De Vita Hadriani 17

1 Quos in privata vita inimicos habuit, imperator tantum neglexit, ita ut uni, quem capitalem habuerat, 2 factus imperator diceret Evasisti. iis quos ad militiam ipse per se vocavit equos mulos vestes 3 sumptus et omnem ornatum semper exhibuit, saturnalicia et sigillaricia frequenter amicis inopinantibus misit et ipse ab his libenter accepit et alia invicem 4 dedit. ad deprehendendas obsonatorum fraudes, cum plurimis sigmatibus pasceret, fercula de aliis 5 mensis etiam ultimis sibi iussit adponi. ¹ omnes reges muneribus suis vicit, publice frequenter et 6 cum omnibus lavit, ex quo ille iocus balnearis innotuit: nam cum quodam tempore veteranum quendam notum sibi in militia dorsum et ceteram partem corporis vidisset adterere parieti, ² percontatus, cur se marmoribus destringendum daret, ubi audivit hoc idcirco fieri quod servum non haberet, et servis 7 eum donavit et sumptibus, verum alia die cum plures senes ad provocandam liberalitatem principis parieti se adtererent, evocari eos iussit et alium ab alio 8 invicem defricari. fuit et plebis iactantissimus amator, peregrinationis ita cupidus ut omnia quae legerat de locis orbis terrarum praesens vellet addis- ^{3 4} 9 cere, frigora et tempestates ita patienter tulit ut 10 numquam caput tegeret. ⁵ regibus multis plurimum detulit, a plerisque vero etiam pacem redemit, a 11 nonnullis contemptus est; multis ingentia dedit munera, sed nulli maiora quam Hiberorurn, cui et elephantum et quinquagenariam cohortem post 12 magnifica dedit dona. cum a Pharasmane ipse quoque ingentia dona ⁶ accepisset atque inter haec auratas quoque chlamydes, trecentos noxios eum auratis chlamydibus in arenam misit ad eius munera deridenda.