Florus, Lucius Annaeus, Epitome Rerum Romanorum, ed. Edward Seymour Forster, ed. John C. Rolfe, 2.7

[1] Brutus et Cassius sic Caesarem quasi Tarquinium regem depulisse ¹regno videbantur, ²sed libertatem, quam maxime restitutam voluerunt, illo ipso parricidio perdiderunt.

[2] Igitur caede perfecta cum veteranos Caesaris, nec inmerito, timerent, statim e curia in Capitolium confugerant. Nec illis ad ultionem deerat animus, sed ducem nondum habebant.

[3] Igitur cum appareret, quae strages rei publicae inmineret, displicuit ultio, cum caedes inprobaretur.

[4] Igitur Ciceronis consiliis abolitione decreta, ne tamen publici doloris oculos ferirent, in provincias ab illo ipso quem occiderant Caesare datas, Syriam ³⁴⁵ et Macedoniam concesserant. Sic vindicta Caesaris dilata potius quam oppressa est.

[5] Igitur iam ordinata magis ut poterat quam ut debebat inter triumviros re publica, relicto ad urbis praesidium Lepido, Caesar cum Antonio in Cassium Brutumque succingitur.

[6] Illi comparatis ingentibus copiis eandem illam, quae fatalis Gnaeo Pompeio fuit, harenam insederant. Sed nec tum ⁶inminentia cladis destinatae signa latuerunt.

[7] ⁷Nam et signis insedit examen et adsuetae cadaverum pabulo volucres castra ⁸quasi iam sua circumvolabant, et in aciem prodeuntibus obvius Aethiops ⁹nimis aperte ferale signum fuit.

[8] Ipsique Bruto per noctem, cum inlato lumine ex more aliqua secum agitaret, atra quaedam imago se obtulit et, quae esset interrogata, Tuus inquit malus genius, ac ¹⁰sub oculis ¹¹mirantis evanuit.

[9] Pari in meliora praesagio in Caesaris castris omnia aves victimaeque promiserant. Sed nihil illo praestantius, quod Caesaris medicus somnio admonitus est, ¹²ut Caesar castris excederet,

[10] quibus capi inminebat; ut factum est. Acie namque commissa cum pari ardore aliquandiu dimicatum foret, et ¹³quamvis duces inde praesentes adessent, hinc alterum corporis aegritudo, illum metus et ignavia subduxissent, stabat ¹⁴tamen pro partibus ¹⁵¹⁶¹⁷¹⁸¹⁹²⁰²¹²² invicta fortuna et ultoris et qui vindicabatur, ut ²³exitus proelii docuit. Primum adeo anceps fuit,

[11] ut—par utrimque ²⁴discrimen—capta sint ²⁵hinc Caesaris castra, inde Cassi.²⁶Sed quanto efficacior est fortuna, quam virtus! Et quam verum est, quod moriens Brutus²⁷efflavit, non in re, sed in verbo tantum esse virtutem! Victoriam illi proelio error ²⁸

[12] dedit. Cassius, inclinato cornu suorum, cum captis Caesaris castris rapido impetu recipientes se equites videret, fugere arbitratus evadit in tumulum.

[13] Inde pulvere et strepitu, etiam nocte vicina eximentibus gestae rei sensum, cum speculator quoque in id missus tardius nuntiaret, transactum de partibus ratus uni ex proximis auferendum praebuit caput.

[14] Brutus cum in Cassio etiam suum animum perdidisset, ne quid ex constituti fide resignaret, (ita enim non superesse ²⁹bello convenerat) ipse quoque uni comitum suorum confodiendum praebuit latus.

[15] Quis sapientissimos ac fortissimos viros non miretur ad ultimum non suis manibus usos? Nisi hoc quoque ex persuasione ³⁰sectae fuit, ne violarent manus, sed in amolitione fortissimarum piissimarumque animarum iudicio suo, scelere alieno uterentur. ³¹³²³³³⁴³⁵³⁶³⁷³⁸

Florus, Lucius Annaeus Epitome Rerum Romanorum 2.7

ed. Edward Seymour Forster, ed. John C. Rolfe

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Perseus

Notes on the current edition

Stable identifiers