XLIX
Vir Celtiberis non tacende gentibus
1
Nostraeque laus Hispaniae,
Videbis altam, Liciniane, Bilbilin,
Senemque Caium nivibus, et fractis sacrum
5
Et delicati dulce Boterdi nemus,
Tepidi natabis lene Congedi vadum
Mollesque Nympharum lacus,
10
Quibus remissum corpus adstringes brevi
Salone, qui ferrum gelat.
Praestabit illic ipsa figendas prope
Aestus serenos aureo franges Tago
15
Avidam rigens Derceita placabit sitim
Et Nutha, quae vincit nives.
At cum December canus et bruma impotens
Aquilone rauco mugiet,
20
Aprica repetes Tarraconis litora
Ibi inligatas mollibus dammas plagis
Leporemque forti callidum rumpes equo,
25
Vicina in ipsum silva descendet focum
Vocabitur venator et veniet tibi
Conviva clamatus prope.
30
Lunata nusquam pellis et nusquam toga
Procul horridus Liburnus et querulus cliens,
Non rumpet altum pallidus somnum reus,
35
Mereatur alius grande et insanum sophos:
Veroque fruere non superbus gaudio,
Dum Sura laudatur tuus.
40
Non inpudenter vita quod relicum est petit,
Cum fama quod satis est habet.