M. Tullius Cicero Pro Rege Deiotaro 36

[36] etenim si Antiochus Magnus ille, rex Asiae, cum, postea quam ¹ a L. Scipione ² devictus Tauro tenus regnare iussus est ³ , omnem ⁴ hanc Asiam quae est nunc nostra provincia amisisset, dicere est solitus benigne sibi a populo Romano esse factum, quod nimis magna procuratione liberatus modicis regni terminis uteretur, potest multo facilius hoc ⁵ se Deiotarus consolari. ille enim furoris multam sustulerat ⁶ , hic erroris. omnia tu Deiotaro, Caesar, tribuisti, cum et ipsi et filio nomen regium concessisti. hoc nomine retento atque servato nullum beneficium populi Romani, nullum iudicium de se senatus imminutum putat. Magno animo et erecto est, nec umquam succumbet inimicis, ne fortunae quidem.