[21]
in posterum inquit
diem distulit ut, cum in castellum
1
ventum esset, ibi cogitata perficeret.
non video causam loci mutandi
2
, sed tamen acta res criminose est.
cum inquit
vomere post cenam te velle dixisses, in balneum te ducere coeperunt: ibi enim erant insidiae.
at te eadem tua
3
fortuna servavit: in cubiculo
4
malle dixisti.
di te perduint
5
, fugitive! ita non
6
modo nihili et
7
improbus, sed fatuus et
8
amens es.
quid? ille signa aenea in balneo
9
posuerat, quae e balneo in cubiculum transire
10
non possent?
habes crimina insidiarum: nihil enim dixit amplius.
horum inquit
eram conscius.
quid tum? ita ille demens erat ut eum quem conscium tanti sceleris habebat
11
ab
12
se dimitteret, Romam etiam mitteret ubi et inimicissimum sciret esse nepotem suum et C. Caesarem cui fecisset insidias, praesertim cum is unus esset qui posset de absente se indicare
13
?
Pro Rege Deiotaro. M. Tullius Cicero. ed. Albert Curtis Clark. Oxford. 1918.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by National Endowment For The Humanities (NEH).