Lorarii
Si di ímmortales íd voluerunt, vós hanc aerumnam éxsequi,
195
decét id pati animo aéquo: si id faciétis, levior lábos erit.
domi fuístis, credo, líberi:
nunc servitus si evenit, ei vos morigerari mos bonust
et erili imperio eamque ingeniis vostris lenem reddere.
indigna digna habenda sunt, erus quae facit.
200
Captivi
Oh oh oh.
Lorarivs
Éiulatione haud opus est, oculis haud lacrimantibus:
in ré mala animo sí bono utare, ádiuvat.
Tyndarvs
At nós pudet, quia cúm catenis súmus.
Lorarivs
At pigeat póstea
nostrum erum, si vos éximat vínculis,
aút solutós sinat, quós argento émerit.
205
Tyndarvs
Quid a nóbis metuit? scímus nos
nóstrum officiúm quod est, sí solutós sinat.
Lorarivs
Át fugam fíngitis: séntio quam rem ágitis.
Philocrates
Nós fugiamus? quó fugiamus?
Lorarivs
In patriam.
Philocrates
Apage, haud nós id deceat,
fúgitivos imitári.
210
Lorarivs
Immo edepol, si érit occasio, haúd dehortor.
Tyndarvs
Únum exoráre vos sínite nos.
Lorarivs
Quídnam id est?
Tyndarvs
Út sine hisce arbitris
átque vobis nobis détis lócum loquendi.
Lorarivs
Fíat. abscédite hinc: nós concedámus huc.
séd brevem orátionem íncipisse.
215
Tyndarvs
Em istúc mihi certum erat. cóncede huc.
Lorarivs
Abíte ab ístis.
Tyndarvs
Obnóxii ámbo
vóbis sumus própter hanc rém, quom quae vólumus nos
copia est † ea facitis nos compotes.
Philocrates
Sécede huc núnciam, sí videtúr, procul,
ne arbitri dicta nostra arbitrari queant
220
neu permanet palam haec nostra fallacia.
nam doli non doli sunt, nisi astu colas,
sed malum maxumum, si id palam provenit.
nam sí erus mihi es tu átque ego me túom esse servom assímulo,
tamen víso opust, cauto est opus, ut hoc sóbrie sineque árbitris
225
accúrate agátur, docte ét diligénter;
tanta íncepta rés est: haud sómniculóse hoc
agéndum est.
Tyndarvs
Ero út me volés esse.
Philocrates
Spéro.
Tyndarvs
Nam tú nunc vidés pro tuó caro cápite
carum ófferre
mé meum capút vilitáti.
230
Philocrates
Scio.
Tyndarvs
At scíre memento, quándo id quód voles habébis;
nam fére maxima pars mórem hunc hominés habent: quod síbi volunt,
dum id ímpetrant, boní sunt;
sed íd ubi iam penes sése habent,
éx bonis péssimi et fraúdulentíssimi
235
fíunt: nunc út mihi té volo esse aútumo.
quód tibi suádeam, suádeam meó patri.
Philocrates
Pól ego si te aúdeam, meúm patrem nóminem:
nám secundúm patrem tu és pater próximus.
Tyndarvs
Aúdio.
240
Philocrates
Et proptérea saepiús te uti memíneris moneo:
non ego erus tibi, sed servos sum; nunc obsecro te hoc unum—
quoniam nobis di immortales animum ostenderunt suom,
ut qui erum me tibi fuisse atque esse conservom velint,
quom antehac pro iure imperitabam meo, nunc te oro per precem—
per fortunam incertam et per mei te erga bonitatem patris,
245
perque consérvitium commune, quód hostica evenit manu,
ne me secus honore honestes quam quom servibas mihi,
atque ut qui fueris et qui nunc sis meminisse ut memineris.
Tyndarvs
Scio quidem me te esse nunc et te esse me.
Philocrates
Em istuc si potes
memoriter meminisse, inest spes nobis ín hac astutia.
250
Captivi. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1895.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.