M. Tullius Cicero De Domo Sua Ad Pontifices 82

[82] 31 quid? si ne scriptum quidem umquam ¹ est in ista ipsa rogatione, quam se Fidulius negat scivisse, tu autem, ut acta tui praeclari tribunatus hominis dignitate cohonestes, auctorem ² amplexeris ³ —sed tamen, si nihil de me tulisti quo minus essem non modo in civium numero, sed etiam in eo loco in quo me honores populi Romani conlocarunt, tamenne eum tua voce violabis quem post nefarium scelus consulum superiorum tot vides iudiciis senatus, populi Romani, Italiae totius honestatum, quem ne tunc ⁴ quidem cum aberam negare poteras esse tua lege senatorem? ubi enim tuleras ut mihi aqua et igni ⁵ interdiceretur? quod C. Gracchus de P. Popilio, Saturninus de Metello tulit, homines seditiosissimi de optimis ac fortissimis civibus: non ⁶ ut esset interdictum, quod ferri non poterat, tulerunt, sed ut interdiceretur. Vbi cavisti ne meo me ⁷ loco censor in senatum legeret? quod de omnibus, etiam quibus damnatis ⁸ interdictum est, scriptum est in legibus.