Sophocles, Ajax, Richard Jebb (Translator), 331

Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Chorus

Tecmessa, daughter of Teleutas, terrible is your news that our lord has been possessed by his sorrows.

Within.

Ajax
wailing.

Oh! Ah, me! Ah, me!

Tecmessa

Soon there will be more sorrow, it seems. Did you not hear

Ajax, did you not hear his resounding howl?
335

Ajax
wailing.

Oh! Ah, me! Ah, me!

Chorus

The man seems to be sick, or else to be still pained by the disease which was recently with him, since he sees its traces.

Ajax
wailing.

Oh my son, my son!

Tecmessa

Ah, miserable me! Eurysaces, it is for you he calls! What can his purpose be? Where are you? I am miserable!
340

Ajax

Teucer! Where is Teucer? Will his raid last for ever? While I perish?

Chorus

He seems to be sane—open the door!

Perhaps merely at the sight of me he will come to a more respectable mood.
345

Tecmessa

There, it is open. Now you can look on this man’s deeds, and his true condition.

Ajax. Sophocles. Richard Jebb (Translator). Cambridge. 1893.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Experimental

Ajax (English) (Sophocles the plays and fragments, Part 7: The Ajax. Jebb, Richard Claverhouse, Sir, translator. Cambridge: Cambridge University Press, 1891. (Modernized by Perseus.))

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (4)

Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 343-424 focus

str. 1

ΑΙΑΣ

1

Ἰὼ

φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων

μόνοι τ’ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ, 350
345

ἴδεσθέ μ’ οἶον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης

ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

ΧΟΡΟΣ

οἴ μ’, ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.

355 δηλοῖ δὲ τοὖργον, ὡς ἀφροντίστως ἔχει.

ant. 1

ΑΙΑΣ

1

ἰὼ
350

γένος ναίας ἀρωγὸν τέχνας,

ἅλιον ὅς ἐπέβας ἐλίσσων πλάταν,

360 σέ τοι, σέ τοι μόνον δέδορκα ποιμένων ὲπαρκέσοντ’.

ἀλλά με συνδάϊξον.

ΧΟΡΟΣ

εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς
355

ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

str. 2

ΑΙΑΣ

2

ὁρᾷς τὸν θρασὺν, τὸν εὐκάρδιον,

365 τὸν ὲν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,

ὲν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας;

οἴ μοι γέλωτος, οἶον ὑβρίσθην ἄρα.
360

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

μὴ δέσποτ’ Αἴας, λίσσομαί σ’, αὔδα τάδε.

ΑΙΑΣ

Οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ὲκνεμεῖ πόδα;

370 αἰαῖ, αἰαῖ.

ΧΟΡΟΣ

ὦ πρὸς θεῶν, ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

ΑΙΑΣ

2

ὦ, δύςμορος, ὅς χερὶ μὲν
365

μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,

ὲν δ’ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ

375 κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις,

ἐρεμνὸν αἷμ’ ἔδευσα.

ΧΟΡΟΣ

Τί δῆτ’ ἂν ἀλγοίης ἐπ’ ἐξειργασμένοις·
370

οὐ γὰρ γένοιτ’ ἂν ταῦθ’ ὅπως οὐχ ὧδ’ ἔχειν.

ant. 2

ΑΙΑΣ

2

Ἰὼ πάνθ’ ὁρῶν, ἀπάντων ἀεὶ

380 κακῶν ὄργανον, τέκνον Λἀρτίου,

κακοπινέστατόν τ’ ἄλημα στρατοῦ,

ἦ που πολὺν γέλωθ’ ὑφ’ ἡδονἠς ἄγεις.
375

ΧΟΡΟΣ

Ξὺν τώ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

ΑΙΑΣ

Ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδ’ ἀτώμενος.

385 ἴω μοί μοι.

ΧΟΡΟΣ

Μηδὲν μέγ’ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς, ἵν’ εἶ κακοῦ;

ΑΙΑΣ

3

ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ,
380

πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,

ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-

390 σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,

τέλος θάνοιμι καὐτός!

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

ὅταν κατεύχῃ ταῦθ’, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
385

εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με, σοῦ τεθνηκότος;

str. 3

ΑΙΑΣ

Ἰὼ σκότος, ἐμὸν φάος,

395 ἔρεβος ὦ φαεννότατον ὡς ἐμοί·

ἕλεσθ’, ἕλεσθέ μ’ οἰκήτορα,

ἕλεσθέ μ’, οὔτε γὰρ θεῶν
390

γένος, οὔθ’ ἁμερίων

ἔτ’ ἄξιος βλέπειν τίν’

400 εἰς ὄνασιν ἀνθοώπων.

ἀλλά μ’ ἁ Δῖός

ἀλκίμα θεὸς
395

ὀλέθριον αἰκίζει.

ποὶ τις οὖν φύγῃ;

ποῖ μολὼν μενῶ;

405 εἰ τὰ μὲν φθίνει, φίλοι,

τοῖςδ’ ὁμοῦ πέλας,
400

μωραῖς δ’ ἄγραις προςκειμεθα,

πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με

χειρὶ φονεύοι.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

410 ὦ δυστάλαινα, τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμον

φωνεῖν, ὁ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν.
405

ant. 3

ΑΙΑΣ

ἰὼ πόροι ἁλίρροθοι,

πάραλά τ’ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,

πολύν, πολύν με δαρόν τε δὴ

415 κατείχετ’ ἀμφὶ Τροίαν

χρόνον· ἀλλ’ οὐκ ἔτι μ’, οὐκ
410

ἔτ’ ἀμπνοὰς ἔχοντα·

τοῦτό τις φρονῶν ἴστω.

ὦ Σκαμάνδριοι

γείτονες ῥοαὶ

420 εὔφρονες Ἀργείοις,
415

οὐκ ἔτ’ ἄνδρα μὴ

τόνδ’ ἴδητ’, ἔπος

ὲξερέω μἐγ’, οἷον οὔ

τινα Τροία στρατοῦ

425 δέρχθη, χθονὸς μολόντ’ ἀπὸ
420

Ἑλλανίδος· τανῦν δ’ ἄτιμος

ὧδε πρόκειμαι.

ΧΟΡΟΣ

Οὔτοι σ’ ἀπείργειν, οὔθ’ ὅπως ἐῶ λέγειν

ἔχω κακοῖς τοιοῖςδε συμπεπτωκότα.

Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 348-429 focus

str. 1

Αἴας

ἰώ,

φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων

¹²³⁴⁵

μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,
350

ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦ-

μα φοινίας ὑπὸ ζάλης

ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

Χορός

οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.

δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει.
355

ant. 1

Αἴας

ἰώ,

γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας,

ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν,

σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορ-

κα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ.
360

ἀλλά με συνδάιξον.

Χορός

εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς

ἄκος πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

str. 2

Αἴας

ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον,

τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,
365

ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας

οἴμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.

Τέκμησσα

μή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.

Αἴας

οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμῇ πόδα;

αἰαῖ αἰαῖ.
370

Χορός

ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

Αἴας

ὢ δύσμορος, ὃς χεροῖν

μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,

ἐν δʼ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ

κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις
375

ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα.

⁶⁷⁸⁹¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶

Χορός

τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;

οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχοι.

ant. 2

Αἴας

ἰὼ πάντα δρῶν, ἁπάντων τʼ ἀεὶ

κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου,
380

κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ,

ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.

Χορός

ξὺν τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

Αἴας

ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος.

ἰώ μοί μοι.
385

Χορός

μηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;

Αἴας

ὧ Ζεῦ, προγόνων πάτερ,

πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,

ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-

σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,
390

τέλος θάνοιμι καὐτός;

Τέκμησσα

ὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν

εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;

str. 3

Αἴας

ἰώ,

σκότος, ἐμὸν φάος,

ἔρεβος ὦ φαεννότατον, ὡς ἐμοί,
395

ἕλεσθʼ ἕλεσθέ μʼ οἰκήτορα,

ἕλεσθέ μʼ· οὔτε γὰρ θεῶν γένος

οὔθʼ ἁμερίων ἔτʼ ἄξιος

βλέπειν τινʼ εἰς ὄνασιν ἀνθρώπων.
400
¹⁷¹⁸¹⁹²⁰²¹²²²³²⁴²⁵²⁶²⁷²⁸

ἀλλά μʼ ἁ Διὸς

ἀλκίμα θεὸς

ὀλέθριον αἰκίζει.

ποῖ τις οὖν φύγῃ;

ποῖ μολὼν μενῶ;

εἰ τὰ μὲν φθίνει,
405

φίλοι, τίσις δʼ ἐμοῦ πέλας,

μώραις δʼ ἄγραις προσκείμεθα,

πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν

με χειρὶ φονεύοι.

Τέκμησσα

ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον
410

φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν.

ant. 4

Αἴας

ἰὼ

πόροι ἁλίρροθοι

πάραλά τʼ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,

πολὺν πολύν με δαρόν τε δὴ

κατείχετʼ ἀμφὶ Τροίαν χρόνον·
415

ἀλλʼ οὐκέτι μʼ, οὐκ ἔτʼ ἀμπνοὰς

ἔχοντα· τοῦτό τις φρονῶν ἴστω.

ὦ Σκαμάνδριοι

γείτονες ῥοαί,

ἐύφρονες Ἀργείοις,
420

οὐκέτʼ ἄνδρα μὴ

τόνδʼ ἴδητʼ, ἔπος

ἐξερῶ μέγʼ, οἷ-

ον οὔτινα Τροία στρατοῦ

δέρχθη χθονὸς μολόντʼ ἀπὸ
425
²⁹³⁰³¹³²³³³⁴³⁵³⁶³⁷³⁸³⁹⁴⁰⁴¹

Ἑλλανίδος· τανῦν δʼ ἄτι-

μος ὧδε πρόκειμαι.

Χορός

οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν

ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα.

Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) Experimental (Greek (Lewis Campbell, 1879)) — 331 focus

Τέκμησσα δεινὰ παῖ Τελεύταντος λέγεις

ἡμῖν τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαι διαπεφοιβᾶσθαι διαπεφοιβάσθαι κακοῖς.

ΑΙΑΣ.

ἰώ μοί μοι μοι μοί.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

τάχ, ὡς ἔοικε, μᾶλλον· ἢ οὐκ ἠκούσατε

Αἴαντος οἵαν τήνδε θωΰσσει βοήν ;
335

ΑΙΑΣ.

ἰώ μοί μοι μοι μοί.

ΧΟΡΟΣ.

ἁνὴρ ἀνὴρ ἔοικεν ἢ νοσεῖν, ἢ τοῖς πάλαι

νοσήμασι ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών.

ΑΙΑΣ.

ἰὼ παῖ παῖ.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

ὤμοι τάλαιν· Εὐρύσακες, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ.
340

τί ποτε μενοινᾷ; ποῦ ποτ' εἶ; τάλαιν ἐγώ.

ΑΙΑΣ.

Τεύκρον καλῶ, ποῦ Τεύκρος; ἢ τὸν εἰσαεὶ

λεηλατήσει χρόνον; ἐγὼ δ᾽ ἀπόλλυμαι.

ΧΟΡΟΣ.

ἁνὴρ ἀνὴρ φρονεῖν ἔοικεν ἔοικε ἔοικεν. ἀλλ᾽ ἀνοίγετε.

τάχ᾽ ἄν τιν αἰδῶ κἀπ᾿ χάπ᾿ κάπ᾿ χὑπ᾿ ἐμοὶ βλέψας λάβοι.
345

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

ἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δ' ἔξεστί σοι

τὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ.

ΑΙΑΣ.

Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 331 focus

Χορός

Τέκμησσα, δεινά, παῖ Τελεύταντος, λέγεις

ἡμῖν, τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαι κακοῖς.

Αἴας

ἰώ μοί μοι.

Τέκμησσα

τάχʼ, ὡς ἔοικε, μᾶλλον· ἢ οὐκ ἠκούσατε

Αἴαντος οἵαν τήνδε θωΰσσει βοήν;
335

Αἴας

ἰώ μοί μοι.

Χορός

ἁνὴρ ἔοικεν ἢ νοσεῖν ἢ τοῖς πάλαι

νοσήμασιν ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών.

Αἴας

ἰὼ παῖ παῖ.

Τέκμησσα

ὤμοι τάλαινʼ· Εὐρύσακες, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ.
340

τί ποτε μενοινᾷ; ποῦ ποτʼ εἶ; τάλαινʼ ἐγώ.

Αἴας

Τεῦκρον καλῶ. ποῦ Τεῦκρος; ἢ τὸν εἰσαεὶ

λεηλατήσει χρόνον, ἐγὼ δʼ ἀπόλλυμαι;

Χορός

ἁνὴρ φρονεῖν ἔοικεν. ἀλλʼ ἀνοίγετε.

τάχʼ ἄν τινʼ αἰδῶ κἀπʼ ἐμοὶ βλέψας λάβοι.
345

Τέκμησσα

ἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δʼ ἔξεστί σοι

τὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ.

Translations (4)

English (Lewis Campbell, 1906) (OCR draft) Experimental (English (Lewis Campbell, 1906)) — 331 focus

Teleutas’ child! we shudder at thy tale

That fatal frenzy wastes our hero’s soul.

AIAS

(). Woe’s me, me, me!

TEC

More cause anon! Hear ye not Aias there,

How sharp the cry that shrills from him?
335

AI

Woe! Woe!

CH

Madly it sounds—Or springs it of deep grief

For proofs of madness harrowing to his eye?

AI

Boy, boy!

TEC

What means he? Oh, Eurysakes!
340

He cries on thee. Where art thou? O my heart!

AI

Teucer I call! Where ’s Teucer? Will he ne’er

Not madness now. Disclose him. Let us look.

Haply the sight of us may calm his soul.
345

TEC

There, then; I open to your view the form

Of Aias, and his fortunes as they are.

Dear comrades of the deep, whose truth and love

Stand forth alone unbroken in my woe,

Behold what gory sea

Of storm-lashed agony

Doth round and round me flow!

CH

German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 331 focus

Teleutas' Kind, Tekmessa, Grauses sagst du mir

Vom schweren Unheil, das ihn warf in Naserei.

weh, weh mir!
320
(hinter der Scene im Zelt)

Tekmessa.

Bald, scheint es, mehr noch! Oder habt ihr nicht gehört,

Wie mächtig Ajas' Stimme jezt im Zelte scholl?

weh, weh mir!

Der Chor.

Krank ist der Mann noch, scheint es, oder weckte wohl

Der alten Krankheit Nachgefühl den Schmerz in ihm.
325

weh, Sohn, Sohn!

Tekmessa.

Ich Arme, weh! Dich rust er, dich, Eurysakes.

Was sinnt er doch? Wo bist du? Weh, ich armes Weib!

Teukros!

Ajas.

Wo ist Teukros? Will er ewig nur

Nach Beute jagen? Aber ich vergehe hier.
330

Der Chor.

Bei Sinnen ist er, scheint es; also schließet auf!

Vielleicht bewältigt ihn die Scham, erblickt er uns.

(das Zelt öffnend)

Tekmessa.

Seht her, ich öffne: nun vermögt ihr anzuschau'n

Des Mannes Thaten und ihn selbst in seinem Leid.

Ajas (im Zelte sizend, von geschlachteten Thieren umgeben).

weh!
335
Die Vorigen. Erste Strophe.

Ajas.

English (Thomas Francklin, 1758–1759) (OCR draft) Experimental (English (Thomas Francklin, 1758–1759)) — 331 focus

O daughter of Teleutas ! horrible

Thus raving, and thus miserable.

Tecmessa

Louder you'll hear him soon ; marked ye, my

friends,

How deep his groans ]
335

Chorus

He seems to rave,

Or mourns, reflecting on his madness past.

Tecmessa

Alas ! he calls Eurysaces.
340

Where art thou, child? What would he have with
340

thee?
340

Ajax [ivithin]. Teucer, 'tis thee I call; where art

thou, Teucer ?

Still must he chase his prey, whilst Ajax dies ?

Chorus

He seems of perfect mind — open the doors,

Let him come forth. Who knows but sight of us

May keep him so.
345

Tecmessa

I'll open them — now see

Your master there, and judge of his condition.

The name of friends, ye see the dreadful storm

How it o'er whelms me.

Chorus
\The doors are thrown open and Ajax discovered. Scene II.

My fellow-sailors ! whose assisting hand

Plied the tough oar, and led me through the main,

From you alone can I expect to meet

English (Robert Potter, 1788) (OCR draft) Experimental (English (Robert Potter, 1788)) — 331 focus

Daughter of Teuthras, dreadful to our ears

Thy words, that Ajax groans beneath such ills.

Ajax

Ah me, unhappy me!

Tecmessa

To greater height it soon will rise, I fear,

Did you not hear his loud and mournful groans ?
335

Ajax

Ah me, unhappy me!

Chorus

He seems disorder'd now; or keen remorse

For what is past with anguish stings his soul.

Ajax

My son, my son!

Tecmessa

Ah me! Eurysaces, for thee he calls.
340

What now impels him? Where art thou, my child?

Ajax
[within. [within. [within.

Teucer! Where art thou, Teucer? In the prey [within..

For ever active? whilst I perish here.

Chorus

His sense seems perfect: open wide the doors:

Regard for us perchance may calm his mind.
345

Tecmessa

Behold I open them: thou may'st now view

His deeds, and all the misery of his state.

Ajax
AJAX, ТЕСMESSA, CHORUS.

Commentary

Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))

mvp-comment-212-1 Τελεύταντος ¹

mvp-comment-212-2 ἡμῖν ² λέγεις ³

mvp-comment-212-3 διαπεφοιβάσθαι ⁴ κακοῖς ⁵

mvp-comment-213-1 ἰώ μοί μοι ⁶

mvp-comment-214-1 μᾶλλον ⁷

mvp-comment-214-2 ἢ οὐκ ⁸

mvp-comment-214-3 Αἴαντος, οἵαν ⁹ θωΰσσει ¹⁰

mvp-comment-215-1 τοῖς πάλαι νοσήμασι ξυνοῦσι ¹¹ ξυνοῦσι ¹²

mvp-comment-215-2 παρών ¹³

mvp-comment-216-1 ἰὼ παῖ παῖ ¹⁴ Τεῦκρον καλῶ ¹⁵

mvp-comment-216-2 Prof. Campbell understands

ἰὼ παῖ παῖ

as meaning Teucer, whom an elder brother might so address. Tecmessa, at least, did not so take the words.

mvp-comment-217-1 ὤμοι τάλαιν’ ¹⁶

mvp-comment-217-2 Εὐρύσακες ¹⁷

mvp-comment-217-3 ἀμφὶ σοὶ ¹⁸

mvp-comment-217-4 ποῦ ποτ’ εἶ ¹⁹

mvp-comment-218-1 Τεῦκρον ²⁰

mvp-comment-218-2 τὸν εἰσαεὶ … χρόνον ²¹ λεηλατήσει ²²

mvp-comment-219-1 ἀνοίγετε ²³

mvp-comment-219-2 αἰδῶ … λάβοι ²⁴

mvp-comment-219-3 κἀπ’ ἐμοὶ ²⁵ βλέψας ²⁶

mvp-comment-220-1 διοίγω ²⁷

mvp-comment-220-2 πράγη ²⁸

mvp-comment-220-3 The

ἐκκύκλημα

is now pushed on through the central door. It was a small stage, but large enough to allow of Ajax being shown surrounded by some of the slaughtered animals. The word

πράγη

in 347, and the language of vv. 351 ff., show that the carnage was represented. The other plays in which Soph <*>es has used the eccyclema are the Antigone (1294, where see n.), and the Electra (1464 f., n.).

mvp-comment-220-4 Ajax, sitting among his victims, and meditating his own destruction, was the subject of a famous picture by Timomachus of Byzantium. Philostratus ( Vit. Apoll. 2. 22 § 5) thus describes it:

τὸν Αἴαντα τὸν Τιμομάχου..ἀπεκτονότα τἀν τῇ Τροίᾳ βουκόλια καθῆσθαι ἀπειρηκότα

[cp. v. 325

ἥσυχος θακεῖ

βουλὴν ποιούμενον καὶ

ἑαυτὸν διαφθεῖραι

. The picture was at Cyzicus in 70 B.C. ( Cic. In Verr. 2. 4. 60 ), but was afterwards bought by Julius Caesar for the Temple of Venus Genetrix in Rome ( N. H. 7. 38 § 126). See Introduction § 20.

Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus

331. mvp-comment-239-1 On the order, see Essay on L. § 41. p. 77.

332. mvp-comment-240-1 'That our hero is frenzied with his trouble.' The mariners apprehend that the madness of Ajax is in some way connected with his disappointment. Cp. infr. 925-32. ἡμῖν is dative of the person interested. See Essay on L. § 13. p. 19 f, and cp. supr. 216, ἡμὶν ὁ κλεινὸς | Αἴας ἀπελωβήθη: infr. 733, ἀλλ᾽ ἡμὶν Αἴας ποῦ ᾿στιν, ὡς φράσω τάδε ; κακοῖς] Supr. 275, infr. 532.

333. mvp-comment-241-1 The voice of Ajax is heard from within.

334. mvp-comment-242-1 μᾶλλον] Sc. δεινά σοι λέξω, or γνώσεσθε ταῦτα.

335. mvp-comment-243-1 οἵαν] She judges from the intonation of the cry, which the chorus, infr. 337, do not know whether to interpret as importing madness or grief.

337. mvp-comment-244-1 ἢ τοῖς . . παρών] 'Or to grieve at witnessing the effects of past madness which remain with him.' Cp. supr. 307. The addition of παρών suggests that Ajax, seeing the carnage in the tent, is the eye-witness of his own madness.

339. mvp-comment-245-1 Ajax calls upon Teucer. παῖ is frequently addressed by an elder person to a younger, even by the Corinthian messenger to Oedipus, O. Τ. 1008, and by Electra (under excitement) to the supposed Phocian stranger, El. 1220. The picture in the Iliad, 8. 271, of Teucer retiring behind the shield of Ajax, παῖς ὡς ὑπὸ μητέρα, suggests that Teucer was the younger brother. And it is natural to suppose Ajax to have been born before Telamon's expedition in which he won Hesione, the mother of Teucer.-According to Pindar in the fifth (or sixth) Isthmian ode, Ajax was given to Telamon in answer to the prayer of Heracles before the expedition. But in such details the legends are not constant. See O. C. 375, and note. Lycophr. 445 and schol. -The need of Teucer's presence is Ajax' first thought on coming to himself. Tecmessa at first thinks of the child, until, in l. 342, Ajax calls Teucer by name. He does not ask to see the child till l.530, after his attention has been vividly drawn that way by Tecmessa.

341. mvp-comment-246-1 τάλαιν᾽ ἐγώ] Tecmessa is distracted between the fear of crossing Ajax and the fear of harm to the child. The division of the line helps to mark this distraction of the wife and mother.

343. mvp-comment-247-1 λεηλατήσει] Teucer is gone foraging into the Mysian highlands, infr. 720. Compare Thuc. 1. 11, φαίνεται .. πρὸς γεωργίαν τῆς · Χερσονήσου τραπόμενοι καὶ λῃστείαν τῆς τροφῆς ἀπορίᾳ. ἐγὼ δ'] · While that I.'

345. mvp-comment-248-1 κἀπ᾿ ἐμοὶ βλέψας] ‘Even at me, on seeing me.' The abrupt expression, αἰδῶ λαβεῖν ἐπί τινι, is supplemented by the addition of the participle, i.e. εἰς ἐμὲ βλέψας. αἰδώς is the feeling which prompts σωφροσύνη.

346. mvp-comment-249-1 ἐκκύκλημα. Ajax is disclosed with signs of slaughter about him. He is sitting upright. The slaughtered sheep are the evidence of his situation ( τὰ τοῦδε πράγη): his wild, dishevelled appearance betrays the condition of his mind ( αὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ).

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Chorus Tecmessa, daughter of Teleutas, terrible is your news that our lord has been possessed by his sorrows.

Ajax wailing. Oh! Ah, me! Ah, me!

Tecmessa Soon there will be more sorrow, it seems. Did you not hear Ajax, did you not hear his resounding howl? 335

Ajax wailing. Oh! Ah, me! Ah, me!

Chorus The man seems to be sick, or else to be still pained by the disease which was recently with him, since he sees its traces.

Ajax wailing. Oh my son, my son!

Tecmessa Ah, miserable me! Eurysaces, it is for you he calls! What can his purpose be? Where are you? I am miserable! 340

Ajax Teucer! Where is Teucer? Will his raid last for ever? While I perish?

Chorus He seems to be sane—open the door! Perhaps merely at the sight of me he will come to a more respectable mood. 345

Tecmessa There, it is open. Now you can look on this man’s deeds, and his true condition.

Current edition Experimental

ΑΙΑΣ 1 Ἰὼ φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων μόνοι τ’ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ, 350 345 ἴδεσθέ μ’ οἶον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

ΧΟΡΟΣ οἴ μ’, ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν. 355 δηλοῖ δὲ τοὖργον, ὡς ἀφροντίστως ἔχει.

ΑΙΑΣ 1 ἰὼ 350 γένος ναίας ἀρωγὸν τέχνας, ἅλιον ὅς ἐπέβας ἐλίσσων πλάταν, 360 σέ τοι, σέ τοι μόνον δέδορκα ποιμένων ὲπαρκέσοντ’. ἀλλά με συνδάϊξον.

ΧΟΡΟΣ εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς 355 ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

ΑΙΑΣ 2 ὁρᾷς τὸν θρασὺν, τὸν εὐκάρδιον, 365 τὸν ὲν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις, ὲν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας; οἴ μοι γέλωτος, οἶον ὑβρίσθην ἄρα. 360

ΤΕΚΜΗΣΣΑ μὴ δέσποτ’ Αἴας, λίσσομαί σ’, αὔδα τάδε.

ΑΙΑΣ Οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ὲκνεμεῖ πόδα; 370 αἰαῖ, αἰαῖ.

ΧΟΡΟΣ ὦ πρὸς θεῶν, ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

ΑΙΑΣ 2 ὦ, δύςμορος, ὅς χερὶ μὲν 365 μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας, ὲν δ’ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ 375 κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις, ἐρεμνὸν αἷμ’ ἔδευσα.

ΧΟΡΟΣ Τί δῆτ’ ἂν ἀλγοίης ἐπ’ ἐξειργασμένοις· 370 οὐ γὰρ γένοιτ’ ἂν ταῦθ’ ὅπως οὐχ ὧδ’ ἔχειν.

ΑΙΑΣ 2 Ἰὼ πάνθ’ ὁρῶν, ἀπάντων ἀεὶ 380 κακῶν ὄργανον, τέκνον Λἀρτίου, κακοπινέστατόν τ’ ἄλημα στρατοῦ, ἦ που πολὺν γέλωθ’ ὑφ’ ἡδονἠς ἄγεις. 375

ΧΟΡΟΣ Ξὺν τώ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

ΑΙΑΣ Ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδ’ ἀτώμενος. 385 ἴω μοί μοι.

ΧΟΡΟΣ Μηδὲν μέγ’ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς, ἵν’ εἶ κακοῦ;

ΑΙΑΣ 3 ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ, 380 πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον, ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ- 390 σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς, τέλος θάνοιμι καὐτός!

ΤΕΚΜΗΣΣΑ ὅταν κατεύχῃ ταῦθ’, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν 385 εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με, σοῦ τεθνηκότος;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ 410 ὦ δυστάλαινα, τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμον φωνεῖν, ὁ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν. 405

ΧΟΡΟΣ Οὔτοι σ’ ἀπείργειν, οὔθ’ ὅπως ἐῶ λέγειν ἔχω κακοῖς τοιοῖςδε συμπεπτωκότα.

Αἴας ἰώ, φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων 1 2 3 4 5 μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ, 350 ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦ- μα φοινίας ὑπὸ ζάλης ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

Χορός οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν. δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει. 355

Αἴας ἰώ, γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας, ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν, σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορ- κα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ. 360 ἀλλά με συνδάιξον.

Χορός εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς ἄκος πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

Αἴας ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον, τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις, 365 ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας οἴμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.

Τέκμησσα μή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.

Αἴας οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμῇ πόδα; αἰαῖ αἰαῖ. 370

Χορός ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

Αἴας ὢ δύσμορος, ὃς χεροῖν μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας, ἐν δʼ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις 375 ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα. 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

Χορός τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις; οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχοι.

Αἴας ἰὼ πάντα δρῶν, ἁπάντων τʼ ἀεὶ κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου, 380 κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ, ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.

Χορός ξὺν τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

Αἴας ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος. ἰώ μοί μοι. 385

Χορός μηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;

Αἴας ὧ Ζεῦ, προγόνων πάτερ, πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον, ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ- σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς, 390 τέλος θάνοιμι καὐτός;

Τέκμησσα ὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;

Τέκμησσα ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον 410 φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν.

Χορός οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα.

Τέκμησσα δεινὰ παῖ Τελεύταντος λέγεις ἡμῖν τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαι διαπεφοιβᾶσθαι διαπεφοιβάσθαι κακοῖς.

ΑΙΑΣ. ἰώ μοί μοι μοι μοί.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. τάχ, ὡς ἔοικε, μᾶλλον· ἢ οὐκ ἠκούσατε Αἴαντος οἵαν τήνδε θωΰσσει βοήν ; 335

ΑΙΑΣ. ἰώ μοί μοι μοι μοί.

ΧΟΡΟΣ. ἁνὴρ ἀνὴρ ἔοικεν ἢ νοσεῖν, ἢ τοῖς πάλαι νοσήμασι ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών.

ΑΙΑΣ. ἰὼ παῖ παῖ.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὤμοι τάλαιν· Εὐρύσακες, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ. 340 τί ποτε μενοινᾷ; ποῦ ποτ' εἶ; τάλαιν ἐγώ.

ΑΙΑΣ. Τεύκρον καλῶ, ποῦ Τεύκρος; ἢ τὸν εἰσαεὶ λεηλατήσει χρόνον; ἐγὼ δ᾽ ἀπόλλυμαι.

ΧΟΡΟΣ. ἁνὴρ ἀνὴρ φρονεῖν ἔοικεν ἔοικε ἔοικεν. ἀλλ᾽ ἀνοίγετε. τάχ᾽ ἄν τιν αἰδῶ κἀπ᾿ χάπ᾿ κάπ᾿ χὑπ᾿ ἐμοὶ βλέψας λάβοι. 345

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δ' ἔξεστί σοι τὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ.

ΑΙΑΣ.

Χορός Τέκμησσα, δεινά, παῖ Τελεύταντος, λέγεις ἡμῖν, τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαι κακοῖς.

Αἴας ἰώ μοί μοι.

Τέκμησσα τάχʼ, ὡς ἔοικε, μᾶλλον· ἢ οὐκ ἠκούσατε Αἴαντος οἵαν τήνδε θωΰσσει βοήν; 335

Αἴας ἰώ μοί μοι.

Χορός ἁνὴρ ἔοικεν ἢ νοσεῖν ἢ τοῖς πάλαι νοσήμασιν ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών.

Αἴας ἰὼ παῖ παῖ.

Τέκμησσα ὤμοι τάλαινʼ· Εὐρύσακες, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ. 340 τί ποτε μενοινᾷ; ποῦ ποτʼ εἶ; τάλαινʼ ἐγώ.

Αἴας Τεῦκρον καλῶ. ποῦ Τεῦκρος; ἢ τὸν εἰσαεὶ λεηλατήσει χρόνον, ἐγὼ δʼ ἀπόλλυμαι;

Χορός ἁνὴρ φρονεῖν ἔοικεν. ἀλλʼ ἀνοίγετε. τάχʼ ἄν τινʼ αἰδῶ κἀπʼ ἐμοὶ βλέψας λάβοι. 345

Τέκμησσα ἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δʼ ἔξεστί σοι τὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ.

Teleutas’ child! we shudder at thy tale That fatal frenzy wastes our hero’s soul.

AIAS (). Woe’s me, me, me!

TEC More cause anon! Hear ye not Aias there, How sharp the cry that shrills from him? 335

AI Woe! Woe!

CH Madly it sounds—Or springs it of deep grief For proofs of madness harrowing to his eye?

AI Boy, boy!

TEC What means he? Oh, Eurysakes! 340 He cries on thee. Where art thou? O my heart!

AI Teucer I call! Where ’s Teucer? Will he ne’er

Not madness now. Disclose him. Let us look. Haply the sight of us may calm his soul. 345

TEC There, then; I open to your view the form Of Aias, and his fortunes as they are. Dear comrades of the deep, whose truth and love Stand forth alone unbroken in my woe, Behold what gory sea Of storm-lashed agony Doth round and round me flow!

Chorus

Tecmessa, daughter of Teleutas, terrible is your news that our lord has been possessed by his sorrows.

Ajax
wailing.

Oh! Ah, me! Ah, me!

Tecmessa

Soon there will be more sorrow, it seems. Did you not hear

Ajax, did you not hear his resounding howl?
335

Ajax
wailing.

Oh! Ah, me! Ah, me!

Chorus

The man seems to be sick, or else to be still pained by the disease which was recently with him, since he sees its traces.

Ajax
wailing.

Oh my son, my son!

Tecmessa

Ah, miserable me! Eurysaces, it is for you he calls! What can his purpose be? Where are you? I am miserable!
340

Ajax

Teucer! Where is Teucer? Will his raid last for ever? While I perish?

Chorus

He seems to be sane—open the door!

Perhaps merely at the sight of me he will come to a more respectable mood.
345

Tecmessa

There, it is open. Now you can look on this man’s deeds, and his true condition.

ΑΙΑΣ

1

Ἰὼ

φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων

μόνοι τ’ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ, 350
345

ἴδεσθέ μ’ οἶον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης

ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

ΧΟΡΟΣ

οἴ μ’, ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.

355 δηλοῖ δὲ τοὖργον, ὡς ἀφροντίστως ἔχει.

ΑΙΑΣ

1

ἰὼ
350

γένος ναίας ἀρωγὸν τέχνας,

ἅλιον ὅς ἐπέβας ἐλίσσων πλάταν,

360 σέ τοι, σέ τοι μόνον δέδορκα ποιμένων ὲπαρκέσοντ’.

ἀλλά με συνδάϊξον.

ΧΟΡΟΣ

εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς
355

ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

ΑΙΑΣ

2

ὁρᾷς τὸν θρασὺν, τὸν εὐκάρδιον,

365 τὸν ὲν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,

ὲν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας;

οἴ μοι γέλωτος, οἶον ὑβρίσθην ἄρα.
360

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

μὴ δέσποτ’ Αἴας, λίσσομαί σ’, αὔδα τάδε.

ΑΙΑΣ

Οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ὲκνεμεῖ πόδα;

370 αἰαῖ, αἰαῖ.

ΧΟΡΟΣ

ὦ πρὸς θεῶν, ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

ΑΙΑΣ

2

ὦ, δύςμορος, ὅς χερὶ μὲν
365

μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,

ὲν δ’ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ

375 κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις,

ἐρεμνὸν αἷμ’ ἔδευσα.

ΧΟΡΟΣ

Τί δῆτ’ ἂν ἀλγοίης ἐπ’ ἐξειργασμένοις·
370

οὐ γὰρ γένοιτ’ ἂν ταῦθ’ ὅπως οὐχ ὧδ’ ἔχειν.

ΑΙΑΣ

2

Ἰὼ πάνθ’ ὁρῶν, ἀπάντων ἀεὶ

380 κακῶν ὄργανον, τέκνον Λἀρτίου,

κακοπινέστατόν τ’ ἄλημα στρατοῦ,

ἦ που πολὺν γέλωθ’ ὑφ’ ἡδονἠς ἄγεις.
375

ΧΟΡΟΣ

Ξὺν τώ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

ΑΙΑΣ

Ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδ’ ἀτώμενος.

385 ἴω μοί μοι.

ΧΟΡΟΣ

Μηδὲν μέγ’ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς, ἵν’ εἶ κακοῦ;

ΑΙΑΣ

3

ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ,
380

πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,

ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-

390 σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,

τέλος θάνοιμι καὐτός!

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

ὅταν κατεύχῃ ταῦθ’, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
385

εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με, σοῦ τεθνηκότος;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

410 ὦ δυστάλαινα, τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμον

φωνεῖν, ὁ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν.
405

ΧΟΡΟΣ

Οὔτοι σ’ ἀπείργειν, οὔθ’ ὅπως ἐῶ λέγειν

ἔχω κακοῖς τοιοῖςδε συμπεπτωκότα.

Αἴας

ἰώ,

φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων

¹²³⁴⁵

μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,
350

ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦ-

μα φοινίας ὑπὸ ζάλης

ἀμφίδρομον κυκλεῖται.

Χορός

οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.

δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει.
355

Αἴας

ἰώ,

γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας,

ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν,

σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορ-

κα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ.
360

ἀλλά με συνδάιξον.

Χορός

εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς

ἄκος πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

Αἴας

ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον,

τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,
365

ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας

οἴμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.

Τέκμησσα

μή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.

Αἴας

οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμῇ πόδα;

αἰαῖ αἰαῖ.
370

Χορός

ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.

Αἴας

ὢ δύσμορος, ὃς χεροῖν

μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,

ἐν δʼ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ

κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις
375

ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα.

⁶⁷⁸⁹¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶

Χορός

τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;

οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχοι.

Αἴας

ἰὼ πάντα δρῶν, ἁπάντων τʼ ἀεὶ

κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου,
380

κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ,

ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.

Χορός

ξὺν τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.

Αἴας

ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος.

ἰώ μοί μοι.
385

Χορός

μηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;

Αἴας

ὧ Ζεῦ, προγόνων πάτερ,

πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,

ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-

σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,
390

τέλος θάνοιμι καὐτός;

Τέκμησσα

ὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν

εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;

Τέκμησσα

ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον
410

φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν.

Χορός

οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν

ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα.

Τέκμησσα δεινὰ παῖ Τελεύταντος λέγεις

ἡμῖν τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαι διαπεφοιβᾶσθαι διαπεφοιβάσθαι κακοῖς.

ΑΙΑΣ.

ἰώ μοί μοι μοι μοί.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

τάχ, ὡς ἔοικε, μᾶλλον· ἢ οὐκ ἠκούσατε

Αἴαντος οἵαν τήνδε θωΰσσει βοήν ;
335

ΑΙΑΣ.

ἰώ μοί μοι μοι μοί.

ΧΟΡΟΣ.

ἁνὴρ ἀνὴρ ἔοικεν ἢ νοσεῖν, ἢ τοῖς πάλαι

νοσήμασι ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών.

ΑΙΑΣ.

ἰὼ παῖ παῖ.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

ὤμοι τάλαιν· Εὐρύσακες, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ.
340

τί ποτε μενοινᾷ; ποῦ ποτ' εἶ; τάλαιν ἐγώ.

ΑΙΑΣ.

Τεύκρον καλῶ, ποῦ Τεύκρος; ἢ τὸν εἰσαεὶ

λεηλατήσει χρόνον; ἐγὼ δ᾽ ἀπόλλυμαι.

ΧΟΡΟΣ.

ἁνὴρ ἀνὴρ φρονεῖν ἔοικεν ἔοικε ἔοικεν. ἀλλ᾽ ἀνοίγετε.

τάχ᾽ ἄν τιν αἰδῶ κἀπ᾿ χάπ᾿ κάπ᾿ χὑπ᾿ ἐμοὶ βλέψας λάβοι.
345

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

ἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δ' ἔξεστί σοι

τὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ.

Χορός

Τέκμησσα, δεινά, παῖ Τελεύταντος, λέγεις

ἡμῖν, τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαι κακοῖς.

Αἴας

ἰώ μοί μοι.

Τέκμησσα

τάχʼ, ὡς ἔοικε, μᾶλλον· ἢ οὐκ ἠκούσατε

Αἴαντος οἵαν τήνδε θωΰσσει βοήν;
335

Αἴας

ἰώ μοί μοι.

Χορός

ἁνὴρ ἔοικεν ἢ νοσεῖν ἢ τοῖς πάλαι

νοσήμασιν ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών.

Αἴας

ἰὼ παῖ παῖ.

Τέκμησσα

ὤμοι τάλαινʼ· Εὐρύσακες, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ.
340

τί ποτε μενοινᾷ; ποῦ ποτʼ εἶ; τάλαινʼ ἐγώ.

Αἴας

Τεῦκρον καλῶ. ποῦ Τεῦκρος; ἢ τὸν εἰσαεὶ

λεηλατήσει χρόνον, ἐγὼ δʼ ἀπόλλυμαι;

Χορός

ἁνὴρ φρονεῖν ἔοικεν. ἀλλʼ ἀνοίγετε.

τάχʼ ἄν τινʼ αἰδῶ κἀπʼ ἐμοὶ βλέψας λάβοι.
345

Τέκμησσα

ἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δʼ ἔξεστί σοι

τὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ.

Teleutas’ child! we shudder at thy tale

That fatal frenzy wastes our hero’s soul.

AIAS

(). Woe’s me, me, me!

TEC

More cause anon! Hear ye not Aias there,

How sharp the cry that shrills from him?
335

AI

Woe! Woe!

CH

Madly it sounds—Or springs it of deep grief

For proofs of madness harrowing to his eye?

AI

Boy, boy!

TEC

What means he? Oh, Eurysakes!
340

He cries on thee. Where art thou? O my heart!

AI

Teucer I call! Where ’s Teucer? Will he ne’er

Not madness now. Disclose him. Let us look.

Haply the sight of us may calm his soul.
345

TEC

There, then; I open to your view the form

Of Aias, and his fortunes as they are.

Dear comrades of the deep, whose truth and love

Stand forth alone unbroken in my woe,

Behold what gory sea

Of storm-lashed agony

Doth round and round me flow!

Teleutas' Kind, Tekmessa, Grauses sagst du mir

Vom schweren Unheil, das ihn warf in Naserei.

weh, weh mir!
320
(hinter der Scene im Zelt)

Tekmessa.

Bald, scheint es, mehr noch! Oder habt ihr nicht gehört,

Wie mächtig Ajas' Stimme jezt im Zelte scholl?

weh, weh mir!

Der Chor.

Krank ist der Mann noch, scheint es, oder weckte wohl

Der alten Krankheit Nachgefühl den Schmerz in ihm.
325

weh, Sohn, Sohn!

Tekmessa.

Ich Arme, weh! Dich rust er, dich, Eurysakes.

Was sinnt er doch? Wo bist du? Weh, ich armes Weib!

Teukros!