M. Tullius Cicero Pro Cn. Plancio 62

[62] immo, id quod secundum est, ne sibi quidem videtur. num iuris consultus. quasi quisquam sit qui sibi hunc falsum de iure respondisse dicat. omnes enim istius modi artes in eis ¹ reprehenduntur ² qui, cum professi sunt, satis facere non possunt, non in eis qui se ³ afuisse ab istis studiis confitentur. virtus, probitas, integritas in candidato, non linguae volubilitas, non ars, non scientia requiri solet. ut nos in mancipiis parandis quamvis frugi hominem si pro fabro aut pro tectore ⁴ emimus, ferre moleste solemus, si eas artis quas in emendo secuti sumus forte nesciunt ⁵ , sin autem emimus quem vilicum ⁶ imponeremus, quem pecori praeficeremus, nihil in eo nisi frugalitatem, laborem, vigilantiam esse curamus, sic populus Romanus deligit magistratus quasi rei publicae vilicos; in quibus si qua praeterea est ars, facile patitur, sin minus, virtute eorum et ⁷ innocentia contentus est. quotus enim quisque disertus, quotus quisque iuris peritus est, ut eos numeres qui volunt esse? quod si praeterea nemo est honore dignus ⁸ , quidnam tot optimis et ornatissimis civibus est futurum?