ὦ τέκνα τέκνα, δεῦρο, λαμβάνεσθʼ ἐμῶν
πέπλων· ὁρῶ κήρυκα τόνδʼ Εὐρυσθέως
στείχοντʼ ἐφʼ ἡμᾶς, οὗ διωκόμεσθʼ ὕπο
50
πάσης ἀλῆται γῆς ἀπεστερημένοι.
ὦ μῖσος, εἴθʼ ὄλοιο χὡ πέμψας
σ’ ἀνήρ·
ὡς πολλὰ δὴ καὶ τῶνδε γενναίῳ πατρὶ
ἐκ τοῦδε ταὐτοῦ στόματος ἤγγειλας κακά.
Κῆρυξ
ἦ που καθῆσθαι τήνδʼ ἕδραν καλὴν δοκεῖς
55
πόλιν τʼ ἀφῖχθαι σύμμαχον, κακῶς φρονῶν·
οὐ γάρ τις ἔστιν ὃς πάροιθʼ αἱρήσεται
τὴν σὴν ἀχρεῖον δύναμιν ἀντʼ Εὐρυσθέως.
χώρει· τί μοχθεῖς ταῦτʼ; ἀνίστασθαί σε χρὴ
ἐς Ἄργος, οὗ σε λεύσιμος μένει δίκη.
60
Ἰόλαος
οὐ δῆτʼ, ἐπεί μοι βωμὸς ἀρκέσει θεοῦ,
ἐλευθέρα τε γαῖʼ ἐν ᾗ βεβήκαμεν.
Κῆρυξ
βούλῃ πόνον μοι τῇδε προσθεῖναι χερί;
Ἰόλαος
οὔτοι βίᾳ γέ μʼ οὐδὲ τούσδʼ ἄξεις λαβών.
Κῆρυξ
γνώσῃ σύ· μάντις δʼ ἦσθʼ ἄρʼ οὐ καλὸς τάδε.
65
Ἰόλαος
οὐκ ἂν γένοιτο τοῦτʼ ἐμοῦ ζῶντός ποτε.
Κῆρυξ
ἄπαιρʼ· ἐγὼ δὲ τούσδε, κἂν σὺ μὴ θέλῃς,
ἄξω νομίζων, οὗπέρ εἰσʼ, Εὐρυσθέως.
Ἰόλαος
ὦ τὰς Ἀθήνας δαρὸν οἰκοῦντες χρόνον,
ἀμύνεθʼ· ἱκέται δʼ ὄντες ἀγοραίου Διὸς
70
βιαζόμεσθα καὶ στέφη μιαίνεται —
πόλει τʼ ὄνειδος καὶ θεῶν ἀτιμία.
Heracleidae. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1902.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Tufts University.