Ἴων
ἀλλʼ ἐκπαύσω γὰρ μόχθους
δάφνας ὁλκοῖς,
145
χρυσέων δʼ ἐκ τευχέων ῥίψω
Γαίας παγάν,
ἃν ἀποχεύονται
Κασταλίας δῖναι,
νοτερὸν ὕδωρ βάλλων,
ὅσιος ἀπʼ εὐνᾶς ὤν.
150
εἴθʼ οὕτως αἰεὶ Φοίβῳ
λατρεύων μὴ παυσαίμαν,
ἢ παυσαίμαν ἀγαθᾷ μοίρᾳ.
ἔα ἔα·
φοιτῶσʼ ἤδη λείπουσίν τε
πτανοὶ Παρνασοῦ κοίτας·
155
αὐδῶ μὴ χρίμπτειν θριγκοῖς
μηδʼ ἐς χρυσήρεις οἴκους —
μάρψω σʼ αὖ τόξοις, ὦ Ζηνὸς
κῆρυξ, ὀρνίθων γαμφηλαῖς
ἰσχὺν νικῶν.
160
ὅδε πρὸς θυμέλας ἄλλος ἐρέσσει
κύκνος. οὐκ ἄλλᾳ
φοινικοφαῆ πόδα κινήσεις;
οὐδέν σʼ ἁ φόρμιγξ ἁ Φοίβου
σύμμολπος τόξων ῥύσαιτʼ ἄν.
165
πάραγε πτέρυγας·
λίμνας ἐπίβα τᾶς Δηλιάδος·
αἱμάξεις, εἰ μὴ πείσῃ,
τὰς καλλιφθόγγους ᾠδάς.
ἔα ἔα·
170
τίς ὅδʼ ὀρνίθων καινὸς προσέβα;
μῶν ὑπὸ θριγκοὺς εὐναίας
καρφυρὰς θήσων τέκνοις;
ψαλμοί σʼ εἴρξουσιν τόξων.
οὐ πείσῃ; χωρῶν δίναις
ταῖς Ἀλφειοῦ παιδούργει,
175
ἢ νάπος Ἴσθμιον,
ὡς ἀναθήματα μὴ βλάπτηται
ναοί θʼ οἱ Φοίβου
κτείνειν δʼ ὑμᾶς αἰδοῦμαι
τοὺς θεῶν ἀγγέλλοντας φήμας
180
θνατοῖς· οἷς δʼ ἔγκειμαι μόχθοις,
Φοίβῳ δουλεύσω, κοὐ λήξω
τοὺς βόσκοντας θεραπεύων.
Ion. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.