ἰὼ παῖ παῖ.
Ajax. Sophocles. ed. Lewis Campbell. Oxford. 1879.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Greek) (Greek (Lewis Campbell, 1879))
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (3)
Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 343-424 focus
str.
1
ΑΙΑΣ
1
Ἰὼ
φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων
μόνοι τ’ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,
350
345
ἴδεσθέ μ’ οἶον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης
ἀμφίδρομον κυκλεῖται.
1
Ἰὼ
φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων
μόνοι τ’ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,
350
345
ἴδεσθέ μ’ οἶον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης
ἀμφίδρομον κυκλεῖται.
ΧΟΡΟΣ
οἴ μ’, ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.
355
δηλοῖ δὲ τοὖργον, ὡς ἀφροντίστως ἔχει.
οἴ μ’, ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.
355
δηλοῖ δὲ τοὖργον, ὡς ἀφροντίστως ἔχει.
ant.
1
ΑΙΑΣ
1
ἰὼ
350
γένος ναίας ἀρωγὸν τέχνας,
ἅλιον ὅς ἐπέβας ἐλίσσων πλάταν,
360
σέ τοι, σέ τοι μόνον δέδορκα ποιμένων ὲπαρκέσοντ’.
ἀλλά με συνδάϊξον.
1
ἰὼ
350
γένος ναίας ἀρωγὸν τέχνας,
ἅλιον ὅς ἐπέβας ἐλίσσων πλάταν,
360
σέ τοι, σέ τοι μόνον δέδορκα ποιμένων ὲπαρκέσοντ’.
ἀλλά με συνδάϊξον.
ΧΟΡΟΣ
εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς
355
ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.
εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς
355
ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.
str.
2
ΑΙΑΣ
2
ὁρᾷς τὸν θρασὺν, τὸν εὐκάρδιον,
365
τὸν ὲν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,
ὲν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας;
οἴ μοι γέλωτος, οἶον ὑβρίσθην ἄρα.
360
2
ὁρᾷς τὸν θρασὺν, τὸν εὐκάρδιον,
365
τὸν ὲν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,
ὲν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας;
οἴ μοι γέλωτος, οἶον ὑβρίσθην ἄρα.
360
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
μὴ δέσποτ’ Αἴας, λίσσομαί σ’, αὔδα τάδε.
μὴ δέσποτ’ Αἴας, λίσσομαί σ’, αὔδα τάδε.
ΑΙΑΣ
Οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ὲκνεμεῖ πόδα;
370
αἰαῖ, αἰαῖ.
Οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ὲκνεμεῖ πόδα;
370
αἰαῖ, αἰαῖ.
ΧΟΡΟΣ
ὦ πρὸς θεῶν, ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.
ὦ πρὸς θεῶν, ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.
ΑΙΑΣ
2
ὦ, δύςμορος, ὅς χερὶ μὲν
365
μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,
ὲν δ’ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ
375
κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις,
ἐρεμνὸν αἷμ’ ἔδευσα.
2
ὦ, δύςμορος, ὅς χερὶ μὲν
365
μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,
ὲν δ’ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ
375
κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις,
ἐρεμνὸν αἷμ’ ἔδευσα.
ΧΟΡΟΣ
Τί δῆτ’ ἂν ἀλγοίης ἐπ’ ἐξειργασμένοις·
370
οὐ γὰρ γένοιτ’ ἂν ταῦθ’ ὅπως οὐχ ὧδ’ ἔχειν.
Τί δῆτ’ ἂν ἀλγοίης ἐπ’ ἐξειργασμένοις·
370
οὐ γὰρ γένοιτ’ ἂν ταῦθ’ ὅπως οὐχ ὧδ’ ἔχειν.
ant.
2
ΑΙΑΣ
2
Ἰὼ πάνθ’ ὁρῶν, ἀπάντων ἀεὶ
380
κακῶν ὄργανον, τέκνον Λἀρτίου,
κακοπινέστατόν τ’ ἄλημα στρατοῦ,
ἦ που πολὺν γέλωθ’ ὑφ’ ἡδονἠς ἄγεις.
375
2
Ἰὼ πάνθ’ ὁρῶν, ἀπάντων ἀεὶ
380
κακῶν ὄργανον, τέκνον Λἀρτίου,
κακοπινέστατόν τ’ ἄλημα στρατοῦ,
ἦ που πολὺν γέλωθ’ ὑφ’ ἡδονἠς ἄγεις.
375
ΧΟΡΟΣ
Ξὺν τώ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.
Ξὺν τώ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.
ΑΙΑΣ
Ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδ’ ἀτώμενος.
385
ἴω μοί μοι.
Ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδ’ ἀτώμενος.
385
ἴω μοί μοι.
ΧΟΡΟΣ
Μηδὲν μέγ’ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς, ἵν’ εἶ κακοῦ;
Μηδὲν μέγ’ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς, ἵν’ εἶ κακοῦ;
ΑΙΑΣ
3
ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ,
380
πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,
ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-
390
σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,
τέλος θάνοιμι καὐτός!
3
ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ,
380
πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,
ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-
390
σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,
τέλος θάνοιμι καὐτός!
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
ὅταν κατεύχῃ ταῦθ’, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
385
εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με, σοῦ τεθνηκότος;
ὅταν κατεύχῃ ταῦθ’, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
385
εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με, σοῦ τεθνηκότος;
str.
3
4
ΑΙΑΣ
Ἰὼ σκότος, ἐμὸν φάος,
395
ἔρεβος ὦ φαεννότατον ὡς ἐμοί·
ἕλεσθ’, ἕλεσθέ μ’ οἰκήτορα,
ἕλεσθέ μ’, οὔτε γὰρ θεῶν
390
γένος, οὔθ’ ἁμερίων
ἔτ’ ἄξιος βλέπειν τίν’
400
εἰς ὄνασιν ἀνθοώπων.
ἀλλά μ’ ἁ Δῖός
ἀλκίμα θεὸς
395
ὀλέθριον αἰκίζει.
ποὶ τις οὖν φύγῃ;
ποῖ μολὼν μενῶ;
405
εἰ τὰ μὲν φθίνει, φίλοι,
τοῖςδ’ ὁμοῦ πέλας,
400
μωραῖς δ’ ἄγραις προςκειμεθα,
πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με
χειρὶ φονεύοι.
Ἰὼ σκότος, ἐμὸν φάος,
395
ἔρεβος ὦ φαεννότατον ὡς ἐμοί·
ἕλεσθ’, ἕλεσθέ μ’ οἰκήτορα,
ἕλεσθέ μ’, οὔτε γὰρ θεῶν
390
γένος, οὔθ’ ἁμερίων
ἔτ’ ἄξιος βλέπειν τίν’
400
εἰς ὄνασιν ἀνθοώπων.
ἀλλά μ’ ἁ Δῖός
ἀλκίμα θεὸς
395
ὀλέθριον αἰκίζει.
ποὶ τις οὖν φύγῃ;
ποῖ μολὼν μενῶ;
405
εἰ τὰ μὲν φθίνει, φίλοι,
τοῖςδ’ ὁμοῦ πέλας,
400
μωραῖς δ’ ἄγραις προςκειμεθα,
πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με
χειρὶ φονεύοι.
ΤΕΚΜΗΣΣΑ
410
ὦ δυστάλαινα, τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμον
φωνεῖν, ὁ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν.
405
410
ὦ δυστάλαινα, τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμον
φωνεῖν, ὁ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν.
405
ant.
3
4
ΑΙΑΣ
ἰὼ πόροι ἁλίρροθοι,
πάραλά τ’ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,
πολύν, πολύν με δαρόν τε δὴ
415
κατείχετ’ ἀμφὶ Τροίαν
χρόνον· ἀλλ’ οὐκ ἔτι μ’, οὐκ
410
ἔτ’ ἀμπνοὰς ἔχοντα·
τοῦτό τις φρονῶν ἴστω.
ὦ Σκαμάνδριοι
γείτονες ῥοαὶ
420
εὔφρονες Ἀργείοις,
415
οὐκ ἔτ’ ἄνδρα μὴ
τόνδ’ ἴδητ’, ἔπος
ὲξερέω μἐγ’, οἷον οὔ
τινα Τροία στρατοῦ
425
δέρχθη, χθονὸς μολόντ’ ἀπὸ
420
Ἑλλανίδος· τανῦν δ’ ἄτιμος
ὧδε πρόκειμαι.
ἰὼ πόροι ἁλίρροθοι,
πάραλά τ’ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,
πολύν, πολύν με δαρόν τε δὴ
415
κατείχετ’ ἀμφὶ Τροίαν
χρόνον· ἀλλ’ οὐκ ἔτι μ’, οὐκ
410
ἔτ’ ἀμπνοὰς ἔχοντα·
τοῦτό τις φρονῶν ἴστω.
ὦ Σκαμάνδριοι
γείτονες ῥοαὶ
420
εὔφρονες Ἀργείοις,
415
οὐκ ἔτ’ ἄνδρα μὴ
τόνδ’ ἴδητ’, ἔπος
ὲξερέω μἐγ’, οἷον οὔ
τινα Τροία στρατοῦ
425
δέρχθη, χθονὸς μολόντ’ ἀπὸ
420
Ἑλλανίδος· τανῦν δ’ ἄτιμος
ὧδε πρόκειμαι.
ΧΟΡΟΣ
Οὔτοι σ’ ἀπείργειν, οὔθ’ ὅπως ἐῶ λέγειν
ἔχω κακοῖς τοιοῖςδε συμπεπτωκότα.
Οὔτοι σ’ ἀπείργειν, οὔθ’ ὅπως ἐῶ λέγειν
ἔχω κακοῖς τοιοῖςδε συμπεπτωκότα.
Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 348-429 focus
str.
1
Αἴας
ἰώ,
φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων
1
2
3
4
5
μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,
350
ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦ-
μα φοινίας ὑπὸ ζάλης
ἀμφίδρομον κυκλεῖται.
ἰώ,
φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων
μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,
350
ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦ-
μα φοινίας ὑπὸ ζάλης
ἀμφίδρομον κυκλεῖται.
Χορός
οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.
δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει.
355
οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.
δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει.
355
ant.
1
1
Αἴας
ἰώ,
γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας,
ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν,
σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορ-
κα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ.
360
ἀλλά με συνδάιξον.
ἰώ,
γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας,
ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν,
σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορ-
κα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ.
360
ἀλλά με συνδάιξον.
Χορός
εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς
ἄκος πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.
εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς
ἄκος πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.
str.
2
Αἴας
ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον,
τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,
365
ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας
οἴμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.
ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον,
τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,
365
ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας
οἴμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.
Τέκμησσα
μή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.
μή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.
Αἴας
οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμῇ πόδα;
αἰαῖ αἰαῖ.
370
οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμῇ πόδα;
αἰαῖ αἰαῖ.
370
Χορός
ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.
ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.
Αἴας
ὢ δύσμορος, ὃς χεροῖν
μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,
ἐν δʼ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ
κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις
375
ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα.
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
ὢ δύσμορος, ὃς χεροῖν
μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας,
ἐν δʼ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ
κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις
375
ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα.
Χορός
τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;
οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχοι.
τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;
οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχοι.
ant.
2
2
Αἴας
ἰὼ πάντα δρῶν, ἁπάντων τʼ ἀεὶ
κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου,
380
κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ,
ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.
ἰὼ πάντα δρῶν, ἁπάντων τʼ ἀεὶ
κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου,
380
κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ,
ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.
Χορός
ξὺν τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.
ξὺν τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.
Αἴας
ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος.
ἰώ μοί μοι.
385
ἴδοιμι δή νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος.
ἰώ μοί μοι.
385
Χορός
μηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;
μηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;
Αἴας
ὧ Ζεῦ, προγόνων πάτερ,
πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,
ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-
σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,
390
τέλος θάνοιμι καὐτός;
ὧ Ζεῦ, προγόνων πάτερ,
πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον,
ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ-
σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς,
390
τέλος θάνοιμι καὐτός;
Τέκμησσα
ὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;
ὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;
str.
3
1
Αἴας
ἰώ,
σκότος, ἐμὸν φάος,
ἔρεβος ὦ φαεννότατον, ὡς ἐμοί,
395
ἕλεσθʼ ἕλεσθέ μʼ οἰκήτορα,
ἕλεσθέ μʼ· οὔτε γὰρ θεῶν γένος
οὔθʼ ἁμερίων ἔτʼ ἄξιος
βλέπειν τινʼ εἰς ὄνασιν ἀνθρώπων.
400
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
ἀλλά μʼ ἁ Διὸς
ἀλκίμα θεὸς
ὀλέθριον αἰκίζει.
ποῖ τις οὖν φύγῃ;
ποῖ μολὼν μενῶ;
εἰ τὰ μὲν φθίνει,
405
φίλοι, τίσις δʼ ἐμοῦ πέλας,
μώραις δʼ ἄγραις προσκείμεθα,
πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν
με χειρὶ φονεύοι.
ἰώ,
σκότος, ἐμὸν φάος,
ἔρεβος ὦ φαεννότατον, ὡς ἐμοί,
395
ἕλεσθʼ ἕλεσθέ μʼ οἰκήτορα,
ἕλεσθέ μʼ· οὔτε γὰρ θεῶν γένος
οὔθʼ ἁμερίων ἔτʼ ἄξιος
βλέπειν τινʼ εἰς ὄνασιν ἀνθρώπων.
400
ἀλλά μʼ ἁ Διὸς
ἀλκίμα θεὸς
ὀλέθριον αἰκίζει.
ποῖ τις οὖν φύγῃ;
ποῖ μολὼν μενῶ;
εἰ τὰ μὲν φθίνει,
405
φίλοι, τίσις δʼ ἐμοῦ πέλας,
μώραις δʼ ἄγραις προσκείμεθα,
πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν
με χειρὶ φονεύοι.
Τέκμησσα
ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον
410
φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν.
ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον
410
φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν.
ant.
4
Αἴας
ἰὼ
πόροι ἁλίρροθοι
πάραλά τʼ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,
πολὺν πολύν με δαρόν τε δὴ
κατείχετʼ ἀμφὶ Τροίαν χρόνον·
415
ἀλλʼ οὐκέτι μʼ, οὐκ ἔτʼ ἀμπνοὰς
ἔχοντα· τοῦτό τις φρονῶν ἴστω.
ὦ Σκαμάνδριοι
γείτονες ῥοαί,
ἐύφρονες Ἀργείοις,
420
οὐκέτʼ ἄνδρα μὴ
τόνδʼ ἴδητʼ, ἔπος
ἐξερῶ μέγʼ, οἷ-
ον οὔτινα Τροία στρατοῦ
δέρχθη χθονὸς μολόντʼ ἀπὸ
425
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
Ἑλλανίδος· τανῦν δʼ ἄτι-
μος ὧδε πρόκειμαι.
ἰὼ
πόροι ἁλίρροθοι
πάραλά τʼ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,
πολὺν πολύν με δαρόν τε δὴ
κατείχετʼ ἀμφὶ Τροίαν χρόνον·
415
ἀλλʼ οὐκέτι μʼ, οὐκ ἔτʼ ἀμπνοὰς
ἔχοντα· τοῦτό τις φρονῶν ἴστω.
ὦ Σκαμάνδριοι
γείτονες ῥοαί,
ἐύφρονες Ἀργείοις,
420
οὐκέτʼ ἄνδρα μὴ
τόνδʼ ἴδητʼ, ἔπος
ἐξερῶ μέγʼ, οἷ-
ον οὔτινα Τροία στρατοῦ
δέρχθη χθονὸς μολόντʼ ἀπὸ
425
Ἑλλανίδος· τανῦν δʼ ἄτι-
μος ὧδε πρόκειμαι.
Χορός
οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν
ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα.
οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν
ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα.
Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 348-429 focus
Αἴας
ἰὼ
φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων,
μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,
350
ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης
ἀμφίδρομον κυκλεῖται.
ἰὼ
φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων,
μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,
350
ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης
ἀμφίδρομον κυκλεῖται.
Χορός
οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.
δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει.
355
οἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.
δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει.
355
Αἴας
ἰὼ
γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας,
ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν,
σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορκα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ·
360
ἀλλά με συνδάϊξον.
ἰὼ
γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας,
ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν,
σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορκα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ·
360
ἀλλά με συνδάϊξον.
Χορός
εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς
ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.
εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς
ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.
Αἴας
ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον,
τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,
365
ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας;
ὤμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.
ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον,
τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,
365
ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας;
ὤμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.
Τέκμησσα
μή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.
μή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.
Αἴας
οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμεῖ πόδα;
αἰαῖ αἰαῖ.
370
οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμεῖ πόδα;
αἰαῖ αἰαῖ.
370
Χορός
ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.
ὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.
Αἴας
ὦ δύσμορος, ὃς χερὶ μὲν
μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας, ἐν δʼ ἑλίκεσσι
βουσὶ καὶ κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις
375
ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα.
377
ὦ δύσμορος, ὃς χερὶ μὲν
μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας, ἐν δʼ ἑλίκεσσι
βουσὶ καὶ κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις
375
ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα.
Χορός
τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;
οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχειν.
τί δῆτʼ ἂν ἀλγοίης ἐπʼ ἐξειργασμένοις;
οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχειν.
Αἴας
ἰὼ πάνθʼ ὁρῶν ἁπάντων τʼ ἀεὶ
κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου,
380
κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ,
ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.
ἰὼ πάνθʼ ὁρῶν ἁπάντων τʼ ἀεὶ
κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου,
380
κακοπινέστατόν τʼ ἄλημα στρατοῦ,
ἦ που πολὺν γέλωθʼ ὑφʼ ἡδονῆς ἄγεις.
Χορός
ξύν τοι θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.
ξύν τοι θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται.
Αἴας
ἴδοιμι μήν νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος.
ἰώ μοί μοι.
385
ἴδοιμι μήν νιν, καίπερ ὧδʼ ἀτώμενος.
ἰώ μοί μοι.
385
Χορός
μηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;
μηδὲν μέγʼ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵνʼ εἶ κακοῦ;
Αἴας
ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ,
πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον, ἐχθρὸν ἄλημα,
τούς τε δισσάρχας ὀλέσσας βασιλῆς
390
τέλος θάνοιμι καὐτός;
392
ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ,
πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον, ἐχθρὸν ἄλημα,
τούς τε δισσάρχας ὀλέσσας βασιλῆς
390
τέλος θάνοιμι καὐτός;
Τέκμησσα
ὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;
ὅταν κατεύχῃ ταῦθʼ, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος;
Αἴας
ἰὼ
σκότος, ἐμὸν φάος,
ἔρεβος ὦ φαεννότατον, ὡς ἐμοί,
395
ἕλεσθʼ ἕλεσθέ μʼ οἰκήτορα,
ἕλεσθέ μʼ· οὔτε γὰρ θεῶν γένος οὔθʼ ἁμερίων
ἔτʼ ἄξιος βλέπειν τινʼ εἰς ὄνασιν ἀνθρώπων.
400
ἀλλά μʼ ἁ Διὸς
ἀλκίμα θεὸς
ὀλέθριʼ αἰκίζει.
ποῖ τις οὖν φύγῃ;
ποῖ μολὼν μενῶ;
εἰ τὰ μὲν φθίνει, φίλοι, τοιοῖσδʼ
405
ὁμοῦ πέλας, μώραις δʼ ἄγραις προσκείμεθα,
πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με
χειρὶ φονεύοι.
410
ἰὼ
σκότος, ἐμὸν φάος,
ἔρεβος ὦ φαεννότατον, ὡς ἐμοί,
395
ἕλεσθʼ ἕλεσθέ μʼ οἰκήτορα,
ἕλεσθέ μʼ· οὔτε γὰρ θεῶν γένος οὔθʼ ἁμερίων
ἔτʼ ἄξιος βλέπειν τινʼ εἰς ὄνασιν ἀνθρώπων.
400
ἀλλά μʼ ἁ Διὸς
ἀλκίμα θεὸς
ὀλέθριʼ αἰκίζει.
ποῖ τις οὖν φύγῃ;
ποῖ μολὼν μενῶ;
εἰ τὰ μὲν φθίνει, φίλοι, τοιοῖσδʼ
405
ὁμοῦ πέλας, μώραις δʼ ἄγραις προσκείμεθα,
πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με
χειρὶ φονεύοι.
Τέκμησσα
ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον
410
φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν.
ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον
410
φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν.
Αἴας
ἰὼ
πόροι ἁλίρροθοι
πάραλά τʼ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,
πολὺν πολύν με δαρόν τε δὴ
κατείχετʼ ἀμφὶ Τροίαν χρόνον· ἀλλʼ οὐκέτι μʼ, οὐκ
415
ἔτʼ ἀμπνοὰς ἔχοντα· τοῦτό τις φρονῶν ἴστω.
ὦ Σκαμάνδριοι
γείτονες ῥοαί,
εὔφρονες Ἀργείοις,
420
οὐκέτʼ ἄνδρα μὴ
τόνδʼ ἴδητʼ, ἔπος
ἐξερῶ μέγʼ, οἷον οὔτινα
Τροία στρατοῦ δέρχθη χθονὸς μολόντʼ ἀπὸ
425
Ἑλλανίδος· τανῦν δʼ ἄτιμος
ὧδε πρόκειμαι.
428
ἰὼ
πόροι ἁλίρροθοι
πάραλά τʼ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,
πολὺν πολύν με δαρόν τε δὴ
κατείχετʼ ἀμφὶ Τροίαν χρόνον· ἀλλʼ οὐκέτι μʼ, οὐκ
415
ἔτʼ ἀμπνοὰς ἔχοντα· τοῦτό τις φρονῶν ἴστω.
ὦ Σκαμάνδριοι
γείτονες ῥοαί,
εὔφρονες Ἀργείοις,
420
οὐκέτʼ ἄνδρα μὴ
τόνδʼ ἴδητʼ, ἔπος
ἐξερῶ μέγʼ, οἷον οὔτινα
Τροία στρατοῦ δέρχθη χθονὸς μολόντʼ ἀπὸ
425
Ἑλλανίδος· τανῦν δʼ ἄτιμος
ὧδε πρόκειμαι.
Χορός
οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν
ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα.
οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν
ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα.
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 331 focus
Teleutas' Kind, Tekmessa, Grauses sagst du mir
Vom schweren Unheil, das ihn warf in Naserei.
weh, weh mir!
320
(hinter der Scene im Zelt)
Teleutas' Kind, Tekmessa, Grauses sagst du mir
Vom schweren Unheil, das ihn warf in Naserei.
weh, weh mir!
320
Tekmessa.
Bald, scheint es, mehr noch! Oder habt ihr nicht gehört,
Wie mächtig Ajas' Stimme jezt im Zelte scholl?
weh, weh mir!
Bald, scheint es, mehr noch! Oder habt ihr nicht gehört,
Wie mächtig Ajas' Stimme jezt im Zelte scholl?
weh, weh mir!
Der Chor.
Krank ist der Mann noch, scheint es, oder weckte wohl
Der alten Krankheit Nachgefühl den Schmerz in ihm.
325
weh, Sohn, Sohn!
Krank ist der Mann noch, scheint es, oder weckte wohl
Der alten Krankheit Nachgefühl den Schmerz in ihm.
325
weh, Sohn, Sohn!
Tekmessa.
Ich Arme, weh! Dich rust er, dich, Eurysakes.
Was sinnt er doch? Wo bist du? Weh, ich armes Weib!
Teukros!
Ich Arme, weh! Dich rust er, dich, Eurysakes.
Was sinnt er doch? Wo bist du? Weh, ich armes Weib!
Teukros!
Ajas.
Wo ist Teukros? Will er ewig nur
Nach Beute jagen? Aber ich vergehe hier.
330
Wo ist Teukros? Will er ewig nur
Nach Beute jagen? Aber ich vergehe hier.
330
Der Chor.
Bei Sinnen ist er, scheint es; also schließet auf!
Vielleicht bewältigt ihn die Scham, erblickt er uns.
(das Zelt öffnend)
Bei Sinnen ist er, scheint es; also schließet auf!
Vielleicht bewältigt ihn die Scham, erblickt er uns.
Tekmessa.
Seht her, ich öffne: nun vermögt ihr anzuschau'n
Des Mannes Thaten und ihn selbst in seinem Leid.
Seht her, ich öffne: nun vermögt ihr anzuschau'n
Des Mannes Thaten und ihn selbst in seinem Leid.
Ajas (im Zelte sizend, von geschlachteten Thieren umgeben).
weh!
335
Die Vorigen.
Erste Strophe.
weh!
335
Ajas.
English (Sir Richard Jebb, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb, 1904)) — 348-428 focus
Ajax is discovered sitting amidst the slaughtered cattle.
356
Ajax
Ah, good sailors, you alone of my friends
who alone still abide by the true bond of friendship, see how great a wave has just now crested over and broken around me, set on by a murderous storm!
350
Ah, good sailors, you alone of my friends
who alone still abide by the true bond of friendship, see how great a wave has just now crested over and broken around me, set on by a murderous storm!
350
Chorus
Ah, lady, too true, it seems, was your testimony!
The fact proves that he is not sane.
355
Ah, lady, too true, it seems, was your testimony!
The fact proves that he is not sane.
355
Ajax
Ah, you clan staunch in maritime skill, who embarked and stroked the oar-blade upon the brine, in you, in you alone
I see a defense against suffering. Come, slay me on top of these!
360
Ah, you clan staunch in maritime skill, who embarked and stroked the oar-blade upon the brine, in you, in you alone
I see a defense against suffering. Come, slay me on top of these!
360
Chorus
Hush! Speak words of better omen! Do not cure evil by prescribing evil; do not increase the anguish of your mad disaster.
Hush! Speak words of better omen! Do not cure evil by prescribing evil; do not increase the anguish of your mad disaster.
Ajax
Do you see the bold, the strong of heart,
the dauntless in battles with the enemy—do you see me now, terrible in the force of my hands against beasts unformidable? Oh, the mockery! How I have been violated!
365
Do you see the bold, the strong of heart,
the dauntless in battles with the enemy—do you see me now, terrible in the force of my hands against beasts unformidable? Oh, the mockery! How I have been violated!
365
Tecmessa
Ajax, my lord, I beg you, do not talk this way!
Ajax, my lord, I beg you, do not talk this way!
Ajax
Away with you! Will you not take yourself outside!
Ah, me! Ah, me!
370
Away with you! Will you not take yourself outside!
Ah, me! Ah, me!
370
Chorus
By the gods I plead, give way and acquire good sense!
By the gods I plead, give way and acquire good sense!
Ajax
My rotten fortune!—I let slip from my grasp those men who were begging for punishment,
and fell instead on cattle with twisted horns and fine goats, making their dark blood flow!
375
377
My rotten fortune!—I let slip from my grasp those men who were begging for punishment,
and fell instead on cattle with twisted horns and fine goats, making their dark blood flow!
375
Chorus
Why grieve when the deed is past recall? These things can never be but as they are.
Why grieve when the deed is past recall? These things can never be but as they are.
Ajax
Ah, you who spy out all things,
you ready tool of every crime, ah, son of
Laertes
, you filthiest sneak in all the army, I am sure you laugh loud and long for joy!
380
Ah, you who spy out all things,
you ready tool of every crime, ah, son of
Laertes
, you filthiest sneak in all the army, I am sure you laugh loud and long for joy!
380
Chorus
It is at the god’s dispensation that every man both laughs and mourns.
It is at the god’s dispensation that every man both laughs and mourns.
Ajax
Yet if only I could see him, even shattered as I am!
Oh! Oh!
385
Yet if only I could see him, even shattered as I am!
Oh! Oh!
385
Chorus
Make no big threats! Do you not see the trouble you are in?
Make no big threats! Do you not see the trouble you are in?
Ajax
O Zeus, forefather of my forebears, if only I might destroy that deep dissembler, that hateful sneak, and
the two brother-kings, and finally die myself, also!
390
392
O Zeus, forefather of my forebears, if only I might destroy that deep dissembler, that hateful sneak, and
the two brother-kings, and finally die myself, also!
390
Tecmessa
When you make that prayer, pray at the same time for me that I, too, may die. What reason is there for me to live when you are dead?
When you make that prayer, pray at the same time for me that I, too, may die. What reason is there for me to live when you are dead?
Ajax
Ah, Darkness, my light!
O Gloom of the underworld, to my eyes brightest-shining, take me, take me to dwell with you—yes, take me. I am no longer worthy to look for help to the race of the gods,
395
or for any good from men, creatures of a day.
No, the daughter of Zeus, the valiant goddess, abuses me to my destruction. Where, then, can a man flee? Where can I go to find rest?
400
If my past achievements go to ruin, my friends, along with such victims as these near me, and if I am inclined to foolish plunderings, then with sword driven by both hands all the army would murder me!
405
410
Ah, Darkness, my light!
O Gloom of the underworld, to my eyes brightest-shining, take me, take me to dwell with you—yes, take me. I am no longer worthy to look for help to the race of the gods,
395
or for any good from men, creatures of a day.
No, the daughter of Zeus, the valiant goddess, abuses me to my destruction. Where, then, can a man flee? Where can I go to find rest?
400
No, the daughter of Zeus, the valiant goddess, abuses me to my destruction. Where, then, can a man flee? Where can I go to find rest?
If my past achievements go to ruin, my friends, along with such victims as these near me, and if I am inclined to foolish plunderings, then with sword driven by both hands all the army would murder me!
405
Tecmessa
Ah, what misery for me that a valuable man should speak words of a sort which he would never before now have endured to speak!
410
Ah, what misery for me that a valuable man should speak words of a sort which he would never before now have endured to speak!
410
Ajax
Ah! You paths of the sounding sea, you tidal caves and wooded pastures by the shore, long, long, too long indeed
have you detained me here at
Troy
. But no more will you hold me, no more so long as I have the breath of life. Of that much let sane men be sure.
O neighboring streams of Scamander,
415
kindly to the Greeks, no more shall you look on Ajax, whose equal in the army—here I will boast—
420
428
Ah! You paths of the sounding sea, you tidal caves and wooded pastures by the shore, long, long, too long indeed
have you detained me here at
Troy
. But no more will you hold me, no more so long as I have the breath of life. Of that much let sane men be sure.
O neighboring streams of Scamander,
415
O neighboring streams of Scamander,
kindly to the Greeks, no more shall you look on Ajax, whose equal in the army—here I will boast—
420
Chorus
In truth I do not know how to restrain you, nor how to let you speak further, when you have fallen on such harsh troubles.
In truth I do not know how to restrain you, nor how to let you speak further, when you have fallen on such harsh troubles.
Commentary
Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))
Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus
339. mvp-comment-245-1 Ajax calls upon Teucer. παῖ is frequently addressed by an elder person to a younger, even by the Corinthian messenger to Oedipus, O. Τ. 1008, and by Electra (under excitement) to the supposed Phocian stranger, El. 1220. The picture in the Iliad, 8. 271, of Teucer retiring behind the shield of Ajax, παῖς ὡς ὑπὸ μητέρα, suggests that Teucer was the younger brother. And it is natural to suppose Ajax to have been born before Telamon's expedition in which he won Hesione, the mother of Teucer.-According to Pindar in the fifth (or sixth) Isthmian ode, Ajax was given to Telamon in answer to the prayer of Heracles before the expedition. But in such details the legends are not constant. See O. C. 375, and note. Lycophr. 445 and schol. -The need of Teucer's presence is Ajax' first thought on coming to himself. Tecmessa at first thinks of the child, until, in l. 342, Ajax calls Teucer by name. He does not ask to see the child till l.530, after his attention has been vividly drawn that way by Tecmessa.