M. Tullius Cicero Pro P. Sestio 133

[133] 64 sed postea mihi ¹ nullo meo merito, nisi quod bonis placere cupiebam, omnis est insidias sceleratissime machinatus. ille ad eos a quibus audiebatur cotidie aliquid de me ficti ² adferebat; ille hominem mihi amicissimum, Cn. Pompeium, monebat ut meam domum metueret atque a me ipso caveret; ille se sic cum inimico meo copularat ut illum meae ³ proscriptionis, quam adiuvabat ⁴ , Sex. Clodius ⁵ , homo iis dignissimus quibuscum vivit, tabulam esse, se scriptorem esse diceret ⁶ ; ille unus ordinis nostri discessu meo, luctu vestro palam exsultavit. de quo ego, cum cotidie rueret, verbum feci, iudices, numquam; neque putavi, cum omnibus machinis ac tormentis, vi, exercitu, copiis oppugnarer, de uno sagittario me queri convenire. Acta mea sibi ait displicere. quis nescit? qui legem meam contemnat, quae dilucide vetat gladiatores biennio quo quis petierit aut ⁷ petiturus sit dare.