Opilius Macrinus 4

1 Et de Macrino quidem in senatu multis, quando nuntiatum est Varium Heliogabalum imperare, ¹ cum iam Caesarem Alexandrum senatus dixisset, ea dicta sunt ut ² appareat ignobilem, ³ sordidum, spurcum fuisse. 2 verba denique Aurelii Victoris, cui Pinio cognomen 3 erat, haec fuerunt: Macrinum libertinum, hominem prostibulum, servilibus officiis occupatum in domo imperatoria, venali fide, vita sordida sub Commodo, a Severo remotum etiam a miserrimis officiis relegatumque in Africam, ubi, ut infamiam damnationis tegeret, lectioni operam dedisse, egisse causulas, declamasse, 4 ius ⁴ postremo dixisse; donatum autem anulis aureis, patrocinante sibi conliberto suo Festo, advocatum fisci 5 factum sub Vero Antonino. sed et haec dubia ponuntur, et alia dicuntur ab aliis, quae ipsa quoque non tacebimus. nam plerique gladiatoriam pugnam ^{5 6 7 8 9} eum exhibuisse dixerunt et accepta rudi ad Africam 6 isse; venatorem primo, post etiam tabellionem fuisse, deinceps advocatum fuisse fisci. ex quo officio ad 7 amplissima quaeque pervenit, dein cum esset praefectus praetorii collega ablegato, Antoninum Cara-callum imperatorem suum interemit tanta factione, ¹⁰ 8 ut ab eo non videretur occisus, nam stratore eius redempto et spe ingenti proposita, id egit ut quasi militaribus insidiis, quod vel ob parricidium vel incestum ¹¹ displiceret, interemptus diceretur.