Carus et Carinus et Numerianus 4

1 Cari patria sic ambigue a plerisque proditur, ut prae summa varietate ¹ dicere nequeam quae illa vera ^{2 3} 2 sit. Onesimus enim, qui diligentissime vitam Probi scripsit, Romae illum et natum et eruditum sed 3 Illyricianis parentibus fuisse contendit, sed Fabius Ceryllianus, qui tempora Cari, Carini et Numeriani sollertissime persecutus est, neque Romae sed in Illyrico genitum, neque Pannoniis sed Poenis parentibus 4 adserit natum, in ephemeride quadam legisse me ⁴ memini Carum Mediolanensem fuisse, sed albo 5 curiae ⁵ Aquileiensis civitatis insertum. ipse se, quod negari non potest, ut epistula eius indicat, quam pro consule ad legatum suum scripsit, cum eum ad bona hortaretur officia, Romanum vult videri. 6 Epistula Cari: Marcus Aurelius Carus pro consule Ciliciae Iunio legato suo. maiores nostri, Romani illi principes, in legatis creandis hac usi sunt consuetudine, ut morum suorum specimen per eos ostenderent quibus rem 7 publicam delegabant. ego vero, si ita non esset, aliter non fecissem ; nec feci aliter, si ⁶ te iuvante non fallar, fac igitur, ut maioribus nostris, id est Romanis non discrepemus viris. 8 Vides tota epistula maiores suos Romanos illum