ode lyrica ad Vibium Maximum
Iam diu lato satiata
1
campo
1
fortis heroos. Erato, labores
differ atque ingens opus in minores
2
tuque, regnator lyricae cohortis,
5
da novi paulum mihi iura plectri,
si tuas cantu Latio sacravi,
Maximo carmen tenuare tempto;
nunc ab intonsa capienda myrto
10
serta, nunc maior sitis et bibendus
quando te dulci Latio remittent
Dalmatae montes, ubi Dite viso
pallidus fossor redit erutoque
15
ecce me natum propiore terra
non tamen portu retinent amoeno
desides Baiae liticenve notus
torpor est nostris sine te Camenis,
tardius sueto venit ipse Thymbrae
rector et primis meus ecce metis
quippe te fido monitore nostra
25
Thebais multa cruciata lima
temptat audaci fide Mantuanae
sed damus lento veniam, quod alma
prole fundasti vacuos penates,
30
o diem laetum! venit ecce nobis
4
orbitas omni fugienda nisu,
quam premit votis inimicus heres,
optimo poscens—pudet heu!—propinquum
35
orbitas nullo tumulata fletu:
stat domo capta cupidus superstes
imminens leti spoliis et ipsum
duret in longum generosus infans,
perque non multis iter expeditum
crescat in mores patrios avumque
tu tuos parvo memorabis enses,
45
quos ad Eoum tuleris
6
Orontem
signa frenatae moderatus alae
ille ut invicti rapidum secutus
Caesaris fulmen refugis amaram
50
Sarmatis legem dederit, sub uno
sed tuas artes puer ante discat,
omne quis mundi senium remensus
orsa Sallusti brevis et Timavi
55
7
8