M. Tullius Cicero Pro M. Caelio 15

[15] 7 itaque a maledictis impudicitiae ¹ ad coniurationis invidiam oratio est vestra delapsa ² . posuistis enim, atque id tamen titubanter et strictim, coniurationis hunc propter amicitiam ³ Catilinae participem fuisse; in quo non modo crimen non haerebat sed vix diserti adulescentis cohaerebat oratio. qui enim tantus furor in Caelio, quod tantum aut in moribus naturaque volnus aut in re atque fortuna? ubi denique est in ista suspicione Caeli nomen auditum? nimium multa de re minime dubia loquor; hoc tamen ⁴ dico. non modo si socius coniurationis, sed nisi inimicissimus istius sceleris fuisset, numquam coniurationis accusatione adulescentiam suam potissimum commendare voluisset.