Κρέουσα
ὦ πρέσβυ παιδαγώγʼ Ἐρεχθέως πατρὸς
725
τοὐμοῦ ποτʼ ὄντος, ἡνίκʼ ἦν ἔτʼ ἐν φάει,
ἔπαιρε σαυτὸν πρὸς θεοῦ χρηστήρια,
ὥς μοι συνησθῇς, εἴ τι Λοξίας ἄναξ
θέσπισμα παίδων ἐς γονὰς ἐφθέγξατο.
σὺν τοῖς φίλοις γὰρ ἡδὺ μὲν πράσσειν καλῶς·
730
ἃ μὴ γένοιτο δʼ, εἴ τι τυγχάνοι κακόν,
ἐς ὄμματʼ εὔνου φωτὸς ἐμβλέψαι γλυκύ.
ἐγὼ δέ σʼ, ὥσπερ καὶ σὺ πατέρʼ ἐμόν ποτε,
δέσποινʼ ὅμως οὖσʼ ἀντικηδεύω πατρός.
Πρεσβύτης
ὦ θύγατερ, ἄξιʼ ἀξίων γεννητόρων
735
ἤθη φυλάσσεις, κοὐ καταισχύνασʼ ἔχεις
τοὺς σοὺς παλαιούς, ἐκγόνους αὐτόχθονας.
ἕλχʼ ἕλκε πρὸς μέλαθρα καὶ κόμιζέ με.
αἰπεινά τοι μαντεῖα· τοῦ γήρως δέ μοι
συνεκπονοῦσα κῶλον ἰατρὸς γενοῦ.
740
Κρέουσα
ἕπου νυν· ἴχνος δʼ ἐκφύλασσʼ ὅπου τίθης.
Πρεσβύτης
ἰδού.
τὸ τοῦ ποδὸς μὲν βραδύ, τὸ τοῦ δὲ νοῦ ταχύ.
Κρέουσα
βάκτρῳ δʼ ἐρείδου περιφερῆ στίβον χθονός.
Πρεσβύτης
καὶ τοῦτο τυφλόν, ὅταν ἐγὼ βλέπω βραχύ.
Κρέουσα
ὀρθῶς ἔλεξας· ἀλλὰ μὴ παρῇς κόπῳ.
745
Πρεσβύτης
οὔκουν ἑκών γε· τοῦ δʼ ἀπόντος οὐ κρατῶ.
Κρέουσα
γυναῖκες, ἱστῶν τῶν ἐμῶν καὶ κερκίδος
δούλευμα πιστόν, τίνα τύχην λαβὼν πόσις
βέβηκε παίδων, ὧνπερ οὕνεχʼ ἥκομεν;
σημήνατʼ· εἰ γὰρ ἀγαθά μοι μηνύσετε,
750
οὐκ εἰς ἀπίστους δεσπότας βαλεῖς χάριν.
Χορός
ἰὼ δαῖμον.
Πρεσβύτης
τὸ φροίμιον μὲν τῶν λόγων οὐκ εὐτυχές.
Χορός
ἰὼ τλᾶμον.
Πρεσβύτης
ἀλλʼ ἦ τι θεσφάτοισι δεσποτῶν νοσῶ;
755
Χορός
εἶἑν· τί δρῶμεν; θάνατος ὧν κεῖται πέρι
Κρέουσα
τίς ἥδε μοῦσα, χὡ φόβος τίνων πέρι;
Χορός
εἴπωμεν ἢ σιγῶμεν; ἢ τί δράσομεν;
Κρέουσα
εἴφʼ· ὡς ἔχεις γε συμφοράν τινʼ εἰς ἐμέ.
Χορός
εἰρήσεταί τοι, κεἰ θανεῖν μέλλω διπλῇ.
760
οὐκ ἔστι σοι, δέσποινʼ, ἐπʼ ἀγκάλαις λαβεῖν
τέκνʼ, οὐδὲ μαστῷ σῷ προσαρμόσαι ποτέ.
Κρέουσα
ὤμοι, θάνοιμι.
Πρεσβύτης
θύγατερ.
Κρέουσα
ὦ τάλαινʼ
ἐγὼ συμφορᾶς, ἔλαβον ἔπαθον ἄχος
ἀβίοτον, φίλαι.
διοιχόμεσθα.
Πρεσβύτης
τέκνον.
765
Κρέουσα
αἰαῖ αἰαῖ·
διανταῖος ἔτυπεν ὀδύνα με πλευ-
μόνων τῶνδʼ ἔσω.
Πρεσβύτης
μήπω στενάξῃς
Κρέουσα
ἀλλὰ πάρεισι γόοι.
Πρεσβύτης
πρὶν ἂν μάθωμεν
770
Κρέουσα
ἀγγελίαν τίνα μοι;
Πρεσβύτης
εἰ ταὐτὰ πράσσων δεσπότης τῆς συμφορᾶς
κοινωνός ἐστιν, ἢ μόνη σὺ δυστυχεῖς.
774
Χορός
κείνῳ μέν, ὦ γεραιέ, παῖδα Λοξίας
ἔδωκεν, ἰδίᾳ δʼ εὐτυχεῖ ταύτης δίχα.
775
Κρέουσα
τόδʼ ἐπὶ τῷδε κακὸν ἄκρον ἔλακες
ἄχος ἐμοὶ στένειν.
Πρεσβύτης
πότερα δὲ φῦναι δεῖ γυναικὸς ἔκ τινος
τὸν παῖδʼ ὃν εἶπας, ἢ γεγῶτʼ ἐθέσπισεν;
Χορός
ἤδη πεφυκότʼ ἐκτελῆ νεανίαν
780
δίδωσιν αὐτῷ Λοξίας· παρῆ δʼ ἐγώ.
Κρέουσα
πῶς φῄς; ἄφατον ἄφατον ἀναύδητον
λόγον ἐμοὶ θροεῖς.
Πρεσβύτης
κἄμοιγε. πῶς δʼ ὁ χρησμὸς ἐκπεραίνεται,
785
σαφέστερόν μοι φράζε, χὥστις ἔσθʼ ὁ παῖς.
Χορός
ὅτῳ ξυναντήσειεν ἐκ θεοῦ συθεὶς
πρώτῳ πόσις σός, παῖδʼ ἔδωκʼ αὐτῷ θεός.
Κρέουσα
ὀττοτοττοτοῖ· τὸν δʼ ἐμὸν ἄτεκνον ἄτεκνον ἔλακεν
ἄρα βίοτον; ἐρημίᾳ δʼ ὀρφανοὺς
790
δόμους οἰκήσω.
Πρεσβύτης
τίς οὖν ἐχρήσθη; τῷ συνῆψʼ ἴχνος ποδὸς
πόσις ταλαίνης; πῶς δὲ ποῦ νιν εἰσιδών;
Χορός
οἶσθʼ, ὦ φίλη δέσποινα, τὸν νεανίαν
ὃς τόνδʼ ἔσαιρε ναόν; οὗτος ἔσθʼ ὁ παῖς.
795
Κρέουσα
ἀνʼ ὑγρὸν ἀμπταίην αἰθέρα πόρσω γαί-
ας Ἑλλανίας, ἀστέρας ἑσπέρους,
οἷον οἷον ἄλγος ἔπαθον, φίλαι.
Πρεσβύτης
ὄνομα δὲ ποῖον αὐτὸν ὀνομάζει πατήρ;
800
οἶσθʼ, ἢ σιωπῇ τοῦτʼ ἀκύρωτον μένει;
Χορός
Ἴωνʼ, ἐπείπερ πρῶτος ἤντησεν πατρί.
Πρεσβύτης
μητρὸς δʼ ὁποίας ἐστὶν —
Χορός
οὐκ ἔχω φράσαι.
φροῦδος δʼ — ἵνʼ εἰδῇς πάντα τἀπʼ ἐμοῦ, γέρον —
παιδὸς προθύσων ξένια καὶ γενέθλια
805
σκηνὰς ἐς ἱερὰς τῆσδε λαθραίως πόσις,
κοινὴν ξυνάψων δαῖτα παιδὶ τῷ νέῳ.
808
Πρεσβύτης
δέσποινα, προδεδόμεσθα — σὺν γάρ σοι νοσῶ —
τοῦ σοῦ πρὸς ἀνδρός, καὶ μεμηχανημένως
ὑβριζόμεσθα δωμάτων τʼ Ἐρεχθέως
810
ἐκβαλλόμεσθα. καὶ σὸν οὐ στυγῶν πόσιν
λέγω, σὲ μέντοι μᾶλλον ἢ κεῖνον φιλῶν·
ὅστις σε γήμας ξένος ἐπεισελθὼν πόλιν
καὶ δῶμα καὶ σὴν παραλαβὼν παγκληρίαν,
ἄλλης γυναικὸς παῖδας ἐκκαρπούμενος
815
λάθρα πέφηνεν· ὡς λάθρα δʼ, ἐγὼ φράσω.
ἐπεί σʼ ἄτεκνον ᾔσθετʼ, οὐκ ἔστεργέ σοι
ὅμοιος εἶναι τῆς τύχης τʼ ἴσον φέρειν,
λαβὼν δὲ δοῦλα λέκτρα νυμφεύσας λάθρα
τὸν παῖδʼ ἔφυσεν, ἐξενωμένον δέ τῳ
820
Δελφῶν δίδωσιν ἐκτρέφειν. ὃ δʼ ἐν θεοῦ
δόμοισιν ἄφετος, ὡς λάθοι, παιδεύεται.
νεανίαν δʼ ὡς ᾔσθετʼ ἐκτεθραμμένον,
ἐλθεῖν σʼ ἔπεισε δεῦρʼ ἀπαιδίας χάριν.
κᾆθʼ ὁ θεὸς οὐκ ἐψεύσαθʼ, ὅδε δʼ ἐψεύσατο
825
πάλαι τρέφων τὸν παῖδα, κἄπλεκεν πλοκὰς
τοιάσδʼ· ἁλοὺς μὲν ἀνέφερʼ ἐς τὸν δαίμονα,
ἐλθὼν δὲ καὶ τὸν χρόνον ἀμύνεσθαι θέλων
τυραννίδʼ αὐτῷ περιβαλεῖν ἔμελλε γῆς.
καινὸν δὲ τοὔνομʼ ἀνὰ χρόνον πεπλασμένον
830
Ἴων, ἰόντι δῆθεν ὅτι συνήντετο.
Χορός
οἴμοι, κακούργους ἄνδρας ὡς αἰεὶ στυγῶ,
οἳ συντιθέντες τἄδικʼ εἶτα μηχαναῖς
κοσμοῦσι. φαῦλον χρηστὸν ἂν λαβεῖν φίλον
θέλοιμι μᾶλλον ἢ κακὸν σοφώτερον.
835
836
Πρεσβύτης
καὶ τῶνδʼ ἁπάντων ἔσχατον πείσῃ κακόν·
ἀμήτορʼ, ἀναρίθμητον, ἐκ δούλης τινὸς
γυναικός, ἐς σὸν δῶμα δεσπότην ἄγειν.
ἁπλοῦν ἂν ἦν γὰρ τὸ κακόν, εἰ παρʼ εὐγενοῦς
μητρός, πιθών σε, σὴν λέγων ἀπαιδίαν,
840
ἐσῴκισʼ οἴκους· εἰ δὲ σοὶ τόδʼ ἦν πικρόν,
τῶν Αἰόλου νιν χρῆν ὀρεχθῆναι γάμων.
ἐκ τῶνδε δεῖ σε δὴ γυναικεῖόν τι δρᾶν·
ἢ γὰρ ξίφος λαβοῦσαν ἢ δόλῳ τινὶ
ἢ φαρμάκοισι σὸν κατακτεῖναι πόσιν
845
καὶ παῖδα, πρὶν σοὶ θάνατον ἐκ κείνων μολεῖν.
εἰ γάρ γʼ ὑφήσεις τοῦδʼ, ἀπαλλάξῃ βίου.
δυοῖν γὰρ ἐχθροῖν εἰς ἓν ἐλθόντοιν στέγος,
ἢ θάτερον δεῖ δυστυχεῖν ἢ θάτερον.
ἐγὼ μὲν οὖν σοι καὶ συνεκπονεῖν θέλω,
850
καὶ συμφονεύειν παῖδʼ ἐπεισελθὼν δόμους
οὗ δαῖθʼ ὁπλίζει, καὶ τροφεῖα δεσπόταις
ἀποδοὺς θανεῖν τε ζῶν τε φέγγος εἰσορᾶν.
ἓν γάρ τι τοῖς δούλοισιν αἰσχύνην φέρει,
τοὔνομα· τὰ δʼ ἄλλα πάντα τῶν ἐλευθέρων
855
οὐδὲν κακίων δοῦλος, ὅστις ἐσθλὸς ᾖ.
Χορός
κἀγώ, φίλη δέσποινα, συμφορὰν θέλω
κοινουμένη τήνδʼ ἢ θανεῖν ἢ ζῆν καλῶς.
Κρέουσα
ὦ ψυχά, πῶς σιγάσω;
πῶς δὲ σκοτίας ἀναφήνω
860
εὐνάς, αἰδοῦς δʼ ἀπολειφθῶ;
τί γὰρ ἐμπόδιον κώλυμʼ ἔτι μοι;
πρὸς τίνʼ ἀγῶνας τιθέμεσθʼ ἀρετῆς;
οὐ πόσις ἡμῶν προδότης γέγονεν,
στέρομαι δʼ οἴκων, στέρομαι παίδων,
865
φροῦδαι δʼ ἐλπίδες, ἃς διαθέσθαι
χρῄζουσα καλῶς οὐκ ἐδυνήθην,
σιγῶσα γάμους,
σιγῶσα τόκους πολυκλαύτους;
ἀλλʼ οὐ τὸ Διὸς πολύαστρον ἕδος
870
καὶ τὴν ἐπʼ ἐμοῖς σκοπέλοισι θεὰν
λίμνης τʼ ἐνύδρου Τριτωνιάδος
πότνιαν ἀκτάν,
οὐκέτι κρύψω λέχος, ὡς στέρνων
ἀπονησαμένη ῥᾴων ἔσομαι.
875
στάζουσι κόραι δακρύοισιν ἐμαί,
ψυχὴ δʼ ἀλγεῖ κακοβουλευθεῖσʼ
ἔκ τʼ ἀνθρώπων ἔκ τʼ ἀθανάτων,
οὓς ἀποδείξω
λέκτρων προδότας ἀχαρίστους.
880
881
ὦ τᾶς ἑπταφθόγγου μέλπων
κιθάρας ἐνοπάν, ἅτʼ ἀγραύλοις
κέρασιν ἐν ἀψύχοις ἀχεῖ
μουσᾶν ὕμνους εὐαχήτους,
σοὶ μομφάν, ὦ Λατοῦς παῖ,
885
πρὸς τάνδʼ αὐγὰν αὐδάσω.
ἦλθές μοι χρυσῷ χαίταν
μαρμαίρων, εὖτʼ ἐς κόλπους
κρόκεα πέταλα φάρεσιν ἔδρεπον,
ἀνθίζειν χρυσανταυγῆ·
890
λευκοῖς δʼ ἐμφὺς καρποῖσιν
χειρῶν εἰς ἄντρου κοίτας
κραυγὰν Ὦ μᾶτέρ μʼ αὐδῶσαν
θεὸς ὁμευνέτας
ἆγες ἀναιδείᾳ
895
Κύπριδι χάριν πράσσων.
τίκτω δʼ ἁ δύστανός σοι
κοῦρον, τὸν φρίκᾳ ματρὸς
εἰς εὐνὰν βάλλω τὰν σάν,
ἵνα με λέχεσι μελέαν μελέοις
900
ἐζεύξω τὰν δύστανον.
οἴμοι μοι· καὶ νῦν ἔρρει
πτανοῖς ἁρπασθεὶς θοίνα
παῖς μοι
καὶ σός, τλάμων·
σὺ δὲ κιθάρᾳ κλάζεις
905
παιᾶνας μέλπων.
907
ὠή,
τὸν Λατοῦς αὐδῶ
σʼ,
ὅστʼ ὀμφὰν κληροῖς
πρὸς χρυσέους θάκους
καὶ γαίας μεσσήρεις ἕδρας,
910
εἰς οὖς αὐδὰν καρύξω·
Ἰὼ κακὸς εὐνάτωρ,
ὃς τῷ μὲν ἐμῷ νυμφεύτᾳ
χάριν οὐ προλαβὼν
παῖδʼ εἰς οἴκους οἰκίζεις·
915
ὁ δʼ ἐμὸς γενέτας καὶ σός γʼ, ἀμαθής,
οἰωνοῖς ἔρρει συλαθείς,
σπάργανα ματέρος ἐξαλλάξας.
μισεῖ σʼ ἁ Δᾶλος καὶ δάφνας
ἔρνεα φοίνικα παρʼ ἁβροκόμαν,
920
ἔνθα λοχεύματα σέμνʼ ἐλοχεύσατο
Λατὼ Δίοισί σε καρποῖς.
923
Χορός
οἴμοι, μέγας θησαυρὸς ὡς ἀνοίγνυται
κακῶν, ἐφʼ οἷσι πᾶς ἂν ἐκβάλοι δάκρυ.
Πρεσβύτης
ὦ θύγατερ, οὔτοι σὸν βλέπων ἐμπίμπλαμαι
925
πρόσωπον, ἔξω δʼ ἐγενόμην γνώμης ἐμῆς.
κακῶν γὰρ ἄρτι κῦμʼ ὑπεξαντλῶν φρενί,
πρύμνηθεν αἴρει μʼ ἄλλο σῶν λόγων ὕπο,
οὓς ἐκβαλοῦσα τῶν παρεστώτων κακῶν
μετῆλθες ἄλλων πημάτων κακὰς ὁδούς.
930
τί φῄς; τίνα λόγον Λοξίου κατηγορεῖς;
ποῖον τεκεῖν φῂς παῖδα; ποῦ θεῖναι πόλεως
θηρσὶν φίλον τύμβευμʼ; ἄνελθέ μοι πάλιν.
Κρέουσα
αἰσχύνομαι μέν σʼ, ὦ γέρον, λέξω δʼ ὅμως.
Πρεσβύτης
ὡς συστενάζειν γʼ οἶδα γενναίως φίλοις.
935
Κρέουσα
ἄκουε τοίνυν· οἶσθα Κεκροπίας πέτρας
πρόσβορρον ἄντρον, ἃς Μακρὰς κικλήσκομεν;
Πρεσβύτης
οἶδʼ, ἔνθα Πανὸς ἄδυτα καὶ βωμοὶ πέλας.
Κρέουσα
ἐνταῦθʼ ἀγῶνα δεινὸν ἠγωνίσμεθα.
Πρεσβύτης
τίνʼ; ὡς ἀπαντᾷ δάκρυά μοι τοῖς σοῖς λόγοις.
940
Κρέουσα
Φοίβῳ ξυνῆψʼ ἄκουσα δύστηνον γάμον.
Πρεσβύτης
ὦ θύγατερ, ἆρʼ ἦν ταῦθʼ ἅ γʼ ᾐσθόμην ἐγώ;
Κρέουσα
οὐκ οἶδʼ· ἀληθῆ δʼ εἰ λέγεις φαίημεν ἄν.
Πρεσβύτης
νόσον κρυφαίαν ἡνίκʼ ἔστενες λάθρα;
Κρέουσα
τότʼ ἦν ἃ νῦν σοι φανερὰ σημαίνω κακά.
945
Πρεσβύτης
κᾆτʼ ἐξέκλεψας πῶς Ἀπόλλωνος γάμους;
Κρέουσα
ἔτεκον — ἀνάσχου ταῦτʼ ἐμοῦ κλύων, γέρον.
Πρεσβύτης
ποῦ; τίς λοχεύει σʼ; ἢ μόνη μοχθεῖς τάδε;
Κρέουσα
μόνη κατʼ ἄντρον οὗπερ ἐζεύχθην γάμοις.
Πρεσβύτης
ὁ παῖς δὲ ποῦ ʼστιν; ἵνα σὺ μηκέτʼ ᾖς ἄπαις.
950
Κρέουσα
τέθνηκεν, ὦ γεραιέ, θηρσὶν ἐκτεθείς.
Πρεσβύτης
τέθνηκʼ; Ἀπόλλων δʼ ὁ κακὸς οὐδὲν ἤρκεσεν;
Κρέουσα
οὐκ ἤρκεσʼ· Ἅιδου δʼ ἐν δόμοις παιδεύεται.
Πρεσβύτης
τίς γάρ νιν ἐξέθηκεν; οὐ γὰρ δὴ σύ γε.
Κρέουσα
ἡμεῖς, ἐν ὄρφνῃ σπαργανώσαντες πέπλοις.
955
Πρεσβύτης
οὐδὲ ξυνῄδει σοί τις ἔκθεσιν τέκνου;
Κρέουσα
αἱ ξυμφοραί γε καὶ τὸ λανθάνειν μόνον.
Πρεσβύτης
καὶ πῶς ἐν ἄντρῳ παῖδα σὸν λιπεῖν ἔτλης;
Κρέουσα
πῶς δʼ οἰκτρὰ πολλὰ στόματος ἐκβαλοῦσʼ ἔπη —
Πρεσβύτης
φεῦ·
960
τλήμων σὺ τόλμης, ὁ δὲ θεὸς μᾶλλον σέθεν.
Κρέουσα
εἰ παῖδά γʼ εἶδες χεῖρας ἐκτείνοντά μοι.
Πρεσβύτης
μαστὸν διώκοντʼ ἦ πρὸς ἀγκάλαις πεσεῖν;
Κρέουσα
ἐνταῦθʼ, ἵνʼ οὐκ ὢν ἄδικʼ ἔπασχεν ἐξ ἐμοῦ.
Πρεσβύτης
σοὶ δʼ ἐς τί δόξʼ ἐσῆλθεν ἐκβαλεῖν τέκνον;
Κρέουσα
ὡς τὸν θεὸν σῴζοντα τόν γʼ αὑτοῦ γόνον.
965
966
Πρεσβύτης
οἴμοι, δόμων σῶν ὄλβος ὡς χειμάζεται.
Κρέουσα
τί κρᾶτα κρύψας, ὦ γέρον, δακρυρροεῖς;
Πρεσβύτης
σὲ καὶ πατέρα σὸν δυστυχοῦντας εἰσορῶ.
Κρέουσα
τὰ θνητὰ τοιαῦτʼ· οὐδὲν ἐν ταὐτῷ μένει.
Πρεσβύτης
μή νυν ἔτʼ οἴκτων, θύγατερ, ἀντεχώμεθα.
970
Κρέουσα
τί γάρ με χρὴ δρᾶν; ἀπορία τὸ δυστυχεῖν.
Πρεσβύτης
τὸν πρῶτον ἀδικήσαντά σʼ ἀποτίνου θεόν.
Κρέουσα
καὶ πῶς τὰ κρείσσω θνητὸς οὖσʼ ὑπερδράμω;
Πρεσβύτης
πίμπρη τὰ σεμνὰ Λοξίου χρηστήρια.
Κρέουσα
δέδοικα· καὶ νῦν πημάτων ἄδην ἔχω.
975
Πρεσβύτης
τὰ δυνατά νυν τόλμησον, ἄνδρα σὸν κτανεῖν.
Κρέουσα
αἰδούμεθʼ εὐνὰς τὰς τόθʼ ἡνίκʼ ἐσθλὸς ἦν.
Πρεσβύτης
νῦν δʼ ἀλλὰ παῖδα τὸν ἐπὶ σοὶ πεφηνότα.
Κρέουσα
πῶς; εἰ γὰρ εἴη δυνατόν· ὡς θέλοιμί γʼ ἄν.
Πρεσβύτης
ξιφηφόρους σοὺς ὁπλίσασʼ ὀπάονας.
980
Κρέουσα
στείχοιμʼ ἄν· ἀλλὰ ποῦ γενήσεται τόδε;
Πρεσβύτης
ἱεραῖσιν ἐν σκηναῖσιν, οὗ θοινᾷ φίλους.
Κρέουσα
ἐπίσημον ὁ φόνος, καὶ τὸ δοῦλον ἀσθενές.
Πρεσβύτης
ὤμοι, κακίζῃ· φέρε, σὺ νῦν βούλευέ τι.
Κρέουσα
καὶ μὴν ἔχω γε δόλια καὶ δραστήρια.
985
Πρεσβύτης
ἀμφοῖν ἂν εἴην τοῖνδʼ ὑπηρέτης ἐγώ.
Κρέουσα
ἄκουε τοίνυν· οἶσθα γηγενῆ μάχην;
Πρεσβύτης
οἶδʼ, ἣν Φλέγρᾳ Γίγαντες ἔστησαν θεοῖς.
Κρέουσα
ἐνταῦθα Γοργόνʼ ἔτεκε Γῆ, δεινὸν τέρας.
Πρεσβύτης
ἦ παισὶν αὑτῆς σύμμαχον, θεῶν πόνον;
990
Κρέουσα
ναί· καί νιν ἔκτεινʼ ἡ Διὸς Παλλὰς θεά.
Πρεσβύτης
ποῖόν τι μορφῆς σχῆμʼ ἔχουσαν ἀγρίας;
Κρέουσα
θώρακʼ ἐχίδνης περιβόλοις ὡπλισμένον.
Πρεσβύτης
ἆρʼ οὗτός ἐσθʼ ὁ μῦθος ὃν κλύω πάλαι;
Κρέουσα
ταύτης Ἀθάναν δέρος ἐπὶ στέρνοις ἔχειν.
995
Πρεσβύτης
ἣν αἰγίδʼ ὀνομάζουσι, Παλλάδος στολήν;
Κρέουσα
τόδʼ ἔσχεν ὄνομα θεῶν ὅτʼ ᾖξεν ἐς δόρυ.
998
Πρεσβύτης
τί δῆτα, θύγατερ, τοῦτο σοῖς ἐχθροῖς βλάβος;
Κρέουσα
Ἐριχθόνιον οἶσθʼ, ἢ — ; τί δʼ οὐ μέλλεις, γέρον;
Πρεσβύτης
ὃν πρῶτον ὑμῶν πρόγονον ἐξανῆκε γῆ;
1000
Κρέουσα
τούτῳ δίδωσι Παλλὰς ὄντι νεογόνῳ
Πρεσβύτης
τί χρῆμα; μέλλον γάρ τι προσφέρεις ἔπος.
Κρέουσα
δισσοὺς σταλαγμοὺς αἵματος Γοργοῦς ἄπο.
Πρεσβύτης
ἰσχὺν ἔχοντας τίνα πρὸς ἀνθρώπου φύσιν;
Κρέουσα
τὸν μὲν θανάσιμον, τὸν δʼ ἀκεσφόρον νόσων.
1005
Πρεσβύτης
ἐν τῷ καθάψασʼ ἀμφὶ παιδὶ σώματος;
Κρέουσα
χρυσοῖσι δεσμοῖς· ὁ δὲ δίδωσʼ ἐμῷ πατρί.
Πρεσβύτης
κείνου δὲ κατθανόντος ἐς σὲ ἀφίκετο;
Κρέουσα
ναί· κἀπὶ καρπῷ γʼ αὔτʼ ἐγὼ χερὸς φέρω.
Πρεσβύτης
πῶς οὖν κέκρανται δίπτυχον δῶρον θεᾶς;
1010
Κρέουσα
κοίλης μὲν ὅστις φλεβὸς ἀπέσταξεν φόνῳ
Πρεσβύτης
τί τῷδε χρῆσθαι; δύνασιν ἐκφέρει τίνα;
Κρέουσα
νόσους ἀπείργει καὶ τροφὰς ἔχει βίου.
Πρεσβύτης
ὁ δεύτερος δʼ ἀριθμὸς ὧν λέγεις τί δρᾷ;
Κρέουσα
κτείνει, δρακόντων ἰὸς ὢν τῶν Γοργόνος.
1015
Πρεσβύτης
ἐς ἓν δὲ κραθέντʼ αὐτὸν ἢ χωρὶς φορεῖς;
Κρέουσα
χωρίς· κακῷ γὰρ ἐσθλὸν οὐ συμμείγνυται.
Πρεσβύτης
ὦ φιλτάτη παῖ, πάντʼ ἔχεις ὅσων σε δεῖ.
Κρέουσα
τούτῳ θανεῖται παῖς· σὺ δʼ ὁ κτείνων ἔσῃ.
Πρεσβύτης
ποῦ καὶ τί δράσας; σὸν λέγειν, τολμᾶν δʼ ἐμόν.
1020
Κρέουσα
ἐν ταῖς Ἀθήναις, δῶμʼ ὅταν τοὐμὸν μόλῃ.
Πρεσβύτης
οὐκ εὖ τόδʼ εἶπας· καὶ σὺ γὰρ τοὐμὸν ψέγεις.
Κρέουσα
πῶς; ἆρʼ ὑπείδου τοῦθʼ ὃ κἄμʼ ἐσέρχεται;
Πρεσβύτης
σὺ παῖδα δόξεις διολέσαι, κεἰ μὴ κτενεῖς.
Κρέουσα
ὀρθῶς· φθονεῖν γάρ φασι μητρυιὰς τέκνοις.
1025
Πρεσβύτης
αὐτοῦ νυν αὐτὸν κτεῖνʼ, ἵνʼ ἀρνήσῃ φόνους.
Κρέουσα
προλάζυμαι γοῦν τῷ χρόνῳ τῆς ἡδονῆς.
Πρεσβύτης
καὶ σόν γε λήσεις πόσιν ἅ σε σπεύδει λαθεῖν.
Κρέουσα
οἶσθʼ οὖν ὃ δρᾶσον; χειρὸς ἐξ ἐμῆς λαβὼν
χρύσωμʼ Ἀθάνας τόδε, παλαιὸν ὄργανον,
1030
ἐλθὼν ἵνʼ ἡμῖν βουθυτεῖ λάθρα πόσις,
δείπνων ὅταν λήγωσι καὶ σπονδὰς θεοῖς
μέλλωσι λείβειν, ἐν πέπλοις ἔχων τόδε
κάθες βαλὼν ἐς πῶμα τῷ νεανίᾳ
ἰδίᾳ δέ, μή τι πᾶσι, χωρίσας ποτὸν
1035
τῷ τῶν ἐμῶν μέλλοντι δεσπόζειν δόμων.
κἄνπερ διέλθῃ λαιμόν, οὔποθʼ ἵξεται
κλεινὰς Ἀθήνας, κατθανὼν δʼ αὐτοῦ μενεῖ.
Πρεσβύτης
σὺ μέν νυν εἴσω προξένων μέθες πόδα·
ἡμεῖς δʼ ἐφʼ ᾧ τετάγμεθʼ ἐκπονήσομεν.
1040
ἄγʼ, ὦ γεραιὲ πούς, νεανίας γενοῦ
ἔργοισι, κεἰ μὴ τῷ χρόνῳ πάρεστί σοι.
ἐχθρὸν δʼ ἐπʼ ἄνδρα στεῖχε δεσποτῶν μέτα,
καὶ συμφόνευε καὶ συνεξαίρει δόμων.
τὴν δʼ εὐσέβειαν εὐτυχοῦσι μὲν καλὸν
1045
τιμᾶν· ὅταν δὲ πολεμίους δρᾶσαι κακῶς
θέλῃ τις, οὐδεὶς ἐμποδὼν κεῖται νόμος.
Ion. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.