οὔτοι θεατός· ἀλλά
νιν
νι
νιν περιπτυχεῖ
915
Ajax. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (3)
Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 937-1160 focus
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
Οἶδ’ οὖν γελώντων κἀπιχαιρόντων κακοῖς
τοῖς τοῦδ’· ἴσως τοι, κεἰ βλέποντα μὴ ’πόθουν,
θανόντ’ ἂν οἰμώξειαν ὲν χρείᾳ δορός.
οἱ γὰρ κακοὶ γνώμαισι τἀγαθὸν χεροῖν
940
965
ἔχοντες οὐκ ἴσασι, πρίν τις ἐκβάλῃ.
ἐμοὶ πικρὸς τέθνηκεν ἢ κείνοις γλυκὺς,
αὑτῷ δὲ τερπνός· ὧν γὰρ ἠράσθη τυχεῖν,
ὲκτήσαθ’ αὑτῷ, θάνατον, ὅνπερ ἤθελεν.
πῶς δῆτα τοῦδ’ ἐπεγγελῷεν ἂν κάτα;
945
970
θεοῖς τέθνηκεν οὕτος, οὐ κείνοισιν, οὔ.
πρὸς ταῦτ’ Ὀδυσσεὺς ἐν κενοῖς ὑβριζέτω.
Αἴας γὰρ αὐτοῖς οὐκέτ’ ἐστίν· ἀλλ’ ἐμοὶ
λιπὼν ἀνίας καὶ γόους ὅιοίχεται.
Οἶδ’ οὖν γελώντων κἀπιχαιρόντων κακοῖς
τοῖς τοῦδ’· ἴσως τοι, κεἰ βλέποντα μὴ ’πόθουν,
θανόντ’ ἂν οἰμώξειαν ὲν χρείᾳ δορός.
οἱ γὰρ κακοὶ γνώμαισι τἀγαθὸν χεροῖν
940
965
ἔχοντες οὐκ ἴσασι, πρίν τις ἐκβάλῃ.
ἐμοὶ πικρὸς τέθνηκεν ἢ κείνοις γλυκὺς,
αὑτῷ δὲ τερπνός· ὧν γὰρ ἠράσθη τυχεῖν,
ὲκτήσαθ’ αὑτῷ, θάνατον, ὅνπερ ἤθελεν.
πῶς δῆτα τοῦδ’ ἐπεγγελῷεν ἂν κάτα;
945
970
θεοῖς τέθνηκεν οὕτος, οὐ κείνοισιν, οὔ.
πρὸς ταῦτ’ Ὀδυσσεὺς ἐν κενοῖς ὑβριζέτω.
Αἴας γὰρ αὐτοῖς οὐκέτ’ ἐστίν· ἀλλ’ ἐμοὶ
λιπὼν ἀνίας καὶ γόους ὅιοίχεται.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Ἰώ μοί μοι.
950
Ἰώ μοί μοι.
950
ΧΟΡΟΣ
975
Σίγησον· αὐδὴν γὰρ δοκῶ Τεύκρου κλύειν
βοῶντος ἄτης τῆςδ’ ἐπίσκοπον μέλος.
975
Σίγησον· αὐδὴν γὰρ δοκῶ Τεύκρου κλύειν
βοῶντος ἄτης τῆςδ’ ἐπίσκοπον μέλος.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Ὢ φίλτατ’ Αἴας, ὦ ξύναιμον ὄμμ’ ἐμοὶ,
ἆρ’ ἠμπόληκας, ὥςπερ ἡ φάτις κρατεῖ;
Ὢ φίλτατ’ Αἴας, ὦ ξύναιμον ὄμμ’ ἐμοὶ,
ἆρ’ ἠμπόληκας, ὥςπερ ἡ φάτις κρατεῖ;
ΧΟΡΟΣ
ὄλωλεν ἁνὴρ, Τεῦκρε, τοῦτ’ ὲπἐστασο.
955
ὄλωλεν ἁνὴρ, Τεῦκρε, τοῦτ’ ὲπἐστασο.
955
ΤΕΥΚΡΟΣ
980
ὤ μοι βαρείας ἆρα τῆς ἐμῆς τύχης.
980
ὤ μοι βαρείας ἆρα τῆς ἐμῆς τύχης.
ΧΟΡΟΣ
Ὡς ὧδ’ ἐχόντων —
Ὡς ὧδ’ ἐχόντων —
ΤΕΥΚΡΟΣ
ὦ τάλας ἐγὼ, τάλας.
ὦ τάλας ἐγὼ, τάλας.
ΧΟΡΟΣ
Πάρα στενάζειν.
Πάρα στενάζειν.
ΤΕΥΚΡΟΣ
ὦ περισπερχὲς πάθος !
ὦ περισπερχὲς πάθος !
ΧΟΡΟΣ
Ἄγαν γε, Τεῦκρε.
Ἄγαν γε, Τεῦκρε.
ΤΕΥΚΡΟΣ
φεῦ τάλας! τί γὰρ τέκνον
τὸ τοῦδε, ποῦ μοι γῆς κυρεῖ τῆς Τρῳάδος;
960
φεῦ τάλας! τί γὰρ τέκνον
τὸ τοῦδε, ποῦ μοι γῆς κυρεῖ τῆς Τρῳάδος;
960
ΧΟΡΟΣ
985
Μόνος παρὰ σκηναῖσιν.
985
Μόνος παρὰ σκηναῖσιν.
ΤΕΥΚΡΟΣ
οὐχ ὅσον τάχος
δῆτ’ αὐτὸν ἄξεις δεῦρο, μήτις ὡς κενῆς
σκύμνον λεαίνης δυςμενῶν ἀναρπάσῃ;
ἴθ’, ἐγκόνει, ξύγκαμνε· τοῖς θανοῦσί τοι
φιλοῦσι πάντες κειμένοις ὲπεγγελἧν.
965
οὐχ ὅσον τάχος
δῆτ’ αὐτὸν ἄξεις δεῦρο, μήτις ὡς κενῆς
σκύμνον λεαίνης δυςμενῶν ἀναρπάσῃ;
ἴθ’, ἐγκόνει, ξύγκαμνε· τοῖς θανοῦσί τοι
φιλοῦσι πάντες κειμένοις ὲπεγγελἧν.
965
ΧΟΡΟΣ
990
Καὶ μὴν ἔτι ζῶν, Τεῦκρε, τοῦδέ σοι μέλειν
ὲφιεθ’ ‘ἀνὴρ κεῖνος, ὥςπερ οὖν μέλει.
990
Καὶ μὴν ἔτι ζῶν, Τεῦκρε, τοῦδέ σοι μέλειν
ὲφιεθ’ ‘ἀνὴρ κεῖνος, ὥςπερ οὖν μέλει.
ΤΕΥΚΡΟΣ
ὦ τῶν ἁπάντων δὴ θεαμάτων ἐμοὶ
ἄλγιστον, ὧν προςεῖδον ὀφθαλμοῖς ὲγώ·
ὁδός θ’ ὁδῶν πασῶν ἀνιάσασα δὴ
970
995
μάλιστα τοὐμὸν σπλάγχνον, ἢν δὴ νῦν ἔβην,
ὦ φίλτατ’ Αἴας, τὸν σὸν ὡς ἐπῃσθόμην
μόρον, διώκων κᾀξιχνοσκοπούμενος.
ὀξεῖα γάρ σου βάξις, ὡς θεοῦ τινος,
διῆλθ’ Ἀχαιοὺς πάντας, ὡς οἴχει θανὼν,
975
1000
‘ἀγὼ κλύων δείλαιος, ὲκποδὼν μὲν ὢν,
ὑπεστέναζον, νῦν δ’ ὁρῶν, ἀπόλλυμαι.
οἴ μοι.
ἴθ’, ἐκκάλυψον, ὡς ἴδω τὸ πᾶν κακόν.
ὦ δυςθέατον ὄμμα καὶ τόλμης πικρὰς,
980
1005
ὅσας ἀνίας μοι κατασπείρας φθίνεις.
ποῖ γὰρ μολεῖν μοι δυνατὸν, ἐς ποίους βροτοὺς,
τοῖς σοῖς ἀρήξαντ’ ὲν πόνοισι μηδαμοῦ;
ἦ πού με Τελαμὼν, σὸς πατὴρ ἐμός θ’ ἄμα,
δἐξαιτ’ ἂν εὐπρόςωπος, ἵλεως τ’ ἴσως,
985
1010
χωροῦντ’ ἄνευ σοῦ; πῶς γὰρ οὔχ; ὅτῳ πάρα
μηδ’ εὐτυχοῦντι μηδὲν ἥδιον γελᾷν.
οὗτος τί κρύψει; ποῖον οὐκ ὲρεῖ κακόν;
τὸν ἐκ δορὸς γεγῶτα πολεμίου νόθον,
τὸν δειλίᾳ προδόντα καὶ κακανδρίᾳ
990
1015
σὲ, φίλτατ’ Αἴας, ἢ δόλοισιν, ὡς τὰ σὰ
κράτη θανόντος καὶ δόμους νέμοιμι σοὺς.
τοιαῦτ’ ἀνὴρ δύςοργος, ὲν γήρᾳ βαρὺς,
ἔρει πρὸς οὐδὲν εἰς ἔριν θυμούμενος.
τέλος δ’ ἀπωστὸς γῆς ἀποῤῥιφθήσομαι,
995
1020
δοῦλος λόγοισιν ἀντ’ ἐλευθέρου φανεὶς.
τοιαῦτα μὲν κατ’ οἶκον· ὲν Τροίᾳ δ’ ἐμοὶ
πολλοὶ μὲν ἐχθροὶ, παῦρα δ’ ὠφελήσιμα.
καὶ ταῦτα πάντα σοῦ θανόντος εὑρόμην.
οἴ μοι, τί δράσω; πῶς σ’ ἀποσπάσω πικροῦ
1000
1025
τοῦδ’ αἰόλου κνώδοντος; ὦ τάλας, ὑφ’ οὖ
φονέως ἄρ’ ἐξέπνευσας· εἶδες, ὡς χρόνῳ
ἔμελλέ σ’ Ἕκτωρ, καὶ θανὼν, ἀποφθίσειν;
σκέψασθε, πρὸς θεῶν, τὴν τύχην δυοῖν βροτοῖν.
Ἕκτωρ μὲν, ᾧ δὴ τοῦδ’ ἐδωρήθη πάρα,
1005
1030
ζωστῆρι πρισθεὶς ἱππικῶν ἐξ ἀντύγων
ὲγνάπτετ’ αἰὲν, ἔς τ’ ἀπέψυξεν βίον.
οὗτος δ’ ἐκείνου τήνδε δωρεὰν ἔχων
πρὸς τοῦδ’ ὄλωλε θανασίμῳ πεσήματι.
ἆρ’ οὐκ Ἐριννὺς τοῦτ’ ἐχάλκευσε ξίφος,
1010
1035
κἀκεῖνον Ἀιδὴς, δημιουργὸς ἄγριος,
ἐγὼ μὲν οὖν καὶ ταῦτα καὶ τὰ πάντ’ ἀεὶ
φάσκοιμ’ ἂν ἀνθρώποισι μηχανὴν θεούς·
ὅτῳ δὲ μὴ τάδ’ ἐστὶν ὲν γνώμῃ φίλα,
κεῖνος τὰ κείνου στεργέτω, κἀγὼ τάδε.
1015
ὦ τῶν ἁπάντων δὴ θεαμάτων ἐμοὶ
ἄλγιστον, ὧν προςεῖδον ὀφθαλμοῖς ὲγώ·
ὁδός θ’ ὁδῶν πασῶν ἀνιάσασα δὴ
970
995
μάλιστα τοὐμὸν σπλάγχνον, ἢν δὴ νῦν ἔβην,
ὦ φίλτατ’ Αἴας, τὸν σὸν ὡς ἐπῃσθόμην
μόρον, διώκων κᾀξιχνοσκοπούμενος.
ὀξεῖα γάρ σου βάξις, ὡς θεοῦ τινος,
διῆλθ’ Ἀχαιοὺς πάντας, ὡς οἴχει θανὼν,
975
1000
‘ἀγὼ κλύων δείλαιος, ὲκποδὼν μὲν ὢν,
ὑπεστέναζον, νῦν δ’ ὁρῶν, ἀπόλλυμαι.
οἴ μοι.
ἴθ’, ἐκκάλυψον, ὡς ἴδω τὸ πᾶν κακόν.
ὦ δυςθέατον ὄμμα καὶ τόλμης πικρὰς,
980
1005
ὅσας ἀνίας μοι κατασπείρας φθίνεις.
ποῖ γὰρ μολεῖν μοι δυνατὸν, ἐς ποίους βροτοὺς,
τοῖς σοῖς ἀρήξαντ’ ὲν πόνοισι μηδαμοῦ;
ἦ πού με Τελαμὼν, σὸς πατὴρ ἐμός θ’ ἄμα,
δἐξαιτ’ ἂν εὐπρόςωπος, ἵλεως τ’ ἴσως,
985
1010
χωροῦντ’ ἄνευ σοῦ; πῶς γὰρ οὔχ; ὅτῳ πάρα
μηδ’ εὐτυχοῦντι μηδὲν ἥδιον γελᾷν.
οὗτος τί κρύψει; ποῖον οὐκ ὲρεῖ κακόν;
τὸν ἐκ δορὸς γεγῶτα πολεμίου νόθον,
τὸν δειλίᾳ προδόντα καὶ κακανδρίᾳ
990
1015
σὲ, φίλτατ’ Αἴας, ἢ δόλοισιν, ὡς τὰ σὰ
κράτη θανόντος καὶ δόμους νέμοιμι σοὺς.
τοιαῦτ’ ἀνὴρ δύςοργος, ὲν γήρᾳ βαρὺς,
ἔρει πρὸς οὐδὲν εἰς ἔριν θυμούμενος.
τέλος δ’ ἀπωστὸς γῆς ἀποῤῥιφθήσομαι,
995
1020
δοῦλος λόγοισιν ἀντ’ ἐλευθέρου φανεὶς.
τοιαῦτα μὲν κατ’ οἶκον· ὲν Τροίᾳ δ’ ἐμοὶ
πολλοὶ μὲν ἐχθροὶ, παῦρα δ’ ὠφελήσιμα.
καὶ ταῦτα πάντα σοῦ θανόντος εὑρόμην.
οἴ μοι, τί δράσω; πῶς σ’ ἀποσπάσω πικροῦ
1000
1025
τοῦδ’ αἰόλου κνώδοντος; ὦ τάλας, ὑφ’ οὖ
φονέως ἄρ’ ἐξέπνευσας· εἶδες, ὡς χρόνῳ
ἔμελλέ σ’ Ἕκτωρ, καὶ θανὼν, ἀποφθίσειν;
σκέψασθε, πρὸς θεῶν, τὴν τύχην δυοῖν βροτοῖν.
Ἕκτωρ μὲν, ᾧ δὴ τοῦδ’ ἐδωρήθη πάρα,
1005
1030
ζωστῆρι πρισθεὶς ἱππικῶν ἐξ ἀντύγων
ὲγνάπτετ’ αἰὲν, ἔς τ’ ἀπέψυξεν βίον.
οὗτος δ’ ἐκείνου τήνδε δωρεὰν ἔχων
πρὸς τοῦδ’ ὄλωλε θανασίμῳ πεσήματι.
ἆρ’ οὐκ Ἐριννὺς τοῦτ’ ἐχάλκευσε ξίφος,
1010
1035
κἀκεῖνον Ἀιδὴς, δημιουργὸς ἄγριος,
ἐγὼ μὲν οὖν καὶ ταῦτα καὶ τὰ πάντ’ ἀεὶ
φάσκοιμ’ ἂν ἀνθρώποισι μηχανὴν θεούς·
ὅτῳ δὲ μὴ τάδ’ ἐστὶν ὲν γνώμῃ φίλα,
κεῖνος τὰ κείνου στεργέτω, κἀγὼ τάδε.
1015
ΧΟΡΟΣ
1040
μὴ τεῖνε μακρὰν, ἀλλ’ ὅπως κρύψεις τάφῳ
φράζου τὸν ἄνδρα, χὤ τι μυθήσει τάχα.
βλέπω γὰρ ἐχθρὸν φῶτα, καὶ τάχ’ ἂν κακοῖς
γελῶν ἂ δὴ κακοῦργος ὲξίκοιτ’ ἀνήρ.
1040
μὴ τεῖνε μακρὰν, ἀλλ’ ὅπως κρύψεις τάφῳ
φράζου τὸν ἄνδρα, χὤ τι μυθήσει τάχα.
βλέπω γὰρ ἐχθρὸν φῶτα, καὶ τάχ’ ἂν κακοῖς
γελῶν ἂ δὴ κακοῦργος ὲξίκοιτ’ ἀνήρ.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Τίς δ’ ἔστιν, ὅντιν’ ἄνδρα προςλεύσσεις στρατοῦ;
1020
Τίς δ’ ἔστιν, ὅντιν’ ἄνδρα προςλεύσσεις στρατοῦ;
1020
ΧΟΡΟΣ
1045
Μενέλαος, ᾦ δὴ τόνδε πλοῦν ἐστείλαμεν.
1045
Μενέλαος, ᾦ δὴ τόνδε πλοῦν ἐστείλαμεν.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Ορῶ· μαθεῖν γὰρ, ἐγγὺς ὢν, οὐ δυςπετής.
Ορῶ· μαθεῖν γὰρ, ἐγγὺς ὢν, οὐ δυςπετής.
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Οὗτος, σὲ φωνῶ· τόνδε τὸν νεκρὸν χεροῖν
μὴ ξυγκομίζειν, ἀλλ’ ἐᾷν, ὅπως ἔχει.
Οὗτος, σὲ φωνῶ· τόνδε τὸν νεκρὸν χεροῖν
μὴ ξυγκομίζειν, ἀλλ’ ἐᾷν, ὅπως ἔχει.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Τινος χάριν τοσόνδ’ ἀνάλωσας λόγον;
1025
Τινος χάριν τοσόνδ’ ἀνάλωσας λόγον;
1025
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
1050
Δοκοῦντ’ ἐμοὶ, δοκοῦντα δ’, ὅς κραίνει στρατου.
1050
Δοκοῦντ’ ἐμοὶ, δοκοῦντα δ’, ὅς κραίνει στρατου.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Οὔκουν ἂν εἴποις, ἥντιν’ αἰτίαν προθείς;
Οὔκουν ἂν εἴποις, ἥντιν’ αἰτίαν προθείς;
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Ὁθούνεκ’ αὐτὸν ἐλπίσαντες οἴκοθεν
ἄξειν Ἀχαιοῖς ξύμμαχόν τε καὶ φίλον,
ἐξεύρομεν ζητοῦντες ἐχθίω Φρυγῶν.
1030
1055
ὅστις στρατῷ ξύμπαντι βουλεύσας φόνον,
νύκτωρ ἐπεστράτευσεν, ὡς ἕλοι δορί.
κεἰ μὴ θεῶν τις τήνδε πεῖραν ἔσβεσεν,
ἡμεῖς μὲν ἂν τήνδ’, ἢν ὁδ’ εἴληχεν, τύχην,
θανόντες ἂν προὐκείμεθ’ αἰσχίστῳ μόρῳ·
1035
1060
οὗτος δ’ ἂν ἔζη· νῦν ὅ’ ἐνήλλαξεν θεὸς,
τὴν τοῦδ’ ὕβριν πρὸς μῆλα καὶ ποίμνας πεσεῖν.
ὧν οὕνεκ’ αὐτὸν οὔ τις ἔστ’ ἀνὴρ σθένων
τοσοῦτον, ὥστε σῶμα τυμβεῦσαι τάφῳ,
ἀλλ’ ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένος
1040
1065
ὄρνισι φορβὴ παραλίοις γενήσεται.
πρὸς ταῦτα μηδὲν δεινὸν ὲξάρῃς μένος.
εἰ γὰρ βλέποντος μὴ ’δυνήθημεν κρατεῖν,
πάντως θανόντος γ’ ἄρξομεν, κἂν μὴ θέλῃς,
χερσὶν παρευθύνοντες, οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅπου
1045
1070
λόγων ἀκοῦσαι ζῶν ποτ’ ἠθέλησ’ ἐμῶν.
καίτοι κακοῦ πρὸς ἀνδρὸς, ἄνδρα δημότην
μηδὲν δικαιοῦν τῶν ἐφεστώτων κλύειν.
οὐ γάρ ποτ’ οὔτ’ ἂν ὲν πόλει νόμοι καλῶς
φέροιντ’ ἂν ἔνθα μὴ καθεστήκῃ δέος·
1050
1075
οὔτ’ ἂν στρατός γε σωφρόνως ἄρχοιτ’ ἔτι,
μηδέν φόβου πρόβλημα μηδ’ αἰδοῦς ἔχων.
ἀλλ’ ἄνδρα χρὴ, κἂν σῶμα γεννήσῃ μέγα,
δοκεῖν πεσεῖν ἂν, κἂν ἀπὸ σμικροῦ κακοῦ.
δέος γὰρ ᾦ πρόςεστιν αἰσχύνη θ’ ὁμοῦ,
1055
1080
σωτηρίαν ἔχοντα τόνδ’ ἐπίστασο.
ὅπου δ’ ὑβρίζειν, δρᾷν θ’ ἁ βούλεται, πάρα,
ταύτην νόμιζε τὴν πόλιν χρόνῳ ποτὲ
ἐξ οὐρίων δραμοῦσαν εἰς βυθὸν πεσεῖν.
ἀλλ’ ἑστάτω μοι καὶ δέος τι καίριον,
1060
1085
καὶ μὴ δοκῶμεν, δρῶντες ἂν ἡδώμεθα
οὐκ ἀντιτίσειν αὖθις, ‘ἂν λυπώμεθα.
ἕρπει παραλλὰξ ταῦτα· πρόσθεν οὗτος ἦν
αἴθων ὑβριστής· νὺν δ’ ἐγὼ μἐγ αὖ φρονῶ,
καὶ σοὶ προφωνῶ τόνδε μὴ θάπτειν, ὅπως
1065
1090
μὴ τόνδε θάπτων αὐτὸς εἰς ταφὰς πέσῃς.
Ὁθούνεκ’ αὐτὸν ἐλπίσαντες οἴκοθεν
ἄξειν Ἀχαιοῖς ξύμμαχόν τε καὶ φίλον,
ἐξεύρομεν ζητοῦντες ἐχθίω Φρυγῶν.
1030
1055
ὅστις στρατῷ ξύμπαντι βουλεύσας φόνον,
νύκτωρ ἐπεστράτευσεν, ὡς ἕλοι δορί.
κεἰ μὴ θεῶν τις τήνδε πεῖραν ἔσβεσεν,
ἡμεῖς μὲν ἂν τήνδ’, ἢν ὁδ’ εἴληχεν, τύχην,
θανόντες ἂν προὐκείμεθ’ αἰσχίστῳ μόρῳ·
1035
1060
οὗτος δ’ ἂν ἔζη· νῦν ὅ’ ἐνήλλαξεν θεὸς,
τὴν τοῦδ’ ὕβριν πρὸς μῆλα καὶ ποίμνας πεσεῖν.
ὧν οὕνεκ’ αὐτὸν οὔ τις ἔστ’ ἀνὴρ σθένων
τοσοῦτον, ὥστε σῶμα τυμβεῦσαι τάφῳ,
ἀλλ’ ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένος
1040
1065
ὄρνισι φορβὴ παραλίοις γενήσεται.
πρὸς ταῦτα μηδὲν δεινὸν ὲξάρῃς μένος.
εἰ γὰρ βλέποντος μὴ ’δυνήθημεν κρατεῖν,
πάντως θανόντος γ’ ἄρξομεν, κἂν μὴ θέλῃς,
χερσὶν παρευθύνοντες, οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅπου
1045
1070
λόγων ἀκοῦσαι ζῶν ποτ’ ἠθέλησ’ ἐμῶν.
καίτοι κακοῦ πρὸς ἀνδρὸς, ἄνδρα δημότην
μηδὲν δικαιοῦν τῶν ἐφεστώτων κλύειν.
οὐ γάρ ποτ’ οὔτ’ ἂν ὲν πόλει νόμοι καλῶς
φέροιντ’ ἂν ἔνθα μὴ καθεστήκῃ δέος·
1050
1075
οὔτ’ ἂν στρατός γε σωφρόνως ἄρχοιτ’ ἔτι,
μηδέν φόβου πρόβλημα μηδ’ αἰδοῦς ἔχων.
ἀλλ’ ἄνδρα χρὴ, κἂν σῶμα γεννήσῃ μέγα,
δοκεῖν πεσεῖν ἂν, κἂν ἀπὸ σμικροῦ κακοῦ.
δέος γὰρ ᾦ πρόςεστιν αἰσχύνη θ’ ὁμοῦ,
1055
1080
σωτηρίαν ἔχοντα τόνδ’ ἐπίστασο.
ὅπου δ’ ὑβρίζειν, δρᾷν θ’ ἁ βούλεται, πάρα,
ταύτην νόμιζε τὴν πόλιν χρόνῳ ποτὲ
ἐξ οὐρίων δραμοῦσαν εἰς βυθὸν πεσεῖν.
ἀλλ’ ἑστάτω μοι καὶ δέος τι καίριον,
1060
1085
καὶ μὴ δοκῶμεν, δρῶντες ἂν ἡδώμεθα
οὐκ ἀντιτίσειν αὖθις, ‘ἂν λυπώμεθα.
ἕρπει παραλλὰξ ταῦτα· πρόσθεν οὗτος ἦν
αἴθων ὑβριστής· νὺν δ’ ἐγὼ μἐγ αὖ φρονῶ,
καὶ σοὶ προφωνῶ τόνδε μὴ θάπτειν, ὅπως
1065
1090
μὴ τόνδε θάπτων αὐτὸς εἰς ταφὰς πέσῃς.
ΧΟΡΟΣ
Μενέλαε, μὴ γνώμας ὑποστήσας σοφὰς,
εἶτ’ αὐτὸς ὲν θανοῦσιν ὑβριστὴς γένῃ.
Μενέλαε, μὴ γνώμας ὑποστήσας σοφὰς,
εἶτ’ αὐτὸς ὲν θανοῦσιν ὑβριστὴς γένῃ.
ΤΕΥΚΡΟΣ
οὐκ ἄν ποτ’, ἄνδρες, ἄνδρα θαυμάσαιμ’ ἔτι,
ὅς μηδὲν ὢν γοναῖσιν εἶθ’ ἁμαρτάνει,
1070
1095
ὅθ’ οἱ δοκοῦντες εὐγενεῖς πεφυκέναι,
τοιαῦθ’ ἁμαρτάνουσιν ἐν λόγοις ἔπη.
ἄγ’ εἴπ’ ἀπ’ ἀρχῆς αὖθις, ἦ σὺ φῄς ἄγειν
τὸν ἄνδρ’ Ἀχαιοῖς δεῦρο σύμμαχον λαβών;
οὐκ αὐτὸς ἐξέπλευσεν, ὡς αὑτοῦ κρατῶν;
1075
1100
ποῦ σὺ στρατηγεῖς τοῦδε; ποῦ δὲ σοὶ λεῶν
ἔξεστ’ ἀνάσσειν, ὧν ὅδ’ ἡγεῖτ’ οἴκοθεν;
Σπάρτης ἀνάσσων ἦλθες, οὐχ ἡμῶν κρατῶν.
οὐδ’ ἔσθ’ ὅπου σοὶ τόνδε κοσμῆσαι πλέον
ἀρχῆς ἔκειτο θεσμὸς, ἢ καὶ τῷδε σέ.
1080
1105
ὕπαρχος ἄλλων δεῦρ’ ἔπλευσας, οὐχ ὅλων
στρατηγὸς, ὥςτ’ Αἴαντος ἡγεῖσθαί ποτε.
ἀλλ’ ὧνπερ ἄρχεις ἄρχε, καὶ τὰ σἐμν’ ἔπη
κόλαζ’ ἐκείνους· τόνδε δ’ εἴτε μὴ σὺ φῄς,
εἴθ’ ἅτερος στρατηγὸς εἰς ταφὰς ἐγὼ
1085
1110
θήσω δικαίως, οὐ τὸ σὸν δείσας στόμα.
οὐ γάρ τι τῆς σῆς οὕνεκ’ ἐστρατεύσατο
γυναικὸς, ὥςπερ οἱ πόνου πολλοῦ πλέῳ·
ἀλλ’ οὕνεχ’ ὅρκων, οἶσιν ἦν ἐνώμοτος,
σοῦ δ’ οὐδέν· οὐ γὰρ ἠξίου τοὺς μηδένας.
1090
1115
πρὸς ταῦτα πλείοις δεῦρο κήρυκας λαβὼν
καὶ τὸν στρατηγὸν ἧκε· τοῦ δὲ σοῦ ψόφου
οὐκ ἂν στραφείην, ἔς τ’ ἂν ᾖς, οἷός περ εἶ,
οὐκ ἄν ποτ’, ἄνδρες, ἄνδρα θαυμάσαιμ’ ἔτι,
ὅς μηδὲν ὢν γοναῖσιν εἶθ’ ἁμαρτάνει,
1070
1095
ὅθ’ οἱ δοκοῦντες εὐγενεῖς πεφυκέναι,
τοιαῦθ’ ἁμαρτάνουσιν ἐν λόγοις ἔπη.
ἄγ’ εἴπ’ ἀπ’ ἀρχῆς αὖθις, ἦ σὺ φῄς ἄγειν
τὸν ἄνδρ’ Ἀχαιοῖς δεῦρο σύμμαχον λαβών;
οὐκ αὐτὸς ἐξέπλευσεν, ὡς αὑτοῦ κρατῶν;
1075
1100
ποῦ σὺ στρατηγεῖς τοῦδε; ποῦ δὲ σοὶ λεῶν
ἔξεστ’ ἀνάσσειν, ὧν ὅδ’ ἡγεῖτ’ οἴκοθεν;
Σπάρτης ἀνάσσων ἦλθες, οὐχ ἡμῶν κρατῶν.
οὐδ’ ἔσθ’ ὅπου σοὶ τόνδε κοσμῆσαι πλέον
ἀρχῆς ἔκειτο θεσμὸς, ἢ καὶ τῷδε σέ.
1080
1105
ὕπαρχος ἄλλων δεῦρ’ ἔπλευσας, οὐχ ὅλων
στρατηγὸς, ὥςτ’ Αἴαντος ἡγεῖσθαί ποτε.
ἀλλ’ ὧνπερ ἄρχεις ἄρχε, καὶ τὰ σἐμν’ ἔπη
κόλαζ’ ἐκείνους· τόνδε δ’ εἴτε μὴ σὺ φῄς,
εἴθ’ ἅτερος στρατηγὸς εἰς ταφὰς ἐγὼ
1085
1110
θήσω δικαίως, οὐ τὸ σὸν δείσας στόμα.
οὐ γάρ τι τῆς σῆς οὕνεκ’ ἐστρατεύσατο
γυναικὸς, ὥςπερ οἱ πόνου πολλοῦ πλέῳ·
ἀλλ’ οὕνεχ’ ὅρκων, οἶσιν ἦν ἐνώμοτος,
σοῦ δ’ οὐδέν· οὐ γὰρ ἠξίου τοὺς μηδένας.
1090
1115
πρὸς ταῦτα πλείοις δεῦρο κήρυκας λαβὼν
καὶ τὸν στρατηγὸν ἧκε· τοῦ δὲ σοῦ ψόφου
οὐκ ἂν στραφείην, ἔς τ’ ἂν ᾖς, οἷός περ εἶ,
ΧΟΡΟΣ
Οὐδ’ αὖ τοιαύτην γλῶσσαν ὲν κακοῖς φιλῶ.
τὰ σκληρὰ γάρ τοι, κἂν ὑπέρδικ’ ᾖ, δάκνει.
1095
Οὐδ’ αὖ τοιαύτην γλῶσσαν ὲν κακοῖς φιλῶ.
τὰ σκληρὰ γάρ τοι, κἂν ὑπέρδικ’ ᾖ, δάκνει.
1095
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
1120
ὁ τοξότης ἔοικεν οὐ σμικρὸν φρονεῖν.
1120
ὁ τοξότης ἔοικεν οὐ σμικρὸν φρονεῖν.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Οὐ γὰρ βάναυσον τὴν τέγνην ἐκτησάμην.
Οὐ γὰρ βάναυσον τὴν τέγνην ἐκτησάμην.
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Μέγ’ ἄν τι κομπάσειας, ἀσπίδ’ εἰ λάβοις.
Μέγ’ ἄν τι κομπάσειας, ἀσπίδ’ εἰ λάβοις.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Κἂν ψιλὸς ἀρκέσαιμι σοί γ’ ὡπλισμένῳ.
Κἂν ψιλὸς ἀρκέσαιμι σοί γ’ ὡπλισμένῳ.
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Η γλῶσσά σου τὸν θυμὸν ὡς δεινὸν τρέφει.
1100
Η γλῶσσά σου τὸν θυμὸν ὡς δεινὸν τρέφει.
1100
ΤΕΥΚΡΟΣ
1125
Ξὺν τῷ δικαίῳ γὰρ μέγ’ ἔξεστιν φρονεῖν.
1125
Ξὺν τῷ δικαίῳ γὰρ μέγ’ ἔξεστιν φρονεῖν.
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Δίκαια γὰρ τόνδ’ εὐτυχεῖν, κτείναντά με;
Δίκαια γὰρ τόνδ’ εὐτυχεῖν, κτείναντά με;
ΤΕΥΚΡΟΣ
Κτείναντα; δεινόν γ’ εἶπας, εἰ καὶ ζῆς θανών.
Κτείναντα; δεινόν γ’ εἶπας, εἰ καὶ ζῆς θανών.
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Θεὸς γὰρ ἐκσώζει με, τῷδε δ’ οἴχομαι.
Θεὸς γὰρ ἐκσώζει με, τῷδε δ’ οἴχομαι.
ΤΕΥΚΡΟΣ
μὴ νυν ἀτίμα θεοὺς, θεοῖς σεσωσμένος.
1105
μὴ νυν ἀτίμα θεοὺς, θεοῖς σεσωσμένος.
1105
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
1130
ἑγὼ γὰρ ἂν ψέξαιμι δαιμόνων νόμους;
1130
ἑγὼ γὰρ ἂν ψέξαιμι δαιμόνων νόμους;
ΤΕΥΚΡΟΣ
εἰ τοὺς θανόντας οὐκ ἐᾷς θάπτειν παρών.
εἰ τοὺς θανόντας οὐκ ἐᾷς θάπτειν παρών.
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Τούς γ’ αὐτὸς αὑτοῦ πολεμίους· οὐ γὰρ καλόν.
Τούς γ’ αὐτὸς αὑτοῦ πολεμίους· οὐ γὰρ καλόν.
ΤΕΥΚΡΟΣ
ᾖ σοὶ γὰρ Αἴας πολέμιος προὔστη ποτέ;
ᾖ σοὶ γὰρ Αἴας πολέμιος προὔστη ποτέ;
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Μισοῦντ’ ἐμίσει· καὶ σὺ τοῦτ’ ἠπίστασο.
1110
Μισοῦντ’ ἐμίσει· καὶ σὺ τοῦτ’ ἠπίστασο.
1110
ΤΕΥΚΡΟΣ
Κλέπτης γὰρ αὐτοῦ ψηφοποιὸς εὑρέθης. UBS
Κλέπτης γὰρ αὐτοῦ ψηφοποιὸς εὑρέθης. UBS
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
ἐν τοῖς δικασταῖς, κοὐκ ἐμοὶ, τόδ’ ἐσφάλη.
ἐν τοῖς δικασταῖς, κοὐκ ἐμοὶ, τόδ’ ἐσφάλη.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Πόλλ’ ἂν κακῶς λάθρα σὺ κλέψειας κακά.
Πόλλ’ ἂν κακῶς λάθρα σὺ κλέψειας κακά.
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Τοῦτ’ εἰς ἀνίαν τοὖπος ἔρχεται τινί.
Τοῦτ’ εἰς ἀνίαν τοὖπος ἔρχεται τινί.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Οὐ μᾶλλον, ὡς ἔοικεν, ἢ λυπήσομεν.
1115
Οὐ μᾶλλον, ὡς ἔοικεν, ἢ λυπήσομεν.
1115
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
1140
ἕv σοι φράσω· τόνδ’ ἐστὶν οὐχὶ θαπτέον.
1140
ἕv σοι φράσω· τόνδ’ ἐστὶν οὐχὶ θαπτέον.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Σὺ δ’ ἀντακούσει τοῦτον, ὡς τεθάψεται.
Σὺ δ’ ἀντακούσει τοῦτον, ὡς τεθάψεται.
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Ἤδη ποτ’ εἶδον ἄνδρ ἐγὼ γλώσσῃ θρασὺν,
ναύτας ἐφορμήσαντα χειμῶνος τὸ πλεῖν,
ᾦ φθέγμ’ ἂν οὐκ ἂν εὗρες, ὴνίκ’ ἐκ κακῷ
1120
1145
χειμῶνος εἴχετ’, ἀλλ’ ὑφ’ εἵματος κρυφεὶς,
πατεῖν παρεῖχε τῷ θέλοντι ναυτίλων.
οὕτω δὲ καὶ σὲ καὶ τὸ σὸν λάβρον στόμα,
σμικροῦ νέφους τάχ’ ἄν τις ἐκπνεύοας μέγας
χειμὼν κατασβέσειε τὴν πολλὴν βοήν.
1125
Ἤδη ποτ’ εἶδον ἄνδρ ἐγὼ γλώσσῃ θρασὺν,
ναύτας ἐφορμήσαντα χειμῶνος τὸ πλεῖν,
ᾦ φθέγμ’ ἂν οὐκ ἂν εὗρες, ὴνίκ’ ἐκ κακῷ
1120
1145
χειμῶνος εἴχετ’, ἀλλ’ ὑφ’ εἵματος κρυφεὶς,
πατεῖν παρεῖχε τῷ θέλοντι ναυτίλων.
οὕτω δὲ καὶ σὲ καὶ τὸ σὸν λάβρον στόμα,
σμικροῦ νέφους τάχ’ ἄν τις ἐκπνεύοας μέγας
χειμὼν κατασβέσειε τὴν πολλὴν βοήν.
1125
ΤΕΥΚΡΟΣ
1150
ἐγὼ δέ γ’ ἄνδρ’ ὄπωπα μωρίας πλέων,
ὅς ὲν κακοῖς ὕβριζε τοῖσι τῶν πέλας.
κἆτ’ αὐτὸν εἰσιδών τις ἐμφερὴς ἐμοὶ,
ὀργήν θ’ ὁμοῖος, εἶπε τοιοῦτον λόγον·
Ἄνθρωπε, μὴ δρᾶ τοὺς τεθνηκότας κακῶς·
1130
1155
εἰ γὰρ ποιήσεις, ἴσθι πημανούμενος.
τοιαῦτ’ ἄνολβον ἄνδρ’ ἐνουθέτει παρών.
ὁρῶ δέ τοί νιν, κἄστιν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ,
οὐδείς ποτ’ ἄλλος ἢ σύ· μῶν ᾐνιξάμην;
1150
ἐγὼ δέ γ’ ἄνδρ’ ὄπωπα μωρίας πλέων,
ὅς ὲν κακοῖς ὕβριζε τοῖσι τῶν πέλας.
κἆτ’ αὐτὸν εἰσιδών τις ἐμφερὴς ἐμοὶ,
ὀργήν θ’ ὁμοῖος, εἶπε τοιοῦτον λόγον·
Ἄνθρωπε, μὴ δρᾶ τοὺς τεθνηκότας κακῶς·
1130
1155
εἰ γὰρ ποιήσεις, ἴσθι πημανούμενος.
τοιαῦτ’ ἄνολβον ἄνδρ’ ἐνουθέτει παρών.
ὁρῶ δέ τοί νιν, κἄστιν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ,
οὐδείς ποτ’ ἄλλος ἢ σύ· μῶν ᾐνιξάμην;
ΜΕΝΕΛΑΟΣ
Ἄπειμι· καὶ γὰρ αἰσχρὸν, εἰ πύθοιτό τις,
1135
1160
λόγοις κολάζειν, ᾧ βιάζεσθαι πάρα.
Ἄπειμι· καὶ γὰρ αἰσχρὸν, εἰ πύθοιτό τις,
1135
1160
λόγοις κολάζειν, ᾧ βιάζεσθαι πάρα.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Ἄφερπέ νυν · κἀμοὶ γὰρ αἴσχιστον κλύειν
ἀνδρὸς ματαίου, φλαῦρ’ ἔπη μυθουμένου.
Ἄφερπέ νυν · κἀμοὶ γὰρ αἴσχιστον κλύειν
ἀνδρὸς ματαίου, φλαῦρ’ ἔπη μυθουμένου.
ΧΟΡΟΣ
ἔσται μεγάλης ἔριδός τις ἀγών.
ἀλλ’, ὡς δύνασαι, Τεῦκρε, ταχύνας
1140
1165
σπεῦσον κοίλην κάπετόν τιν’ ἰδεῖν
τῷδ’, ἔνθα βροτοῖς τὸν ἀείμνηστον
τάφον εὐρώεντα καθέξει.
ἔσται μεγάλης ἔριδός τις ἀγών.
ἀλλ’, ὡς δύνασαι, Τεῦκρε, ταχύνας
1140
1165
σπεῦσον κοίλην κάπετόν τιν’ ἰδεῖν
τῷδ’, ἔνθα βροτοῖς τὸν ἀείμνηστον
τάφον εὐρώεντα καθέξει.
ΤΕΥΚΡΟΣ
Καὶ μὴν ἐς αὐτὸν καιρὸν οἵδε πλησίον
πάρεισιν ἀνδρὸς τοῦδε παῖς τε καὶ γυνὴ,
1145
1170
τάφον περιστελοῦντε δυστήνου νεκροῦ,
ὦ παῖ, πρόςελθε δεῦρο καὶ σταθεὶς Πέλας
ἱκέτης ἔφαψαι πατρὸς ὅς σ’ ἐγείνατο.
θάκει δὲ προςτρόπαιος ὲν χεροῖν ἔχων
κόμας ἐμὰς καὶ τἧςὅε καὶ σαυτοῦ τρίτου,
1150
1175
ἱκτήριον θησαυρόν· εἰ δέ τις στρατοῦ
βίᾳ σ’ ἀποσπάσειε τοῦδε τοῦ νεκροῦ.
κακὸς κακῶς ἄθαπτος ἐκπέσοι χθονὸς
γένους ἅπαντος ῥίζαν ἐξημημένος,
αὕτως ὅπωςπερ τόνδ’ ἐγὼ τέμνω πλόκον.
1155
1180
ἔχ’ αὐτὸν, ὦ παῖ, καὶ φίλασσε, μηδέ σε
κινησάτω τις, ἀλλὰ προςπεσὼν ἔχου.
ὑμεῖς τε μὴ γυναῖκες ἀντ’ ἀνδρῶν πέλας
παρἐστατ’, ἀλλ’ ἀρήγετ’, ἔς τ’ ἐγὼ μόλω
τάφου μεληθεὶς τῷδε, κἂν μηδεὶς ἐᾷ.
1160
Καὶ μὴν ἐς αὐτὸν καιρὸν οἵδε πλησίον
πάρεισιν ἀνδρὸς τοῦδε παῖς τε καὶ γυνὴ,
1145
1170
τάφον περιστελοῦντε δυστήνου νεκροῦ,
ὦ παῖ, πρόςελθε δεῦρο καὶ σταθεὶς Πέλας
ἱκέτης ἔφαψαι πατρὸς ὅς σ’ ἐγείνατο.
θάκει δὲ προςτρόπαιος ὲν χεροῖν ἔχων
κόμας ἐμὰς καὶ τἧςὅε καὶ σαυτοῦ τρίτου,
1150
1175
ἱκτήριον θησαυρόν· εἰ δέ τις στρατοῦ
βίᾳ σ’ ἀποσπάσειε τοῦδε τοῦ νεκροῦ.
κακὸς κακῶς ἄθαπτος ἐκπέσοι χθονὸς
γένους ἅπαντος ῥίζαν ἐξημημένος,
αὕτως ὅπωςπερ τόνδ’ ἐγὼ τέμνω πλόκον.
1155
1180
ἔχ’ αὐτὸν, ὦ παῖ, καὶ φίλασσε, μηδέ σε
κινησάτω τις, ἀλλὰ προςπεσὼν ἔχου.
ὑμεῖς τε μὴ γυναῖκες ἀντ’ ἀνδρῶν πέλας
παρἐστατ’, ἀλλ’ ἀρήγετ’, ἔς τ’ ἐγὼ μόλω
τάφου μεληθεὶς τῷδε, κἂν μηδεὶς ἐᾷ.
1160
Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 879-960 focus
str.
1
1
Χορός
τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
ἁλιαδᾶν ἔχων ἀύπνους ἄγρας
880
ἢ τίς Ὀλυμπιάδων
θεᾶν, ἢ ῥυτῶν
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
Βοσπορίων ποταμῶν,
ἴδρις τὸν ὠμόθυμον εἴ
885
ποθι πλαζόμενον
λεύσσων
ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων
οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,
ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
890
τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
ἁλιαδᾶν ἔχων ἀύπνους ἄγρας
880
ἢ τίς Ὀλυμπιάδων
θεᾶν, ἢ ῥυτῶν
Βοσπορίων ποταμῶν,
ἴδρις τὸν ὠμόθυμον εἴ
885
ποθι πλαζόμενον
λεύσσων
ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων
οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,
ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
890
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
Τέκμησσα
ἰὼ τλάμων.
ἰὼ τλάμων.
Χορός
τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ
Τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην
895
τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ
Τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην
895
Τέκμησσα
ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.
ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.
Χορός
τί δʼ ἔστιν;
τί δʼ ἔστιν;
Τέκμησσα
Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
Χορός
ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900
ὤμοι, κατέπεφνες
ἄμʼ, ὦναξ,
τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας·
ὦ ταλαῖφρον γύναι.
ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900
ὤμοι, κατέπεφνες
ἄμʼ, ὦναξ,
τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας·
ὦ ταλαῖφρον γύναι.
Τέκμησσα
ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
Χορός
τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905
τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905
Τέκμησσα
αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.
αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.
Χορός
ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης.
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
ἄφαρκτος φίλων·
910
ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄιδρις,
κατημέλησα. πᾷ πᾷ
κεῖται ὁ δυστράπελος δυσώνυμος Αἴας;
ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης.
ἄφαρκτος φίλων·
910
ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄιδρις,
κατημέλησα. πᾷ πᾷ
κεῖται ὁ δυστράπελος δυσώνυμος Αἴας;
Τέκμησσα
οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
915
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν
φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.
οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
920
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι
πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,
ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
915
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν
φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.
οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
920
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι
πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,
ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
ant.
1
1
Χορός
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
925
στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων
πόνων. τοῖά μοι
πάννυχα καὶ φαέθοντʼ
ἀνεστέναζες ὠμόφρων
930
ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις
οὐλίῳ σὺν πάθει.
μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ
ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι.
935
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
925
στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων
πόνων. τοῖά μοι
πάννυχα καὶ φαέθοντʼ
ἀνεστέναζες ὠμόφρων
930
ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις
οὐλίῳ σὺν πάθει.
μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ
ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι.
935
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.
χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
940
τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.
οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
940
τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.
Τέκμησσα
σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.
σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.
Χορός
ξυναυδῶ.
ξυναυδῶ.
Τέκμησσα
οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ
χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί.
945
οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ
χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί.
945
Χορός
ὤμοι, ἀναλγήτων
δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον
ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.
ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.
ὤμοι, ἀναλγήτων
δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον
ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.
ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.
Τέκμησσα
οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε, μὴ θεῶν μέτα.
950
οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε, μὴ θεῶν μέτα.
950
Χορός
ἄγαν δʼ ὑπερβριθές γε τἄχθος ἤνυσαν.
ἄγαν δʼ ὑπερβριθές γε τἄχθος ἤνυσαν.
Τέκμησσα
τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς
Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.
τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς
Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.
Χορός
ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει
955
πολύτλας ἀνήρ,
γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν
πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,
ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι.
960
ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει
955
πολύτλας ἀνήρ,
γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν
πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,
ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι.
960
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 879-960 focus
Χορός
τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας,
880
ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεᾶν ἢ ῥυτῶν
Βοσπορίων ποταμῶν, τὸν ὠμόθυμον
εἴ ποθι πλαζόμενον λεύσσων
885
ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων
οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,
ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
890
τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας,
880
ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεᾶν ἢ ῥυτῶν
Βοσπορίων ποταμῶν, τὸν ὠμόθυμον
εἴ ποθι πλαζόμενον λεύσσων
885
ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων
οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,
ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
890
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
Τέκμησσα
ἰὼ τλήμων.
ἰὼ τλήμων.
Χορός
τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ
Τέκμησσαν, οἴκτῳ, τῷδε συγκεκραμένην.
895
τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ
Τέκμησσαν, οἴκτῳ, τῷδε συγκεκραμένην.
895
Τέκμησσα
ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.
ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.
Χορός
τί δʼ ἔστιν;
τί δʼ ἔστιν;
Τέκμησσα
Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς
κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.
Χορός
ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900
ὤμοι, κατέπεφνες, ἄναξ,
τόνδε συνναύταν, τάλας
ὦ ταλαίφρων γύναι·
ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900
ὤμοι, κατέπεφνες, ἄναξ,
τόνδε συνναύταν, τάλας
ὦ ταλαίφρων γύναι·
Τέκμησσα
ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
Χορός
τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905
τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905
Τέκμησσα
αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ἐν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.
αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ἐν γάρ οἱ χθονὶ
πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.
Χορός
ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης, ἄφαρκτος φίλων·
ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄϊδρις,
κατημέλησα. πᾷ πᾷ
κεῖται ὁ δυστράπελος, δυσώνυμος Αἴας;
915
ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης, ἄφαρκτος φίλων·
ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄϊδρις,
κατημέλησα. πᾷ πᾷ
κεῖται ὁ δυστράπελος, δυσώνυμος Αἴας;
Τέκμησσα
οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
915
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν
φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.
920
οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι,
πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
ὦ δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,
ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
925
οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
915
φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ
οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν
φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας
πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.
920
οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι,
πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.
ὦ δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,
ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
925
Χορός
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων. τοῖά μοι
930
πάννυχα καὶ φαέθοντʼ ἀνεστέναζες
ὠμόφρων ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις
οὐλίῳ σὺν πάθει.
μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ
935
ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι.
ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν
μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων. τοῖά μοι
930
πάννυχα καὶ φαέθοντʼ ἀνεστέναζες
ὠμόφρων ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις
οὐλίῳ σὺν πάθει.
μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος
πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ
935
ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι.
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.
χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.
Τέκμησσα
ἰώ μοί μοι.
ἰώ μοί μοι.
Χορός
οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
940
τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.
οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
940
τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.
Τέκμησσα
σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.
σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.
Χορός
ξυναυδῶ.
ξυναυδῶ.
Τέκμησσα
οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ
χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσιν σκοποί.
945
οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ
χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσιν σκοποί.
945
Χορός
ὤμοι, ἀναλγήτων
δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδʼ
ἔργʼ Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.
ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.
ὤμοι, ἀναλγήτων
δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδʼ
ἔργʼ Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.
ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.
Τέκμησσα
οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα.
950
οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα.
950
Χορός
ἄγαν ὑπερβριθὲς γὰρ ἄχθος ἤνυσαν.
ἄγαν ὑπερβριθὲς γὰρ ἄχθος ἤνυσαν.
Τέκμησσα
τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς
Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.
τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς
Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.
Χορός
ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει πολύτλας ἀνήρ,
γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν
955
πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,
ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι.
960
ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει πολύτλας ἀνήρ,
γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν
955
πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,
ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι.
960
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 915 focus
Kein Auge schau' ihn; nein, in dies umhüllende
875
Gewand verbergen will ich ihn, weil Keiner, auch
Der Freunde keiner, diesen Anblick trüge, wie
Zum Haupt empor aus dunkler Wunde, die er selbst
Sich mörderisch geschlagen, strömt das schwarze Blut.
Weh, was beginn' ich? Welcher Freund erhebt dich? Wo
880
Ist Teukros? Käm' er eben heim, er käme recht,
Daß er den todten Bruder mit bestattete.
Ach, armer Ajas, welch ein Held! Welch herbes Loos
Fiel dir, der lauten Klagen selbst des Feindes werth!
Gegenstrophe.
Kein Auge schau' ihn; nein, in dies umhüllende
875
Gewand verbergen will ich ihn, weil Keiner, auch
Der Freunde keiner, diesen Anblick trüge, wie
Zum Haupt empor aus dunkler Wunde, die er selbst
Sich mörderisch geschlagen, strömt das schwarze Blut.
Weh, was beginn' ich? Welcher Freund erhebt dich? Wo
880
Ist Teukros? Käm' er eben heim, er käme recht,
Daß er den todten Bruder mit bestattete.
Ach, armer Ajas, welch ein Held! Welch herbes Loos
Fiel dir, der lauten Klagen selbst des Feindes werth!
Der Chor.
Verhängt also war's, verhängt, Armer, dir,
885
Verhängt also war's, verhängt, Armer, dir,
885
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 879-960 focus
Chorus
Who, then, can guide me? What toiling
fisherman, busy about his sleepless hunt, what nymph of the Olympian heights or of the streams that flow toward
880
Bosporus
, can say whether she has anywhere seen the wanderings of fierce-hearted Ajax? It is cruel that I, who have roamed with such great toil, cannot come near him with a fair course,
885
but fail to see where the enfeebled man is.
890
Enter Tecmessa near the corpse of Ajax.
Who, then, can guide me? What toiling
fisherman, busy about his sleepless hunt, what nymph of the Olympian heights or of the streams that flow toward
880
Bosporus
, can say whether she has anywhere seen the wanderings of fierce-hearted Ajax? It is cruel that I, who have roamed with such great toil, cannot come near him with a fair course,
885
but fail to see where the enfeebled man is.
890
Tecmessa
Ah, me, ah, me!
Ah, me, ah, me!
Chorus
Whose cry broke from that nearby grove?
Whose cry broke from that nearby grove?
Tecmessa
Ah, misery!
Ah, misery!
Chorus
There, I see his unfortunate young bride, who was the prize of his spear,
Tecmessa, dissolved in that pitiful wailing.
895
There, I see his unfortunate young bride, who was the prize of his spear,
Tecmessa, dissolved in that pitiful wailing.
895
Tecmessa
I am lost, destroyed, razed to the ground, my friends!
I am lost, destroyed, razed to the ground, my friends!
Chorus
What is it?
What is it?
Tecmessa
Here is our Ajax—his blood newly shed, he lies folded around the sword, burying it.
Here is our Ajax—his blood newly shed, he lies folded around the sword, burying it.
Chorus
Ah, no! Our homecoming is lost! Ah, my king, you have killed me, the comrade of your voyage! Unhappy man—broken-hearted woman!
900
Ah, no! Our homecoming is lost! Ah, my king, you have killed me, the comrade of your voyage! Unhappy man—broken-hearted woman!
900
Tecmessa
His condition demands that we cry
aiai.
His condition demands that we cry
aiai.
Chorus
But by whose hand can the ill-fated man have contrived this end?
905
But by whose hand can the ill-fated man have contrived this end?
905
Tecmessa
He did it with his own hand; it is obvious. This sword which he planted in the ground and on which he fell convicts him.
He did it with his own hand; it is obvious. This sword which he planted in the ground and on which he fell convicts him.
Chorus
Ah, what blind folly I have displayed! All alone, then, you bled, unguarded by your friends! And I took no care, so entirely dull was I, so totally stupid. Where, where lies inflexible Ajax, whose name means anguish?
915
Ah, what blind folly I have displayed! All alone, then, you bled, unguarded by your friends! And I took no care, so entirely dull was I, so totally stupid. Where, where lies inflexible Ajax, whose name means anguish?
Tecmessa
No, he is not to be looked at! I will cover him over entirely with this enfolding shroud, since no one—no one, that is, who loves him—could bear to see him spurt the darkened gore of his self-inflicted slaughter up his nostrils and out of the bloody gash.
915
Ah, what shall I do? What loved one is there to lift you in his arms? Where is Teucer? How timely would be his arrival, if he would but come to compose the corpse of his brother here! Ah, unlucky Ajax, from so great a height you are fallen so low!
920
Even among your enemies you are worthy of mourning!
No, he is not to be looked at! I will cover him over entirely with this enfolding shroud, since no one—no one, that is, who loves him—could bear to see him spurt the darkened gore of his self-inflicted slaughter up his nostrils and out of the bloody gash.
915
Ah, what shall I do? What loved one is there to lift you in his arms? Where is Teucer? How timely would be his arrival, if he would but come to compose the corpse of his brother here! Ah, unlucky Ajax, from so great a height you are fallen so low!
920
Even among your enemies you are worthy of mourning!
Chorus
You were bound, poor man, with that unbending heart you were bound, it seems, to fulfill a harsh destiny of limitless toils! So wild to my ears
925
were the words of hatred which in your fierce mood you moaned against the Atreidae with such deadly passion. True it is that that moment was a potent source of sorrows,
930
when the arms were made the prize for a contest in the skills of warfare!
935
You were bound, poor man, with that unbending heart you were bound, it seems, to fulfill a harsh destiny of limitless toils! So wild to my ears
925
were the words of hatred which in your fierce mood you moaned against the Atreidae with such deadly passion. True it is that that moment was a potent source of sorrows,
930
when the arms were made the prize for a contest in the skills of warfare!
935
Tecmessa
Ah! Ah!
Ah! Ah!
Chorus
True anguish, I know, pierces your heart.
True anguish, I know, pierces your heart.
Tecmessa
Ah! Ah, me!
Ah! Ah, me!
Chorus
I do not wonder, lady, that you wail and wail again, when you have just lost one so loved.
940
I do not wonder, lady, that you wail and wail again, when you have just lost one so loved.
940
Tecmessa
It is for you to analyze my troubles, but for me to feel them too fully.
It is for you to analyze my troubles, but for me to feel them too fully.
Chorus
I must agree.
I must agree.
Tecmessa
Oh, my son, to what a heavy yoke of slavery
we advance! What cruel task-masters stand over us!
945
Oh, my son, to what a heavy yoke of slavery
we advance! What cruel task-masters stand over us!
945
Chorus
Ah, the deeds of the two ruthless Atreidae which you name in our present grief would be unthinkable! May the gods hold them back!
Ah, the deeds of the two ruthless Atreidae which you name in our present grief would be unthinkable! May the gods hold them back!
Tecmessa
These events that you see would not have happened as they have without the will of the gods.
950
These events that you see would not have happened as they have without the will of the gods.
950
Chorus
Yes, they have brought upon us a burden too heavy to bear.
Yes, they have brought upon us a burden too heavy to bear.
Tecmessa
Yet what suffering the divine daughter of Zeus, fierce Pallas, engenders for Odysseus’ sake!
Yet what suffering the divine daughter of Zeus, fierce Pallas, engenders for Odysseus’ sake!
Chorus
No doubt the much-enduring hero exults in his dark soul and mocks in loud laughter at these frenzied sorrows—what shame!—
955
and with him, when they hear the news, will laugh the royal brothers, the Atreidae.
960
No doubt the much-enduring hero exults in his dark soul and mocks in loud laughter at these frenzied sorrows—what shame!—
955
and with him, when they hear the news, will laugh the royal brothers, the Atreidae.
960
Commentary
Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))
Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus
915. mvp-comment-592-1 Tecmessa has been gazing beneath the mantle, but, as some of the Chorus draw nearer, she covers the body out of sight. περιπτυχεῖ] ‘Covering.' Observe the repetition of the word used, supr. 899, in a different connection.