Plutarch Amatorius 18

ed. Grēgorios N. Vernardakēs

Amatorius. Plutarch. ed. Grēgorios N. Vernardakēs. Leipzig. 1892.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The National Endowment for the Humanities.

Current edition Perseus

Ἐρωτικός (Greek) (Plutarch. Plutarchi Chaeronensis Moralia, Vol. IV. Vernardakēs, Grēgorios N., editor. Leipzig: Teubner, 1892.)

Translations (1)
Of Love. Perseus (Plutarch. Plutarch's Morals, Vol. IV. Goodwin, William W., editor; Philips, John, translator. Boston: Little, Brown, and Company; Cambridge: Press of John Wilson and Son, 1874.) — 18 focus

Notes on the current edition

Ἐρωτικός

1. εὖ] οὐ Winckelmannus
2. οἶκον] ut accusativus a ποιεῖ pendeat, quod Winck. voluerat, γὰρ particula in τε aut quidem in δὲ mutanda est et signum interrogationis post θερμότητος transponendum
3. Versus est Homericus. cf. Vit. Herodotea p. 16 ed. Westermann. Certam. Hom. et Hes. vs. 274 ed. Rzach.
4. Hom. τ 40
5. εἰπὲ ὧ Δαφναῖε Patzigius sed corrig. vid. ὃ εἴπεν ὁ Δαφναῖος
6. οἰκείων *: οἰκετῶν
7. Pindar. Pyth. 1, 5
8. Nauck. p. 724
9. σαφῶς
10. Κᾶκον Goettlingius: κακὸν
11. Φιλόξενον] Bergk. 3 p. 611
12. διὰ Madvigius
13. παιδικῶν X: παιδίων
14. φλέγεσθαι idem: φθέγγεσθαι
15. αὐτὴν] αὐτη 1 E 3-4 B
16. lac. 109 E 43 B. Fort supplendi sunt versus:
ὡς γὰρ εὔιδον βροχέως σε, φώνας
οὐδὲν ἔτʼ εἴκει·
ἀλλὰ καμ μὲν γλῶσσα ἔαγε λέπτον δʼ
αὔτικα χρῷ πῦρ ὑπαδεδρόμακεν.
χλωροτέρα δὲ ποίας
ἔμμι, τεθνάκην δʼ ὁλίγω πιδεύης
φαίνομαι
qui soli versus et lacunae magnitudi et argumento praegresso plane conveniunt. Vid. Bergk. 3 p. 88 sq.
17. οὐ M
18. ἡμῖν] καὶ μὴν W
19. *: τὸ αὐτὸ
20. *: τὸ αὐτὸ
21. τίνα W: τὴν
22. Μενάνδρου] Kock. 3 p. 163
23. idem: σύνιμεν
24. εἴσω δὴ Stobaeus (63, 34): lac. 6 E 7 B. Corrigunt εἰσβολῇ Bentleius. εἰς ὃ δεῖ W. εἶς ὁδὶ G. Hermannus. ἐνδοθεν Dorvillius, ut alios omittam. Ad locum sanandum maxime adiuvat Plut. paraphrasis (vid. Fragm. 25, 1): τοῦτο δ’ εὐστοχίας ἐστὶ καιροῦ τῷ παθεῖν ἑτοίμῳ (ita optime W: ἐμοί γε πως aut ἐμοί πως) συνάπτοντος ἐν ἀκμῇ τὸ ποιεῖν πεφυκός. Unde corr. vid. εἰσόδῳ (sc. τῆς νόσου) i.e. homo amatorius qui ictus est, vulnus facile accipit eo quod in eius animum morbo aditus patet, eo quod animus eius ad telum amoris ( τὸ ποιεῖν πεφυκός) recipiendum paratus dispositusque est ( παθεῖν ἕτοιμος). Si meum εἰσόδῳ non placet, in promptu est Bentleianum εἰσβολῇ ut eodem modo quo εχπλιξετυρ. οπτιο δατυρ
25. ὅτι Nauckius (p. 105): ἐπὶ
26. νῦν Winckelmannus: νοῦν
27. M: ἄριστον
28. ἥκει X: στήκει. Malim ἐξήκει
29. ἐξαρχῆς BE
30. καὶ del. R praeter necessitatem
31. μὲν R: μὲν οὒν
32. cf. Bergk. 1 p. 432
33. ὅθεν οὐ Basileensis: ὅθεν Fort. tamen οὐ omisso scrib. προϊενται et distinguendum post Ἐριδας
34. καὶ *
35. X: ἐπάκρων
36. ἔπειτα Madvigius: ἐπεὶ
37. R: ἀθρόαι φωναὶ quod tamen glossema esse potest vocis ἀόλλεες quam post ἐπαινέοντες ( ἐπαίνεντες Ahrens) dat Aristot. p. 1285, 1b. cf Bergk. 3 p. 162; aut ἀόλλεις supplendum est, ut etiam ἀθρόᾳ Alcaei sint verba ab Aristotele omissa. Res dubia est
38. *: μιτυληναίους
39. *: ἀκαδημίαν
40. ita scripsi ex p. 482a. 533a: ἀχαλκευ 5E ἀχαλκεύτοις B cf. Nauck. p. 549
41. W: ὑπὸ πτεροῦ
42. R: θειότερα