Epidicvs
Heús, adulescens.
1
Thesprio
Quís properantem mé reprehendit pállio?
Epidicvs
Familiaris.
Thesprio
Fateor, nam odio es nimium familiariter.
Epidicvs
Réspice vero, Thésprio.
Thesprio
Oh,
Epidicumne ego conspicor?
Epidicvs
Satis recte oculis uteris.
5
Thesprio
Salve.
Epidicvs
Di dent quae velis.
veníre salvom gaudeo.
Thesprio
Quid ceterum?
Epidicvs
Quod eo adsolet:
cena tibi dabitur.
Thesprio
Spondeo.
Epidicvs
Quid?
Thesprio
Me accepturum, si dabis.
Epidicvs
Quid tú agis? ut vales? exemplum adesse intellego. euge,
córpulentior videre atque habitior.
10
Thesprio
Huic gratia.
Epidicvs
Quám quidem te iam diu
perdidisse oportuit.
Thesprio
Mínus iam furtificus sum quam antehac.
Epidicvs
Quid ita?
Thesprio
Rapio propalam.
Epidicvs
Di immortales te infelicent, ut tu es gradibus grandibus.
nam út apud portum te conspexi, curriculo occepi sequi:
vix adipiscendi potestas modo fuit.
15
Thesprio
Scurra es.
Epidicvs
Scio
te esse equidem hominem militarem.
Thesprio
Audacter quam vis dicito.
quid ais? perpetuen valuisti?
Epidicvs
Varie.
Thesprio
Qui varie valent,
capreáginum hominum nón placet mihi néque pantherinúm genus.
Epidicvs
Quid tíbi vis dicam nisi quod est? ut illaé res? responde.
Thesprio
Probe.
Epidicvs
Quid erílis noster filius?
20
Thesprio
Valet púgilice atque athletice.
Epidicvs
Voluptábilem mihi nuntium tuo advéntu adportas, Thesprio.
sed ubíst is?
Thesprio
Advenit simul.
Epidicvs
Vbi is ergo est? nisi si in vidulo
aut si in mellina attulisti.
Thesprio
Di te perdant.
Epidicvs
Te volo—
percóntari: operam da, ópera reddetúr tibi.
Thesprio
Ius dícis.
25
Epidicvs
Me decet.
Thesprio
Iam tu autem nobis praeturam geris?
Epidicvs
Quem díces digniorem esse hominem hódie Athenis alterum?
Thesprio
At únum a praetura tua,
Epídice, abest.
Epidicvs
Quidnam?
Thesprio
Scies:
lictores duo, duo ulmei
fasces virgarum.
Epidicvs
Vae tibi.
sed quíd ais?
Thesprio
Quid rogas?
Epidicvs
Vbi árma sunt Stratíppocli?
Thesprio
Pól illa ad hostis transfugerunt.
30
Epidicvs
Armane?
Thesprio
Atque equidem cito.
Epidicvs
Sérione dicis tu?
Thesprio
Sério, inquam: hostes habent.
Epidicvs
Édepol facinus improbum.
Thesprio
At iam ante alii fecerunt idem.
erit illi illa res honori.
Epidicvs
Qui?
Thesprio
Quia ante aliis fuit.
Mulciber, credo, arma fecit quaé habuit Stratippocles:
travolaverunt ad hostis.
35
Epidicvs
Tum ille prognatus Theti
sine perdat: alia apportabunt éi Nerei filiae.
id módo videndum est, ut materies suppetat scutariis,
si in singulis stipendiis is ad hostis exuvias dabit.
Thesprio
Supersede istis rebus iam.
Epidicvs
Tu ipse, ubi lubet, finem face.
Thesprio
Desiste percontarier.
40
Epidicvs
Loquere ipse: ubist Stratippocles?
Thesprio
Est causa qua causa simul mecum ire veritust.
Epidicvs
Quidnam id est?
Thesprio
Patrem videre se nevolt etiam nunc.
Epidicvs
Quapropter?
Thesprio
Scies.
quia forma lepida et liberali captivam adulescentulam
dé praeda mercatust.
Epidicvs
Quid ego ex te audio?
Thesprio
Hoc quod fabulor.
Epidicvs
Cúr eam emit?
45
Thesprio
Animi causa.
Epidicvs
Quót illic homo animos habet?
nam cérto, prius quam hinc ád legionem abiít domo,
ipsús mandavit mi, áb lenone ut fídicina,
quam amábat, emeretúr sibi. id ei ímpetratum réddidi.
Thesprio
Vtcúmque in alto ventust, Epidice, exim velum vortitur.
Epidicvs
Vaé misero mihí, male perdidit me.
50
Thesprio
Quíd istuc? quidnam est?
Epidicvs
Quid istanc quam emit, quanti eam emit?
Thesprio
Vili.
Epidicvs
Haud istuc te rogo.
Thesprio
Quid ígitur?
Epidicvs
Quot minis?
Thesprio
Tot: quadraginta minis.
íd adeo argentum ab danista apud Thébas sumpsit faenore,
in dies minasque argenti singulas nummis.
Epidicvs
Papae.
Thesprio
Ét is danista advenit una cúm eo, qui argentum petit.
55
Epidicvs
Di immortales, ut ego interii basilice.
Thesprio
Quid iam? aut quid est,
Epídice?
Epidicvs
Perdidit me.
Thesprio
Quís?
Epidicvs
Ille qui arma pérdidit.
Thesprio
Nam quíd ita?
Epidicvs
Quia cottidie ipse ad me ab legione epistulas
mittebat—sed taceam optumum est,
plus scire satiust quam loqui servom hominem. ea sapientia est.
60
Thesprio
Néscio edepol quid tu timidus es, trepidas, Epidice, ita voltum tuom†
videór videre commeruisse hic me absente in te aliquid mali.
Epidicvs
Potin út molestus ne sies?
Thesprio
Abeo.
Epidicvs
Asta, abire hinc non sinam.
Thesprio
Quíd nunc me retinés?
Epidicvs
Amatne ístam quam emit de praeda?
Thesprio
Rogas?
deperit.
65
Epidicvs
Detegetur corium de tergo meo. †
Thesprio
Plusque amat quam te umquam amavit.
Epidicvs
Iuppiter te perduit.
Thesprio
Mítte nunciam, nam ílle me vetuit domum
venire, ad Chaeribulum iussit huc in proxumum;
íbi manere iussit, eo venturust ipsus.
Epidicvs
Quid ita?
Thesprio
Dicam:
quía patrem prius convenire se non volt neque conspicari,
70
quám id argentum, quod debetur pro illa, denumeraverit.
Epidicvs
Eú edepol res turbulentas.
Thesprio
Mitte me ut eam nunciam.
Epidicvs
Haécine ubi scibit senex,
púppis pereunda est probe.
Thesprio
Quíd istuc ad me attinet,
75
quó tu intereas modo?
Epidicvs
Quía perire solus nolo, te cupio perire mecum,
benevolens cum benevolente.
Thesprio
Abi ín malam rem maxumam a me
cum ístac condicione.
Epidicvs
I sane, siquidem festinas magis.
Thesprio
Numquam hominem quemquam conveni, unde abierim lubentius.—
80
Epidicvs
Illic hinc abiit. solus nunc es. quo in loco haec res sit vides,
Epidice: nisi quid tibi in tete auxili est, absumptus es.
tantae in te impendent ruinae: nisi suffulcis firmiter,
non potes subsistere, itaque in te inruont montes mali.
néque ego nunc quó modo
85
me éxpeditum ex impedito faciam, consilium placet.
égo miser pérpuli
meís dolis senem, ut censeret suam sese emere filiam:
ís suo fílio
fídicinam emit, quam ipse amat, quam ábiens mandavit mihi.
90
sí sibi nunc álteram
áb legione adduxit animi causa, corium perdidi.
nam úbi senex sénserit
síbi data esse verba, virgis dorsum despoliet meum.
át enim tu praecave.
át enim—bat enim, nihil est istuc. plane hoc corruptumst caput.
95
néquam homo es, Epidice.
quí lubidost male loqui?
quía tu tete deseris.
quíd faciam? mén rogas?
tu quidem antehac aliis solebas dare consilia mutua.
aliquid aliqua reperiundumst. sed ego cesso ire obviam
100
adulescenti, ut quid negoti sit sciam. atque ipse illic est.
tristis est. cum Chaeribulo incedit aequali suo.
huc concedam, orationem unde horum placide persequar.
Epidicus. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1895.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.