Sophocles, Ajax, ed. Francis Storr, 377

Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Χορός

τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;

οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχειν.

Ajax. Sophocles. ed. Francis Storr. London. 1913.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Experimental

Αἴας (Greek) (Sophocles, Volume 2. Storr, Francis, editor. London; New York: William Heinemann Ltd.; The Macmillan Company, 1913.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (3)

Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 343-424 focus

str. 1

ΑΙΑΣ

1

Ἰὼ

φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων

μόνοι τ’ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ, 350
345

ἴδεσθέ μ’ οἶον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης

ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

ΧΟΡΟΣ

οἴ μ’, ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.

355 δηλοῖ δὲ τοὖργον, ὡς ἀφροντίστως ἔχει.

ant. 1

ΑΙΑΣ

1

ἰὼ
350

γένος ναίας ἀρωγὸν τέχνας,

ἅλιον ὅς ἐπέβας ἐλίσσων πλάταν,

360 σέ τοι, σέ τοι μόνον δέδορκα ποιμένων ὲπαρκέσοντ’.

ἀλλά με συνδάϊξον.

ΧΟΡΟΣ

εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς
355

ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

str. 2

ΑΙΑΣ

2

ὁρᾷς τὸν θρασὺν, τὸν εὐκάρδιον,

365 τὸν ὲν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,

ὲν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας;

οἴ μοι γέλωτος, οἶον ὑβρίσθην ἄρα.
360

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

μὴ δέσποτ’ Αἴας, λίσσομαί σ’, αὔδα τάδε.

ΑΙΑΣ

Οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ὲκνεμεῖ πόδα;

370 αἰαῖ, αἰαῖ.

ΧΟΡΟΣ

ὦ πρὸς θεῶν, ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

ΑΙΑΣ

2

ὦ, δύςμορος, ὅς χερὶ μὲν
365

μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,

ὲν δ’ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ

375 κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις,

ἐρεμνὸν αἷμ’ ἔδευσα.

ΧΟΡΟΣ

Τί δῆτ’ ἂν ἀλγοίης ἐπ’ ἐξειργασμένοις·
370

οὐ γὰρ γένοιτ’ ἂν ταῦθ’ ὅπως οὐχ ὧδ’ ἔχειν.

ant. 2

ΑΙΑΣ

2

Ἰὼ πάνθ’ ὁρῶν, ἀπάντων ἀεὶ

380 κακῶν ὄργανον, τέκνον Λἀρτίου,

κακοπινέστατόν τ’ ἄλημα στρατοῦ,

ἦ που πολὺν γέλωθ’ ὑφ’ ἡδονἠς ἄγεις.
375

ΧΟΡΟΣ

Ξὺν τώ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

ΑΙΑΣ

Ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδ’ ἀτώμενος.

385 ἴω μοί μοι.

ΧΟΡΟΣ

Μηδὲν μέγ’ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς, ἵν’ εἶ κακοῦ;

ΑΙΑΣ

3

ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ,
380

πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,

ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-

390 σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,

τέλος θάνοιμι καὐτός!

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

ὅταν κατεύχῃ ταῦθ’, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
385

εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με, σοῦ τεθνηκότος;

str. 3

ΑΙΑΣ

Ἰὼ σκότος, ἐμὸν φάος,

395 ἔρεβος ὦ φαεννότατον ὡς ἐμοί·

ἕλεσθ’, ἕλεσθέ μ’ οἰκήτορα,

ἕλεσθέ μ’, οὔτε γὰρ θεῶν
390

γένος, οὔθ’ ἁμερίων

ἔτ’ ἄξιος βλέπειν τίν’

400 εἰς ὄνασιν ἀνθοώπων.

ἀλλά μ’ ἁ Δῖός

ἀλκίμα θεὸς
395

ὀλέθριον αἰκίζει.

ποὶ τις οὖν φύγῃ;

ποῖ μολὼν μενῶ;

405 εἰ τὰ μὲν φθίνει, φίλοι,

τοῖςδ’ ὁμοῦ πέλας,
400

μωραῖς δ’ ἄγραις προςκειμεθα,

πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με

χειρὶ φονεύοι.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

410 ὦ δυστάλαινα, τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμον

φωνεῖν, ὁ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν.
405

ant. 3

ΑΙΑΣ

ἰὼ πόροι ἁλίρροθοι,

πάραλά τ’ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,

πολύν, πολύν με δαρόν τε δὴ

415 κατείχετ’ ἀμφὶ Τροίαν

χρόνον· ἀλλ’ οὐκ ἔτι μ’, οὐκ
410

ἔτ’ ἀμπνοὰς ἔχοντα·

τοῦτό τις φρονῶν ἴστω.

ὦ Σκαμάνδριοι

γείτονες ῥοαὶ

420 εὔφρονες Ἀργείοις,
415

οὐκ ἔτ’ ἄνδρα μὴ

τόνδ’ ἴδητ’, ἔπος

ὲξερέω μἐγ’, οἷον οὔ

τινα Τροία στρατοῦ

425 δέρχθη, χθονὸς μολόντ’ ἀπὸ
420

Ἑλλανίδος· τανῦν δ’ ἄτιμος

ὧδε πρόκειμαι.

ΧΟΡΟΣ

Οὔτοι σ’ ἀπείργειν, οὔθ’ ὅπως ἐῶ λέγειν

ἔχω κακοῖς τοιοῖςδε συμπεπτωκότα.

Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 348-429 focus

str. 1

Αἴας

ἰώ,

φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων

¹²³⁴⁵

μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,
350

ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦ-

μα φοινίας ὑπὸ ζάλης

ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

Χορός

οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.

δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει.
355

ant. 1

Αἴας

ἰώ,

γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας,

ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν,

σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορ-

κα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ.
360

ἀλλά με συνδάιξον.

Χορός

εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς

ἄκος πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

str. 2

Αἴας

ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον,

τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,
365

ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας

οἴμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.

Τέκμησσα

μή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.

Αἴας

οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμῇ πόδα;

αἰαῖ αἰαῖ.
370

Χορός

ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

Αἴας

ὢ δύσμορος, ὃς χεροῖν

μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,

ἐν δʼ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ

κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις
375

ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα.

⁶⁷⁸⁹¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶

Χορός

τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;

οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχοι.

ant. 2

Αἴας

ἰὼ πάντα δρῶν, ἁπάντων τʼ ἀεὶ

κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου,
380

κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ,

ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.

Χορός

ξὺν τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

Αἴας

ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος.

ἰώ μοί μοι.
385

Χορός

μηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;

Αἴας

ὧ Ζεῦ, προγόνων πάτερ,

πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,

ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-

σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,
390

τέλος θάνοιμι καὐτός;

Τέκμησσα

ὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν

εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;

str. 3

Αἴας

ἰώ,

σκότος, ἐμὸν φάος,

ἔρεβος ὦ φαεννότατον, ὡς ἐμοί,
395

ἕλεσθʼ ἕλεσθέ μʼ οἰκήτορα,

ἕλεσθέ μʼ· οὔτε γὰρ θεῶν γένος

οὔθʼ ἁμερίων ἔτʼ ἄξιος

βλέπειν τινʼ εἰς ὄνασιν ἀνθρώπων.
400
¹⁷¹⁸¹⁹²⁰²¹²²²³²⁴²⁵²⁶²⁷²⁸

ἀλλά μʼ ἁ Διὸς

ἀλκίμα θεὸς

ὀλέθριον αἰκίζει.

ποῖ τις οὖν φύγῃ;

ποῖ μολὼν μενῶ;

εἰ τὰ μὲν φθίνει,
405

φίλοι, τίσις δʼ ἐμοῦ πέλας,

μώραις δʼ ἄγραις προσκείμεθα,

πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν

με χειρὶ φονεύοι.

Τέκμησσα

ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον
410

φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν.

ant. 4

Αἴας

ἰὼ

πόροι ἁλίρροθοι

πάραλά τʼ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,

πολὺν πολύν με δαρόν τε δὴ

κατείχετʼ ἀμφὶ Τροίαν χρόνον·
415

ἀλλʼ οὐκέτι μʼ, οὐκ ἔτʼ ἀμπνοὰς

ἔχοντα· τοῦτό τις φρονῶν ἴστω.

ὦ Σκαμάνδριοι

γείτονες ῥοαί,

ἐύφρονες Ἀργείοις,
420

οὐκέτʼ ἄνδρα μὴ

τόνδʼ ἴδητʼ, ἔπος

ἐξερῶ μέγʼ, οἷ-

ον οὔτινα Τροία στρατοῦ

δέρχθη χθονὸς μολόντʼ ἀπὸ
425
²⁹³⁰³¹³²³³³⁴³⁵³⁶³⁷³⁸³⁹⁴⁰⁴¹

Ἑλλανίδος· τανῦν δʼ ἄτι-

μος ὧδε πρόκειμαι.

Χορός

οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν

ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα.

Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) Experimental (Greek (Lewis Campbell, 1879)) — 377 focus

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλγοίης ἐπ᾿ ἐξειργασμένοις ;

οὐ γὰρ γένοιτ᾽ ἂν ταῦθ᾽ ὅπως οὐχ ὧδ᾽ ἔχειν.

ΑΙΑΣ.

Translations (5)

English (Lewis Campbell, 1906) (OCR draft) Experimental (English (Lewis Campbell, 1906)) — 377 focus

Why vex thy heart with what is over and done?

Do what we may, this ne’er will alter now.

Child of Laërtes old,

Thou that dost still behold

And still contrive all shapes of monstrous ill,

Winding in foulest ways

Through the army’s sinful maze,—

Now even for pleasure thou may’st laugh thy fill.

CH

German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 377 focus

Wie magst du jammern über ein vollbrachtes Werk?
360

Gescheh'nes wird ja nimmer ungescheh'n gemacht.

Zweite Gegenstrophe.

Ajas.

English (Thomas Francklin, 1758–1759) (OCR draft) Experimental (English (Thomas Francklin, 1758–1759)) — 377 focus

But why sorrow thus

For what is past, and cannot be recalled ?

Ajax

English (Robert Potter, 1788) (OCR draft) Experimental (English (Robert Potter, 1788)) — 377 focus

Why for deeds past shou'dst thou afflict thy mind?

Immutably they must be what they are.

Ajax

English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 377 focus

Chorus

Why grieve when the deed is past recall? These things can never be but as they are.

Commentary

Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))

mvp-comment-236-1 ἐπ’ ἐξειργασμένοις ¹

mvp-comment-236-2 οὐ γὰρ γένοιτ’ ἂν ² ὅπως ³

mvp-comment-236-3 For the sentiment, cp. Tr. 742

τὸ γὰρ | φανθὲν τίς ἂν δύναιτ’ ἂν ἀγένητον ποεῖν;

(n.).

Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus

376. mvp-comment-265-1 'I rained forth dark-flowing blood.' ἐρεμνόν is another Homeric epithet, not merely signifying 'dark' (and so recalling μέλαν αἷμα), but ' darkling,' with reference to the gloom of night and other circumstances of horror which surrounded the act.

377. mvp-comment-266-1 ὅπως οὐχ ὧδ᾽ ἔχειν] ὅπως is here simply an indefinite ὡs, and is construed with the infinitive as ὡς might have been.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Χορός τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις; οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχειν.

Current edition Experimental

ΑΙΑΣ 1 Ἰὼ φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων μόνοι τ’ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ, 350 345 ἴδεσθέ μ’ οἶον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

ΧΟΡΟΣ οἴ μ’, ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν. 355 δηλοῖ δὲ τοὖργον, ὡς ἀφροντίστως ἔχει.

ΑΙΑΣ 1 ἰὼ 350 γένος ναίας ἀρωγὸν τέχνας, ἅλιον ὅς ἐπέβας ἐλίσσων πλάταν, 360 σέ τοι, σέ τοι μόνον δέδορκα ποιμένων ὲπαρκέσοντ’. ἀλλά με συνδάϊξον.

ΧΟΡΟΣ εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς 355 ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

ΑΙΑΣ 2 ὁρᾷς τὸν θρασὺν, τὸν εὐκάρδιον, 365 τὸν ὲν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις, ὲν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας; οἴ μοι γέλωτος, οἶον ὑβρίσθην ἄρα. 360

ΤΕΚΜΗΣΣΑ μὴ δέσποτ’ Αἴας, λίσσομαί σ’, αὔδα τάδε.

ΑΙΑΣ Οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ὲκνεμεῖ πόδα; 370 αἰαῖ, αἰαῖ.

ΧΟΡΟΣ ὦ πρὸς θεῶν, ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

ΑΙΑΣ 2 ὦ, δύςμορος, ὅς χερὶ μὲν 365 μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας, ὲν δ’ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ 375 κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις, ἐρεμνὸν αἷμ’ ἔδευσα.

ΧΟΡΟΣ Τί δῆτ’ ἂν ἀλγοίης ἐπ’ ἐξειργασμένοις· 370 οὐ γὰρ γένοιτ’ ἂν ταῦθ’ ὅπως οὐχ ὧδ’ ἔχειν.

ΑΙΑΣ 2 Ἰὼ πάνθ’ ὁρῶν, ἀπάντων ἀεὶ 380 κακῶν ὄργανον, τέκνον Λἀρτίου, κακοπινέστατόν τ’ ἄλημα στρατοῦ, ἦ που πολὺν γέλωθ’ ὑφ’ ἡδονἠς ἄγεις. 375

ΧΟΡΟΣ Ξὺν τώ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

ΑΙΑΣ Ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδ’ ἀτώμενος. 385 ἴω μοί μοι.

ΧΟΡΟΣ Μηδὲν μέγ’ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς, ἵν’ εἶ κακοῦ;

ΑΙΑΣ 3 ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ, 380 πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον, ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ- 390 σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς, τέλος θάνοιμι καὐτός!

ΤΕΚΜΗΣΣΑ ὅταν κατεύχῃ ταῦθ’, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν 385 εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με, σοῦ τεθνηκότος;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ 410 ὦ δυστάλαινα, τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμον φωνεῖν, ὁ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν. 405

ΧΟΡΟΣ Οὔτοι σ’ ἀπείργειν, οὔθ’ ὅπως ἐῶ λέγειν ἔχω κακοῖς τοιοῖςδε συμπεπτωκότα.

Αἴας ἰώ, φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων 1 2 3 4 5 μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ, 350 ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦ- μα φοινίας ὑπὸ ζάλης ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

Χορός οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν. δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει. 355

Αἴας ἰώ, γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας, ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν, σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορ- κα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ. 360 ἀλλά με συνδάιξον.

Χορός εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς ἄκος πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

Αἴας ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον, τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις, 365 ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας οἴμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.

Τέκμησσα μή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.

Αἴας οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμῇ πόδα; αἰαῖ αἰαῖ. 370

Χορός ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

Αἴας ὢ δύσμορος, ὃς χεροῖν μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας, ἐν δʼ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις 375 ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα. 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

Χορός τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις; οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχοι.

Αἴας ἰὼ πάντα δρῶν, ἁπάντων τʼ ἀεὶ κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου, 380 κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ, ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.

Χορός ξὺν τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

Αἴας ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος. ἰώ μοί μοι. 385

Χορός μηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;

Αἴας ὧ Ζεῦ, προγόνων πάτερ, πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον, ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ- σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς, 390 τέλος θάνοιμι καὐτός;

Τέκμησσα ὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;

Τέκμησσα ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον 410 φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν.

Χορός οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα.

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλγοίης ἐπ᾿ ἐξειργασμένοις ; οὐ γὰρ γένοιτ᾽ ἂν ταῦθ᾽ ὅπως οὐχ ὧδ᾽ ἔχειν.

ΑΙΑΣ.

CH

Wie magst du jammern über ein vollbrachtes Werk? 360 Gescheh'nes wird ja nimmer ungescheh'n gemacht. Zweite Gegenstrophe.

Ajas.

But why sorrow thus For what is past, and cannot be recalled ?

Ajax

Why for deeds past shou'dst thou afflict thy mind? Immutably they must be what they are.

Ajax

Chorus Why grieve when the deed is past recall? These things can never be but as they are.

Commentary

Stable identifiers

Χορός

τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;

οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχειν.

ΑΙΑΣ

1

Ἰὼ

φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων

μόνοι τ’ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ, 350
345

ἴδεσθέ μ’ οἶον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης

ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

ΧΟΡΟΣ

οἴ μ’, ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.

355 δηλοῖ δὲ τοὖργον, ὡς ἀφροντίστως ἔχει.

ΑΙΑΣ

1

ἰὼ
350

γένος ναίας ἀρωγὸν τέχνας,

ἅλιον ὅς ἐπέβας ἐλίσσων πλάταν,

360 σέ τοι, σέ τοι μόνον δέδορκα ποιμένων ὲπαρκέσοντ’.

ἀλλά με συνδάϊξον.

ΧΟΡΟΣ

εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς
355

ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

ΑΙΑΣ

2

ὁρᾷς τὸν θρασὺν, τὸν εὐκάρδιον,

365 τὸν ὲν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,

ὲν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας;

οἴ μοι γέλωτος, οἶον ὑβρίσθην ἄρα.
360

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

μὴ δέσποτ’ Αἴας, λίσσομαί σ’, αὔδα τάδε.

ΑΙΑΣ

Οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ὲκνεμεῖ πόδα;

370 αἰαῖ, αἰαῖ.

ΧΟΡΟΣ

ὦ πρὸς θεῶν, ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

ΑΙΑΣ

2

ὦ, δύςμορος, ὅς χερὶ μὲν
365

μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,

ὲν δ’ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ

375 κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις,

ἐρεμνὸν αἷμ’ ἔδευσα.

ΧΟΡΟΣ

Τί δῆτ’ ἂν ἀλγοίης ἐπ’ ἐξειργασμένοις·
370

οὐ γὰρ γένοιτ’ ἂν ταῦθ’ ὅπως οὐχ ὧδ’ ἔχειν.

ΑΙΑΣ

2

Ἰὼ πάνθ’ ὁρῶν, ἀπάντων ἀεὶ

380 κακῶν ὄργανον, τέκνον Λἀρτίου,

κακοπινέστατόν τ’ ἄλημα στρατοῦ,

ἦ που πολὺν γέλωθ’ ὑφ’ ἡδονἠς ἄγεις.
375

ΧΟΡΟΣ

Ξὺν τώ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

ΑΙΑΣ

Ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδ’ ἀτώμενος.

385 ἴω μοί μοι.

ΧΟΡΟΣ

Μηδὲν μέγ’ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς, ἵν’ εἶ κακοῦ;

ΑΙΑΣ

3

ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ,
380

πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,

ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-

390 σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,

τέλος θάνοιμι καὐτός!

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

ὅταν κατεύχῃ ταῦθ’, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
385

εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με, σοῦ τεθνηκότος;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

410 ὦ δυστάλαινα, τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμον

φωνεῖν, ὁ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν.
405

ΧΟΡΟΣ

Οὔτοι σ’ ἀπείργειν, οὔθ’ ὅπως ἐῶ λέγειν

ἔχω κακοῖς τοιοῖςδε συμπεπτωκότα.

Αἴας

ἰώ,

φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων

¹²³⁴⁵

μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,
350

ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦ-

μα φοινίας ὑπὸ ζάλης

ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

Χορός

οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.

δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει.
355

Αἴας

ἰώ,

γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας,

ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν,

σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορ-

κα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ.
360

ἀλλά με συνδάιξον.

Χορός

εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς

ἄκος πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

Αἴας

ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον,

τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,
365

ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας

οἴμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.

Τέκμησσα

μή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.

Αἴας

οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμῇ πόδα;

αἰαῖ αἰαῖ.
370

Χορός

ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

Αἴας

ὢ δύσμορος, ὃς χεροῖν

μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,

ἐν δʼ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ

κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις
375

ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα.

⁶⁷⁸⁹¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶

Χορός

τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;

οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχοι.

Αἴας

ἰὼ πάντα δρῶν, ἁπάντων τʼ ἀεὶ

κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου,
380

κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ,

ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.

Χορός

ξὺν τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

Αἴας

ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος.

ἰώ μοί μοι.
385

Χορός

μηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;

Αἴας

ὧ Ζεῦ, προγόνων πάτερ,

πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,

ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-

σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,
390

τέλος θάνοιμι καὐτός;

Τέκμησσα

ὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν

εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;

Τέκμησσα

ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον
410

φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν.

Χορός

οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν

ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα.

τί δῆτ᾽ ἂν ἀλγοίης ἐπ᾿ ἐξειργασμένοις ;

οὐ γὰρ γένοιτ᾽ ἂν ταῦθ᾽ ὅπως οὐχ ὧδ᾽ ἔχειν.

Wie magst du jammern über ein vollbrachtes Werk?
360

Gescheh'nes wird ja nimmer ungescheh'n gemacht.

Zweite Gegenstrophe.

But why sorrow thus

For what is past, and cannot be recalled ?

Why for deeds past shou'dst thou afflict thy mind?

Immutably they must be what they are.

Chorus

Why grieve when the deed is past recall? These things can never be but as they are.