller Pflicht;
Sie muß an Festen, oder wo das Volk der Stadt
960
Sich sammelt, ehren alle Welt für ihren Muth!"
So werden All' uns preisen, und im Leben nicht,
Und nicht im Tode schwindet unser Ruhm dahin.
Drum folge mir, Geliebte, steh dem Vater bei,
Hilf deinem Bruder, rette mich aus dieser Noth,
965
Und rette dich auch, eingedenk des Einen, daß
In Schmach zu leben eine Schmach dem Edeln ist.
Der Chor.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 1058-1095 focus
Chorus
Why, though we see the birds above, most thoughtful creatures, taking care for the sustenance
of those from whom they derived life and enjoyment, why do we not pay these debts in like measure? No, by the lightning-flash of Zeus, by Themis throned in the sky,
1060
we are not long unpunished. O Voice of the underworld that reaches to mortals, shout for me a piteous cry to the sons of Atreus below. Carry the reproaches not appropriate to my dancing!
1065
Why, though we see the birds above, most thoughtful creatures, taking care for the sustenance
of those from whom they derived life and enjoyment, why do we not pay these debts in like measure? No, by the lightning-flash of Zeus, by Themis throned in the sky,
1060
we are not long unpunished. O Voice of the underworld that reaches to mortals, shout for me a piteous cry to the sons of Atreus below. Carry the reproaches not appropriate to my dancing!
1065
Chorus
Tell them the affairs of their house, how it is now diseased; how among his children, double-sided strife has overwhelmed their loving manner.
1070
Electra, betrayed, braves the storm alone. In misery she bewails her father’s fate without pause, like the all-grieving nightingale. She cares not at all about death, but is ready for that eternal blindness,
1075
could she but subdue the double Erinys of her house. Who could grow to be so noble a daughter of so noble a father?
1080
Tell them the affairs of their house, how it is now diseased; how among his children, double-sided strife has overwhelmed their loving manner.
1070
Electra, betrayed, braves the storm alone. In misery she bewails her father’s fate without pause, like the all-grieving nightingale. She cares not at all about death, but is ready for that eternal blindness,
1075
could she but subdue the double Erinys of her house. Who could grow to be so noble a daughter of so noble a father?
1080
Chorus
None of the good willingly clouds his fair repute and becomes nameless by leading a corrupt life, my child.
Similarly, you, too, have chosen a lifetime of shared mourning and have armed against dishonor, so that you might win in one breath a twofold praise as wise, and as the best of daughters.
1085
None of the good willingly clouds his fair repute and becomes nameless by leading a corrupt life, my child.
Similarly, you, too, have chosen a lifetime of shared mourning and have armed against dishonor, so that you might win in one breath a twofold praise as wise, and as the best of daughters.
1085
Chorus
May I yet see you live exalted in might and wealth above your enemies by as much as you now dwell beneath their hand! For I have found you enjoying no prosperous estate, yet
1090
for observance of nature’s highest laws you win the noblest prize by your reverence toward Zeus.
1095
May I yet see you live exalted in might and wealth above your enemies by as much as you now dwell beneath their hand! For I have found you enjoying no prosperous estate, yet
1090
for observance of nature’s highest laws you win the noblest prize by your reverence toward Zeus.
1095