[13]
desiderarunt te, inquit,
oculi mei, cum tu esses Cyrenis; me enim quam socios tua frui virtute malebam, et quo plus
1
intererat, eo plus aberat
2
a me, cum te
3
non videbam.
deinde sitientem me virtutis tuae deseruisti ac reliquisti
4
.
coeperas enim petere tribunatum pl. temporibus eis
5
quae istam eloquentiam et virtutem requirebant; quam petitionem cum reliquisses, si hoc indicasti
6
, tanta in tempestate te gubernare non posse, de virtute tua dubitavi, si nolle, de voluntate; sin, quod magis intellego, temporibus te aliis reservasti, ego quoque
7
, inquiet
8
populus Romanus
9
,
ad ea te tempora revocavi ad quae tu te
10
ipse servaras
11
.
pete igitur eum magistratum
12
in quo mihi magnae utilitati esse possis; aediles quicumque erunt, idem mihi sunt ludi
13
parati; tribuni pl. permagni interest qui sint.
qua re aut redde
14
mihi quod ostenderas, aut si, quod mea minus interest, id te magis forte delectat, reddam tibi istam aedilitatem etiam neglegenter petenti, sed amplissimos honores ut pro dignitate tua consequare, condiscas censeo mihi paulo diligentius supplicare.
Pro Cn. Plancio. M. Tullius Cicero. ed. Albert Curtis Clark. Oxford. 1911.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by National Endowment For The Humanities (NEH).