ΑΥΣΟΝΙΟΣ ΠΑΥΛΩΙ
Ἑλλαδικῆσ μέτοχον μούσησ Latiacque camenae
1
Ἄξιον Αὐσόνιοσ sermone adludo bilingni.
Musae. quid facimus?
τί κεναῖσιν ἐφ' ἑλπίσιν
Indimus
ἀφρυδίῃδιν ἐν ἤματι
Σαντονικοῖσ κάμποισιν, ὅποι κρύοσ ἄξενόν.
5
erramus gelido
τρομεροὶ καὶ frigdopetae.
Πιερίδων τενεροπλοκάμων θεράποντεσ inertes.
πάντα δ' ἔχει παγετόσ τε pedum
καὶ κρουσμὸσ ὀδόντων,
θαλπωρὴ quia nulla
φοκοῦ χιονώδει χώρῃ
et duplicant frigus
ψυχρὰ carmina
μητιόωντεσ.
10
ἀρχόμενοσ δ' ἄρα μηνὶ νέῳ Ιανοῦ τε calend
αισ
primitias Panlo nostrae
πέμψωμεν
Μνημοσύνησ κρηδεμνοκόμου πολν cantica
τέκνα,
ἐννέα Verbosae
κριννοστέφανοί τε puellae,
ἔνθ' ἄγε μοι πολυ risa
ἔπη, σκουρώδεα μολπήν.
15
frontibus
ὑμετέραισ πτέρινον praeferte triumphum
ὑμᾶσ γὰρ καλέω σκαιὸσ Διονυσοπουητήσ
Παύλῳ ἐφαρμόσσαιτε μεμιγμενοβάρβαρον
οὐ γάρ μοι θέμισ ἐστὶν in hac regione
μένοντι
Ἄξιον abnostris
ἐπιδεύεα εἶνε καμήναις:
20
κεῖνοσ ἐμοὶ πάντων μέτοχοσ. qui seria nostra.
qui ioca
παντοδαπῇ novit tractare
παλαίστρῃ.
καὶ νῦν sepositus
μοναχῷ ἐνὶ rnre
Κρεβέννου
ἀσταφύλῳ ἐνὶ χώρῳ habet
θυμαλγέα λέσχην
οὔτε φίλοισ ἑτάροισ nec mensae accommodus ulli.
25
otia
θελξινόοισ aeger
σνμμέμφεται Μούσαισ.
Iam satis,
ο φίλε Παῦλε, πόνου
ἔν τε for
ῳ caus
αισ τε καὶ ingrat
αισι καθέδραισ.
ῤητορικοῖσ λουδοῖσι, καὶ ἔπλετο οὐδὲν
ἄλλ' ἤδη κεῖνοσ μὲν ἅπασ iuvenalios
ἱδρὼσ
30
ἐκκέχυται μελέων, τρομερὴ δὲ πάρεστι senectus
καὶ minus in sumptum
δαπάνασ lenis arca ministrat.
Οὐ γὰρ ἔχει ἀπάλαμνοσ ἀνὴρ lucr
ον,
κλεινικὸσ οὔτε γέρων χρυσέην ἐργάζετ'.
Aequanimus quod si fueris et
πάντα vel
αἰνεῖν
35
malueris,
λήθη πόνου ἔσσεται ἠδὲ.
Κεῖνο δὲ παγκάλλιστον, ut omnibus undique Musis
σὺν φιάλῃque
οἴνῳque
ἐτεῶν συνοπάονι,
θυμοῦ άλῃχεμένου solacia blanda requiras.
hic crit et fructus
Δημητέρος ἀγλαοκάρπου,
40
ἔνθα σύεσ θαλεροί, πολυχανδέα pocula
ἔνθα,
κιρνᾶν εἴ κε θέλοισ νέκταρ οὐίνοιο.
Ambo igitur nostrae
παραθέλξομεν otia vitae.
Dum res et aetas et sororum
νήματα πορφύρεα πολέκηται.
45