[47] Poena gravior in plebem tua voce efflagitata est; commoti animi tenuiorum.
exsilium in nostrum ordinem; concessit senatus postulationi tuae, sed non libenter duriorem fortunae communi condicionem te auctore constituit.
morbi excusationi poena addita est; voluntas offensa multorum quibus aut contra valetudinis commodum laborandum est aut incommodo morbi etiam ceteri vitae fructus relinquendi.
quid ergo? haec
1
quis tulit?
is qui auctoritati senatus, voluntati tuae paruit, denique is tulit cui
2
minime proderant.
illa
quidem
3
quae mea summa voluntate senatus frequens repudiavit mediocriter adversata tibi esse existimas?
confusionem suffragiorum flagitasti, †praerogationum
4
legis Maniliae†, aequationem gratiae, dignitatis, suffragiorum.
graviter homines honesti atque in suis vicinitatibus
5
et municipiis gratiosi tulerunt a tali viro esse pugnatum ut omnes et dignitatis et gratiae gradus tollerentur.
idem editicios iudices esse voluisti, ut odia occulta
6
civium quae tacitis nunc discordiis continentur in fortunas optimi cuiusque
7
erumperent.