Marcus Antoninus Philosophus 22

1 provincialibus reddidit. gentes omnes ab Illyrici limite usque in Galliam conspiraverant, ut Marcomanni Varistae Hermunduri et Quadi Suebi Sarmatae Lacringes et Buri hi aliique ¹ cum Victualis Osi Bessi Cobotes Roxolani Bastarnae Alani Peucini Costoboci. imminebat et Parthicum bellum et Britannicum. 2 magno igitur labore etiam suo gentes asperrimas vicit militibus sese imitantibus, ducentibus etiam exercitum legatis et praefectis praetorio, accepitque in deditionem Marcomannos plurimis in Italiam traductis. 3 Semper sane cum optimatibus non solum bellicas res sed etiam civiles, priusquam faceret aliquid, contulit, 4 denique sententia illius praecipua semper haec fuit: Aequius est ut ego tot talium amicorum consilium sequar, quam ut tot tales amici meam unius 5 voluntatem sequantur, sane quia durus videbatur ex philosophiae institutione Marcus ad militiae labores 6 atque ad omnem vitam graviter carpebatur, sed male loquentibus ² vel sermone vel litteris respondebat. 7 et multi nobiles bello Germanico sive Marcomannico immo plurimarum gentium interierunt, quibus omnibus 8 statuas in foro Ulpio conlocavit, quare frequenter amici suaserunt, ut a bellis discederet et ³ Romam veniret, sed ille contempsit ac perstitit nec prius recessit 9 quam omnia bella finiret, provincias ex procon- ^{4 5 6} sularibus consulares aut ex consularibus proconsulares 10 aut ⁷ praetorias pro belli necessitate fecit, res etiam in Sequanis turbatas censura et auctoritate repressit. 11 compositae res et in ⁸ Hispania, quae per Lusitaniam 12 turbatae erant, filio Commodo accersito ad limitem togam virilem dedit, quare congiarium populo divisit et eum ante tempus consulem designavit.