Ausonius, Decimus Magnus, Genethliacon ad Ausonium Nepotem, ed. Hugh G. Evelyn-White, 21

carmina prima tibi eum iam puerilibus annis

1

traderet adsidui permulcens cura magistri

inbueretque novas aures sensusque sequaces,

ut respondendas docili quoque murmure voees

emendata rudi perferret lingua palato,

5

addidimus nil triste senes, ne cura monendi

laederet aut dulces gustus vitiaret amaris.

at modo, cum motu vigeas iam puberis aevi

fortiaque a teneris possis secernere et ipse

admonitor morumque tibi fandique videri,

10

accipe non praecepta equidem, set vota precantis

et gratantis avi festum ad sollemne nepotis.

adnuit, ut reducem fatorum ab fine senectam

sospes agam festumque diem dubitataque cernam

sidera, deposito prope conclamatus in aevo.

15

hoc, mellite nepos, duplicato faenore partum

natali accedente tuo, munusque salutis

plenius hoc nostrae, quod iam tibi puberis aevi

crescit honos iuvenemque senex iam cerno nepotem.

Sexta tibi haec primo remeat trieteris ab anno,

20

Septembres notis referens natalibus idus.

Idus alma dies, geniis quoque culta deorum.

Sextiles Hecate Latonia vindicat idus,

Mercurius Maias, superorum adiunctas honori.

Octobres olim genitus Maro dedicat idus:

25

Idus saepe colas bis senis mensibus omnes,

Ausonii quicumque mei celebraveris idus.

Vale nepos dulcissime.

Ausonius, Decimus Magnus Genethliacon ad Ausonium Nepotem 21