Euripides, Iphigenia in Tauris, Johann Jakob Christian Donner (Translator), 1138

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Könnt' ich die strahlende Rennbahn ziehn,

Wo des Helios Feuer hinwallt,
1095

Daß ich heimwårts slöge den Flug,

Und dann über dem heimischen

Dach hemmte der Flügel Schwung!

Stand' ich dort in den Reigen, wo

Ich, von den Edeln umworben, stand,
1100

Und mit meinen Gespielen in

Holder Lust wetteifernd den Fuß

Schwang im Tanz, und in brautlichem

Glanze des Haars in den Kampf mich erhob mit den

Scházen, von farbigen Schleiern umwallt, und von Locken
1105

Meine Wang' umschattet!

strahlenden goldenen

dicht

Thoas mit Trabanten und Sclaven. Der Chor. Iphigenia.

Thoas.

Iphigenia in Tauris. Euripides. Johann Jakob Christian Donner (Translator). . .

Current edition Experimental

German (J. J. C. Donner, 1845; OCR review) (OCR draft) (German) (Euripides. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Volume 2, Heidelberg: C. F. Winter, 1845. Harvard OCR compared with an independent BSB copy. Native Donner verse citations, Murray reference cards, explicitly located notes and page facsimiles. Unresolved OCR, verse divisions, unlocated notes and printed errata are documented in the source review.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις Perseus (Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. II. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1913. (Reprinted 1921-1962)) — 1153-1233 focus

Θόας

ποῦ ʼσθʼ ἡ πυλωρὸς τῶνδε δωμάτων γυνὴ

Ἑλληνίς; ἤδη τῶν ξένων κατήρξατο;

ἀδύτοις ἐν ἁγνοῖς σῶμα λάμπονται πυρί;
1155

Χορός

ἥδʼ ἐστίν, ἥ σοι πάντʼ, ἄναξ, ἐρεῖ σαφῶς.

Θόας

ἔα·

τί τόδε μεταίρεις ἐξ ἀκινήτων βάθρων,

Ἀγαμέμνονος παῖ, θεᾶς ἄγαλμʼ ἐν ὠλέναις;

Ἰφιγένεια

ἄναξ, ἔχʼ αὐτοῦ πόδα σὸν ἐν παραστάσιν.

Θόας

τί δʼ ἔστιν, Ἰφιγένεια, καινὸν ἐν δόμοις;
1160

Ἰφιγένεια

ἀπέπτυσʼ· Ὁσίᾳ γὰρ δίδωμʼ ἔπος τόδε.

Θόας

τί φροιμιάζῃ νεοχμόν; ἐξαύδα σαφῶς.

Ἰφιγένεια

οὐ καθαρά μοι τὰ θύματʼ ἠγρεύσασθʼ, ἄναξ.

Θόας

τί τοὐκδιδάξαν τοῦτό σʼ; ἢ δόξαν λέγεις;

Ἰφιγένεια

βρέτας τὸ τῆς θεοῦ πάλιν ἕδρας ἀπεστράφη.
1165

Θόας

αὐτόματον, ἤ νιν σεισμὸς ἔστρεψε χθονός;

Ἰφιγένεια

αὐτόματον· ὄψιν δʼ ὀμμάτων ξυνήρμοσεν.

Θόας

ἡ δʼ αἰτία τίς; ἦ τὸ τῶν ξένων μύσος;

Ἰφιγένεια

ἥδʼ, οὐδὲν ἄλλο· δεινὰ γὰρ δεδράκατον.

Θόας

ἀλλʼ ἦ τινʼ ἔκανον βαρβάρων ἀκτῆς ἔπι;
1170

Ἰφιγένεια

οἰκεῖον ἦλθον τὸν φόνον κεκτημένοι.

Θόας

τίνʼ; εἰς ἔρον γὰρ τοῦ μαθεῖν πεπτώκαμεν.

Ἰφιγένεια

μητέρα κατειργάσαντο κοινωνῷ ξίφει.

Θόας

Ἄπολλον, οὐδʼ ἐν βαρβάροις ἔτλη τις ἄν.

Ἰφιγένεια

πάσης διωγμοῖς ἠλάθησαν Ἑλλάδος.
1175

Θόας

ἦ τῶνδʼ ἕκατι δῆτʼ ἄγαλμʼ ἔξω φέρεις;

Ἰφιγένεια

σεμνόν γʼ ὑπʼ αἰθέρʼ, ὡς μεταστήσω φόνου.

Θόας

μίασμα δʼ ἔγνως τοῖν ξένοιν ποίῳ τρόπῳ;

Ἰφιγένεια

ἤλεγχον, ὡς θεᾶς βρέτας ἀπεστράφη πάλιν.

Θόας

σοφήν σʼ ἔθρεψεν Ἑλλάς, ὡς ᾔσθου καλῶς.
1180

Ἰφιγένεια

καὶ μὴν καθεῖσαν δέλεαρ ἡδύ μοι φρενῶν.

Θόας

τῶν Ἀργόθεν τι φίλτρον ἀγγέλλοντέ σοι;

Ἰφιγένεια

τὸν μόνον Ὀρέστην ἐμὸν ἀδελφὸν εὐτυχεῖν.

Θόας

ὡς δή σφε σῴσαις ἡδοναῖς ἀγγελμάτων.

Ἰφιγένεια

καὶ πατέρα γε ζῆν καὶ καλῶς πράσσειν ἐμόν.
1185

Θόας

σὺ δʼ ἐς τὸ τῆς θεοῦ γʼ ἐξένευσας εἰκότως.

Ἰφιγένεια

πᾶσάν γε μισοῦσʼ Ἑλλάδʼ, ἥ μʼ ἀπώλεσεν.

Θόας

τί δῆτα δρῶμεν, φράζε, τοῖν ξένοιν πέρι;

Ἰφιγένεια

τὸν νόμον ἀνάγκη τὸν προκείμενον σέβειν.

Θόας

οὔκουν ἐν ἔργῳ χέρνιβες ξίφος τε σόν;
1190

Ἰφιγένεια

ἁγνοῖς καθαρμοῖς πρῶτά νιν νίψαι θέλω.

Θόας

πηγαῖσιν ὑδάτων ἢ θαλασσίᾳ δρόσῳ;

Ἰφιγένεια

θάλασσα κλύζει πάντα τἀνθρώπων κακά.

Θόας

ὁσιώτερον γοῦν τῇ θεῷ πέσοιεν ἄν.

Ἰφιγένεια

καὶ τἀμά γʼ οὕτω μᾶλλον ἂν καλῶς ἔχοι.
1195

Θόας

οὔκουν πρὸς αὐτὸν ναὸν ἐκπίπτει κλύδων;

Ἰφιγένεια

ἐρημίας δεῖ· καὶ γὰρ ἄλλα δράσομεν.

Θόας

ἄγʼ ἔνθα χρῄζεις· οὐ φιλῶ τἄρρηθʼ ὁρᾶν.

Ἰφιγένεια

ἁγνιστέον μοι καὶ τὸ τῆς θεοῦ βρέτας.

Θόας

εἴπερ γε κηλὶς ἔβαλέ νιν μητροκτόνος.
1200

Ἰφιγένεια

οὐ γάρ ποτʼ ἄν νιν ἠράμην βάθρων ἄπο.

Θόας

δίκαιος ηὑσέβεια καὶ προμηθία.

1203

Ἰφιγένεια

οἶσθά νυν ἅ μοι γενέσθω;

Θόας

σὸν τὸ σημαίνειν τόδε.

Ἰφιγένεια

δεσμὰ τοῖς ξένοισι πρόσθες.

Θόας

ποῖ δέ σʼ ἐκφύγοιεν ἄν;

Ἰφιγένεια

πιστὸν Ἑλλὰς οἶδεν οὐδέν.
1205

Θόας

ἴτʼ ἐπὶ δεσμά, πρόσπολοι.

Ἰφιγένεια

κἀκκομιζόντων δὲ δεῦρο τοὺς ξένους —

Θόας

ἔσται τάδε.

Ἰφιγένεια

κρᾶτα κρύψαντες πέπλοισιν.

Θόας

ἡλίου πρόσθεν φλογός.

Ἰφιγένεια

σῶν τέ μοι σύμπεμπʼ ὀπαδῶν.

Θόας

οἵδʼ ὁμαρτήσουσί σοι.

Ἰφιγένεια

καὶ πόλει πέμψον τινʼ ὅστις σημανεῖ —

Θόας

ποίας τύχας;

Ἰφιγένεια

ἐν δόμοις μίμνειν ἅπαντας.
1210

Θόας

μὴ συναντῷεν φόνῳ;

Ἰφιγένεια

μυσαρὰ γὰρ τὰ τοιάδʼ ἐστί.

Θόας

στεῖχε καὶ σήμαινε σύ —

Ἰφιγένεια

μηδένʼ εἰς ὄψιν πελάζειν.

Θόας

εὖ γε κηδεύεις πόλιν.

Ἰφιγένεια

καὶ φίλων γʼ οὓς δεῖ μάλιστα.

Θόας

τοῦτʼ ἔλεξας εἰς ἐμέ.

Ἰφιγένεια

Θόας

ὡς εἰκότως σε πᾶσα θαυμάζει πόλις.

Ἰφιγένεια

σὺ δὲ μένων αὐτοῦ πρὸ ναῶν τῇ θεῷ —
1215

Θόας

τί χρῆμα δρῶ;

Ἰφιγένεια

ἅγνισον πυρσῷ μέλαθρον.

Θόας

καθαρὸν ὡς μόλῃς πάλιν.

Ἰφιγένεια

ἡνίκʼ ἂν δʼ ἔξω περῶσιν οἱ ξένοι —

Θόας

τί χρή με δρᾶν;

Ἰφιγένεια

πέπλον ὀμμάτων προθέσθαι.

Θόας

μὴ παλαμναῖον λάβω.

Ἰφιγένεια

ἢν δʼ ἄγαν δοκῶ χρονίζειν —

Θόας

τοῦδʼ ὅρος τίς ἐστί μοι;

Ἰφιγένεια

θαυμάσῃς μηδέν.
1220

Θόας

τὰ τῆς θεοῦ πρᾶσσʼ — ἐπεὶ σχολή — καλῶς.

Ἰφιγένεια

εἰ γὰρ ὡς θέλω καθαρμὸς ὅδε πέσοι.

Θόας

συνεύχομαι.

Ἰφιγένεια

τούσδʼ ἄρʼ ἐκβαίνοντας ἤδη δωμάτων ὁρῶ ξένους

καὶ θεᾶς κόσμους νεογνούς τʼ ἄρνας, ὡς φόνῳ φόνον

μυσαρὸν ἐκνίψω, σέλας τε λαμπάδων τά τʼ ἄλλʼ ὅσα

προυθέμην ἐγὼ ξένοισι καὶ θεᾷ καθάρσια.
1225

ἐκποδὼν δʼ αὐδῶ πολίταις τοῦδʼ ἔχειν μιάσματος,

εἴ τις ἢ ναῶν πυλωρὸς χεῖρας ἁγνεύει θεοῖς

ἢ γάμον στείχει συνάψων ἢ τόκοις βαρύνεται,

φεύγετʼ, ἐξίστασθε, μή τῳ προσπέσῃ μύσος τόδε.

ὦ Διὸς Λητοῦς τʼ ἄνασσα παρθένʼ, ἢν νίψω φόνον
1230

τῶνδε καὶ θύσωμεν οὗ χρή, καθαρὸν οἰκήσεις δόμον,

εὐτυχεῖς δʼ ἡμεῖς ἐσόμεθα. τἄλλα δʼ οὐ λέγουσʼ, ὅμως

τοῖς τὰ πλείονʼ εἰδόσιν θεοῖς σοί τε σημαίνω, θεά.

Translations (2)

Iphigenia Among the Tauri Perseus (Euripides. The Plays of Euripides, Vol. II. Coleridge, Edward P., translator. London: George Bell and Sons, 1891. (Modernized by Perseus.)) — 1153-1230 focus

Thoas

Where is the gate-keeper of this temple, the woman of Hellas ? Has she already begun the rites on the strangers?

Are they glowing with fire in the holy sanctuary?
1155

Chorus Leader

Here she is, to tell you everything clearly, lord.

Thoas

Oh! Daughter of Agamemnon, why have you lifted up in your arms the statue of the goddess from its pedestal that must not be moved?

Iphigenia

Lord, stand there in the entrance!

Thoas

Iphigenia, what has happened in the temple?
1160

Iphigenia

I spit out the pollution; (turning to Thoas to explain.) I say this for Holiness.

Thoas

What is this news in your introduction? Tell it clearly.

Iphigenia

The victims you caught for me are not pure, lord.

Thoas

What taught you this? Or are you only saying what you think?

Iphigenia

The image of the goddess turned back from its place.
1165

Thoas

By itself, or did an earthquake turn it?

Iphigenia

By itself; it closed up its eyes.

Thoas

What was the reason? Was it the uncleanness of the strangers?

Iphigenia

That was the reason, and nothing else; for they have done dreadful things.

Thoas

What, have they killed one of the barbarians on the shore?
1170

Iphigenia

They come with murder done at home.

Thoas

What murder? For I strongly want to know.

Iphigenia

They killed their mother together with their swords.

Thoas

Apollo! No barbarian would have dared this.

Iphigenia

They were driven in pursuit from all of Hellas .
1175

Thoas

Is it for this that you bring the statue outside?

Iphigenia

Yes, to the holy air, to remove it from slaughter.

Thoas

How did you know the blood-pollution of the strangers?

Iphigenia

I questioned them, because the image of the goddess had turned back.

Thoas

Hellas has brought you up to be clever; how well you understood this.
1180

Iphigenia

And yet they dangled a sweet lure for my heart.

Thoas

Reporting to you some charm of news from Argos ?

Iphigenia

That Orestes, my only brother, is happy.

Thoas

So that you might save them, for the delight of their messages.

Iphigenia

And that my father is alive and doing well.
1185

Thoas

But you turned to the goddess, with reason.

Iphigenia

Yes, for I hate all Hellas , which has ruined me.

Thoas

Tell me, what shall we do with the strangers?

Iphigenia

We must reverence the law as it stands.

Thoas

But the libations and your sword are not at work?
1190

Iphigenia

First I want to wash them, with holy purification.

Thoas

In fountain waters, or the drops of the sea?

Iphigenia

The sea washes away all men’s evils.

Thoas

They would certainly be holier victims for the goddess.

Iphigenia

And in this way my plans would succeed better.
1195

Thoas

Doesn’t the wave beat against this very temple?

Iphigenia

This requires solitude; and I shall do more.

Thoas

Then where you wish; I do not want to see what should not be seen.

Iphigenia

I must purify the image of the goddess also.

Thoas

Yes, if a stain from the matricide has fallen on it.
1200

Iphigenia

For I would not have lifted it from its base otherwise.

Thoas

Your piety and forethought are correct.

1203

Iphigenia

Do you know what to do for me now?

Thoas

It is for you to make it known.

Iphigenia

Put chains on the strangers.

Thoas

Where could they escape you?

Iphigenia

Hellas knows no faith.
1205

Thoas

(to his servants.) Go to get chains, attendants.

Iphigenia

And let them bring the strangers here.

Thoas

It will be so.

Iphigenia

And veil their faces with their robes.

Thoas

Before the light of the sun.

Iphigenia

And send some of your servants with me.

Thoas

These will attend you.

Iphigenia

And send someone to announce to the city—

Thoas

That what has happened?

Iphigenia

That all remain indoors.
1210

Thoas

So that they do not come in contact with murder?

Iphigenia

Yes, for such things are polluted.

Thoas

(to a servant.) Go and announce—

Iphigenia

That no one come near the sight. An attendant departs.

Thoas

You are taking good care of the city

Iphigenia

And of the friends to whom I owe the most.

Thoas

You mean this for me.

Iphigenia

. . .

Thoas

The whole city marvels at you, with reason.

Iphigenia

You stay here before the shrine of the goddess.
1215

Thoas

What shall I do?

Iphigenia

Purify the house with fire.

Thoas

So that you may return to find it pure.

Iphigenia

When the strangers come outside—

Thoas

What must I do?

Iphigenia

Hold your robe over your eyes.

Thoas

So that I do not receive the pollution.

Iphigenia

If I seem to delay too long—

Thoas

What limit of the delay should I keep in mind?

Iphigenia

Do not wonder at it.
1220

Thoas

Carry out the rites of the goddess well, since you have leisure.

Iphigenia

May this purification fall out as I wish!

Thoas

I pray along with you.

(Exit Thoas.)

Iphigenia

I see the strangers coming out of the temple now, and the ornaments of the goddess and the new-born lambs, because I will wash blood-pollution away with blood, and the flash of torches and all the rest that

I have set out as purification for the strangers and the goddess.
1225

I proclaim to the citizens to keep away from this pollution, if any guard of the temple is purifying his hands for the gods, or if anyone is coming to form a marriage alliance, or is weighted down by childbirth— begone, stand away, so that this defilement does not fall on anyone.

(Aside.) O lady, maiden daughter of of Leto and Zeus, if I cleanse the stain of murder from these men, and make the sacrifice where I ought to make it, you will dwell in a pure home, and we will be fortunate. I do not speak the rest, but I indicate it to those who know more, the gods and you, goddess. Exit Iphigenia.
1230

Iphigenia in Tauris (OCR draft) Experimental (Iphigenia in Tauris. Robert Potter's English verse translation, first published in 1781–1783; text from the 1808 Oxford printing.)

No corresponding passage available

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Thoas.

Current edition Experimental

Θόας ποῦ ʼσθʼ ἡ πυλωρὸς τῶνδε δωμάτων γυνὴ Ἑλληνίς; ἤδη τῶν ξένων κατήρξατο; ἀδύτοις ἐν ἁγνοῖς σῶμα λάμπονται πυρί; 1155

Χορός ἥδʼ ἐστίν, ἥ σοι πάντʼ, ἄναξ, ἐρεῖ σαφῶς.

Θόας ἔα· τί τόδε μεταίρεις ἐξ ἀκινήτων βάθρων, Ἀγαμέμνονος παῖ, θεᾶς ἄγαλμʼ ἐν ὠλέναις;

Ἰφιγένεια ἄναξ, ἔχʼ αὐτοῦ πόδα σὸν ἐν παραστάσιν.

Θόας τί δʼ ἔστιν, Ἰφιγένεια, καινὸν ἐν δόμοις; 1160

Ἰφιγένεια ἀπέπτυσʼ· Ὁσίᾳ γὰρ δίδωμʼ ἔπος τόδε.

Θόας τί φροιμιάζῃ νεοχμόν; ἐξαύδα σαφῶς.

Ἰφιγένεια οὐ καθαρά μοι τὰ θύματʼ ἠγρεύσασθʼ, ἄναξ.

Θόας τί τοὐκδιδάξαν τοῦτό σʼ; ἢ δόξαν λέγεις;

Ἰφιγένεια βρέτας τὸ τῆς θεοῦ πάλιν ἕδρας ἀπεστράφη. 1165

Θόας αὐτόματον, ἤ νιν σεισμὸς ἔστρεψε χθονός;

Ἰφιγένεια αὐτόματον· ὄψιν δʼ ὀμμάτων ξυνήρμοσεν.

Θόας ἡ δʼ αἰτία τίς; ἦ τὸ τῶν ξένων μύσος;

Ἰφιγένεια ἥδʼ, οὐδὲν ἄλλο· δεινὰ γὰρ δεδράκατον.

Θόας ἀλλʼ ἦ τινʼ ἔκανον βαρβάρων ἀκτῆς ἔπι; 1170

Ἰφιγένεια οἰκεῖον ἦλθον τὸν φόνον κεκτημένοι.

Θόας τίνʼ; εἰς ἔρον γὰρ τοῦ μαθεῖν πεπτώκαμεν.

Ἰφιγένεια μητέρα κατειργάσαντο κοινωνῷ ξίφει.

Θόας Ἄπολλον, οὐδʼ ἐν βαρβάροις ἔτλη τις ἄν.

Ἰφιγένεια πάσης διωγμοῖς ἠλάθησαν Ἑλλάδος. 1175

Θόας ἦ τῶνδʼ ἕκατι δῆτʼ ἄγαλμʼ ἔξω φέρεις;

Ἰφιγένεια σεμνόν γʼ ὑπʼ αἰθέρʼ, ὡς μεταστήσω φόνου.

Θόας μίασμα δʼ ἔγνως τοῖν ξένοιν ποίῳ τρόπῳ;

Ἰφιγένεια ἤλεγχον, ὡς θεᾶς βρέτας ἀπεστράφη πάλιν.

Θόας σοφήν σʼ ἔθρεψεν Ἑλλάς, ὡς ᾔσθου καλῶς. 1180

Ἰφιγένεια καὶ μὴν καθεῖσαν δέλεαρ ἡδύ μοι φρενῶν.

Θόας τῶν Ἀργόθεν τι φίλτρον ἀγγέλλοντέ σοι;

Ἰφιγένεια τὸν μόνον Ὀρέστην ἐμὸν ἀδελφὸν εὐτυχεῖν.

Θόας ὡς δή σφε σῴσαις ἡδοναῖς ἀγγελμάτων.

Ἰφιγένεια καὶ πατέρα γε ζῆν καὶ καλῶς πράσσειν ἐμόν. 1185

Θόας σὺ δʼ ἐς τὸ τῆς θεοῦ γʼ ἐξένευσας εἰκότως.

Ἰφιγένεια πᾶσάν γε μισοῦσʼ Ἑλλάδʼ, ἥ μʼ ἀπώλεσεν.

Θόας τί δῆτα δρῶμεν, φράζε, τοῖν ξένοιν πέρι;

Ἰφιγένεια τὸν νόμον ἀνάγκη τὸν προκείμενον σέβειν.

Θόας οὔκουν ἐν ἔργῳ χέρνιβες ξίφος τε σόν; 1190

Ἰφιγένεια ἁγνοῖς καθαρμοῖς πρῶτά νιν νίψαι θέλω.

Θόας πηγαῖσιν ὑδάτων ἢ θαλασσίᾳ δρόσῳ;

Ἰφιγένεια θάλασσα κλύζει πάντα τἀνθρώπων κακά.

Θόας ὁσιώτερον γοῦν τῇ θεῷ πέσοιεν ἄν.

Ἰφιγένεια καὶ τἀμά γʼ οὕτω μᾶλλον ἂν καλῶς ἔχοι. 1195

Θόας οὔκουν πρὸς αὐτὸν ναὸν ἐκπίπτει κλύδων;

Ἰφιγένεια ἐρημίας δεῖ· καὶ γὰρ ἄλλα δράσομεν.

Θόας ἄγʼ ἔνθα χρῄζεις· οὐ φιλῶ τἄρρηθʼ ὁρᾶν.

Ἰφιγένεια ἁγνιστέον μοι καὶ τὸ τῆς θεοῦ βρέτας.

Θόας εἴπερ γε κηλὶς ἔβαλέ νιν μητροκτόνος. 1200

Ἰφιγένεια οὐ γάρ ποτʼ ἄν νιν ἠράμην βάθρων ἄπο.

Θόας δίκαιος ηὑσέβεια καὶ προμηθία.

Ἰφιγένεια οἶσθά νυν ἅ μοι γενέσθω;

Θόας σὸν τὸ σημαίνειν τόδε.

Ἰφιγένεια δεσμὰ τοῖς ξένοισι πρόσθες.

Θόας ποῖ δέ σʼ ἐκφύγοιεν ἄν;

Ἰφιγένεια πιστὸν Ἑλλὰς οἶδεν οὐδέν. 1205

Θόας ἴτʼ ἐπὶ δεσμά, πρόσπολοι.

Ἰφιγένεια κἀκκομιζόντων δὲ δεῦρο τοὺς ξένους —

Θόας ἔσται τάδε.

Ἰφιγένεια κρᾶτα κρύψαντες πέπλοισιν.

Θόας ἡλίου πρόσθεν φλογός.

Ἰφιγένεια σῶν τέ μοι σύμπεμπʼ ὀπαδῶν.

Θόας οἵδʼ ὁμαρτήσουσί σοι.

Ἰφιγένεια καὶ πόλει πέμψον τινʼ ὅστις σημανεῖ —

Θόας ποίας τύχας;

Ἰφιγένεια ἐν δόμοις μίμνειν ἅπαντας. 1210

Θόας μὴ συναντῷεν φόνῳ;

Ἰφιγένεια μυσαρὰ γὰρ τὰ τοιάδʼ ἐστί.

Θόας στεῖχε καὶ σήμαινε σύ —

Ἰφιγένεια μηδένʼ εἰς ὄψιν πελάζειν.

Θόας εὖ γε κηδεύεις πόλιν.

Ἰφιγένεια καὶ φίλων γʼ οὓς δεῖ μάλιστα.

Θόας τοῦτʼ ἔλεξας εἰς ἐμέ.

Ἰφιγένεια

Θόας ὡς εἰκότως σε πᾶσα θαυμάζει πόλις.

Ἰφιγένεια σὺ δὲ μένων αὐτοῦ πρὸ ναῶν τῇ θεῷ — 1215

Θόας τί χρῆμα δρῶ;

Ἰφιγένεια ἅγνισον πυρσῷ μέλαθρον.

Θόας καθαρὸν ὡς μόλῃς πάλιν.

Ἰφιγένεια ἡνίκʼ ἂν δʼ ἔξω περῶσιν οἱ ξένοι —

Θόας

ποῦ ʼσθʼ ἡ πυλωρὸς τῶνδε δωμάτων γυνὴ

Ἑλληνίς; ἤδη τῶν ξένων κατήρξατο;

ἀδύτοις ἐν ἁγνοῖς σῶμα λάμπονται πυρί;
1155

Χορός

ἥδʼ ἐστίν, ἥ σοι πάντʼ, ἄναξ, ἐρεῖ σαφῶς.

Θόας

ἔα·

τί τόδε μεταίρεις ἐξ ἀκινήτων βάθρων,

Ἀγαμέμνονος παῖ, θεᾶς ἄγαλμʼ ἐν ὠλέναις;

Ἰφιγένεια

ἄναξ, ἔχʼ αὐτοῦ πόδα σὸν ἐν παραστάσιν.

Θόας

τί δʼ ἔστιν, Ἰφιγένεια, καινὸν ἐν δόμοις;
1160

Ἰφιγένεια

ἀπέπτυσʼ· Ὁσίᾳ γὰρ δίδωμʼ ἔπος τόδε.

Θόας

τί φροιμιάζῃ νεοχμόν; ἐξαύδα σαφῶς.

Ἰφιγένεια

οὐ καθαρά μοι τὰ θύματʼ ἠγρεύσασθʼ, ἄναξ.

Θόας

τί τοὐκδιδάξαν τοῦτό σʼ; ἢ δόξαν λέγεις;

Ἰφιγένεια

βρέτας τὸ τῆς θεοῦ πάλιν ἕδρας ἀπεστράφη.
1165

Θόας

αὐτόματον, ἤ νιν σεισμὸς ἔστρεψε χθονός;

Ἰφιγένεια

αὐτόματον· ὄψιν δʼ ὀμμάτων ξυνήρμοσεν.

Θόας

ἡ δʼ αἰτία τίς; ἦ τὸ τῶν ξένων μύσος;

Ἰφιγένεια

ἥδʼ, οὐδὲν ἄλλο· δεινὰ γὰρ δεδράκατον.

Θόας

ἀλλʼ ἦ τινʼ ἔκανον βαρβάρων ἀκτῆς ἔπι;
1170

Ἰφιγένεια

οἰκεῖον ἦλθον τὸν φόνον κεκτημένοι.

Θόας

τίνʼ; εἰς ἔρον γὰρ τοῦ μαθεῖν πεπτώκαμεν.

Ἰφιγένεια

μητέρα κατειργάσαντο κοινωνῷ ξίφει.

Θόας

Ἄπολλον, οὐδʼ ἐν βαρβάροις ἔτλη τις ἄν.

Ἰφιγένεια

πάσης διωγμοῖς ἠλάθησαν Ἑλλάδος.
1175

Θόας

ἦ τῶνδʼ ἕκατι δῆτʼ ἄγαλμʼ ἔξω φέρεις;

Ἰφιγένεια

σεμνόν γʼ ὑπʼ αἰθέρʼ, ὡς μεταστήσω φόνου.

Θόας

μίασμα δʼ ἔγνως τοῖν ξένοιν ποίῳ τρόπῳ;

Ἰφιγένεια

ἤλεγχον, ὡς θεᾶς βρέτας ἀπεστράφη πάλιν.

Θόας

σοφήν σʼ ἔθρεψεν Ἑλλάς, ὡς ᾔσθου καλῶς.
1180

Ἰφιγένεια

καὶ μὴν καθεῖσαν δέλεαρ ἡδύ μοι φρενῶν.

Θόας

τῶν Ἀργόθεν τι φίλτρον ἀγγέλλοντέ σοι;

Ἰφιγένεια

τὸν μόνον Ὀρέστην ἐμὸν ἀδελφὸν εὐτυχεῖν.

Θόας

ὡς δή σφε σῴσαις ἡδοναῖς ἀγγελμάτων.

Ἰφιγένεια

καὶ πατέρα γε ζῆν καὶ καλῶς πράσσειν ἐμόν.
1185

Θόας

σὺ δʼ ἐς τὸ τῆς θεοῦ γʼ ἐξένευσας εἰκότως.

Ἰφιγένεια

πᾶσάν γε μισοῦσʼ Ἑλλάδʼ, ἥ μʼ ἀπώλεσεν.

Θόας

τί δῆτα δρῶμεν, φράζε, τοῖν ξένοιν πέρι;

Ἰφιγένεια

τὸν νόμον ἀνάγκη τὸν προκείμενον σέβειν.

Θόας

οὔκουν ἐν ἔργῳ χέρνιβες ξίφος τε σόν;
1190

Ἰφιγένεια

ἁγνοῖς καθαρμοῖς πρῶτά νιν νίψαι θέλω.

Θόας

πηγαῖσιν ὑδάτων ἢ θαλασσίᾳ δρόσῳ;

Ἰφιγένεια

θάλασσα κλύζει πάντα τἀνθρώπων κακά.

Θόας

ὁσιώτερον γοῦν τῇ θεῷ πέσοιεν ἄν.

Ἰφιγένεια

καὶ τἀμά γʼ οὕτω μᾶλλον ἂν καλῶς ἔχοι.
1195

Θόας

οὔκουν πρὸς αὐτὸν ναὸν ἐκπίπτει κλύδων;

Ἰφιγένεια

ἐρημίας δεῖ· καὶ γὰρ ἄλλα δράσομεν.

Θόας

ἄγʼ ἔνθα χρῄζεις· οὐ φιλῶ τἄρρηθʼ ὁρᾶν.

Ἰφιγένεια

ἁγνιστέον μοι καὶ τὸ τῆς θεοῦ βρέτας.

Θόας

εἴπερ γε κηλὶς ἔβαλέ νιν μητροκτόνος.
1200

Ἰφιγένεια

οὐ γάρ ποτʼ ἄν νιν ἠράμην βάθρων ἄπο.

Θόας

δίκαιος ηὑσέβεια καὶ προμηθία.

Ἰφιγένεια

οἶσθά νυν ἅ μοι γενέσθω;

Θόας

σὸν τὸ σημαίνειν τόδε.

Ἰφιγένεια

δεσμὰ τοῖς ξένοισι πρόσθες.

Θόας

ποῖ δέ σʼ ἐκφύγοιεν ἄν;

Ἰφιγένεια

πιστὸν Ἑλλὰς οἶδεν οὐδέν.
1205

Θόας

ἴτʼ ἐπὶ δεσμά, πρόσπολοι.

Ἰφιγένεια

κἀκκομιζόντων δὲ δεῦρο τοὺς ξένους —

Θόας

ἔσται τάδε.

Ἰφιγένεια

κρᾶτα κρύψαντες πέπλοισιν.

Θόας

ἡλίου πρόσθεν φλογός.

Ἰφιγένεια

σῶν τέ μοι σύμπεμπʼ ὀπαδῶν.

Θόας

οἵδʼ ὁμαρτήσουσί σοι.

Ἰφιγένεια

καὶ πόλει πέμψον τινʼ ὅστις σημανεῖ —

Θόας

ποίας τύχας;

Ἰφιγένεια

ἐν δόμοις μίμνειν ἅπαντας.
1210

Θόας

μὴ συναντῷεν φόνῳ;

Ἰφιγένεια

μυσαρὰ γὰρ τὰ τοιάδʼ ἐστί.

Θόας

στεῖχε καὶ σήμαινε σύ —

Ἰφιγένεια

μηδένʼ εἰς ὄψιν πελάζειν.

Θόας

εὖ γε κηδεύεις πόλιν.

Ἰφιγένεια

καὶ φίλων γʼ οὓς δεῖ μάλιστα.

Θόας

τοῦτʼ ἔλεξας εἰς ἐμέ.

Θόας

ὡς εἰκότως σε πᾶσα θαυμάζει πόλις.

Ἰφιγένεια

σὺ δὲ μένων αὐτοῦ πρὸ ναῶν τῇ θεῷ —
1215

Θόας

τί χρῆμα δρῶ;

Ἰφιγένεια

ἅγνισον πυρσῷ μέλαθρον.

Θόας

καθαρὸν ὡς μόλῃς πάλιν.

Ἰφιγένεια

ἡνίκʼ ἂν δʼ ἔξω περῶσιν οἱ ξένοι —

Θόας

τί χρή με δρᾶν;

Ἰφιγένεια

πέπλον ὀμμάτων προθέσθαι.

Θόας

μὴ παλαμναῖον λάβω.

Ἰφιγένεια

ἢν δʼ ἄγαν δοκῶ χρονίζειν —

Θόας

τοῦδʼ ὅρος τίς ἐστί μοι;