Sophocles Antigone 1206

φωνῆς δ᾽ ἄπωθεν ὀρθίων κωκυμάτων

Antigone. Sophocles. Cambridge, UK. 1906.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Tufts University.

Current edition Experimental

Greek (R. C. Jebb, 1906) (OCR draft) (Greek) (Greek (R. C. Jebb, 1906))

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (11)
Greek (L. Benloew, 1858) (OCR draft) Experimental (Greek (L. Benloew, 1858)) — 1206 focus
« κέλευθον ἕρπω τῶν παρελθουσῶν ὁδῶν ;
Greek (A. Boeckh, 1884) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Boeckh, 1884)) — 1206 focus
στερεά, θανατόεντ᾽ · ὦ κτανόντας τε καὶ
Greek (F. H. Bothe, 1806) (OCR draft) Experimental (Greek (F. H. Bothe, 1806)) — 1206 focus
ἔξελθε, τέκνον! ἱκέσιός σε λίσσομαι.-
Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) Experimental (Greek (Lewis Campbell, 1879)) — 1206 focus
φωνῆς δ᾽ ἄπωθεν ὀρθίων κωκυμάτων
Greek (A. Colonna, 1978) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Colonna, 1978)) — 1206 focus
φωνῆς δ᾽ ἄπωθεν ὀρθίων κωκυμάτων
Greek (A. Dain, 1955) (OCR draft) Experimental (Greek (A. Dain, 1955)) — 1206.mvp-line-1186 focus
φωνῆς δ’ ἄπωθεν ὀρθίων κωκυμάτων
Greek (R. D. Dawe, 1979) (OCR draft) Experimental (Greek (R. D. Dawe, 1979)) — 1206 focus
φωνῆς δ᾽ ἄπωθεν ὀρθίων κωκυμάτων
Greek (G. Hermann, 1830) (OCR draft) Experimental (Greek (G. Hermann, 1830)) — 1206 focus
τὴν μέν, κρεμαστὴν αὐχένος κατείδομεν,
Greek (A. C. Pearson, 1924) (OCR draft) Experimental (Greek (A. C. Pearson, 1924)) — 1206.mvp-line-1189 focus
φωνῆς δ᾽ ἄπωθεν ὀρθίων κωκυμάτων
Antigone (OCR draft) Experimental (Antigone) — 1206 focus
φωνῆς δʼ ἄπωθεν ὀρθίων κωκυμάτων
Greek (K. Reinhardt, 1949) (OCR draft) Experimental (Greek (K. Reinhardt, 1949)) — 1206 focus
φωνῆς δ᾽ ἄπωθεν ὀρθίων κωκυμάτων
Translations (2)
German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 1219 focus
Und wie der Herrscher zagend uns geboten, geh'n
Wir hin, zu spähen, und im Hintergrunde tief
1185
Sah'n wir die Jungfrau schweben, die den Hals sich fest
Zum Tod umschlungen mit des Schleiers zartem Band,
Und sah'n den Jüngling, der die Braut umfangen hielt,
Ihr Loos bejammernd, die hinab geschwunden ihm,
Des Vaters Unthat und den unheilvollen Bund.
1190
Doch Kreon, ihn erblickend, stöhnt schmerzvoll und geht
Zum Sohn hinein und ruft ihm lautaufweinend zu:
„Ha, was begannst du? Welcher Geist, Unseliger,
Ergriff dich? Welches Mißgeschick verderbte dich?
O komm heraus, Kind! Auf den Knie'n beschwör' ich dich!"
1195
Mit wildem Auge starrt der Sohn den Vater an,
Voll Hohn im Antliz, und erwidert nichts, und zieht
Des Schwertes Doppelschneide; doch der Vater stürzt
Hinaus und flicht; er fehlt ihn; dann, auf sich ergrimmt,
Stößt, wie er war, der Arme, drüber hingebeugt,
1200
Das Schwert sich mitten durch die Brust; hierauf umschlingt
Er, noch bei Sinnen, seine Braut mit mattem Arm,
Und schneller athmend strömt er ihr den scharfen Hauch
Blutrother Tropfen auf die bleichen Wangen aus.
So liegt er eine Leiche bei der Leiche, weh!
1205
Empfängt der Ehe Weihen in des Todes Haus,
Und zeigt den Menschen, daß die Unbesonnenheit
Der Uebel allergrößtes sei für Sterbliche.
(Eurydike geht schnell ab.) Der Chor. Der Bote.
English (Sir Richard Jebb2, 1904) (OCR draft) Experimental (English (Sir Richard Jebb2, 1904)) — 1155-1260 focus

Commentary

Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus

635-765. mvp-comment-375-1 Haemon professes obedience to his father, but with the implied condition that his father commands what is right. Not heeding this, Creon welcomes his general profession, and enlarges on the blessings that follow from obedience in public and private. He urges Haemon to renounce Antigone. Haemon replies by repeating the praise of her which he has heard in the city (Ar. Rhet. 3. 17, ἕτερον χρὴ λέγοντα ποιεῖν.. ὡς Σοφοκλῆς τὸν Αἴμονα ὑπὲρ τῆς Ἀντιγόνης πρὸς τὸν πατέρα, ὡς λεγόντων ἑτέρων), and begs his father not to be deaf to all opinions but his own. Creon is impatient at this, and, after an altercation, in which both speakers become exasperated, Creon orders Antigone to be brought for immediate execution, and Haemon breaks away in sullen anger. This episode interposes a necessary pause between the condemnation of Antigone and its results, i. e, between the two chief crises of the action, and assists the main impression by bringing the light of natural affection and common opinion to bear on the situation.