1
testimonium occidi praeceperat. trecenti igitur de castris armati ad imperatorias aedes
1
cuneo facto
2
milites venere, eadem tamen die immolante Pertinace negatur in hostia cor repertum; et cum id vellet procurare, caput extorum non deprehendit. et tunc
3
quidem omnes milites in castris manebant, qui cum e
2
castris ad obsequium principis convenissent, et Pertinax eo die processionem, quam
3
ad Athenaeum paraverat, ut audiret poetam, ob sacrificii praesagium distulisset, ii qui ad obsequium venerant redire in
4
castra coeperunt, sed subito globus ille in Palatium pervenit neque aut arceri potuit aut imperatori nun-
4
5
6
5
tiari. enimvero tantum odium in Pertinacem omnium aulicorum fuit, ut ad facinus milites hortarentur.
6
supervenerunt Pertinaci, cum ille aulicum famulicium ordinaret, ingressique porticus Palatii usque ad locum
7
qui appellatur Sicilia et Iovis cenatio. hoc cognito Pertinax Laetum praefectum praetorii ad eos misit, sed ille declinatis militibus per porticus egressus
8
adoperto capite domum se contulit, verum cum ad interiora prorumperent, Pertinax ad eos processit
7
9
eosque longa et gravi oratione placavit, sed cum Tausius quidam, unus e Tungris, in iram et in timorem milites loquendo adduxisset, hastam in pectus
10
Pertinacis obiecit, tunc ille precatus Iovem Ultorem
11
toga caput operuit atque a ceteris confossus est. et Eclectus
8
quidem confossis duobus cum eodem periit;
12
reliqui autem cubicularii palatini (nam suos statim, ut imperator iactus est, filiis emancipatis dederat) diffugerunt,
13
multi sane dicunt, etiam cubiculum milites inrupisse atque illic circa lectum fugientem Pertinacem occidisse.