M. Tullius Cicero Pro Cn. Plancio 8

[8] sed hoc totum agetur alio loco; nunc tantum disputo de iure populi, qui et potest et solet non numquam dignos praeterire; nec, si a populo praeteritus est quem non oportuit, a iudicibus condemnandus est qui ¹ praeteritus non est ² . nam, si ita esset, quod patres apud maiores nostros tenere non potuerunt, ut reprehensores essent comitiorum, id haberent iudices, quod ³ multo etiam minus esset ⁴ ferendum. tum enim magistratum non gerebat is qui ceperat, si patres auctores non erant facti; nunc postulatur a vobis ut eius ⁵ exitio qui creatus sit iudicium populi Romani reprendatis ⁶ . itaque iam ⁷ quoniam ⁸ qua nolui ⁹ ianua sum ¹⁰ ingressus in causam, sperare videor tantum afuturam ¹¹ esse orationem meam a minima suspicione offensionis tuae, te ut potius obiurgem, quod iniquum ¹² in discrimen adducas dignitatem tuam, quam ut eam ego ¹³ ulla contumelia coner attingere.