Hymnus post ieiunium
Christe, servorum regimen tuorum,
1
mollibus qui nos moderans habenis
leniter frenas, facilique saeptos
lege coerces,
ipse cum portans onus inpeditum
5
corporis duros tuleris labores,
maior exemplis famulos remisso
dogmate palpas.
nona summissum rotat hora solem,
partibus vixdum tribus evolutis,
10
quarta devexo superest in axe
portio lucis,
nos brevis voti dape vindicata
solvimus festum, fruimurque mensis
adfatim plenis, quibus inbuatur
15
prona voluptas.
tantus aeterni favor est Magistri,
doctor indulgens ita nos amico
lactat hortatu, levis obsequella ut
muleeat artus,
20
addit et ne quis velit invenusto
sordidus cultu lacerare frontem,
sed decus vultus capitisque pexum
comat honorem.
terge ieiunans ait ‘omne corpus,
25
neve subducto faciem rubore
lutcus tinguat color aut notetur
pallor in ore.’
rectius laeto tegimus pudore
quidquid ad cultum Patris exhibemus;
30
cernit occultum Deus et latentem
munere donat,
ille ovem morbo residem gregique
perditam sano, male dissipantem
vellus adfixis vepribus per hirtae
35
devia silvae
inpiger pastor revocat lupisque
gestat exclusis umeros gravatus,
inde purgatam revehens aprico
reddit ovili,
40
reddit et pratis viridique eampo,
vibrat inpexis ubi nulla lappis
spina, nec germen sudibus perarmat
earduus horrens,
sed frequens palmis nemus, et reflexa
45
veniat herbarum coma, tum perennis
gurgitem vivis vitreum fluentis
laurus obumbrat.
hisee pro donis tibi, fide pastor,
servitus quaenam poterit rependi?
50
nulla conpensant pretium salutis
vota precantum.
quamlibet spreto sine more pastu
sponte confectos tenuemus artus
teque contemptis epulis rogemus
55
nocte dieque,
vincitur semper minor obsequentum
cura nec munus genitoris aequat,
frangit et cratem luteam laboris
grandior usus.
60
ergo ne limum fragilem solutae
deserant vires et aquosus albis
umor in venis dominetur aegrum
corpus enervans,
laxus ac liber modus abstinendi
65
ponitur cunctis, neque nos severus
terror inpellit; sua quemque cogit
velle potestas,
sufficit, quidquid facias, vocato
numinis nutu prius inchoare,
70
sive tu mensam renuas cibumve
sumere temptes.
adnuit dexter Deus et secundo
prosperat vultu, velut hoc salubre
fidimus nobis fore, quod dicatas
75
carpimus escas,
sit bonum, supplex precor, et medellam
conferat membris animumque pascat
sparsus in venas cibus obsecrantum
Christicolarum.
80
Cathemerina. Prudentius. ed. H.J. Thomson. London. 1949.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Mellon Foundation.