1
Hanc eius clementiam senatus his adclamationibus
2
prosecutus est:
Antonine pie, di te servent. Antonine clemens, di te servent. Antonine clemens,
1
3
di te servent. tu voluisti quod licebat, nos fecimus quod decebat. Commodo imperium iustum rogamus, progeniem tuam robora, fac securi sint liberi nostri.
4
bonum imperium nulla vis laedit. Commodo Antonino tribuniciam potestatem rogamus, praesentiam tuam
5
rogamus, philosophiae tuae, patientiae tuae, doctrinae tuae, nobilitati tuae, innocentiae tuae. vineis inimicos, hostes exsuperas, di te tuentur, et reliqua.
6
Vixerunt igitur posteri Avidii Cassii securi et ad
2
7
honores admissi sunt. sed eos Commodus Antoninus post excessum divi patris sui omnes vivos incendi iussit, quasi in factione deprehensos.
8
Haec sunt quae de Cassio Avidio comperimus.
9
cuius ipsius mores, ut supra diximus, varii semper fuerunt sed ad censuram crudelitatemque propensiores.
10
qui, si optinuisset imperium, fuisset non clemens et
Avidius Casius. . ed. David Magie, ed. Susan Helen Ballou. London. 1922.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Mellon Foundation; Tufts University.