Electra. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Αἴγισθος ὥστε σόν ποτ' ἢ κἀμὸν γένος
965
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (1)
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 871-1057 focus
Χρυσόθεμις
ὑφʼ ἡδονῆς τοι, φιλτάτη, διώκομαι
τὸ κόσμιον μεθεῖσα σὺν τάχει μολεῖν·
φέρω γὰρ ἡδονάς τε κἀνάπαυλαν ὧν
πάροιθεν εἶχες καὶ κατέστενες κακῶν
ὑφʼ ἡδονῆς τοι, φιλτάτη, διώκομαι
τὸ κόσμιον μεθεῖσα σὺν τάχει μολεῖν·
φέρω γὰρ ἡδονάς τε κἀνάπαυλαν ὧν
πάροιθεν εἶχες καὶ κατέστενες κακῶν
Ἠλέκτρα
πόθεν δʼ ἂν εὕροις τῶν ἐμῶν σὺ πημάτων
875
ἄρηξιν, οἷς ἴασιν οὐκ ἔνεστʼ ἰδεῖν;
πόθεν δʼ ἂν εὕροις τῶν ἐμῶν σὺ πημάτων
875
ἄρηξιν, οἷς ἴασιν οὐκ ἔνεστʼ ἰδεῖν;
Χρυσόθεμις
πάρεστʼ Ὀρέστης ἡμίν, ἴσθι τοῦτʼ ἐμοῦ
κλύουσʼ, ἐναργῶς, ὥσπερ εἰσορᾷς ἐμέ.
πάρεστʼ Ὀρέστης ἡμίν, ἴσθι τοῦτʼ ἐμοῦ
κλύουσʼ, ἐναργῶς, ὥσπερ εἰσορᾷς ἐμέ.
Ἠλέκτρα
ἀλλʼ ἦ μέμηνας, ὦ τάλαινα, κἀπὶ τοῖς
σαυτῆς κακοῖσι κἀπὶ τοῖς ἐμοῖς γελᾷς;
880
ἀλλʼ ἦ μέμηνας, ὦ τάλαινα, κἀπὶ τοῖς
σαυτῆς κακοῖσι κἀπὶ τοῖς ἐμοῖς γελᾷς;
880
Χρυσόθεμις
μὰ τὴν πατρῴαν ἑστίαν, ἀλλʼ οὐχ ὕβρει
λέγω τάδʼ, ἀλλʼ ἐκεῖνον ὡς παρόντα νῷν.
μὰ τὴν πατρῴαν ἑστίαν, ἀλλʼ οὐχ ὕβρει
λέγω τάδʼ, ἀλλʼ ἐκεῖνον ὡς παρόντα νῷν.
Ἠλέκτρα
οἴμοι τάλαινα· καὶ τίνος βροτῶν λόγον
τόνδʼ εἰσακούσασʼ ὧδε πιστεύεις ἄγαν;
οἴμοι τάλαινα· καὶ τίνος βροτῶν λόγον
τόνδʼ εἰσακούσασʼ ὧδε πιστεύεις ἄγαν;
Χρυσόθεμις
ἐγὼ μὲν ἐξ ἐμοῦ τε κοὐκ ἄλλης, σαφῆ
885
σημεῖʼ ἰδοῦσα, τῷδε πιστεύω λόγῳ.
ἐγὼ μὲν ἐξ ἐμοῦ τε κοὐκ ἄλλης, σαφῆ
885
σημεῖʼ ἰδοῦσα, τῷδε πιστεύω λόγῳ.
Ἠλέκτρα
τίνʼ, ὦ τάλαινʼ, ἔχουσα πίστιν; ἐς τί μοι
βλέψασα θάλπει τῷδʼ ἀνηκέστῳ πυρί;
τίνʼ, ὦ τάλαινʼ, ἔχουσα πίστιν; ἐς τί μοι
βλέψασα θάλπει τῷδʼ ἀνηκέστῳ πυρί;
Χρυσόθεμις
πρός νυν θεῶν ἄκουσον, ὡς μαθοῦσά μου
τὸ λοιπὸν ἢ φρονοῦσαν ἢ μωρὰν λέγῃς.
890
πρός νυν θεῶν ἄκουσον, ὡς μαθοῦσά μου
τὸ λοιπὸν ἢ φρονοῦσαν ἢ μωρὰν λέγῃς.
890
Ἠλέκτρα
σὺ δʼ οὖν λέγʼ, εἴ σοι τῷ λόγῳ τις ἡδονή.
892
σὺ δʼ οὖν λέγʼ, εἴ σοι τῷ λόγῳ τις ἡδονή.
Χρυσόθεμις
καὶ δὴ λέγω σοι πᾶν ὅσον κατειδόμην.
ἐπεὶ γὰρ ἦλθον πατρὸς ἀρχαῖον τάφον,
ὁρῶ κολώνης ἐξ ἄκρας νεορρύτους
πηγὰς γάλακτος καὶ περιστεφῆ κύκλῳ
895
πάντων ὅσʼ ἐστὶν ἀνθέων θήκην πατρός.
ἰδοῦσα δʼ ἔσχον θαῦμα, καὶ περισκοπῶ
μή πού τις ἡμῖν ἐγγὺς ἐγχρίμπτῃ βροτῶν.
ὡς δʼ ἐν γαλήνῃ πάντʼ ἐδερκόμην τόπον,
τύμβου προσεῖρπον ἆσσον· ἐσχάτης δʼ ὁρῶ
900
πυρᾶς νεώρη βόστρυχον τετμημένον·
κεὐθὺς τάλαινʼ ὡς εἶδον, ἐμπαίει τί μοι
ψυχῇ σύνηθες ὄμμα, φιλτάτου βροτῶν
πάντων Ὀρέστου τοῦθʼ ὁρᾶν τεκμήριον·
καὶ χερσὶ βαστάσασα δυσφημῶ μὲν οὔ,
905
χαρᾷ δὲ πίμπλημʼ εὐθὺς ὄμμα δακρύων.
καὶ νῦν θʼ ὁμοίως καὶ τότʼ ἐξεπίσταμαι
μή του τόδʼ ἀγλάϊσμα πλὴν κείνου μολεῖν·
τῷ γὰρ προσήκει πλήν γʼ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε;
κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτʼ ἐπίσταμαι,
910
οὐδʼ αὖ σύ· πῶς γάρ; ᾗ γε μηδὲ πρὸς θεοὺς
ἔξεστʼ ἀκλαύστῳ τῆσδʼ ἀποστῆναι στέγης.
ἀλλʼ οὐδὲ μὲν δὴ μητρὸς οὔθʼ ὁ νοῦς φιλεῖ
τοιαῦτα πράσσειν οὔτε δρῶσʼ ἐλάνθανʼ ἄν·
ἀλλʼ ἔστʼ Ὀρέστου ταῦτα τἀπιτύμβια.
915
ἀλλʼ, ὦ φίλη, θάρσυνε· τοῖς αὐτοῖσί τοι
οὐχ αὑτὸς αἰεὶ δαιμόνων παραστατεῖ.
νῷν ἦν τὰ πρόσθεν στυγνός· ἡ δὲ νῦν ἴσως
πολλῶν ὑπάρξει κῦρος ἡμέρα καλῶν.
920
καὶ δὴ λέγω σοι πᾶν ὅσον κατειδόμην.
ἐπεὶ γὰρ ἦλθον πατρὸς ἀρχαῖον τάφον,
ὁρῶ κολώνης ἐξ ἄκρας νεορρύτους
πηγὰς γάλακτος καὶ περιστεφῆ κύκλῳ
895
πάντων ὅσʼ ἐστὶν ἀνθέων θήκην πατρός.
ἰδοῦσα δʼ ἔσχον θαῦμα, καὶ περισκοπῶ
μή πού τις ἡμῖν ἐγγὺς ἐγχρίμπτῃ βροτῶν.
ὡς δʼ ἐν γαλήνῃ πάντʼ ἐδερκόμην τόπον,
τύμβου προσεῖρπον ἆσσον· ἐσχάτης δʼ ὁρῶ
900
πυρᾶς νεώρη βόστρυχον τετμημένον·
κεὐθὺς τάλαινʼ ὡς εἶδον, ἐμπαίει τί μοι
ψυχῇ σύνηθες ὄμμα, φιλτάτου βροτῶν
πάντων Ὀρέστου τοῦθʼ ὁρᾶν τεκμήριον·
καὶ χερσὶ βαστάσασα δυσφημῶ μὲν οὔ,
905
χαρᾷ δὲ πίμπλημʼ εὐθὺς ὄμμα δακρύων.
καὶ νῦν θʼ ὁμοίως καὶ τότʼ ἐξεπίσταμαι
μή του τόδʼ ἀγλάϊσμα πλὴν κείνου μολεῖν·
τῷ γὰρ προσήκει πλήν γʼ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε;
κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτʼ ἐπίσταμαι,
910
οὐδʼ αὖ σύ· πῶς γάρ; ᾗ γε μηδὲ πρὸς θεοὺς
ἔξεστʼ ἀκλαύστῳ τῆσδʼ ἀποστῆναι στέγης.
ἀλλʼ οὐδὲ μὲν δὴ μητρὸς οὔθʼ ὁ νοῦς φιλεῖ
τοιαῦτα πράσσειν οὔτε δρῶσʼ ἐλάνθανʼ ἄν·
ἀλλʼ ἔστʼ Ὀρέστου ταῦτα τἀπιτύμβια.
915
ἀλλʼ, ὦ φίλη, θάρσυνε· τοῖς αὐτοῖσί τοι
οὐχ αὑτὸς αἰεὶ δαιμόνων παραστατεῖ.
νῷν ἦν τὰ πρόσθεν στυγνός· ἡ δὲ νῦν ἴσως
πολλῶν ὑπάρξει κῦρος ἡμέρα καλῶν.
Ἠλέκτρα
φεῦ, τῆς ἀνοίας ὥς σʼ ἐποικτίρω πάλαι.
920
φεῦ, τῆς ἀνοίας ὥς σʼ ἐποικτίρω πάλαι.
920
Χρυσόθεμις
τί δʼ ἔστιν; οὐ πρὸς ἡδονὴν λέγω τάδε;
τί δʼ ἔστιν; οὐ πρὸς ἡδονὴν λέγω τάδε;
Ἠλέκτρα
οὐκ οἶσθʼ ὅποι γῆς οὐδʼ ὅποι γνώμης φέρει.
οὐκ οἶσθʼ ὅποι γῆς οὐδʼ ὅποι γνώμης φέρει.
Χρυσόθεμις
πῶς δʼ οὐκ ἐγὼ κάτοιδʼ ἅ γʼ εἶδον ἐμφανῶς;
πῶς δʼ οὐκ ἐγὼ κάτοιδʼ ἅ γʼ εἶδον ἐμφανῶς;
Ἠλέκτρα
τέθνηκεν, ὦ τάλαινα, τἀκείνου δέ σοι
σωτήριʼ ἔρρει· μηδὲν εἰς κεῖνόν γʼ ὅρα.
925
τέθνηκεν, ὦ τάλαινα, τἀκείνου δέ σοι
σωτήριʼ ἔρρει· μηδὲν εἰς κεῖνόν γʼ ὅρα.
925
Χρυσόθεμις
οἴμοι τάλαινα· τοῦ τάδʼ ἤκουσας βροτῶν;
οἴμοι τάλαινα· τοῦ τάδʼ ἤκουσας βροτῶν;
Ἠλέκτρα
τοῦ πλησίον παρόντος, ἡνίκʼ ὤλλυτο.
τοῦ πλησίον παρόντος, ἡνίκʼ ὤλλυτο.
Χρυσόθεμις
καὶ ποῦ ʼστιν οὗτος; θαῦμά τοί μʼ ὑπέρχεται.
καὶ ποῦ ʼστιν οὗτος; θαῦμά τοί μʼ ὑπέρχεται.
Ἠλέκτρα
κατʼ οἶκον, ἡδὺς οὐδὲ μητρὶ δυσχερής.
κατʼ οἶκον, ἡδὺς οὐδὲ μητρὶ δυσχερής.
Χρυσόθεμις
οἴμοι τάλαινα· τοῦ γὰρ ἀνθρώπων ποτʼ ἦν
930
τὰ πολλὰ πατρὸς πρὸς τάφον κτερίσματα;
οἴμοι τάλαινα· τοῦ γὰρ ἀνθρώπων ποτʼ ἦν
930
τὰ πολλὰ πατρὸς πρὸς τάφον κτερίσματα;
Ἠλέκτρα
οἶμαι μάλιστʼ ἔγωγε τοῦ τεθνηκότος
μνημεῖʼ Ὀρέστου ταῦτα προσθεῖναί τινα.
οἶμαι μάλιστʼ ἔγωγε τοῦ τεθνηκότος
μνημεῖʼ Ὀρέστου ταῦτα προσθεῖναί τινα.
Χρυσόθεμις
ὦ δυστυχής· ἐγὼ δὲ σὺν χαρᾷ λόγους
τοιούσδʼ ἔχουσʼ ἔσπευδον, οὐκ εἰδυῖʼ ἄρα
935
ἵνʼ ἦμεν ἄτης· ἀλλὰ νῦν, ὅθʼ ἱκόμην,
τά τʼ ὄντα πρόσθεν ἄλλα θʼ εὑρίσκω κακά.
ὦ δυστυχής· ἐγὼ δὲ σὺν χαρᾷ λόγους
τοιούσδʼ ἔχουσʼ ἔσπευδον, οὐκ εἰδυῖʼ ἄρα
935
ἵνʼ ἦμεν ἄτης· ἀλλὰ νῦν, ὅθʼ ἱκόμην,
τά τʼ ὄντα πρόσθεν ἄλλα θʼ εὑρίσκω κακά.
Ἠλέκτρα
οὕτως ἔχει σοι ταῦτʼ· ἐὰν δέ μοι πίθῃ,
τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος.
οὕτως ἔχει σοι ταῦτʼ· ἐὰν δέ μοι πίθῃ,
τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος.
Χρυσόθεμις
ἦ τοὺς θανόντας ἐξαναστήσω ποτέ;
940
ἦ τοὺς θανόντας ἐξαναστήσω ποτέ;
940
Ἠλέκτρα
οὐκ ἔσθʼ ὅ γʼ εἶπον· οὐ γὰρ ὧδʼ ἄφρων ἔφυν.
οὐκ ἔσθʼ ὅ γʼ εἶπον· οὐ γὰρ ὧδʼ ἄφρων ἔφυν.
Χρυσόθεμις
τί γὰρ κελεύεις ὧν ἐγὼ φερέγγυος;
τί γὰρ κελεύεις ὧν ἐγὼ φερέγγυος;
Ἠλέκτρα
τλῆναί σε δρῶσαν ἃν ἐγὼ παραινέσω.
τλῆναί σε δρῶσαν ἃν ἐγὼ παραινέσω.
Χρυσόθεμις
ἀλλʼ εἴ τις ὠφέλειά γʼ, οὐκ ἀπώσομαι.
ἀλλʼ εἴ τις ὠφέλειά γʼ, οὐκ ἀπώσομαι.
Ἠλέκτρα
ὅρα, πόνου τοι χωρὶς οὐδὲν εὐτυχεῖ.
945
ὅρα, πόνου τοι χωρὶς οὐδὲν εὐτυχεῖ.
945
Χρυσόθεμις
ὁρῶ. ξυνοίσω πᾶν ὅσονπερ ἂν σθένω.
947
ὁρῶ. ξυνοίσω πᾶν ὅσονπερ ἂν σθένω.
Ἠλέκτρα
ἄκουε δή νυν ᾗ βεβούλευμαι ποεῖν.
παρουσίαν μὲν οἶσθα καὶ σύ που φίλων
ὡς οὔτις ἡμῖν ἔστιν, ἀλλʼ Ἅιδης λαβὼν
ἀπεστέρηκε καὶ μόνα λελείμμεθον.
950
ἐγὼ δʼ ἕως μὲν τὸν κασίγνητον βίῳ
θάλλοντʼ ἔτʼ εἰσήκουον, εἶχον ἐλπίδας
φόνου ποτʼ αὐτὸν πράκτορʼ ἵξεσθαι πατρός·
νῦν δʼ ἡνίκʼ οὐκέτʼ ἔστιν, εἰς σὲ δὴ βλέπω,
ὅπως τὸν αὐτόχειρα πατρῴου φόνου
955
ξὺν τῇδʼ ἀδελφῇ μὴ κατοκνήσεις κτανεῖν
Αἴγισθον· οὐδὲν γάρ σε δεῖ κρύπτειν μʼ ἔτι.
ποῖ γὰρ μενεῖς ῥᾴθυμος, εἰς τίνʼ ἐλπίδων
βλέψασʼ ἔτʼ ὀρθήν; ᾗ πάρεστι μὲν στένειν
πλούτου πατρῴου κτῆσιν ἐστερημένῃ,
960
πάρεστι δʼ ἀλγεῖν ἐς τοσόνδε τοῦ χρόνου
ἄλεκτρα γηράσκουσαν ἀνυμέναιά τε.
καὶ τῶνδε μέντοι μηκέτʼ ἐλπίσῃς ὅπως
τεύξει ποτʼ· οὐ γὰρ ὧδʼ ἄβουλός ἐστʼ ἀνὴρ
Αἴγισθος ὥστε σόν ποτʼ ἢ κἀμὸν γένος
965
βλαστεῖν ἐᾶσαι, πημονὴν αὑτῷ σαφῆ.
ἀλλʼ ἢν ἐπίσπῃ τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν,
πρῶτον μὲν εὐσέβειαν ἐκ πατρὸς κάτω
θανόντος οἴσει τοῦ κασιγνήτου θʼ ἅμα·
ἔπειτα δʼ, ὥσπερ ἐξέφυς, ἐλευθέρα
970
καλεῖ τὸ λοιπὸν καὶ γάμων ἐπαξίων
τεύξει· φιλεῖ γὰρ πρὸς τὰ χρηστὰ πᾶς ὁρᾶν.
λόγων γε μὴν εὔκλειαν οὐχ ὁρᾷς ὅσην
σαυτῇ τε κἀμοὶ προσβαλεῖς πεισθεῖσʼ ἐμοί;
τίς γάρ ποτʼ ἀστῶν ἢ ξένων ἡμᾶς ἰδὼν
975
τοιοῖσδʼ ἐπαίνοις οὐχὶ δεξιώσεται·
ἴδεσθε τώδε τὼ κασιγνήτω, φίλοι,
ὣ τὸν πατρῷον οἶκον ἐξεσωσάτην,
ὣ τοῖσιν ἐχθροῖς εὖ βεβηκόσιν ποτὲ
ψυχῆς ἀφειδήσαντε προὐστήτην φόνου·
980
τούτω φιλεῖν χρή, τώδε χρὴ πάντας σέβειν,
τώδʼ ἔν θʼ ἑορταῖς ἔν τε πανδήμῳ πόλει
τιμᾶν ἅπαντας οὕνεκʼ ἀνδρείας χρεών.
τοιαῦτά τοι νὼ πᾶς τις ἐξερεῖ βροτῶν,
ζώσαιν θανούσαιν θʼ ὥστε μὴ ʼκλιπεῖν κλέος.
985
ἀλλʼ, ὦ φίλη, πείσθητι, συμπόνει πατρί,
σύγκαμνʼ ἀδελφῷ, παῦσον ἐκ κακῶν ἐμέ,
παῦσον δὲ σαυτήν, τοῦτο γιγνώσκουσʼ ὅτι
ζῆν αἰσχρὸν αἰσχρῶς τοῖς καλῶς πεφυκόσιν.
990
ἄκουε δή νυν ᾗ βεβούλευμαι ποεῖν.
παρουσίαν μὲν οἶσθα καὶ σύ που φίλων
ὡς οὔτις ἡμῖν ἔστιν, ἀλλʼ Ἅιδης λαβὼν
ἀπεστέρηκε καὶ μόνα λελείμμεθον.
950
ἐγὼ δʼ ἕως μὲν τὸν κασίγνητον βίῳ
θάλλοντʼ ἔτʼ εἰσήκουον, εἶχον ἐλπίδας
φόνου ποτʼ αὐτὸν πράκτορʼ ἵξεσθαι πατρός·
νῦν δʼ ἡνίκʼ οὐκέτʼ ἔστιν, εἰς σὲ δὴ βλέπω,
ὅπως τὸν αὐτόχειρα πατρῴου φόνου
955
ξὺν τῇδʼ ἀδελφῇ μὴ κατοκνήσεις κτανεῖν
Αἴγισθον· οὐδὲν γάρ σε δεῖ κρύπτειν μʼ ἔτι.
ποῖ γὰρ μενεῖς ῥᾴθυμος, εἰς τίνʼ ἐλπίδων
βλέψασʼ ἔτʼ ὀρθήν; ᾗ πάρεστι μὲν στένειν
πλούτου πατρῴου κτῆσιν ἐστερημένῃ,
960
πάρεστι δʼ ἀλγεῖν ἐς τοσόνδε τοῦ χρόνου
ἄλεκτρα γηράσκουσαν ἀνυμέναιά τε.
καὶ τῶνδε μέντοι μηκέτʼ ἐλπίσῃς ὅπως
τεύξει ποτʼ· οὐ γὰρ ὧδʼ ἄβουλός ἐστʼ ἀνὴρ
Αἴγισθος ὥστε σόν ποτʼ ἢ κἀμὸν γένος
965
βλαστεῖν ἐᾶσαι, πημονὴν αὑτῷ σαφῆ.
ἀλλʼ ἢν ἐπίσπῃ τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν,
πρῶτον μὲν εὐσέβειαν ἐκ πατρὸς κάτω
θανόντος οἴσει τοῦ κασιγνήτου θʼ ἅμα·
ἔπειτα δʼ, ὥσπερ ἐξέφυς, ἐλευθέρα
970
καλεῖ τὸ λοιπὸν καὶ γάμων ἐπαξίων
τεύξει· φιλεῖ γὰρ πρὸς τὰ χρηστὰ πᾶς ὁρᾶν.
λόγων γε μὴν εὔκλειαν οὐχ ὁρᾷς ὅσην
σαυτῇ τε κἀμοὶ προσβαλεῖς πεισθεῖσʼ ἐμοί;
τίς γάρ ποτʼ ἀστῶν ἢ ξένων ἡμᾶς ἰδὼν
975
τοιοῖσδʼ ἐπαίνοις οὐχὶ δεξιώσεται·
ἴδεσθε τώδε τὼ κασιγνήτω, φίλοι,
ὣ τὸν πατρῷον οἶκον ἐξεσωσάτην,
ὣ τοῖσιν ἐχθροῖς εὖ βεβηκόσιν ποτὲ
ψυχῆς ἀφειδήσαντε προὐστήτην φόνου·
980
τούτω φιλεῖν χρή, τώδε χρὴ πάντας σέβειν,
τώδʼ ἔν θʼ ἑορταῖς ἔν τε πανδήμῳ πόλει
τιμᾶν ἅπαντας οὕνεκʼ ἀνδρείας χρεών.
τοιαῦτά τοι νὼ πᾶς τις ἐξερεῖ βροτῶν,
ζώσαιν θανούσαιν θʼ ὥστε μὴ ʼκλιπεῖν κλέος.
985
ἀλλʼ, ὦ φίλη, πείσθητι, συμπόνει πατρί,
σύγκαμνʼ ἀδελφῷ, παῦσον ἐκ κακῶν ἐμέ,
παῦσον δὲ σαυτήν, τοῦτο γιγνώσκουσʼ ὅτι
ζῆν αἰσχρὸν αἰσχρῶς τοῖς καλῶς πεφυκόσιν.
Χορός
ἐν τοῖς τοιούτοις ἐστὶν ἡ προμηθία
990
καὶ τῷ λέγοντι καὶ κλύοντι σύμμαχος.
ἐν τοῖς τοιούτοις ἐστὶν ἡ προμηθία
990
καὶ τῷ λέγοντι καὶ κλύοντι σύμμαχος.
Χρυσόθεμις
καὶ πρίν γε φωνεῖν, ὦ γυναῖκες, εἰ φρενῶν
ἐτύγχανʼ αὕτη μὴ κακῶν, ἐσῴζετʼ ἂν
τὴν εὐλάβειαν, ὥσπερ οὐχὶ σῴζεται.
ποῖ γάρ ποτʼ ἐμβλέψασα τοιοῦτον θράσος
995
αὐτή θʼ ὁπλίζει κἄμʼ ὑπηρετεῖν καλεῖς;
οὐκ εἰσορᾷς; γυνὴ μὲν οὐδʼ ἀνὴρ ἔφυς,
σθένεις δʼ ἔλασσον τῶν ἐναντίων χερί.
δαίμων δὲ τοῖς μὲν εὐτυχεῖ καθʼ ἡμέραν,
ἡμῖν δʼ ἀπορρεῖ κἀπὶ μηδὲν ἔρχεται.
1000
τίς οὖν τοιοῦτον ἄνδρα βουλεύων ἑλεῖν
ἄλυπος ἄτης ἐξαπαλλαχθήσεται;
ὅρα κακῶς πράσσοντε μὴ μείζω κακὰ
κτησώμεθʼ, εἴ τις τούσδʼ ἀκούσεται λόγους.
λύει γὰρ ἡμῖν οὐδὲν οὐδʼ ἐπωφελεῖ
1005
βάξιν καλὴν λαβόντε δυσκλεῶς θανεῖν.
οὐ γὰρ θανεῖν ἔχθιστον, ἀλλʼ ὅταν θανεῖν
χρῄζων τις εἶτα μηδὲ τοῦτʼ ἔχῃ λαβεῖν.
ἀλλʼ ἀντιάζω, πρὶν πανωλέθρους τὸ πᾶν
ἡμᾶς τʼ ὀλέσθαι κἀξερημῶσαι γένος,
1010
κατάσχες ὀργήν. καὶ τὰ μὲν λελεγμένα
ἄρρητʼ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι,
αὐτὴ δὲ νοῦν σχὲς ἀλλὰ τῷ χρόνῳ ποτέ,
σθένουσα μηδὲν τοῖς κρατοῦσιν εἰκαθεῖν.
1015
καὶ πρίν γε φωνεῖν, ὦ γυναῖκες, εἰ φρενῶν
ἐτύγχανʼ αὕτη μὴ κακῶν, ἐσῴζετʼ ἂν
τὴν εὐλάβειαν, ὥσπερ οὐχὶ σῴζεται.
ποῖ γάρ ποτʼ ἐμβλέψασα τοιοῦτον θράσος
995
αὐτή θʼ ὁπλίζει κἄμʼ ὑπηρετεῖν καλεῖς;
οὐκ εἰσορᾷς; γυνὴ μὲν οὐδʼ ἀνὴρ ἔφυς,
σθένεις δʼ ἔλασσον τῶν ἐναντίων χερί.
δαίμων δὲ τοῖς μὲν εὐτυχεῖ καθʼ ἡμέραν,
ἡμῖν δʼ ἀπορρεῖ κἀπὶ μηδὲν ἔρχεται.
1000
τίς οὖν τοιοῦτον ἄνδρα βουλεύων ἑλεῖν
ἄλυπος ἄτης ἐξαπαλλαχθήσεται;
ὅρα κακῶς πράσσοντε μὴ μείζω κακὰ
κτησώμεθʼ, εἴ τις τούσδʼ ἀκούσεται λόγους.
λύει γὰρ ἡμῖν οὐδὲν οὐδʼ ἐπωφελεῖ
1005
βάξιν καλὴν λαβόντε δυσκλεῶς θανεῖν.
οὐ γὰρ θανεῖν ἔχθιστον, ἀλλʼ ὅταν θανεῖν
χρῄζων τις εἶτα μηδὲ τοῦτʼ ἔχῃ λαβεῖν.
ἀλλʼ ἀντιάζω, πρὶν πανωλέθρους τὸ πᾶν
ἡμᾶς τʼ ὀλέσθαι κἀξερημῶσαι γένος,
1010
κατάσχες ὀργήν. καὶ τὰ μὲν λελεγμένα
ἄρρητʼ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι,
αὐτὴ δὲ νοῦν σχὲς ἀλλὰ τῷ χρόνῳ ποτέ,
σθένουσα μηδὲν τοῖς κρατοῦσιν εἰκαθεῖν.
Χορός
πείθου· προνοίας οὐδὲν ἀνθρώποις ἔφυ
1015
κέρδος λαβεῖν ἄμεινον οὐδὲ νοῦ σοφοῦ.
πείθου· προνοίας οὐδὲν ἀνθρώποις ἔφυ
1015
κέρδος λαβεῖν ἄμεινον οὐδὲ νοῦ σοφοῦ.
Ἠλέκτρα
ἀπροσδόκητον οὐδὲν εἴρηκας· καλῶς δʼ
ᾔδη σʼ ἀπορρίψουσαν ἁπηγγελλόμην.
ἀλλʼ αὐτόχειρί μοι μόνῃ τε δραστέον
τοὔργον τόδʼ· οὐ γὰρ δὴ κενόν γʼ ἀφήσομεν.
1020
ἀπροσδόκητον οὐδὲν εἴρηκας· καλῶς δʼ
ᾔδη σʼ ἀπορρίψουσαν ἁπηγγελλόμην.
ἀλλʼ αὐτόχειρί μοι μόνῃ τε δραστέον
τοὔργον τόδʼ· οὐ γὰρ δὴ κενόν γʼ ἀφήσομεν.
1020
Χρυσόθεμις
φεῦ·
εἴθʼ ὤφελες τοιάδε τὴν γνώμην πατρὸς
θνῄσκοντος εἶναι· πᾶν γὰρ ἂν κατειργάσω.
φεῦ·
εἴθʼ ὤφελες τοιάδε τὴν γνώμην πατρὸς
θνῄσκοντος εἶναι· πᾶν γὰρ ἂν κατειργάσω.
Ἠλέκτρα
ἀλλʼ ἦ φύσιν γε, τὸν δὲ νοῦν ἥσσων τότε.
ἀλλʼ ἦ φύσιν γε, τὸν δὲ νοῦν ἥσσων τότε.
Χρυσόθεμις
ἄσκει τοιαύτη νοῦν διʼ αἰῶνος μένειν.
ἄσκει τοιαύτη νοῦν διʼ αἰῶνος μένειν.
Ἠλέκτρα
ὡς οὐχὶ συνδράσουσα νουθετεῖς τάδε.
1025
ὡς οὐχὶ συνδράσουσα νουθετεῖς τάδε.
1025
Χρυσόθεμις
εἰκὸς γὰρ ἐγχειροῦντα καὶ πράσσειν κακῶς.
εἰκὸς γὰρ ἐγχειροῦντα καὶ πράσσειν κακῶς.
Ἠλέκτρα
ζηλῶ σε τοῦ νοῦ, τῆς δὲ δειλίας στυγῶ.
ζηλῶ σε τοῦ νοῦ, τῆς δὲ δειλίας στυγῶ.
Χρυσόθεμις
ἀνέξομαι κλύουσα χὤταν εὖ λέγῃς.
ἀνέξομαι κλύουσα χὤταν εὖ λέγῃς.
Ἠλέκτρα
ἀλλʼ οὔ ποτʼ ἐξ ἐμοῦ γε μὴ πάθῃς τόδε.
ἀλλʼ οὔ ποτʼ ἐξ ἐμοῦ γε μὴ πάθῃς τόδε.
Χρυσόθεμις
μακρὸς τὸ κρῖναι ταῦτα χὠ λοιπὸς χρόνος.
1030
μακρὸς τὸ κρῖναι ταῦτα χὠ λοιπὸς χρόνος.
1030
Ἠλέκτρα
ἄπελθε· σοὶ γὰρ ὠφέλησις οὐκ ἔνι.
ἄπελθε· σοὶ γὰρ ὠφέλησις οὐκ ἔνι.
Χρυσόθεμις
ἔνεστιν· ἀλλὰ σοὶ μάθησις οὐ πάρα.
ἔνεστιν· ἀλλὰ σοὶ μάθησις οὐ πάρα.
Ἠλέκτρα
ἐλθοῦσα μητρὶ ταῦτα πάντʼ ἔξειπε σῇ.
ἐλθοῦσα μητρὶ ταῦτα πάντʼ ἔξειπε σῇ.
Χρυσόθεμις
οὐδʼ αὖ τοσοῦτον ἔχθος ἐχθαίρω σʼ ἐγώ.
οὐδʼ αὖ τοσοῦτον ἔχθος ἐχθαίρω σʼ ἐγώ.
Ἠλέκτρα
ἀλλʼ οὖν ἐπίστω γʼ οἷ μʼ ἀτιμίας ἄγεις.
1035
ἀλλʼ οὖν ἐπίστω γʼ οἷ μʼ ἀτιμίας ἄγεις.
1035
Χρυσόθεμις
ἀτιμίας μὲν οὔ, προμηθίας δὲ σοῦ.
ἀτιμίας μὲν οὔ, προμηθίας δὲ σοῦ.
Ἠλέκτρα
τῷ σῷ δικαίῳ δῆτʼ ἐπισπέσθαι με δεῖ;
τῷ σῷ δικαίῳ δῆτʼ ἐπισπέσθαι με δεῖ;
Χρυσόθεμις
ὅταν γὰρ εὖ φρονῇς, τόθʼ ἡγήσει σὺ νῷν.
ὅταν γὰρ εὖ φρονῇς, τόθʼ ἡγήσει σὺ νῷν.
Ἠλέκτρα
ἦ δεινὸν εὖ λέγουσαν ἐξαμαρτάνειν.
ἦ δεινὸν εὖ λέγουσαν ἐξαμαρτάνειν.
Χρυσόθεμις
εἴρηκας ὀρθῶς ᾧ σὺ πρόσκεισαι κακῷ.
1040
εἴρηκας ὀρθῶς ᾧ σὺ πρόσκεισαι κακῷ.
1040
Ἠλέκτρα
τί δʼ; οὐ δοκῶ σοι ταῦτα σὺν δίκῃ λέγειν;
τί δʼ; οὐ δοκῶ σοι ταῦτα σὺν δίκῃ λέγειν;
Χρυσόθεμις
ἀλλʼ ἔστιν ἔνθα χἠ δίκη βλάβην φέρει.
ἀλλʼ ἔστιν ἔνθα χἠ δίκη βλάβην φέρει.
Ἠλέκτρα
τούτοις ἐγὼ ζῆν τοῖς νόμοις οὐ βούλομαι.
τούτοις ἐγὼ ζῆν τοῖς νόμοις οὐ βούλομαι.
Χρυσόθεμις
ἀλλʼ εἰ ποήσεις ταῦτʼ, ἐπαινέσεις ἐμέ.
ἀλλʼ εἰ ποήσεις ταῦτʼ, ἐπαινέσεις ἐμέ.
Ἠλέκτρα
καὶ μὴν ποήσω γʼ οὐδὲν ἐκπλαγεῖσά σε.
1045
καὶ μὴν ποήσω γʼ οὐδὲν ἐκπλαγεῖσά σε.
1045
Χρυσόθεμις
καὶ τοῦτʼ ἀληθές, οὐδὲ βουλεύσει πάλιν;
καὶ τοῦτʼ ἀληθές, οὐδὲ βουλεύσει πάλιν;
Ἠλέκτρα
βουλῆς γὰρ οὐδέν ἐστιν ἔχθιον κακῆς.
βουλῆς γὰρ οὐδέν ἐστιν ἔχθιον κακῆς.
Χρυσόθεμις
φρονεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν ἐγὼ λέγω.
φρονεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν ἐγὼ λέγω.
Ἠλέκτρα
πάλαι δέδοκται ταῦτα κοὐ νεωστί μοι.
1050
πάλαι δέδοκται ταῦτα κοὐ νεωστί μοι.
Χρυσόθεμις
ἄπειμι τοίνυν· οὔτε γὰρ σὺ τἄμʼ ἔπη
1050
τολμᾷς ἐπαινεῖν οὔτʼ ἐγὼ τοὺς σοὺς τρόπους.
ἄπειμι τοίνυν· οὔτε γὰρ σὺ τἄμʼ ἔπη
1050
τολμᾷς ἐπαινεῖν οὔτʼ ἐγὼ τοὺς σοὺς τρόπους.
Ἠλέκτρα
ἀλλʼ εἴσιθʼ. οὔ σοι μὴ μεθέψομαί ποτε,
οὐδʼ ἢν σφόδρʼ ἱμείρουσα τυγχάνῃς· ἐπεὶ
πολλῆς ἀνοίας καὶ τὸ θηρᾶσθαι κενά.
ἀλλʼ εἴσιθʼ. οὔ σοι μὴ μεθέψομαί ποτε,
οὐδʼ ἢν σφόδρʼ ἱμείρουσα τυγχάνῃς· ἐπεὶ
πολλῆς ἀνοίας καὶ τὸ θηρᾶσθαι κενά.
Χρυσόθεμις
ἀλλʼ εἰ σεαυτῇ τυγχάνεις δοκοῦσά τι
1055
φρονεῖν, φρόνει τοιαῦθʼ. ὅταν γὰρ ἐν κακοῖς
ἤδη βεβήκῃς, τἄμʼ ἐπαινέσεις ἔπη.
ἀλλʼ εἰ σεαυτῇ τυγχάνεις δοκοῦσά τι
1055
φρονεῖν, φρόνει τοιαῦθʼ. ὅταν γὰρ ἐν κακοῖς
ἤδη βεβήκῃς, τἄμʼ ἐπαινέσεις ἔπη.
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 947 focus
Wohlan, so höre, was zu thun ich Willens bin.
925
Du weißt es selbst, auf keine Hülfe dürfen wir
Von unsern Freunden hoffen, denn entführt, geraubt
Hat sie der Hades, und allein sind wir zurück.
Ich wohl, so lang ich hörte, daß der Bruder noch
Im Leben blühe, nährte mich mit Hoffnungen,
930
Er werde kommen, fordern einst des Vaters Blut.
Nun er dahingeschieden, blick ich nur zu dir:
Du sollst den Mörder, der den Vater uns erschlug,
Aegisthos, alsbald tödten im Verein mit mir,
Der Schwester: denn Nichts werde dir fortan verhehlt!
935
Was säumst du noch langmüthig? Wo vertraust du noch
Auf sichre Hoffnung? Seufzer nur sind dir vergönnt,
Daß dir der Ahnen reiches Erb' entrissen ward,
Vergönnt, zu jammern, daß du schon so lange Zeit
Als Unvermählte liebelos hinaltern mußt.
940
Und hoffe nicht mehr, daß dir Eh' und Liebe noch
Erblühen werde; denn so ganz des Rathes bloß
Ist nicht Aegisthos, daß er dein und mein Geschlecht
Je Keime treiben ließe, sich zu sich'rem Fluch.
Indeß wofern du meinen Rath befolgen willst,
945
So trägst du frommer Liebe Dank vorerst davon
Bei'm todten Vater drunten und beim Bruder auch;
Dann, wie du frei erwuchsest, also wirst du frei
Fortan genannt sein, und beglückt in würdigem
Ehbunde. Gern sieht Jeder auf das Edle ja.
950
Und siehst du nicht auch, welches Ruhms erhabnen Preis
Du dir und mir erringest, folgst du meinem Rath?
Denn wo erblickt ein Bürger, wo ein Fremdling uns,
Der uns mit solchem Lobe nicht willkommen heißt:
955, Freunde, schauet diese zwei Geschwister hier,
955
Die ihres Vaters hohes Haus erretteten,
Die seinen Widersachern auf des Glückes Bahu,
Ihr Leben wagend, grausen Tod bereiteten!
Sie liebe Jeder, sie zu scheu'n ist Aller Pflicht;
Sie muß an Festen, oder wo das Volk der Stadt
960
Sich sammelt, ehren alle Welt für ihren Muth!"
So werden All' uns preisen, und im Leben nicht,
Und nicht im Tode schwindet unser Ruhm dahin.
Drum folge mir, Geliebte, steh dem Vater bei,
Hilf deinem Bruder, rette mich aus dieser Noth,
965
Und rette dich auch, eingedenk des Einen, daß
In Schmach zu leben eine Schmach dem Edeln ist.
Wohlan, so höre, was zu thun ich Willens bin.
925
Du weißt es selbst, auf keine Hülfe dürfen wir
Von unsern Freunden hoffen, denn entführt, geraubt
Hat sie der Hades, und allein sind wir zurück.
Ich wohl, so lang ich hörte, daß der Bruder noch
Im Leben blühe, nährte mich mit Hoffnungen,
930
Er werde kommen, fordern einst des Vaters Blut.
Nun er dahingeschieden, blick ich nur zu dir:
Du sollst den Mörder, der den Vater uns erschlug,
Aegisthos, alsbald tödten im Verein mit mir,
Der Schwester: denn Nichts werde dir fortan verhehlt!
935
Was säumst du noch langmüthig? Wo vertraust du noch
Auf sichre Hoffnung? Seufzer nur sind dir vergönnt,
Daß dir der Ahnen reiches Erb' entrissen ward,
Vergönnt, zu jammern, daß du schon so lange Zeit
Als Unvermählte liebelos hinaltern mußt.
940
Und hoffe nicht mehr, daß dir Eh' und Liebe noch
Erblühen werde; denn so ganz des Rathes bloß
Ist nicht Aegisthos, daß er dein und mein Geschlecht
Je Keime treiben ließe, sich zu sich'rem Fluch.
Indeß wofern du meinen Rath befolgen willst,
945
So trägst du frommer Liebe Dank vorerst davon
Bei'm todten Vater drunten und beim Bruder auch;
Dann, wie du frei erwuchsest, also wirst du frei
Fortan genannt sein, und beglückt in würdigem
Ehbunde. Gern sieht Jeder auf das Edle ja.
950
Und siehst du nicht auch, welches Ruhms erhabnen Preis
Du dir und mir erringest, folgst du meinem Rath?
Denn wo erblickt ein Bürger, wo ein Fremdling uns,
Der uns mit solchem Lobe nicht willkommen heißt:
955, Freunde, schauet diese zwei Geschwister hier,
955
Die ihres Vaters hohes Haus erretteten,
Die seinen Widersachern auf des Glückes Bahu,
Ihr Leben wagend, grausen Tod bereiteten!
Sie liebe Jeder, sie zu scheu'n ist Aller Pflicht;
Sie muß an Festen, oder wo das Volk der Stadt
960
Sich sammelt, ehren alle Welt für ihren Muth!"
So werden All' uns preisen, und im Leben nicht,
Und nicht im Tode schwindet unser Ruhm dahin.
Drum folge mir, Geliebte, steh dem Vater bei,
Hilf deinem Bruder, rette mich aus dieser Noth,
965
Und rette dich auch, eingedenk des Einen, daß
In Schmach zu leben eine Schmach dem Edeln ist.
Der Chor.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 1058-1095 focus
Chorus
Why, though we see the birds above, most thoughtful creatures, taking care for the sustenance
of those from whom they derived life and enjoyment, why do we not pay these debts in like measure? No, by the lightning-flash of Zeus, by Themis throned in the sky,
1060
we are not long unpunished. O Voice of the underworld that reaches to mortals, shout for me a piteous cry to the sons of Atreus below. Carry the reproaches not appropriate to my dancing!
1065
Why, though we see the birds above, most thoughtful creatures, taking care for the sustenance
of those from whom they derived life and enjoyment, why do we not pay these debts in like measure? No, by the lightning-flash of Zeus, by Themis throned in the sky,
1060
we are not long unpunished. O Voice of the underworld that reaches to mortals, shout for me a piteous cry to the sons of Atreus below. Carry the reproaches not appropriate to my dancing!
1065
Chorus
Tell them the affairs of their house, how it is now diseased; how among his children, double-sided strife has overwhelmed their loving manner.
1070
Electra, betrayed, braves the storm alone. In misery she bewails her father’s fate without pause, like the all-grieving nightingale. She cares not at all about death, but is ready for that eternal blindness,
1075
could she but subdue the double Erinys of her house. Who could grow to be so noble a daughter of so noble a father?
1080
Tell them the affairs of their house, how it is now diseased; how among his children, double-sided strife has overwhelmed their loving manner.
1070
Electra, betrayed, braves the storm alone. In misery she bewails her father’s fate without pause, like the all-grieving nightingale. She cares not at all about death, but is ready for that eternal blindness,
1075
could she but subdue the double Erinys of her house. Who could grow to be so noble a daughter of so noble a father?
1080
Chorus
None of the good willingly clouds his fair repute and becomes nameless by leading a corrupt life, my child.
Similarly, you, too, have chosen a lifetime of shared mourning and have armed against dishonor, so that you might win in one breath a twofold praise as wise, and as the best of daughters.
1085
None of the good willingly clouds his fair repute and becomes nameless by leading a corrupt life, my child.
Similarly, you, too, have chosen a lifetime of shared mourning and have armed against dishonor, so that you might win in one breath a twofold praise as wise, and as the best of daughters.
1085
Chorus
May I yet see you live exalted in might and wealth above your enemies by as much as you now dwell beneath their hand! For I have found you enjoying no prosperous estate, yet
1090
for observance of nature’s highest laws you win the noblest prize by your reverence toward Zeus.
1095
May I yet see you live exalted in might and wealth above your enemies by as much as you now dwell beneath their hand! For I have found you enjoying no prosperous estate, yet
1090
for observance of nature’s highest laws you win the noblest prize by your reverence toward Zeus.
1095