Χορός
νῦν ἐλπίδες οὐκέτι μοι παίδων ζόας,
οὐκέτι· στείχουσι γὰρ ἐς φόνον ἤδη.
δέξεται νύμφα χρυσέων ἀναδεσμῶν
δέξεται δύστανος ἄταν·
ξανθᾷ δ’ ἀμφὶ κόμᾳ θήσει τὸν Ἅιδα
980
κόσμον αὐτὰ χεροῖν.
λαβοῦσα.
Χορός
πείσει χάρις ἀμβρόσιός τ’ αὐγὰ πέπλων
χρυσέων τευκτὸν στέφανον περιθέσθαι·
νερτέροις δ’ ἤδη πάρα νυμφοκομήσει.
985
τοῖον εἰς ἕρκος πεσεῖται
καὶ μοῖραν θανάτου δύστανος· ἄταν δ’
οὐχ ὑπεκφεύξεται.
Χορός
σὺ δ’, ὦ τάλαν, ὦ κακόνυμφε κηδεμὼν τυράννων,
990
παισὶν οὐ κατειδὼς
ὄλεθρον βιοτᾷ προσάγεις ἀλόχῳ τε
σᾷ στυγερὸν θάνατον.
δύστανε μοίρας ὅσον παροίχῃ.
995
Χορός
μεταστένομαι δὲ σὸν ἄλγος, ὦ τάλαινα παίδων
μᾶτερ, ἃ φονεύσεις
τέκνα νυμφιδίων ἕνεκεν λεχέων, ἅ
σοι προλιπὼν ἀνόμως
1000
ἄλλᾳ ξυνοικεῖ πόσις συνεύνῳ.
Medea. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1902.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Tufts University.