[118]
quis ergo adfuit?
frater, inquit,
uxoris meae.
si auctoritatem quaerimus, etsi id est aetatis ut nondum
1
consecutus sit, tamen, quanta est in adulescente auctoritas, ea propter tantam coniunctionem adfinitatis minor est putanda; sin autem scientia est quaesita, quis erat minus peritus quam is qui paucis illis diebus in conlegium venerat? qui etiam tibi erat magis obstrictus beneficio recenti, cum se fratrem uxoris tuae fratri tuo germano antelatum videbat.
etsi in eo providisti ne frater te accusare possit.
hanc tu igitur dedicationem appellas, ad quam non conlegium, non honoribus populi Romani ornatum pontificem, non denique adulescentem quemquam
2
†, cum haberes in conlegio familiarissimos, adhibere potuisti?
adfuit is, si modo adfuit, quem tu impulisti, soror rogavit, mater coegit.
De Domo Sua Ad Pontifices. M. Tullius Cicero. ed. William Peterson. Oxford. 1909.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by National Endowment For The Humanities (NEH).