INVENTIO AD PAULUM
Si qua fides falsis umquam est adhibenda poetis
1
nec plasma semper adimunt,
Paule, Camenarum celeberrime Castaliarum
alumne quondam, nunc pater,
aut avus, aut proavis antiquior, ut fuit olim
5
intemerata tibi maneant promissa, memento.
Phoebus iubet verum loqui:
etsi Pierias patitur Ii rare sorores.
numquam ipse torquet
αὔλακα.
10
te quoque ne pigeat consponsi foederis: et iam
citus veni remo aut rota,
aequoris undosi qua multiplicata recursu
aut iteratarum qua glarca trita viarum
15
fert militarem ad Blaviam.
nos etenim primis sanctum post Pascha diebus
Nam populi coetus et compita sordida rixis
angustas fervere vias et congrege volgo
turbida congestis referitur vocibus echo:
Tene, feri, duc, da, cave!
sus lutulenta fugit, rabidus canis impete saevo
25
et impares plaustro boves,
nec prodest penetrale domus et operta subire:
per tecta clamores meant,
haec et quae possunt placidos offendere mores,
cogunt relinqui moenia,
30
dulcia secreti repetantur ut otia ruris,
tempora disponas ubi tu tua iusque tuum sit,
ut nil agas vel quod voles,
ad quae si properas, tota cum merce tuarum
35
dactylicos. elegos, choriambum carmen, epodos,
carpentis impone tuis: nam tota supellex
vatum piorum chartea est.
40
nobiscum invenies
κατ' ἐναντία, si libet uti
non Poena 1 sed Graeca fide.