Ivppiter
Béne vale, Alcumena, cura rem communem, quod facis;
atque inperce quaeso: menses iam tibi esse actos vides.
500
mihi necesse est ire hinc; verum quod erit natum tollito.
Alcvmena
Quid istuc est, mi vir, negoti, quod tu tam subito domo
abeas?
Ivppiter
Edepol haud quod tui me neque domi distaedeat;
sed ubi summus imperator non adest ad exercitum,
citius quod non facto est usus fit quam quod facto est opus.
505
Mercvrivs
Nimis hic scitust sycophanta, qui quidem meus sit pater.
observatote
eum, quam blande mulieri palpabitur.
Alcvmena
Ecastor te experior quanti facias uxorem tuam.
Ivppiter
Satin habes, si feminarum nulla est quam aeque diligam?
Mercvrivs
Edepol ne illa si istis rebus te sciat operam dare,
510
ego faxim ted Amphitruonem esse malis, quam Iovem.
Alcvmena
Experiri istuc mavellem me quam mi memorarier.
prius abis quam lectus ubi cubuisti concaluit locus.
heri venisti media nocte, nunc abis. hocin placet?
Mercvrivs
Accedam atque hanc appellabo et subparasitabor patri.
515
numquam edepol quemquam mortalem credo ego uxorem suam
sic ecflictim amare, proinde ut hic te ecflictim deperit.
Ivppiter
Carnufex, non ego te novi? ábin e conspectu meo?
quid tibi hanc curatio est rem, verbero, aut muttitio?
quoii ego iam hoc scipione—
520
Alcvmena
Ah noli.
Ivppiter
Muttito modo.
Mercvrivs
Nequiter paene expedivit prima parasitatio.
Ivppiter
Verum quod tu dicis, mea uxor, non te mi irasci decet.
clanculum abii a legione: operam hanc subrupui tibi,
ex me primo
ut prima scires, rem ut gessissem publicam.
ea tibi omnia enarravi. nisi te amarem plurimum,
525
non facerem.
Mercvrivs
Facitne ut dixi? timidam palpo percutit.
Ivppiter
Nunc, ne legio persentiscat, clam illuc redeundum est mihi,
ne me uxorem praevertisse dicant prae re publica.
Alcvmena
Lacrimantem ex abitu concinnas tu tuam uxorem.
Ivppiter
Tace,
ne corrumpe oculos, redibo actutum.
530
Alcvmena
Id actutum diu est.
Ivppiter
Non ego te hic lubens relinquo neque abeo abs te.
Alcvmena
Sentio,
nam qua nocte ad me venisti, eadem abis.
Ivppiter
Cur me tenes?
tempus
est: exire ex urbe prius quam lucescat volo.
nunc tibi hanc pateram, quae dono mi illi ob virtutem data est,
Pterela rex qui potitavit, quem ego mea occidi manu,
535
Alcumena, tibi condono.
Alcvmena
Facis ut alias res soles.
ecastor condignum donum, qualest qui donum dedit.
Mercvrivs
Immo sic: condignum donum, qualest cui dono datumst.
Ivppiter
Pergin autem? nonne ego possum, furcifer, te perdere?
Alcvmena
Noli amabo, Amphitruo, irasci Sosiae causa mea.
540
Ivppiter
Faciam ita ut vis.
Mercvrivs
Ex amore hic admodum quam saevos est.
Ivppiter
Numquid vis?
Alcvmena
Vt quom absim mé ames, me tuam te absente tamen.
Mercvrivs
Eamus, Amphitruo. lucescit hoc iam.
Ivppiter
Abi prae, Sosia,
iam ego sequar. numquid vis?
Alcvmena
Etiam: ut actutum advenias.
Ivppiter
Licet,
prius tuá opinione híc adero: bonum ánimum habe.—
545
nunc te, nox, quae me mansisti, mitto uti cedas die,
ut mortalis inlucescat luce clara et candida.
atque quanto, nox, fuisti longior hac proxuma,
tanto brevior dies ut fiat faciam, ut aeque disparet.
sed dies e nocte accedat. ibo et Mercurium sequar.—
550
Amphitruo. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1895.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.