M. Tullius Cicero Pro M. Caelio 63

[63] atque equidem vehementer exspectabam quinam isti viri boni testes huius manifesto deprehensi veneni dicerentur; nulli enim sunt adhuc nominati. sed non dubito quin sint pergraves, qui primum sint talis feminae familiares, deinde eam provinciam susceperint ut in balneas contruderentur ¹ , quod illa nisi a viris honestissimis ac plenissimis dignitatis, quam velit sit potens, numquam impetravisset. sed quid ego de dignitate istorum testium loquor? virtutem eorum diligentiamque cognoscite. in balneis delituerunt ² . Testis egregios! dein temere prosiluerunt. homines temperantis ³ ! sic enim fingitis, cum Licinius venisset, pyxidem teneret in manu, conaretur tradere, nondum tradidisset, tum repente evolasse istos praeclaros testis sine nomine; Licinium autem, cum iam manum ad tradendam pyxidem porrexisset, retraxisse atque ex ⁴ illo repentino hominum impetu se in fugam coniecisse. O magnam vim ⁵ veritatis, quae contra hominum ⁶ ingenia, calliditatem, sollertiam contraque fictas omnium insidias facile se per se ipsa ⁷ defendat!