[118]
sed quid ego populi Romani animum virtutemque commemoro, libertatem iam ex diuturna servitute dispicientis, in eo homine cui tum petenti iam aedilitatem ne histriones quidem coram sedenti pepercerunt?
nam cum ageretur togata
Simulans, ut opinor, caterva tota clarissima concentione in ore
1
impuri hominis imminens contionata est:
sedebat exanimatus, et is qui antea cantorum convicio contiones celebrare suas solebat cantorum ipsorum vocibus eiciebatur.
et quoniam facta mentio est ludorum, ne illud quidem praetermittam, in magna varietate sententiarum numquam ullum fuisse locum, in quo aliquid a poeta dictum cadere in tempus nostrum videretur, quod aut populum universum fugeret aut non exprimeret
4
ipse actor.
Pro P. Sestio. M. Tullius Cicero. ed. William Peterson. Oxford. 1909.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by National Endowment For The Humanities (NEH).