Lycvs
Suspendant omnes nunciam se haruspices,
quam ego illis posthac quod loquantur creduam,
qui in re divina dudum dicebant mihi
malum damnumque maximum portendier:
is explicavi meam rem postilla lucro.
750
Agorastocles
Salvos sis, leno.
Lycvs
Di te ament, Agorastocles.
Agorastocles
Magis mé benigne nunc salutas quam antidhac.
Lycvs
Tranquillitas evenit, quasi navi in mari:
utquomque est ventus, exim velum vortitur.
Agorastocles
Valeant apud te quos volo; atque haud te volo.
755
Lycvs
Valent ut postulatumst, verum non tibi.
Agorastocles
Mitte ad me, si audes, hodie Adelphasium tuam,
die fésto celebri nobilique Aphrodisiis.
Lycvs
Calidum prandisti prandium hodie? dic mihi.
Agorastocles
Quid iam?
760
Lycvs
Quia os nunc frigefactas, quom rogas.
Agorastocles
Hoc age sis, leno. servom esse audivi meum
apud te.
Lycvs
Apud me? numquam factum reperies.
Agorastocles
Mentire. nam ad te venit aurumque attulit.
ita mihi renuntiatumst, quibus credo satis.
Lycvs
Malus es, captatum me advenis cum testibus.
765
tuorum apud me nemost nec quicquam tui.
Agorastocles
Mementote illud, advocati.
Advocati
Meminimus.
Lycvs
Hahahae, iam teneo quid sit, perspexi modo.
hi qui illum dudum conciliaverunt mihi
peregrinum Spartanum, id nunc his cerebrum uritur,
770
me esse hos trecentos Philippos facturum lucri.
nunc hunc inimicum quía esse sciverunt mihi,
eum adlegarunt, suom qui servom diceret
cum auro esse apud me; compositast fallacia,
ut eo me privent atque inter se dividant.
775
lupo agnum eripere postulant. nugas agunt.
Agorastocles
Negasne apud te esse aurum, nec servom meum?
Lycvs
Nego: et negando, si quid refert, ravio.
Advocati
Periisti, leno. nam istest huius vilicus
quem tibi nos esse Spartiatam diximus,
780
qui ad te trecentos Philippeos modo detulit.
idque in istoc adeo aúrum inest marsuppio.
Lycvs
Vae vostrae aetati.
Advocati
Id quidem
in mundo est tuae.
Agorastocles
Age omitte actutum, furcifer, marsuppium:
manifesto fur es mihi. quaeso hercle, operam date,
785
dum me videatis servom ab hoc abducere.—
Lycvs
Nunc pol ego perii certo, haud arbitrario.
consulto hoc factum est, mihi ut insidiae fierent.
sed quid ego dubito fugere hinc in malam crucem,
prius quam hínc optorto collo ad praetorem trahor?
790
eheu, quom ego habui háriolos haruspices;
qui si quid bene promittunt, perspisso evenit,
id quod mali promittunt, praesentarium est.
nunc ibo, amicos consulam, quo me modo
suspendere aequom censeant potissimum.—
795
Poenulus. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1896.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.