Maximini Duo 28

1 Adulescens autem ipse Maximinus superbiae fuit insolentissimae, ita ut etiam, cum pater suus, homo crudelissimus, plerisque honoratis adsurgeret, ille 2 resideret, vitae laetioris, vini parcissimus, cibi avidus, maxime silvestris, ita ut nonnisi aprunam, anates, 3 grues et omnia captiva ederet, infamabant eum ob nimiam pulchritudinem amici Maximi et Balbini et Gordiani et maxime senatores, qui speciem illam velut divinitus lapsam incorruptam esse noluerunt. 4 denique illo tempore quo circum Aquileiam muros circumiens cum patre deditionem urbis petebat, nihil aliud ei quam spurcities obiecta est, quae longe ab 5 illius fuit vita. vestibus tam ad curatus fuit ut nulla 6 mulier nitidior esset in mundo. amicis paternis inmane quantum obsecutus est, sed ut donaret ac 7 largiretur. nam in salutationibus superbissimus erat et manum porrigebat et genua sibi osculari patiebatur, nonnumquam etiam pedes; quod numquam passus est senior Maximinus, qui dicebat: Di prohibeant, ut quisquam ingenuorum pedibus meis osculum rigat. 8 et quoniam ad Maximinum seniorem revertimur, res iucunda praetereunda non est. nam cum esset Maximinus pedum, ut diximus, octo et prope semis, calciamentum eius, id est campagum regium, quidam in ^{1 2 3} luco, qui est inter ⁴ Aquileiam et Arciam. posuerunt, quod constitit pede maius fuisse hominis vestigii 9 mensura, unde etiam vulgo tractum est, cum de longis et ineptis hominibus diceretur caliga Maximini. 10 quod idcirco indidi, ne quis Cordum legeret me praetermisisse crederet aliquid quod ad rem ⁵ pertineret, sed redeam ad filium.