στρ.β΄. ἢ που παλαιᾷ μὲν ἔντροφος
ἁμέρᾳ
ἡμέραι
ἁμέρα
ἠγοῦν γηραιὰ,
Ajax. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (3)
Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 634-680 focus
1
ΑΙΑΣ
Ἅπανθ’ ὁ μακρὸς κἀναρίθμητος χρόνος
φύει τ’ ἄδηλα καὶ φανέντα κρύπτεται·
635
κοὐκ ἔστ’ ἄελπτον οὐδὲν, ἀλλ’ ἁλίσκεται
χὠ δεινὸς ὅρκος καἰ περισκελεῖς φρένες.
650
κἀγὼ γὰρ, ὃς τὰ δείν’ ἐκαρτέρουν τότε,
βαφῇ σίδηρος ὣς, ἐθηλύνθην στόμα
πρὸς τἡςδε τῆς γυναικός· οἰκτείρω δὲ νιν
640
χήραν παρ’ ἐχθροῖς, παῖδά τ’ ὀρφανὸν λιπεῖν.
ἀλλ’ εἶμι πρός τε λουτρὰ καὶ παρακτίους
655
λειμῶνας, ὡς ἂν λύμαθ’ ἁγνίσας ἐμὰ
μῆνιν βαρεῖαν ἐξαλεύσωμαι θεάς·
μολών τε, χῶρον ἔνθ’ ἂν ἀστιβῆ κίχω,
645
κρύψω τόδ’ ἔγχος τοὐμὸν, ἔχθιστον βελῶν,
γαίας ὀρύξας ἔνθα μή τις ὄψεται.
660
ἀλλ’ αὐτὸ νὺξ Ἀιδὴς τε σωζόντων κάτω.
ἐγὼ γὰρ ἐξ οὖ χειρὶ τοῦτ’ ἐδεξάμην
παρ’ Ἕκτορος δώρημα δυσμενεστάτου,
650
οὔπω τι κεδνὸν ἔσχον Ἀργείων πάρα.
ἀλλ’ ἔστ’ ἀληθὴς ἡ βροτῶν παροιμία,
665
ἐχθρῶν ἄδωρα δῶρα κοὐκ ὀνήσιμα.
τοιγὰρ τὸ λοιπὸν εἰσόμεσθα μὲν θεοῖς
εἴκειν, μαθησόμεσθα δ’ Ἀτρείδας σέβειν.
655
ἄρχοντές εἰσιν, ὥςθ’ ὑπεικτέον · τί μή;
καὶ γάρ τὰ δεινὰ καὶ τὰ καρτερώτατα
670
τιμαῖς ὑπείκει· τοῦτο μὲν νιφοστιβεῖς
χειμῶνες ἐκχωροῦσιν εὐκάρπῳ θέρει·
ἐξίσταται δὲ νυκτὸς αἰανὴς κύκλος
660
τῇ λευκοπώλῳ φέγγος ἡμψᾳ φλέγειν.
δεινῶν τ’ ἄημα πνευμάτων ἐκοίμισε
675
στένοντα πόντον· ὲν δ’ ὁ παγκρατὴς ὕπνος
λύει πεδήσας οὐδ’ ἀεὶ λαβὼν ἔχει.
ἡμεῖς δὲ πῶς οὐ γνωσόμεσθα σωφρονεῖν;
665
ἐγὼ δ’, ἐπίσταμαι γὰρ ἀρτίως ὅτι
ὅ τ’ ἐχθρὸς ἡμῖν ἐς τοσόνδ’ ἐχθαρτέος,
680
ὡς καὶ φιλήσων αὖθις· ἔς τε τὸν φίλον
τοσαῦθ’ ὑπουργῶν ὠφελεῖν βουλήσομαι,
ὡς αἰὲν οὐ μενοῦντα· τοῖς πολλοῖσι γὰρ
670
βροτῶν ἄπιστός ὲσθ’ ἑταιρίας λιμήν.
ἀλλ’ ἀμφὶ μὲν τούτοισιν εὖ σχήσει· σὺ δὲ
685
ἔσω θεοῖς ἐλθοῦσα διὰ τέλους, γύναι,
εὔχου τελεῖσθαι, τοὐμὸν ὧν ἐρᾷ κέαρ.
ὑμεῖς θ , ἑταῖροι, ταὐτὰ τῇδέ μοι τάδε
675
τιμᾶτε, Τεύκρῳ τ’, ἢν μόλῃ, σημήνατε
μέλειν μὲν ἡμῶν, εὐνοεῖν δ ὑμῖν ἄμα.
690
ἐγὼ γὰρ εἶμ’ ὲκεῖσ’, ὅποι πορευτέον·
ύμεῖς δ’ ἃ φράζω δρᾶτε, καὶ τάχ’ ἄν μ’ ἴσως
πύθοισθε, κεἰ νῦν δυστυχῶ, σεσωσμένον.
680
Ἅπανθ’ ὁ μακρὸς κἀναρίθμητος χρόνος
φύει τ’ ἄδηλα καὶ φανέντα κρύπτεται·
635
κοὐκ ἔστ’ ἄελπτον οὐδὲν, ἀλλ’ ἁλίσκεται
χὠ δεινὸς ὅρκος καἰ περισκελεῖς φρένες.
650
κἀγὼ γὰρ, ὃς τὰ δείν’ ἐκαρτέρουν τότε,
βαφῇ σίδηρος ὣς, ἐθηλύνθην στόμα
πρὸς τἡςδε τῆς γυναικός· οἰκτείρω δὲ νιν
640
χήραν παρ’ ἐχθροῖς, παῖδά τ’ ὀρφανὸν λιπεῖν.
ἀλλ’ εἶμι πρός τε λουτρὰ καὶ παρακτίους
655
λειμῶνας, ὡς ἂν λύμαθ’ ἁγνίσας ἐμὰ
μῆνιν βαρεῖαν ἐξαλεύσωμαι θεάς·
μολών τε, χῶρον ἔνθ’ ἂν ἀστιβῆ κίχω,
645
κρύψω τόδ’ ἔγχος τοὐμὸν, ἔχθιστον βελῶν,
γαίας ὀρύξας ἔνθα μή τις ὄψεται.
660
ἀλλ’ αὐτὸ νὺξ Ἀιδὴς τε σωζόντων κάτω.
ἐγὼ γὰρ ἐξ οὖ χειρὶ τοῦτ’ ἐδεξάμην
παρ’ Ἕκτορος δώρημα δυσμενεστάτου,
650
οὔπω τι κεδνὸν ἔσχον Ἀργείων πάρα.
ἀλλ’ ἔστ’ ἀληθὴς ἡ βροτῶν παροιμία,
665
ἐχθρῶν ἄδωρα δῶρα κοὐκ ὀνήσιμα.
τοιγὰρ τὸ λοιπὸν εἰσόμεσθα μὲν θεοῖς
εἴκειν, μαθησόμεσθα δ’ Ἀτρείδας σέβειν.
655
ἄρχοντές εἰσιν, ὥςθ’ ὑπεικτέον · τί μή;
καὶ γάρ τὰ δεινὰ καὶ τὰ καρτερώτατα
670
τιμαῖς ὑπείκει· τοῦτο μὲν νιφοστιβεῖς
χειμῶνες ἐκχωροῦσιν εὐκάρπῳ θέρει·
ἐξίσταται δὲ νυκτὸς αἰανὴς κύκλος
660
τῇ λευκοπώλῳ φέγγος ἡμψᾳ φλέγειν.
δεινῶν τ’ ἄημα πνευμάτων ἐκοίμισε
675
στένοντα πόντον· ὲν δ’ ὁ παγκρατὴς ὕπνος
λύει πεδήσας οὐδ’ ἀεὶ λαβὼν ἔχει.
ἡμεῖς δὲ πῶς οὐ γνωσόμεσθα σωφρονεῖν;
665
ἐγὼ δ’, ἐπίσταμαι γὰρ ἀρτίως ὅτι
ὅ τ’ ἐχθρὸς ἡμῖν ἐς τοσόνδ’ ἐχθαρτέος,
680
ὡς καὶ φιλήσων αὖθις· ἔς τε τὸν φίλον
τοσαῦθ’ ὑπουργῶν ὠφελεῖν βουλήσομαι,
ὡς αἰὲν οὐ μενοῦντα· τοῖς πολλοῖσι γὰρ
670
βροτῶν ἄπιστός ὲσθ’ ἑταιρίας λιμήν.
ἀλλ’ ἀμφὶ μὲν τούτοισιν εὖ σχήσει· σὺ δὲ
685
ἔσω θεοῖς ἐλθοῦσα διὰ τέλους, γύναι,
εὔχου τελεῖσθαι, τοὐμὸν ὧν ἐρᾷ κέαρ.
ὑμεῖς θ , ἑταῖροι, ταὐτὰ τῇδέ μοι τάδε
675
τιμᾶτε, Τεύκρῳ τ’, ἢν μόλῃ, σημήνατε
μέλειν μὲν ἡμῶν, εὐνοεῖν δ ὑμῖν ἄμα.
690
ἐγὼ γὰρ εἶμ’ ὲκεῖσ’, ὅποι πορευτέον·
ύμεῖς δ’ ἃ φράζω δρᾶτε, καὶ τάχ’ ἄν μ’ ἴσως
πύθοισθε, κεἰ νῦν δυστυχῶ, σεσωσμένον.
680
Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 596-645 focus
str.
1
1
Χορός
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν
που ναίεις ἁλίπλακτος εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος αἰεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
μίμνων ἀνʼ Ἴδαν λειμῶνι ποᾶντι μη-
νῶν ἀνήριθμος αἰὲν εὐ-
νῶμαι χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων ἔτι μέ
ποτʼ ἀνύσειν τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν
που ναίεις ἁλίπλακτος εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος αἰεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
μίμνων ἀνʼ Ἴδαν λειμῶνι ποᾶντι μη-
νῶν ἀνήριθμος αἰὲν εὐ-
νῶμαι χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων ἔτι μέ
ποτʼ ἀνύσειν τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ant.
1
Χορός
1
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴ-
ας ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώ-
τας φίλοις μέγα πένθος ηὕ-
615
ρηται. τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς ἄφιλα
παρʼ ἀφίλοις ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
620
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
1
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴ-
ας ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώ-
τας φίλοις μέγα πένθος ηὕ-
615
ρηται. τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς ἄφιλα
παρʼ ἀφίλοις ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
620
str.
2
Χορός
2
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ τε γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦν-
625
τα φρενοβόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ
630
ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
2
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ τε γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦν-
625
τα φρενοβόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ
630
ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ant.
2
Χορός
2
κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄρι-
στα πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵ-
αν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
2
κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄρι-
στα πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵ-
αν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 596-645 focus
Χορός
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλακτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
Ἰδαῖα μίμνων λειμώνιʼ ἔπαυλα μηνῶν
ἀνήριθμος αἰὲν εὐνῶμαι
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων
ἔτι μέ ποτʼ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν που
ναίεις ἁλίπλακτος, εὐδαίμων,
πᾶσιν περίφαντος ἀεί·
ἐγὼ δʼ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφʼ οὗ χρόνος
600
Ἰδαῖα μίμνων λειμώνιʼ ἔπαυλα μηνῶν
ἀνήριθμος αἰὲν εὐνῶμαι
χρόνῳ τρυχόμενος,
605
κακὰν ἐλπίδʼ ἔχων
ἔτι μέ ποτʼ ἀνύσειν
τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν.
Χορός
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴας
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος ηὕρηται.
615
τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς
ἄφιλα παρʼ ἀφίλοις
620
ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
καί μοι δυσθεράπευτος Αἴας
ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι,
610
θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος·
ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ
κρατοῦντʼ ἐν Ἄρει· νῦν δʼ αὖ φρενὸς οἰοβώτας
φίλοις μέγα πένθος ηὕρηται.
615
τὰ πρὶν δʼ ἔργα χεροῖν
μεγίστας ἀρετᾶς
ἄφιλα παρʼ ἀφίλοις
620
ἔπεσʼ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις.
Χορός
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
625
φρενομόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
630
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
ἦ που παλαιᾷ μὲν σύντροφος ἁμέρᾳ,
λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα
625
φρενομόρως ἀκούσῃ,
αἴλινον αἴλινον
οὐδʼ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς
ἥσει δύσμορος, ἀλλʼ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς
630
θρηνήσει, χερόπλακτοι δʼ
ἐν στέρνοισι πεσοῦνται
δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας.
Χορός
κρείσσων παρʼ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
κρείσσων παρʼ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,
635
ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος
πολυπόνων Ἀχαιῶν,
οὐκέτι συντρόφοις
ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ.
640
ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαι
παιδὸς δύσφορον ἄταν,
ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν
αἰὼν Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε.
645
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 622 focus
Wohl hebt die Mutter, die alternder Tage Last,
595
Von Alter weiß, hinschleppt, wann sie vernahm die Botschaft
Von des Verirrten Wahnsinn,
Klagenden, klagenden
Wehruf nicht, wie der helljammernde Vogel,
Die Unselige, nein, weinen in wildem Schmerzlaut
600
Wird sie, wird mit den Händen
Sich zerschlagen die Brüste,
Daß es hallt, und das Silberhaar zerraufen.
Zweite Gegenstrophe.
Wohl hebt die Mutter, die alternder Tage Last,
595
Von Alter weiß, hinschleppt, wann sie vernahm die Botschaft
Von des Verirrten Wahnsinn,
Klagenden, klagenden
Wehruf nicht, wie der helljammernde Vogel,
Die Unselige, nein, weinen in wildem Schmerzlaut
600
Wird sie, wird mit den Händen
Sich zerschlagen die Brüste,
Daß es hallt, und das Silberhaar zerraufen.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 596-645 focus
Chorus
O famous
Salamis
, you, I know, have your happy seat among the waves that beat your shore, eternally conspicuous in the eyes of all men.
But I, miserable, have long been delayed here, still making my bed through countless months in the camp on the fields of Ida.
600
I am worn by time and with anxious expectation still of a journey to Hades the abhorred, the unseen.
605
O famous
Salamis
, you, I know, have your happy seat among the waves that beat your shore, eternally conspicuous in the eyes of all men.
But I, miserable, have long been delayed here, still making my bed through countless months in the camp on the fields of Ida.
600
I am worn by time and with anxious expectation still of a journey to Hades the abhorred, the unseen.
605
Chorus
And now a new struggle awaits me, ah, me!—a match with
Ajax, hard to cure, sharing his tent with a madness of divine origin. It is he whom mighty in bold war you dispatched from you once far in the past. But now he is changed; he grazes his thoughts in isolated places
610
and has been found a heavy sorrow for his friends. His hands’ former achievements, deeds of prowess supreme,
615
have fallen without friends, without friends, before the unfriendly, miserable Atreidae.
620
And now a new struggle awaits me, ah, me!—a match with
Ajax, hard to cure, sharing his tent with a madness of divine origin. It is he whom mighty in bold war you dispatched from you once far in the past. But now he is changed; he grazes his thoughts in isolated places
610
and has been found a heavy sorrow for his friends. His hands’ former achievements, deeds of prowess supreme,
615
have fallen without friends, without friends, before the unfriendly, miserable Atreidae.
620
Chorus
Surely his mother, companion of antiquity and
grey with age, when she hears that he has been afflicted with the ruin of his mind will raise a loud cry of wailing. It is not the nightingale’s piteous lament
625
that she, unhappy, will sing. Rather in shrill-toned odes the dirge will rise, while the hollow sound of beating hands and the shredding of grey hair will fall upon her breast.
630
Surely his mother, companion of antiquity and
grey with age, when she hears that he has been afflicted with the ruin of his mind will raise a loud cry of wailing. It is not the nightingale’s piteous lament
625
that she, unhappy, will sing. Rather in shrill-toned odes the dirge will rise, while the hollow sound of beating hands and the shredding of grey hair will fall upon her breast.
630
Chorus
Yes, better hid in Hades is the man plagued by foolishness, who by the lineage from where he springs is noblest of the enduring Achaeans, yet now is
635
constant no more in his inbred temperament, but wanders outside himself. O Telamon, unhappy father, how heavy a curse upon your son awaits your hearing, a curse which never yet has
640
any life-portion of the heirs of Aeacus nourished but his!
645
Yes, better hid in Hades is the man plagued by foolishness, who by the lineage from where he springs is noblest of the enduring Achaeans, yet now is
635
constant no more in his inbred temperament, but wanders outside himself. O Telamon, unhappy father, how heavy a curse upon your son awaits your hearing, a curse which never yet has
640
any life-portion of the heirs of Aeacus nourished but his!
645