Pertinax 6

1 dederat, exprobrationem autem istam milites non tulerunt statimque de imperatore mutando cogitarunt. 2 ea die etiam ad convivium magistratus et proceres senatus rogavit, quam consuetudinem Commodus 3 praetermiserat, sane iam ¹ postero kalendarum die cum statuae Commodi deicerentur, gemuerunt milites, simul quia iterum signum idem dederat imperator. 4 timebatur autem militia sub sene imperatore, denique tertium nonarum diem votis ipsis milites Triarium Maternum Lascivium, senatorem nobilem, ducere in castra voluerunt, ut eum rebus Romanis imponerent. 5 sed ille nudus fugit atque ad Pertinacem in Palatium venit et post ex urbe decessit. 6 Timore sane Pertinax coactus omnia quae Commodus 7 militibus et veteranis dederat confirmavit, suscipere se etiam imperium a senatu dixit, quod iam sponte 8 inierat, quaestionem maiestatis penitus tulit cum iureiurando, revocavit etiam eos qui deportati fuerant crimine maiestatis, eorum memoria restituta qui occisi 9 fuerant. filium eius senatus Caesarem appellavit, sed Pertinax nec uxoris Augustae appellationem recepit 10 et de filio dixit: cum meruerit. et cum Commodus adlectionibus innumeris praetorias miscuisset, senatus consultum Pertinax fecit iussitque ^{2 3 4 5 6} eos, qui praeturas non gessissent sed adlectione accepissent, post eos esse qui vere praetores fuissent. 11 sed hinc quoque grande odium sibi multorum commovit.