View:
By Section
[1] Sequens deinde tempus, ut prodidit Celsus, et Atticus, quos iure maxime nostra aetas probavit, ampliorem curam deposcit.Nam post Idus Octobris,
1
2
3
4
5
6
7
8
prius quam frigora invadant,
9
vitis ablaqueanda est. Quod opus adapertas ostendit aestivas radiculas, easque prudens
10
agricola ferro decidit.
11
Nam si passus est convalescere, inferiores deficiunt, atque evenit ut vinea summa parte terreni radices agat, quae et frigore infestentur et caloribus maiorem in modum aestuent ac vehementer sitire matrem Caniculae ortu
12
cogant.
[2] Quare quicquid intra sesquipedem natum est, cum ablaqueaveris, recidendum est. Sed huius non eadem ratio est amputandi quae traditur in superiore parte vitis. Nam minime adlevanda
13
plaga est, minimeque applicandum
14
ferramentum ipsi matri; quoniam si iuxta truncum radicem praecideris, aut ex cicatrice plures enascentur, aut
15
hiemalis, quae consistit in lacuscuhs
16
ablaqueationis aqua, brumae congelationibus nova vulnera peruret et ad medullam penetrabit. Quod
17
ne fiat, recedere
18
ab ipso codice instar unius digiti spatio conveniet, atque ita
19
radiculas praecidere; quae sic ademptae non amplius pullulant, et a cetera noxa truncum defendunt.
[4] Si vero etiam praegelida frigora regionis eius suspecta erunt, aliquid fimi, vel, si
33
est commodius, columbini stercoris, aut in hunc usum praeparatae veteris urinae senos sextarios, antequam vitem adobruas, radicibus
34
superfundes. Sed ablaqueare omnibus autumnis oportebit primo quinquennio, dum vitis convalescat: ubi vero truncus adoleverit, fere triennio intermittendus est eius operis labor. Nam et minus ferro crura vitium laeduntur,
35
nec tam celeriter radiculae inveterato iam codice enascuntur.
36
Res Rustica. Columella. ed. Harrison Boyd Ash, ed. E. S. Forster, ed. Edward H. Heffner. London. 1941-1955.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Mellon Foundation.